Καταβρεχμένο μαύρο οξείδιο του Υδραργύρου, με νιτρικό οξύ και Αμμωνία. N 2 O 5 3Hg 2 O + 2NH 3 . (Σύμφωνα με τη συνήθη πρακτική, έχω συμπεριλάβει και τις δύο αυτές παρασκευές υπό μία επικεφαλίδα, καθώς η ομοιότητά τους είναι τόσο μεγάλη που συνήθως δεν γίνεται διάκριση στην πρακτική. Τα περισσότερα συμπτώματα προέρχονται από το solubilis, και για να διευκολυνθεί η γνώση του σπουδαστή, έχω σημειώσει, όσο ήταν δυνατόν, με έναν αστερίσκο εκείνα που προέρχονται από το vivus, και με διπλό αστερίσκο εκείνα που προέρχονται και από τις δύο παρασκευές. Λόγω της μεταβαλλόμενης και αμφίβολης σύστασης του solubilis, το vivus θεωρείται συνήθως το πιο αξιόπιστο φάρμακο και έχει αντικαταστήσει σε μεγάλο βαθμό το πρώτο από την εποχή του Hahnemann, και μάλιστα από τον ίδιο τον Hahnemann στα τελευταία χρόνια της πρακτικής του. Βρίσκω το vivus πιο χρήσιμο σε παθήσεις του στόματος, του λαιμού και των αναπνευστικών οργάνων, και σε αδενικές διόγκωσεις, ενώ το solubilis φαίνεται να δρα πιο αποφασιστικά επί του πεπτικού και του ουροποιητικού-γεννητικού συστήματος, και επί του δέρματος. (Dr. A. C. C.) δρώντας επί των ιστών αυτών χάρη στην παρουσία του σε αυτούς. Την ειδική δράση του σε καθέναν από αυτούς μπορούμε να κατανοήσουμε πιο καθαρά μέσω προσεκτικής μελέτης των χαρακτηριστικών αποτελεσμάτων, όπως παρατίθενται παρακάτω. Το πιο ουσιώδες γνώρισμα της δράσης του Υδραργύρου είναι η αξιοσημείωτη ομοιότητά του με τις επιδράσεις του συφιλιδικού δηλητηρίου. Το κύριο χαρακτηριστικό του είναι μια επιδείνωση όλων των συμπτωμάτων τη νύχτα, και από τη ζεστασιά του κρεβατιού. Dr. A. C. C.) Γενική Ανάλυση.- Ο Mercurius δρά βαθιά επί ολόκληρου του οργανισμού, επηρεάζοντας τόσο τη λειτουργία όσο και την ουσία κάθε οργάνου και ιστού του σώματος. Κατ' εξοχήν δρα επί του φυτικού συστήματος, μεταβάλλοντας τη λειτουργική του ικανότητα, τόσο ποσοτικά όσο και ποιοτικά, και αποσυνθέτοντας και καταστρέφοντας τους οργανικούς του συστατικούς. Η έκκριση και η απορρόφηση είναι και οι δύο αυξημένες, και οι εκκρίσεις, χάνοντας την πλαστικότητά τους, γίνονται πιο αραιές και υδαρείς, και ταυτόχρονα καυστικές και ερεθιστικές. Επί του οργανικού συστήματος, ο Υδράργυρος δρα πιο ιδιαίτερα επί των βλεννογόνων και ορογόνων μεμβρανών, του αδενικού συστήματος, των παρεγχυματωδών οργάνων, των ινωδών και οστωδών ιστών, και του δέρματος. Η πρώτη κατάσταση που προκαλείται είναι μία διέγερση-οίδημα και φλεγμονή, που ακολουθείται σύντομα από αντίδραση, και επακόλουθη αδυναμία και εξάντληση, η οποία προμηνύει αρχόμενη οργανική αποσύνθεση. Οι ανωτέρω ιστοί γίνονται έδρα καταστροφικών ελκωδών διεργασιών, πυώσεων και πυοειδών συλλογών, ενώ ταυτόχρονα υπάρχει τάση για εναπόθεση νέων προϊόντων, ανάλογα με τον χαρακτήρα του ιστού που εμπλέκεται. Έτσι βλέπουμε ότι ο Υδράργυρος διεισδύει σε ολόκληρο τον οργανισμό και διαπερνά κάθε ιστό, δρώντας επί των ιστών αυτών χάρη στην παρουσία του σε αυτούς. Την ειδική δράση του σε καθέναν από αυτούς μπορούμε να κατανοήσουμε πιο καθαρά μέσω προσεκτικής μελέτης των χαρακτηριστικών αποτελεσμάτων, όπως παρατίθενται παρακάτω. Το πιο ουσιώδες γνώρισμα της δράσης του Υδραργύρου είναι η αξιοσημείωτη ομοιότητά του με τις επιδράσεις του συφιλιδικού δηλητηρίου. Το κύριο χαρακτηριστικό του είναι μια επιδείνωση όλων των συμπτωμάτων τη νύχτα, και από τη ζεστασιά του κρεβατιού. Χαρακτηριστικά συμπτώματα.