Στον πρόλογο της παθογένεσής του για το Ledum ο Hahnemann λέει ότι «ταιριάζει κατά το μεγαλύτερο μέρος μόνο σε χρόνιες νόσους στις οποίες επικρατεί ψύχος και έλλειψη ζωικής θερμότητας». Ο Teste, που αποτελεί μία από τις κυριότερες κλινικές αυθεντίες για το Ledum, αναφέρει ότι φύεται σε υγρές περιοχές της Βόρειας Ευρώπης, και ότι κανένα ζώο εκτός από την κατσίκα δεν το τρώει, λόγω της έντονης ρητινώδους οσμής των φύλλων του, η οποία «διώχνει τις ψείρες και εμποδίζει το αλεύρι να μουλιάσει». Στη Σουηδία ένα αφέψημα του Ledum χρησιμοποιείται για να απαλλάξει τους βοσκούς και τους χοίρους από ψείρες. Ο Linnaeus λέει ότι το ίδιο αφέψημα, αν ληφθεί εσωτερικά, έχει θεραπεύσει «βίαιες κεφαλαλγίες και ένα είδος στηθάγχης». Τα φύλλα του Ledum χρησιμοποιούνται επίσης στη Σουηδία στη μπύρα για να αυξήσουν τη μεθυστική της δύναμη· χρησιμοποιούνται επίσης στη βυρσοδεψία. Το Led. είναι παράδειγμα ενός κοινού διατροφικού είδους που είναι ταυτόχρονα πολύ ισχυρό φάρμακο. Οι Mérat και de Lens λένε ότι το Led. θεραπεύει την ψώρα και την κνησμό του τριχωτού της κεφαλής, κάτι που ο Teste το εξηγεί με την παρασιτοκτόνο δράση του. Αυτή η αντιπαρασιτική δράση οδήγησε τον Teste να σκεφτεί το Led. ως φάρμακο για δήγματα και διατρητικές πληγές, ιδίως επειδή ορισμένα συμπτώματα της παθογένεσης φάνηκαν να συμφωνούν με αυτό. Η επιτυχία που συνόδευσε αυτή τη χρήση του Led. σε τσιμπήματα κουνουπιών, κεντρίσματα μελισσών και σφηκών, δήγματα αρουραίων, τρυπήματα με βελόνα που καταλήγουν σε παρωνυχία, επιβεβαιώνει την παρατήρηση. «Ερυθρότητα, οίδημα και σφιξίματα στην άκρη του δείκτη, από τρύπημα με βελόνα:» το Led. διέκοψε μια παρωνυχία σε λίγες μέρες (W. P. Wesselhoeft). Ο Teste αναφέρει μια περίπτωση διατρητικής πληγής: Μια νεαρή κυρία έπεσε με μια βελόνα κεντήματος στο χέρι της, και το χέρι διατρήθηκε ολότελα. Η πληγή ήταν σοβαρή. Δεν υπήρξε αιμορραγία, αλλά ο Teste παρατήρησε το έντονο ψύχος που συνοδεύει και χαρακτηρίζει τον πυρετό του Ledum. Μέσα σε μια εβδομάδα το Led. θεράπευσε την ασθενή. Ο Yingling καταγράφει (H. P., x. 400) μια παράλληλη περίπτωση: Ο A. J. M., 38 ετών, κάρφωσε ένα σκουριασμένο καρφί στο αριστερό του πόδι κοντά στην καμάρα του άκρου πόδα, με κατεύθυνση προς το εσωτερικό του ποδιού χωρίς να διαπεράσει το οστό. Αυτό συνέβη στις 5 μ.μ. Στις 8 μ.μ. έφεραν στον Yingling αυτή την αναφορά: Λίγες στιγμές μετά το ατύχημα ο ασθενής ένιωσε πόνους που προκαλούν ακαμψία στο πόδι, που ανέβαιναν προς τα πάνω στο πόδι, και αυξάνονταν ταχέως σε ένταση. Ακολούθησε μεγάλη ψυχρότητα με τρίξιμο των δοντιών. Η κάτω γνάθο έγινε κάπως δύσκαμπτη· γενικό ρίγος· ο αυχένας ένιωθε δύσκαμπτος· «δεν μπορώ να το αντέξω άλλο πολύ». Στάλθηκε Led. 3x, και σημειώθηκε ταχεία βελτίωση από την πρώτη δόση. Εφαρμόστηκε επίσης κομπρέσα από Calend. 3x, με αποτέλεσμα μια κρίση τετάνου να διακοπεί προφανώς. Το Led. καταλαμβάνει τη δεύτερη θέση στην ομάδα Arn. του Teste, στην οποία ανήκουν επίσης τα Crot. t., Fer. magn., Rhus, Spig. Η σφαίρα δράσης του Led. συχνότατα ταυτίζεται με εκείνη του Arn., κατά τον Teste· αλλά το Led. έχει ειδική δράση στο τριχοειδικό σύστημα σε περιοχές όπου λείπει ο κυτταρικός ιστός και όπου υπάρχει ξηρή, ανθεκτική υφή, όπως στα δάχτυλα των χεριών και των ποδιών. «Είναι ίσως γι' αυτό που δρα καλύτερα στις μικρές παρά στις μεγάλες αρθρώσεις·» εξ ου και η καταλληλότητά του στην ουρική αρθρίτιδα. Η χαρακτηριστική δερματική προσβολή του Led. περιγράφεται έτσι από τον Teste: Όχι τόσο βράσας, όπως με το Arn., όσο ένα είδος γαλαζωπών ή ιωδών σκληρικών όγκων, ιδίως στο μέτωπο, και ένα έκζεμα, με φαγούρα που τσούζει, που απλώνεται σε όλο το σώμα, διεισδύοντας στο στόμα, πιθανώς και στις αεροφόρους οδούς, και προκαλεί σπασμωδικό βήχα, που είναι μερικές φορές πολύ βίαιος και θα μπορούσε να εκληφθεί ως κοκκύτης. Το ίδιο φαινόμενο συμβαίνει με το Rhus και το Croton. «Σε ουρικό αρθριτικό ασθενή έχω δει τον βήχα να προηγείται κατά δύο μέρες της εκρήξεως κυστιδίων στο δέρμα, που δεν μπορούσε παρά να υποδηλώσει τη χρήση του Ledum. Αυτά τα κυστίδια, που πιθανώς υπήρχαν στον βρογχικό υμένα πριν εμφανιστούν στο πρόσωπο, στους ώμους κ.λπ., έγιναν αρκετά ορατά στη γλώσσα, όπου μπορούσε να εντοπιστεί η πορεία τους μέχρι τη ρίζα της.» Το έκζεμα του Led. συχνά συγκεντρώνεται σε ένα πόδι, λιγότερο συχνά και στα δύο μαζί. [Ο Ingalls (Amer. Hom., xxv. 210) συνιστά μια ελαφριά πάστα από Ledum (ίσα μέρη Led Ø., αλκοόλ και νερό) ως εφαρμογή για άνθρακας, χορηγώντας ταυτόχρονα Led. 1x εσωτερικά.] Ο δρ R. Hilbert, Γερμανός ιατρός, έχει επιτύχει πολύ ικανοποιητικά αποτελέσματα από τη χρήση εγχύματος των φύλλων του Ledum palustre ως αποχρεμπτικού στη βρογχίτιδα. Αναφέρει ότι η αίσθηση πόνου κατά μήκος της τραχείας, που είναι χαρακτηριστική των πρώιμων σταδίων της οξείας βρογχίτιδας, εξαφανίζεται μετά από λίγες δόσεις του φαρμάκου. Ο πυρετός υποχωρεί ταχέως, ιδίως στην περίπτωση των παιδιών. Στη χρόνια βρογχίτιδα το έγχυμα διευκολύνει την απόχρεμψη και μειώνει τον βήχα. Είναι ιδιαίτερα χρήσιμο σε βρογχίτιδα με εμφύσημα των ηλικιωμένων, λόγω της δράσης του να καταστήσει τη βρογχική έκκριση λιγότερο ιξώδη· σε αυτές τις περιπτώσεις, επιπλέον, μειώνει τη δύσπνοια, διεγείρει την κυκλοφορία και μειώνει την κυάνωση (Cooper). Ο Guernsey επισημαίνει ότι το Led. ταιριάζει στις μακρινές όσο και στις άμεσες συνέπειες των διατρητικών πληγών: π.χ., όταν ένας ασθενής λέει: «Πριν από δέκα χρόνια πάτησα σε ένα καρφί, και από τότε έχω έναν πόνο που ανεβαίνει μέχρι τον μηρό». Οι πόνοι του Led. κατευθύνονται προς τα πάνω (του Kalm. προς τα κάτω). Μια πολύ αξιοσημείωτη κατάσταση του Led. είναι η επιδ. από τη θερμότητα. Αυτή είναι μερικές φορές τόσο μεγάλη, ώστε ο ασθενής μπορεί να ανακουφιστεί από τον ρευματισμό του μόνο αν κάθεται με τα πόδια και τις γάμπες σε κρύο νερό. Η θερμότητα του κρεβατιού είναι αφόρητη· πρέπει να σηκωθεί και να περπατήσει. Ένας ογδοντάχρονος είχε ρευματισμό του αριστερού βραχίονα, κυρίως στον αγκώνα και τον καρπό, που εμφανιζόταν τη νύχτα ή νωρίς το πρωί. Δεν υπήρχε πλέον ύπνος γι' αυτόν εκτός αν σηκωνόταν και έπαιρνε ένα κρύο λουτρό, μετά το οποίο μπορούσε να κοιμηθεί. Τον θεράπευσα με Led. 30. Όπως με το Merc. τα συμπτώματα είναι επιδ. τη νύχτα· αλλά με το Merc. υπάρχει «ιδρώτας χωρίς βελτ.», και η χαρακτηριστική γλώσσα και το δύσοσμο στόμα. Τα οφθαλμικά συμπτώματα του Led. είναι έντονα, και ο Nash λέει ότι το Led. 200 είναι αξεπέραστο ως φάρμακο για το «ματωμένο μάτι» από χτύπημα· αν υπάρχει πόνος στο ίδιο τον βολβό του ματιού, θα χρειαστεί το Symphyt. Εκχυμώσεις του επιπεφυκότα. Ελαφριές κακώσεις προκαλούν εκχυμώσεις. Φλεγμονή του αυτιού, με κώφωση από κρυολόγημα (όπως από κόψιμο μαλλιών). Οι αιμορραγίες του Led. είναι φωτεινά κόκκινες και ορμητικές· μήτριες· αναπνευστικές. Αιμόπτυση εναλλασσόμενη με κρίσεις ρευματισμού. (Ο Raue το διατυπώνει «κοξαλγία εναλλασσόμενη με αιμόπτυση». Ο Stens θεράπευσε έναν νέο που είχε βίαιο σουβλιαστό πόνο στο δεξιό ισχίο, ακολουθούμενο από αιμόπτυση, αυτό με τη σειρά του ακολουθούμενο από ρευματισμό των χεριών, με Led. 200 όταν η περίπτωση φαινόταν ετοιμόρροπη να βυθιστεί σε ταχεία φθίση.) Οι πάσχουσες περιοχές ατροφούν. Ο αποχρωματισμός παραμένει για πολύ στα μωλωπισμένα μέρη. Πολλές περιπτώσεις κοκκύτη έχουν θεραπευτεί με το Led. Ο Lembke (παράθεση από τον Hoyne, H. W., xiv. 66) δίνει αυτές τις ενδείξεις: Πριν από τις παροξυσμούς: Διακοπή της αναπνοής. Κατά τη διάρκεια: Επιρραγία, αίσθημα συντριβής στο κεφάλι και το θώρακα, ταχεία αναπνοή. Μετά: Σαστισμός· σπασμωδική σύσπαση του διαφράγματος· αναπνοή με λυγμούς. Επιδ. το βράδυ. Οι πόνοι είναι σουβλιαστοί, σπαρακτικοί, σφυγμώδεις. Αισθήματα τσιμπήματος, καύσου. Αίσθημα νάρκης των επιπολών ιστών, ιδίως μετά από κατασταλμένη έκκριση από τα αυτιά, τα μάτια και τη μύτη. Αίσθημα σαν κάτι να ροκανίζει στους κροτάφους, στον ινίο και στα αυτιά. Σαν ο βολβός του ματιού να βγαίνει προς τα έξω. Σαν άμμος στα μάτια. Θόρυβοι στο αυτί σαν από κουδούνισμα καμπάνας ή από ανεμοθύελλα· σαν το αυτί να είναι φραγμένο με βαμβάκι. Φαγούρα σαν από ψείρες στο στήθος· σαν εξόγκωμα στο λαιμό. Σαν βρασμός στην άρθρωση του ισχίου. Σαν οι μύες του μηρού να είναι σε λάθος θέση. Σαν το γόνατο να είναι χτυπημένο. Πόνος στον αστράγαλο σαν από διάστρεμμα· τα άκρα σαν χτυπημένα και μωλωπισμένα. Θερμά, τεταμένα, σκληρά οιδημένα σημεία. «Το Ledum έχει συχνά χορηγηθεί σε άλογα όταν χωλαίνουν και μαζεύουν τα πόδια τους. Οι πόνοι κινούνται προς τα πάνω» (Hering). Ο E. Carleton (Med. Adv., xxv. 293) ολοκλήρωσε τη θεραπεία μιας περίπτωσης πρωτογενούς σύφιλης, στην οποία το Aur. είχε κάνει καλό, όταν εμφανίστηκαν αυτά τα συμπτώματα: Τα πόδια καρφωμένα στη γη σαν από μαγνήτη όταν προσπαθεί να κινηθεί· όταν κινούνταν ένιωθε σαν να τρυπιέται με βελόνες, με τον πόνο να ανεβαίνει σταδιακά από τα πόδια στο κεφάλι· κάθε άρθρωση και μυς του σώματος και των άκρων δύσκαμπτος και πόνος· ξινείς νυχτερινοί ιδρώτες· μεγάτη καχεξία με απώλεια όρεξης. Το Led. 200, σε νερό, θεράπευσε πλήρως και ταχέως. Ταιριάζει σε: Χλωστούς, λεπτεπίλεπτους ανθρώπους. Παθήσεις ατόμων που αισθάνονται πάντα κρύο και ρίγος. Ρευματική, ουρική διάθεση· οργανισμοές που έχουν καταχρηστεί το αλκοόλ. Αιματώδης ιδιοσυγκρασία (Teste). Υπάρχει επιδ. από την κίνηση, ιδίως την κίνηση των αρθρώσεων· κατά το περπάτημα· όταν πατάει, βελτ. από την ανάπαυση. Τα συμπτώματα είναι επιδ. το βράδυ και τη νύχτα, και πριν από τα μεσάνυχτα. Επιδ. από την πόση κρασιού. Επιδ. από την κάλυψη· βελτ. από την εφαρμογή παγωμένου νερού. Επιδ. από τη θερμότητα· («το άκρο είναι κρύο, δεν ζεσταίνεται· και γίνεται επιδ. όταν επιτέλους ζεσταίνεται στο κρεβάτι»).