Ένα από τα πολύτιμα δώρα του Χάενεμαν, και ένα που εκθέτει και δικαιώνει τις διδασκαλίες του σχετικά με τη δυναμοποίηση. Για το Lycopodium γράφει: «Α αυτή η σκόνη που μοιάζει με σκόνη, κιτρινωπή, λεία στην αφή, προέρχεται από τα στάχυα ενός βρύου, του Lycopodium clavatum, που φύεται στα δάση της Ρωσίας και της Φινλανδίας» [και στη χώρα μας. — Εκδ.]. «Στο τέλος του καλοκαιριού, τα στάχυα αποξηραίνονται και κατόπιν χτυπιούνται. «Όταν ριχτεί σε φλόγα, αναφλέγεται, και έχει χρησιμοποιηθεί για την κάλυψη σφαιριδίων που κολλούν εύκολα μεταξύ τους, και για την προστασία πληγών στις πτυχές από την τριβή που προκαλεί το περπάτημα και άλλες κινήσεις. Επιπλέει στα υγρά χωρίς να διαλύεται, δεν έχει ούτε γεύση ούτε οσμή, και στην φυσική της ακατέργαστη κατάσταση δεν έχει σχεδόν καμία επίδραση στην υγεία του ανθρώπου. . . «Αυτό το φάρμακο διαθέτει θαυμαστές φαρμακευτικές ιδιότητες, οι οποίες μπορούν να αποκαλυφθούν μόνο με τριβή και διέγερση. «Μέτρια δόση δρα από σαράντα έως πενήντα ημέρες. Μπορεί να επαναληφθεί μετά από ενδιάμεση χρήση άλλου αντιψωρικού, αλλά μια δεύτερη δόση δρα λιγότερο ευνοϊκά από την πρώτη. «Δρα με ιδιαίτερο όφελος, όταν ομοιοπαθητικά ενδείκνυται, αφού περάσει η δράση του Calc.. Ο Kent λέει: «Αν και κατατάσσεται στα αδρανή υλικά, και θεωρούνταν χρήσιμο μόνο για το τύλιγμα των αλλοπαθητικών σφαιριδίων, ο Χάενεμαν το έφερε σε χρήση και ανέπτυξε τη δύναμή του με αραίωση. Είναι ένα μνημείο στον Χάενεμαν. Εισέρχεται βαθιά στη ζωή. . . . Δεν υπάρχει τίποτα στον άνθρωπο που το Lycopodium να μην το ξεσηκώνει σε ταραχή . . . Αυτή η «αβρέχτητη σκόνη» — αδρανής, αλλά που λάμπει λαμπρά «όταν ριχτεί σε φλόγα» — έχει χρησιμοποιηθεί επίσης στην κατασκευή πυροτεχνημάτων. Όταν οι σπόροι συνθλίβονται, απελευθερώνεται μια λιπαρή ουσία· και χρειάζονται δύο ολόκληρες ώρες τριβής με γάλα γαϊδούρας (μας λένε) για την αρχική της παρασκευή ως φαρμάκου ταυτόχρονα ισχυρού και μοναδικού στις ευεργετικές του ιδιότητες. Για αρχή, ας αναπαραγάγουμε, λίγο-πολύ, μία από εκείνες τις παλιές μικρές Εικόνες Φαρμάκων, που συμπυκνώνουν στις ελάχιστες διαστάσεις όσα γνωρίζουμε και βρίσκουμε απολύτως απαραίτητα για τη χρήση ενός φαρμάκου . . . Το LYC. είναι ένα από τα φάρμακα που χρησιμοποιούμε πιο συνεχώς. Δεν πάντα σε κοιτάζει κατάματα ο ασθενής καθώς μπαίνει· αλλά λίγες ερωτήσεις θα σας βάλουν γενικά κατευθείαν στα ίχνη. Ρωτήστε νωρίς για την ώρα της ημέρας. Αυτός ο ασθενής λέει: «χειρότερα το απόγευμα, ή χειρότερα στις 4 μ.μ., ή χειρότερα από 4 έως 8 μ.μ.», και εσείς κοιτάτε να δείτε αν συμμορφώνεται με τον τύπο του Lyc., και εξετάζετε περαιτέρω. Ο Kent λέει: «Ο καημένος ο μικρός Paul Dombey χρειαζόταν μια δόση Lyc., αλλά ο Dombey δεν το ήξερε, και έχασε τον γιο του.» Στο Lyc. ο νους είναι καλύτερα ανεπτυγμένος από το σώμα. Ο Lyc. τείνει να φαίνεται ασθενικός και ρυτιδωμένος — ξεραμένος, ιδίως στο άνω μέρος του σώματος. Το μέτωπο μπορεί να είναι συνοφρυωμένο ή ρυτιδωμένο, και αν είναι μετά από νωρίς μεσημεριανό γεύμα, τα μάγουλα ή η μύτη τείνουν να κοκκινίζουν, προς μεγάλη ενόχληση του ασθενούς. Η προσμονή είναι ένα πολύ χρήσιμο μικρό ρουμπρίκι. Όλοι ξέρουν ότι το Gels. και το Arg. nit. το έχουν. Αλλά και το Lyc. το έχει· και τα Ars. και Med.· και (αν και λιγότεροι το γνωρίζουν αυτό) το Carbo veg., το Phos. a., το Pb., το Sil. και το Thuja. Αυτά τα τελευταία πρέπει να αναζητηθούν σε άλλα μέρη του ρεπερτορίου. Καλό είναι να προστεθούν στο ρουμπρίκι. Πριν από χρόνια ένας από τους πολύ καλούς συνταγογράφους μας με έκανε να καταλάβω μια πτυχή της νοητικής κατάστασης του Lyc.. Εξήγησε τους τρόμους της προσμονής όπως επηρεάζουν τον Lyc.. Ο Lyc. πρέπει να συναντήσει τους μετόχους ή τους ψηφοφόρους του με μια σημαντική ομιλία, και ξέρει ότι θα μπερδευτεί, και θα διστάζει, και θα ξεχνά τα σημεία του — είναι κυριευμένος από την ιδέα ότι θα τα κάνει θάλασσα. Η τρομερή στιγμή φτάνει: σηκώνεται στα πόδια του, ζεσταίνεται στο έργο του, πλέει σε μια ευτυχισμένη αυτολησμονιά, για να καθίσει με την αίσθηση ότι έκανε την ομιλία της ζωής του. Ήταν όλο χαρά και ευφράδεια· όχι μόνο θυμήθηκε όλα τα σημεία του, αλλά έφτιαξε καινούργια καθώς προχωρούσε. Αλλά — θα έχει τον ίδιο τρόμο την επόμενη φορά, αν δεν πάρει το ερέθισμά του, επειδή είναι Lycopodium. Ή πάλι, ο Lyc. θέλει να είναι μόνος — με κάποιον στο διπλανό δωμάτιο, επειδή — φοβάται να μείνει μόνος! Η επιθυμία του για μοναξιά είναι με πλάγια γράμματα· ο φόβος του, όταν είναι μόνος, είναι με έντονη γραφή. Τα φάρμακα που έχουν αυτές τις αντίθετες καταστάσεις με μεγάλη γραφή είναι τα πιο ενδιαφέροντα. (Το Lach. έχει πολυλογία στον υψηλότερο βαθμό, ταχεία ομιλία και πολυλογία· και, επίσης στον υψηλότερο βαθμό, αργή ομιλία! Αυτό δεν γίνεται πάντα αντιληπτό.) Ο Lyc. έχει άφθονους φόβους — φόβο της μοναξιάς, του πλήθους, του σκότους, του θανάτου, των φαντασμάτων, των ανθρώπων. Ο Lyc. έχει όλες τις ΔΥΣΠΕΨΙΕΣ που μπορείτε να φανταστείτε. Ανταγωνίζεται το Carbo veg. και την China για τη διάκριση του πιο αεριοφόρου φαρμάκου. Ο Lyc. θα έρθει και θα σας πει ότι επί μέρες ολόκληρες είναι φουσκωμένη σαν τύμπανο, και πρέπει να λύνει τα ρούχα της. Μετά το φαγητό είναι φουσκωμένη και τεταμένη, σχεδόν έως σπάσιμο, και δεν ανέχεται την πίεση και τη σύσφιξη των ρούχων της. Ή, νιώθει λιμοκτονώντας, και μετά από δύο-τρεις μπουκιές είναι φουσκωμένη και γεμάτη, και δεν μπορεί να φάει άλλο. Ή, μπορεί να νιώθει απολύτως γεμάτη, αλλά πεινασμένη. Γιατί το Lyc. έχει με έντονη γραφή την εύκολη κορεσμό, και επίσης το αντίθετο με έντονη γραφή, «πεινάει πριν από τα κόπρανα» ή «πεινάει πριν από τα κόπρανα με γεμάτο και τεταμένο στομάχι». Οι ΕΠΙΘΥΜΙΕΣ για ΦΑΓΗΤΑ του Lyc. είναι για γλυκά — για ζεστά ροφήματα. Ο Lyc. αγαπά, αλλά αρρωσταίνει από στρείδια: Μισεί τον καφέ και το κρέας. Όλοι γνωρίζουμε την ΠΛΕΥΡΗ ΕΝΤΟΠΙΣΗ ΣΤΑ ΔΕΞΙΑ του Lyc., και την κατεύθυνση των συμπτωμάτων, από δεξιά προς αριστερά, ή από πάνω προς τα κάτω. Τα ΟΥΡΙΚΑ συμπτώματα είναι σημαντικά. Κόκκινη άμμος στα καθαρά ούρα· ούρα καυστικά που εκδορούν . . . έτσι μπορείτε να αναγνωρίσετε ένα μωρό Lyc. από την κόκκινη άμμο στην πάνα, ή από το εξάνθημα όπου τα ούρα έχουν φλεγμονάνει το δέρμα· και μπορείτε να γιατρέψετε τη νεφρίτιδα και τον ύδρωπά του — όπως έχει δει κανείς. Ο Lyc. είναι ένας ΔΙΑΝΟΟΥΜΕΝΟΣ, όπως είπαμε, με δυσπιστία στον εαυτό του. Και ο Lyc. έχει πνευματικά βάσανα και αποτυχίες και σύγχυση όταν αρρωσταίνει. Απώλεια μνήμης. Λέει λάθος λέξεις και συλλαβές. Κάνει λάθη στο γράψιμο — γράφει λάθος ορθογραφία — παραλείπει λέξεις ή γράμματα. Μπορεί να συνειδητοποιήσει ότι το «Z» είναι το τελευταίο γράμμα του αλφαβήτου, και να μην μπορεί να πει το όνομά του. Μέχρι τέτοιο σημείο μπορεί να φτάσει αυτό, ώστε να μην μπορεί να διαβάσει — να μπορεί να γράψει ό,τι θέλει, αλλά να μην μπορεί να διαβάσει ό,τι έχει γράψει. Οι γιατροί μας αφηγούνται μεγάλες θεραπείες με το Lyc. σε λογοτεχνικά πρόσωπα που δεν μπορούσαν, μετά από μια προσβολή γρίπης, να ξαναρχίσουν την εργασία τους. Οι πνευματικές συνέπειες της γρίπης συχνά απαιτούν Lyc., ενώ οι νευρωτικές (έως σχεδόν παραφροσύνη) χρειάζονται Scutellaria, και εκείνες με μακράχρονη αδυναμία και ρίγος βρίσκουν τη γρήγορη βοήθειά τους στο China.. Δεν υπάρχει νόσος, οξεία ή χρόνια, όπου το Lyc. να μην μπορεί να είναι το φάρμακο — σε έναν ασθενή Lycopodium! Οδονταλγία περίπου στις 4 μ.μ. (το έχει δει κανείς). Εξανθήματα που ξυπνούν φρικτά στις 4 μ.μ. (και αυτό). Επίμονες πνευμονίες, όπου η θερμοκρασία ανεβαίνει στις 4 μ.μ. και πέφτει μετά τις 8 μ.μ. Διφθερίτιδα όπου η μεμβράνη αρχίζει από τη δεξιά πλευρά και περνά στα αριστερά, το στόμα και η γλώσσα να μην ζητούν με αγωνία το Merc.. Ή, ρινοφαρυγγικές διφθερίτιδες που κατεβαίνουν. Ο Lyc. έχει επίσης τη παράλυση μετά από diph. (το συνηθισμένο μεγάλο φάρμακό της είναι το Gels.) όπου το φαγητό και το ποτό αναβλύζουν από τη μύτη. Νεφρικά προβλήματα, όπως είπαμε, όπου τα ούρα φλεγμονάνουν και κοκκινίζουν το δέρμα όπου το αγγίζουν. Δύο χρήσιμα μικρά ρουμπρίκια μπορεί να σας οδηγήσουν στο Lye. Δεξί πόδι κρύο, αριστερό φυσιολογικό. Καυστικός πόνος σαν αναμμένα κάρβουνα ανάμεσα στις ωμοπλάτες. (Το Phos. το έχει αυτό, και πολύ λίγα άλλα φάρμακα.) Αυτά τα μικρά ρουμπρίκια είναι συχνά πολύ χρήσιμα, έστω μόνο για να παγιώσουν τη διάγνωση του φαρμάκου. Αν πάρετε < το απόγευμα < 4 μ.μ. < 4-8 μ.μ., επιθυμεί ζεστά ροφήματα, λαχταρά γλυκά, οξύτητα και αέρια, φούσκωμα με τα ουρικά του προβλήματα, δεν θα κάνετε μεγάλο λάθος αν γράψετε βιαστικά LYCOPODIUM. Συμπτώματα με Έντονη Γραφή (Allen, Hering, με μερικά πλάγια γράμματα του Χάενεμαν) ΨΥΧΙΣΜΟΣ. Τρόμος των ανθρώπων· της μοναξιάς· ευερέθιστος και μελαγχολικός. Κλαίει όλη μέρα, δεν μπορεί να ηρεμήσει. Επιδείνωση 4 έως 8 μ.μ. Ευαίσθητος: κλαίει ακόμα και όταν τον ευχαριστούν. Κόρος της ζωής, ιδίως τα πρωινά στο κρεβάτι. Ερωτική διάθεση και ερωτομανία. Ευαίσθητος, ευερέθιστος: γκρινιάρης και εκνευρισμένος στο ξύπνημα. Εύκολα εξεγείρεται σε θυμό· δεν ανέχεται την αντίθεση, και αμέσως χάνει τον έλεγχο του εαυτού της. Κακώσεις από τρόμο, θυμό, ταπείνωση ή εκνευρισμό, με συγκρατημένη δυσαρέσκεια. Υπερβολικά ευαίσθητος στον πόνο. Η ασθενής είναι εκτός εαυτού. (Cham.) Λέει λάθος λέξεις και συλλαβές. Διαλέγει λάθος λέξεις. Μπερδεύεται για καθημερινά πράγματα. Μεγάλη ανησυχία στο βάθος του στομαχιού. (Kali c.)