Μια ιδέα για τη μολυσματικότητα αυτού του δηλητηρίου μπορεί να συγκεντρωθεί από μια περίπτωση που αναφέρεται στο Παράρτημα του Allen: Ένα χλωμό κορίτσι, 14 ετών, αφού συμβουλεύτηκε να χρησιμοποιήσει φύλλα Mezereum για να γίνει παχουλή και ροδαλή, πήγε στο δάσος και τα χρησιμοποίησε ελεύθερα στα μάγουλα και τις γύρω περιοχές. Σύντομα ξεκίνησε κάψιμο, ολόκληρο το πρόσωπο πρήστηκε τεράστια, ιδίως η μύτη, τα βλέφαρα και το τριχωτό της κεφαλής. Επικράτησε έντονο και επώδυνο φτέρνισμα, παραλήρημα, θαμπές, αφόρητες, πιεστικές πόνοι στο μέτωπο, μια ναυτιώδης ξηρότητα στον λαιμό και συνεχής ερεθισμός για ξηρό βήχα. Το πρόσωπο έδειξε σύντομα την εμφάνιση ερυσίπελας με φυσαλίδες· τα ρουθούνια έκλεισαν, μπορούσε να αναπνεύσει μόνο από το στόμα· πυρετικός σφυγμός, καυτά ούρα. Εφαρμόστηκαν λάδι και επιθέματα, και μετά τη δεύτερη ημέρα εμφανίστηκε απολέπιση σε μεγάλα κομμάτια. Αλλά η υγεία δεν επανήλθε. Ακολούθησαν αδυναμία, απώλεια ζωτικότητας, ψυχική κατάθλιψη που συνόρευε με ηλιθιότητα· μετά τυφοειδής πυρετός, που διήρκεσε ολόκληρους τρεις μήνες, στον οποίο τελικά υπέκυψε. Δηλητηριάσεις έχουν επίσης παρατηρηθεί από τα αποτελέσματα των καρπών: ξηρότητα και κάψιμο του λαιμού και του στομαχιού· έντονη δίψα· ναρκωτική κατάσταση, κώμα, σπασμοί των ματιών και των άνω άκρων παρατηρήθηκαν. Σε ένα παιδί τεσσάρων ετών, που δηλητηριάστηκε με τους καρπούς, εμφανίστηκαν αυτά τα συμπτώματα: Πρησμένα χείλη· γλώσσα επιβεβλημένη και πρησμένη, προεξέχουσα, η κατάποση δύσκολη. Η γλώσσα παρέμεινε εντελώς ωμή όταν τα άλλα συμπτώματα είχαν παρέλθει (H. W., xxii. 466). Ο Hahnemann καταγράφει το εξής: Ένας ρωμαλέος άνδρας πήρε φλοιό Mezereum για κάποια πάθηση, και τον συνέχισε μετά την εξαφάνιση της πάθησης. Σύντομα, ξεκίνησε αφόρητη φαγούρα σε όλο το σώμα, δεν μπορούσε να κοιμηθεί ούτε στιγμή. Τριάντα έξι ώρες μετά τη διακοπή του, η φαγούρα αυξανόταν ακόμη, τότε μερικοί κόκκοι Camphor την αφαίρεσαν. Το Mezereum είναι το φυτικό ανάλογο του Mercurius. και ένα από τα σημαντικότερα αντίδοτά του· το Merc. και το Mez. είναι αντίδοτα το ένα του άλλου. Νους, δέρμα, μάτια, βλεννογόνοι μεμβράνες και οστά επηρεάζονται με τον ίδιο περίπου τρόπο και από τα δύο· έχουν την ίδια ευαισθησία στην υγρασία, το κρύο και τη ζεστασιά, και τις ίδιες νυχτερινές επιδεινώσεις. Ο Nash αναφέρει μια εξαίρεση στη < από τη ζεστασιά. Σε έναν άνδρα τον οποίο θεράπευσε με Mez. από επίμονη νευραλγία του προσώπου, οι πόνοι προκαλούνταν ή επιδεινώνονταν πολύ < από το φαγητό, και η μόνη ανακούφιση που μπορούσε να έχει ήταν κρατώντας την επώδυνη πλευρά κοντά σε μια καυτή σόμπα. Μόνο η ακτινωτή θερμότητα ήταν χρήσιμη· τα καυτά ρούχα, βρεγμένα ή στεγνά, δεν έδιναν καμία ανακούφιση. Το Mez. επηρεάζει τα μακρά οστά πιο έντονα από τα άλλα, και η ελάχιστη επαφή είναι αφόρητη· αλλά έχει, όπως το Merc., ισχυρή συγγένεια με τα οστά του προσώπου και τα δόντια. Με το Mez. η σήψη προσβάλλει τις ρίζες ή τις πλευρές μάλλον παρά τις κορυφές (τις οποίες προσβάλλει το Merc.). Η οδονταλγία είναι < τη νύχτα, < από την επαφή, ακόμη και με τη γλώσσα, και είναι > κρατώντας το στόμα ανοιχτό και εισπνέοντας αέρα. Νευραλγία γύρω από τα μάτια· οι πόνοι ακτινοβολούν και κατεβαίνουν προς τα κάτω, και αν υπάρχει επιπλέον μια αίσθηση στο ίδιο το μάτι σαν να φυσάει μέσα του κρύος άνεμος, οι ενδείξεις θα είναι πολύ ισχυρές. Το Mez. είναι ένα από τα αντι-ψωρικά του Hahnemann, και καλύπτει πολλές ψωρικές εκδηλώσεις. Ο Carroll Dunham έχει καταγράψει (Science of Therapeutics, 462) μια αξιοσημείωτη περίπτωση κώφωσης, οφειλόμενης σε κατασταλμένη ψώρα. Ένας νέος, 17 ετών, κωφός από τα τέσσερα, και ανίκανος εξαιτίας αυτού, απομονώνεται και συλλογίζεται συνεχώς το πρόβλημά του. Οι μεμβράνες παχύνθηκαν. Στην ηλικία των τριών είχε έκθεση από παχιά, υπόλευκα ψώρα, σκληρά, σχεδόν κερατινοειδή, που κάλυπταν ολόκληρη την κεφαλή. Υπήρχαν ρωγμές από τις οποίες εξερχόταν με πίεση ένα παχύ, κιτρινωστό πύον, συχνά πολύ δύσοσμο. Πολλή φαγούρα και διάθεση να ξεκολλάει τις ψώρας με τα νύχια, < τη νύχτα. Η θεραπεία (αλλοπαθητική) ήταν έντονη: Τοποθετήθηκε στο κεφάλι ένα πίσσινο κάλυμμα, και όταν προσκολλήθηκε σταθερά στις ψώρας, αποσπάστηκε βίαια, μαζί με τις ψώρας, αφήνοντας ολόκληρη την κεφαλή ωμή. Αυτό βάφτηκε με κορεσμένο διάλυμα Arg. nit. Η έκθεση δεν επανεμφανίστηκε, αλλά από τότε το παιδί ήταν κωφό. Η έκθεση ήταν το ακριβές αντίγραφο μιας έκθεσης που παρατηρήθηκε σε πειραματική απόδειξη από τον Wehle. Το Mez. 30, τρία γλοβίδια σε σκόνη ζάχαρης γάλακτος, δόθηκε σε καθεμία από αυτές τις ημερομηνίες—3 Φεβρουαρίου, 1 Μαρτίου και 28 Σεπτεμβρίου 1857, και 26 Ιανουαρίου 1858. Η βελτίωση ξεκίνησε αργά μετά την πρώτη δόση, η οποία επαναλήφθηκε μόνο όταν το αποτέλεσμα κάθε προηγούμενης δόσης φαινόταν να έχει εξαντληθεί. Τελικά η ακοή αποκαταστάθηκε πλήρως για όλους τους πρακτικούς σκοπούς. Η δράση του Mez. σε καταρροικές περιπτώσεις απεικονίζεται σε μια άλλη περίπτωση (Amer. Hom., xxi. 417). Η δεσποινίς M. R., 39 ετών, μελαχρινή, είχε χρόνια καταρροή. Το αριστερό αυτί ήταν καιρό κωφό, και το δεξί είχε αρχίσει να αδυνατεί. Υπήρχαν θόρυβοι στα αυτιά. Τα τυμπανικά υμένα ήταν συσταλμένα και ουλωμένα. Τα συμπτώματα ήταν: Υπερβολική ευαισθησία στον αέρα, ακόμη και από βεντάλια, και κατά καιρούς μια αίσθηση σαν ο αέρας να περνούσε μέσα στον λαιμό. Ο βλεννογόνος του ρινοφάρυγγα κοκκώδης και ευερέθιστος. Μια δόση Mez. πριν από κάθε γεύμα ανακούφισε εντελώς τα συμπτώματα. Τα έλκη του Mez. έχουν παχιά, κιτρινωπά, λευκά ψώρα. Φυσαλίδες εμφανίζονται κατά καιρούς, και φαγουρίζουν και καίνε. Οι επιδέσμοι από λινό κολλάνε σε αυτές, και όταν αποσπώνται προκύπτει αιμορραγία. Καυτές φυσαλίδες στις πλευρές των δακτύλων· και έλκη στις αρθρώσεις των δακτύλων. Με το έκζεμα υπάρχει αφόρητη φαγούρα, < στο κρεβάτι και από την επαφή. Τα εκζέματα από εμβολιασμό είναι συχνά του τύπου Mez.. Το Mez. είναι συχνά μεγάλης αξίας στον έρπητα ζωστήρα, τόσο κατά την έκθεση όσο και για τη νευραλγία που απομένει μετά, ιδίως αν οι πόνοι είναι καυτοί. Σε μια διάλεξη για το Mez. από τον T. S. Hoyne (Med. Vis., xiii. 65) έχουν συγκεντρωθεί πολλές περιπτώσεις που απεικονίζουν τη δράση του φαρμάκου. Ιδού μια ψυχική περίπτωση (σε μια γυναίκα) που θεράπευσε ο W. E. Payne: Κανένα ησυχασμό όταν είναι μόνη· θέλει συντροφιά. Οι ιδέες εξαφανίζονται ενώ μιλά· δεν μπορεί να επαναλάπει όσα έχει μάθει απέξω. Κοιτάζει από το παράθυρο για ώρες χωρίς να έχει συνείδηση των αντικειμένων γύρω της. Δεν ξέρει τι πρόκειται να κάνει· ξεχνά τι πρόκειται να πει· φαίνεται κακόκεφη, χλωμή, δυστυχισμένη, μαρασμένη. Δυσφορία στο επιγάστριο, όπως όταν περιμένει κάποια πολύ δυσάρεστη είδηση. Όλα τα συμπτώματα ανακουφίστηκαν σε μία νύχτα με Mez. 20. (Δίνω τα πλάγια γράμματα όπως στο πρωτότυπο.) Μεταξύ των νευραλγικών περιπτώσεων είναι οι εξής: (1) Άνδρας, 28 ετών, βίαιη νευραλγία, διατρητικός πόνος στο αριστερό κάτω γνάθο, που εκτείνεται στον κρόταφο και το αυτί. < Νύχτα, > από την πίεση. Το Mez. 3 ανακούφισε σε δύο ώρες (S. R. Geiser). (2) Ο H. G., στιβαρός, υγιεστάλκης νέγρος, αριστερή υπερτροχιλιακή νευραλγία που επανερχόταν καθημερινά στις 9 π.μ., αυξανόμενη μέχρι το μεσημέρι, μειούμενη μέχρι τις 4 μ.μ., οπότε αναχωρούσε εντελώς χωρίς να αφήσει κάποια ευαισθησία πίσω. Πόνος = ροή δακρύων. Το Mez. 1 θεράπευσε μόνιμα αφού άλλα φάρμακα απέτυχαν (Q. W. Vance). (3) Η δεσποινίς X. είχε πόνο στο δεξί κυνόδοντα, καθημερινά αυξανόμενο. Ένιωθε πολύ μακρύ. Οι πόνοι πολύ < από την πίεση στην κορυφή και έξω από τη ρίζα. Το Mez. 2 θεράπευσε (Oehme). (4) Οδονταλγία σε κοπτήρα σε μια κυρία. Το δόντι νιώθει επιμηκυμένο, χαλαρό, υπερβολικά ευαίσθητο, με αίσθηση σαν να σηκώνεται από τη θήκη του. Το άνω μέρος του δοντιού υπερβολικά επώδυνο. Το Mez. 200 θεράπευσε σε λίγες ώρες (Hempel). (5) Οι δεσμεύσεις μιας αιώρας έσπασαν, και μια κυρία που ήταν πάνω της έπεσε, χτυπώντας το ιερό οστό και τον κόκκυγα σε ένα κομμένο δέντρο. Υπέφερε από εξωφρενικό πόνο. Το Arn. εφαρμόστηκε τοπικά. Σε λίγες εβδομάδες επέστρεψε σπίτι, και ο κόκκυγας ήταν ακόμη τόσο ευαίσθητος που δεν μπορούσε να καθίσει—μόνο να ξαπλώσει ή να σταθεί. Το Arn. εσωτερικά και εξωτερικά για δύο εβδομάδες δεν είχε καμία επίδραση. Το Mez. 2 θεράπευσε σε πέντε ημέρες (Oehme).—Η «δυσκοιλιότητα μετά τον τοκετό» έχει αποδειχθεί καλή ένδειξη για το Mez.: «Τα κόπρανά μου είναι σκληρά σαν πέτρα, και μεγάλα σαν το χέρι μου. Νιώθω σαν να θα με σχίσουν στα δύο. Έρχονται σε τμήματα σαν μπουκιές, και εξαντλούμαι πολύ και τρέμω από αδυναμία. Κάθε κόπρανο προηγείται αμέσως από ρίγη, και ακολουθείται από μακριές σουβλιές πάνω στο ορθό.» Το Mez. 12 παρήγαγε ένα φυσιολογικό κόπρανο σε δώδεκα ώρες (H. Noah Martin). Τα πράσινα εκκρίματα σύμφωνα με τον Cooper δείχνουν έντονα το Mez.. Έχει θεραπεύσει μια περίπτωση ξηρής ψώρας στο τριχωτό και τριχόπτωσης, συνοδευόμενης από μυωπία. Η δάφνη η λουρεόλα, ο βρετανικός εκπρόσωπος του γένους, έχει θεραπεύσει ψώρα της κεφαλής όταν το Mez. απέτυχε. Τα συμπτώματα σε αυτή την περίπτωση ήταν < κατά τη διάρκεια της ημέρας, ενώ το Mez. έχει < τη νύχτα. Οι πόνοι της δάφνης της λουρεόλας έρχονται το πρωί και επηρεάζουν ολόκληρη την κεφαλή ή ολόκληρη την αριστερή πλευρά· οι πόνοι του Guaiac. είναι επίσης < κατά τη διάρκεια της ημέρας και > από τη ζεστασιά (Cooper). Ο Cooper μου δίνει τις εξής περιπτώσεις: (1) Γυναίκα, 48 ετών, είχε ρευματισμό που ξεκίνησε δέκα χρόνια νωρίτερα στα χέρια από το να φορά βρεγμένα γάντια, και εκτάθηκε αργότερα στα χέρια και τα γόνατα· δυσκαμψία στο περπάτημα με απώλεια μυϊκής δύναμης, < σε ζεστό καιρό, «καρφίτσες και βελόνες» στα δάχτυλα όταν σηκώνει τα χέρια, δεν μπορεί να πιάσει πράγματα, καμιά φορά το ένα χέρι καίει ενώ το άλλο είναι κρύο, κλιμακτηριακές εξάψεις. Μεγάλη ανακούφιση από Mez. Ø. (2) Κορίτσι, 18 ετών, που αδυνατίζει, με κεφαλαλγία στο μέτωπο, τους κροτάφους και τα μάτια, ένα σφύζον με ναυτία του στομαχιού και πυρωσιά, πάντα < από την κίνηση· έντερα πολύ δυσκίνητα· η έμμηνος ρύση δεν εμφανίστηκε ποτέ. Το Mez. θεράπευσε· (3) Σπυράκια στους αστραγάλους και τα νώτα των ποδιών, φρικτή γεύση και κολλώδη στο στόμα το πρωί, σπυράκια > από έντονο ξύσιμο, νωθρά έντερα. Το Mez. θεράπευσε. Ο H. B. Esmond (H. R., vii. 41) θεράπευσε με Mez. 3x έναν νέο, 17 ετών, που έπασχε από «αλατόρρευμα» όσο θυμόταν τον εαυτό του. Απουσίαζε το καλοκαίρι, αλλά κάθε φθινόπωρο, μόλις ερχόταν ο κρύος καιρός, πρόσωπο, αυχένας, χέρια και πήχες εξέσπαζαν και παρέμεναν πληγές μέχρι να επιστρέψει ο ζεστός καιρός. Μια άλλη ένδειξη για το Mez. είναι υπερευαισθησία του αυτιού στον αέρα. Έχει θεραπεύσει μια περίπτωση στην οποία υπήρχε μια αίσθηση σαν ο αέρας να περνούσε μέσα από το αυτί στον λαιμό. Το ορθό και ο πρωκτός είναι η έδρα πολλών χαρακτηριστικών συμπτωμάτων, σουβλιές, καυτή φαγούρα. Κατά το κόπρανο το ορθό προπίπτει και ο σφιγκτήρας κλείνει πάνω στο προεξέχον μέρος. Αυτή η συσφιγκτική τάση παρατηρείται στον λαιμό και το στομάχι, και επίσης στους τένοντες. Το πόδι βραχύνεται με πόνο στο ισχίο. Τάση στους μύες του θώρακα. Πόνος και δυσκαμψία στους μύες του αυχένα. Σπασμωδική συστολή πάνω από το θώρακα και την πλάτη· και κατά μήκος του εμπρόσθιου θώρακα. Οι αισθήσεις είναι: Κεφάλι σαν μεθυσμένο· σαν όλα στο κεφάλι να πιέζουν να διασπαστούν· σαν το κρανίο να σχίζεται· σαν η κορυφή του κεφαλιού να έχει φύγει· σαν το κεφάλι μωλωπισμένο· σαν το κεφάλι να είναι μέσα σε φωλιά μυρμηγκιών. Μάτια σαν πολύ μεγάλα· σαν να τραβιούνται πίσω μέσα στο κεφάλι. Αυτιά σαν πολύ ανοιχτά· σαν αέρας να χύνεται μέσα τους· σαν το τύμπανο να εκτίθεται σε κρύο αέρα· σαν ο αέρας να διαστέλλει το δεξιό εξωτερικό ακουστικό πόρο. Τα δόντια νιώθουν πολύ μακριά. Σκληρή υπερώα, νιώθει σαν φτιαγμένη από ξύλο. Λαιμός σαν να στενεύει. Σαν το φαγητό να παραμένει πολύ ώρα στο στομάχι. Τα κόπρανα νιώθονται σαν να θα σχίσουν τον πρωκτό. Ο θώρακας νιώθεται πολύ σφιχτός. Τα άκρα νιώθονται βραχυμένα. Σαν φωτιά να διαπερνά τους μύες. Σαν εκατομμύρια έντομα να σέρνονται πάνω του. Αίσθηση ελαφρότητας του σώματος. Τα οστά είναι πολύ επώδυνα και νιώθονται διατεταμένα. Τα νοσούντα μέρη μαραίνονται. Το Mez. ταιριάζει σε: Ξανθά άτομα· φλεγματική ιδιοσυγκρασία· αναποφάσιστους. Το φυτό ανθίζει πολύ νωρίς την άνοιξη, ακόμη και όταν υπάρχει χιόνι στο έδαφος, και ταιριάζει σε παθήσεις που έρχονται τους πρώτους μήνες του έτους. < Από το κρύο· την υγρασία· τους κρύους ανέμους· τις απότομες αλλαγές του καιρού· τη ζέστη· το ζεστό φαγητό. Οι πόνοι του κεφαλιού είναι > με τύλιγμα του κεφαλιού. Προσωπαλγία > από τη ζεστασιά της σόμπας (όχι από άλλη ζεστασιά). Η εισπνοή αέρα > την οδονταλγία. < Από την επαφή ή την πίεση. < Από την κίνηση. Το ξάπλωμα < τη φαγούρα του τριχωτού. Η κλίση προς τα εμπρός > την κεφαλαλγία. < Βράδυ και νύχτα. < Κατά την έμμηνο ρύση (καυτή φαγούρα στην εσωτερική πλευρά του λαιμού). Οι παθήσεις πηγαίνουν από πάνω προς τα κάτω· από μέσα προς τα έξω· και από τα δεξιά προς τα αριστερά.