Το Lac caninum δεν είναι κάτι καινούργιο στα φάρμακα. «Ο Διοσκουρίδης, ο Ράζης, ο Πλίνιος και ο Σέξτος το συνιστούσαν για την απομάκρυνση του νεκρού εμβρύου. Ο Σαμμόνικος και ο Σέξτος το επαινούν στη φωτοφοβία και την ωτίτιδα. Ο Πλίνιος ισχυρίζεται ότι θεραπεύει το έλκος του εσωτερικού στομίου της μήτρας. Θεωρούνταν αντίδοτο στα θανατηφόρα δηλητήρια.» (Παράθεση από τον Hering.) Ο Hering προσθέτει ότι το φάρμακο αναβίωσε ο Reisig από τη Νέα Υόρκη, ο οποίος το χρησιμοποίησε με επιτυχία στη θεραπεία της διφθερίτιδας. Μετά τον Reisig το φάρμακο χρησιμοποιήθηκε από τους Bayard και Swan, στις ακοίμητες προσπάθειες των οποίων οφείλουμε τη σημερινή θέση αυτού του φαρμάκου. Οι δυναμοποιήσεις του Swan παρασκευάστηκαν από την 17η του Reisig. Οι παθογεννήσεις έγιναν με την 30ή και άνω και δημοσιεύτηκαν σε ένα μικρό τόμο από τους Swan και Berridge. Όπως στην περίπτωση του Bufo, του Castor equi και άλλων φαρμάκων της αρχαιότητας, η ομοιοπαθητική ήρθε να επιβεβαιώσει την ακρίβεια των παλαιών παρατηρητών. Στις παθογεννήσεις μεγάλος αριθμός συμπτωμάτων εκδηλώθηκε στην περιοχή του λαιμού, και οι επιδράσεις διαγνώστηκαν σε ορισμένες περιπτώσεις ως πραγματική διφθερίτιδα. Είναι στη διφθερίτιδα, τόσο ως θεραπευτικό όσο και ως προφυλακτικό, που το Lac can. κέρδισε τη μεγαλύτερη φήμη του· και οι παθογεννήσεις και η κλινική εμπειρία ανέδειξαν ένα σπουδαίο χαρακτηριστικό σε αυτή και σε άλλες παθήσεις — μια εναλλαγή πλευρών, συχνά πολύ ταχεία. «Ο πόνος του λαιμού αρχίζει με μια αίσθηση τσουξίματος που προκαλεί συνεχή βήχα, μετά μια αίσθηση εξογκώματος στη μία πλευρά, που προκαλεί συνεχή κατάποση· αυτή η κατάσταση παύει εντελώς, μόνο για να αρχίσει στην αντίθετη πλευρά, και συχνά εναλλάσσεται, επιστρέφοντας πάλι στην αρχική της κατάσταση· αυτοί οι πονόλαιμοι είναι πολύ πιθανό να αρχίζουν και να τελειώνουν με την έμμηνο ρύση.» Αυτή η «εναλλαγή πλευρών» με οδήγησε κάποτε στη θεραπεία μιας εκζεματικής κατάστασης των βλεφάρων σε ένα παιδί. Η θεία του παιδιού, που το έφερε σε μένα, ανέφερε τυχαία ότι συχνά εγκατέλειπε εντελώς τη μία πλευρά και πήγαινε στην άλλη και μετά πάλι πίσω. Το Lac can. την καθάρισε σε πολύ σύντομο χρόνο. Ρευματικές και άλλες παθήσεις που έχουν αυτή την ιδιαιτερότητα της αλλαγής από πλευρά σε πλευρά είναι πολύ πιθανό να ωφεληθούν από το Lac can. Από τη διφθερίτιδα, με τις δύσοσμες εκκρίσεις της, δεν είναι μεγάλο βήμα μέχρι την οζαίνα, και το Lac can. απέδειξε τη θεραπευτική του δράση σε αρκετές περιπτώσεις. Οι γωνίες του στόματος και τα ρινικά πτερύγια ραγισμένα. Έχει θεραπεύσει μια περίπτωση που παρουσίαζε τα εξής χαρακτηριστικά: Κρούστες κάτω από τις οποίες σχηματίζεται γκρίζα ύλη. Ο λαιμός σε κακή κατάσταση, η κατάποση δύσκολη· οι βλεννογόνοι θύλακες πρησμένοι, καλυμμένοι με κρεμ χρώματος βλέννα. Η μύτη σε κακή κατάσταση· φοβόταν την καταστροφή των οστών. Αιματοπυώδεις εκκρίσεις αρκετές φορές την ημέρα. Τα οστά της μύτης επώδυνα στην πίεση. Εκτός από το χαρακτηριστικό της εναλλαγής πλευρών, το Lac can. έχει: «Οι φλεγμονώδεις επιφάνειες (του λαιμού) γυαλιστερές.» Η ίδια εμφάνιση όταν βρίσκεται σε ελκωμένες επιφάνειες του δέρματος αποτελεί κύρια ένδειξη για το Lac can. Τα ψυχικά συμπτώματα είναι αξιοσημείωτα. Μία παθογεννήτρια είχε ψευδαισθήσεις για φίδια· φανταζόταν ότι ήταν περικυκλωμένη από αυτά· φοβόταν να κλείσει τα μάτια της τη νύχτα μήπως τη δαγκώσει ένα μεγάλο φίδι που φανταζόταν ότι βρισκόταν δίπλα στο κρεβάτι.Ξύπνησε στη νύχτα με την αίσθηση ότι κειτόταν πάνω σε ένα μεγάλο φίδι. Μετά την έμμηνο ρύση, φανταζόταν όλα τα είδη των πραγμάτων για φίδια. Αυτά τα συμπτώματα των φιδιών οδήγησαν σε μια θεραπεία. Ο E. T. Balch (H. P., x. 286) ζήτησε συμβουλή για αυτή την περίπτωση: «Η Maud R., 10 ετών, ημίμελαχρινή, από υγιείς γονείς, ενάμιση χρόνο πριν έπεσε μπροστά και τραυμάτισε το στήθος της παίζοντας. Τίποτα δεν θεωρήθηκε σοβαρό τότε, αλλά όταν μεταφέρθηκε στον Δρ Balch ήταν χλωμή, καχεκτική, ιδιότροπη, χωρίς όρεξη για παιχνίδι. Ο ύπνος διαταραγμένος από τρομακτικά όνειρα· κατά τη διάρκεια της ημέρας ικετεύει οικτρά τη μητέρα της να την πάρει, τόσο φοβάται. Νιώθει σαν φίδια να είναι πάνω στην πλάτη της. Σε απάντηση της δοθείσας συμβουλής χορηγήθηκε μία δόση Lac. can. 50m., ξηρή, και σε είκοσι τέσσερις ώρες το παιδί έγινε πιο ζωηρό και χαρούμενο και πολύ σύντομα όλες οι μη φυσιολογικές αισθήσεις εξαφανίστηκαν. Μια άλλη ψυχική περιέργεια που αποδείχθηκε χρήσιμος οδηγός είναι αυτή: «Φαντάζεται ότι φοράει τη μύτη κάποιου άλλου.» Ανησυχία, νευρικότητα και καχεξία εμφανίζονται στις παθογεννήσεις και δείχνουν τη σχέση του φαρμάκου με τη διφθεριτική παράλυση καθώς και με την ίδια τη διφθερίτιδα. Σε μία παθογεννήτρια τα συμπτώματα εμφανίζονταν περιοδικά: < το πρωί μιας ημέρας και < το απόγευμα της επόμενης. Περιπλανώμενοι ρευματικοί πόνοι. Η αίσθηση ελαφρότητας ή αιωρούμενης κίνησης παρατηρήθηκε — φαινόταν ότι περπατούσε στον αέρα· ότι δεν ακουμπούσε το κρεβάτι όταν κειτόταν. Δεν ανέχεται ένα μέρος του σώματός της να ακουμπά ένα άλλο· πρέπει ακόμη και να κρατά τα δάχτυλά της χωριστά. Τα συμπτώματα γενικά ήταν < τη νύχτα. Οι κρύοι άνεμοι και ο κρύος, κοφτός αέρας <. Το κρύο πλύσιμο = πόνος στην ερπητική έκρηξη. Η κρύα εφαρμογή > πόνος στο άνω γνάθο και τα δόντια· και το κρύο νερό έδωσε στιγμιαία > στον πονόλαιμο. Πόνοι στους αστραγάλους, το μέτωπο και το άνω γνάθο ήταν > από τη ζεστασιά. Η ανάπαυση και το ξάπλωμα > τα περισσότερα συμπτώματα· η κίνηση <. Η κάμψη >, η έκταση <. Το ανέβασμα και το κατέβασμα σκαλιών = πόνος στην καρδιά. Το περπάτημα = λευκόρροια, < πληγές μεταξύ των μικρών χειλέων και των μηρών. Η αφή < (εξωτερικός λαιμός· μαστοί, προκαλώντας σεξουαλική διέγερση). < Μετά τον ύπνο. Το Σχήμα περιλαμβάνει τόσο τα προκαλούμενα όσο και τα θεραπευμένα συμπτώματα· τα τελευταία είναι σε αγκύλες ή έχουν το όνομα της νόσου στην οποία εμφανίστηκαν προσαρτημένο σε αγκύλες.