Nitricum Acidum

Ο Hahnemann επισημαίνει ότι αυτό το φάρμακο ωφελεί περισσότερο άτομα με ακαμπτη ίνα (μελαχρινές), παρά άτομα με χαλαρή ίνα (ξανθές). Και πράγματι, είναι ένα από τα φάρμακα που, υποδηλούμενα από την εμφάνιση του ασθενούς — καστανά μάτια — κάνουν κανείς να σκεφτεί αμέσως το Nitric acid ως πιθανό φάρμακο: φυσικά, τα συμπτώματα πρέπει να συμφωνούν, αλλά συχνά συμφωνούν τόσο πολύ.

Στην εξωτερική ιατρείο, όπου πρέπει να «τα βγάλεις πέρα», το σύμπλεγμα συμπτωμάτων, η επιθυμία για λίπος, η επιθυμία για αλάτι, η ψυχρότητα, η αδιαφορία, σε οδηγεί στο Nit. a. στη Materia Medica· για να διαπιστώσεις, τις περισσότερες φορές, ότι τα υπόλοιπα συμπτώματα ταιριάζουν στον ασθενή, και ότι βρήκες το θεραπευτικό φάρμακο.

Στην επιθυμία για λίπος και αλάτι, μόνο το Sulphur, στο ρεπερτόριο, ανταγωνίζεται το Nitric acid, αλλά σε χαμηλότερο τύπο.

Το ρεπερτόριο μάς δίνει πολύ λίγους που λαχταρούν το λίπος, με το Nit. a. να είναι το μόνο σε μαύρη γραφή: απομνημονεύονται χρήσιμα, δηλαδή (Ars.), (Hep.), NIT. A., Nux και Sulph.

Αλλά, μεταξύ αυτών, τα Ars., Hep. και το Nux δεν έχουν τη λαχτάρα για αλάτι: ενώ η νοημοσύνη του Nitric a., όπως μάς φαίνεται, μοιάζει περισσότερο με αυτήν του Sepia: αλλά το Sepia απεχθάνεται το λίπος και δεν λαχταρά το αλάτι. Να λοιπόν το μικρό σύμπλεγμα συμπτωμάτων του Nit. a. που οδηγεί στο φάρμακο, σε γρήγορη δουλειά: δεν μπορείς να το χάσεις!

Το Nit. a., πέρα από τη λαχτάρα του για λίπος και αλάτι, στην πλήρη ανάπτυξή του, είναι:

Ψυχρό.

Καταθλιπτικό.

Αδιάφορο.

Δυσανεκτικό στη συμπάθεια.

Ευαίσθητο στον θόρυβο — στον πόνο — στην αφού — στη κρούση.

Ευερέθιστο: ύποπτο: πεισματάρικο: ανήσυχο.

Φόβος θανάτου.

Επιδείνωση: άνεμος· βροντή· υγρασία.

Έχει άφθονη εφίδρωση χεριών και ποδιών.

Πριν από μερικά χρόνια, μετά από μία από τις μεταπτυχιακές μας διαλέξεις, ένας γιατρός από «την άλλη άκρη του πουθενά» ζήτησε τη βοήθεια του ομιλητή σχετικά με ένα παιδί ασθενή του, με ανθεκτική δυσκοιλιότητα.

Βρέθηκε ότι είχε τις λαχτάρες του Nitric acid για αλάτι και λίπος, και ο ομιλητής προχώρησε να διαβάσει στον κατάπληκτο γιατρό, από τα Keynotes του Allen, τα συμπτώματα του Nitric acid. «Αλλά — γνωρίζετε το παιδί;» Φυσικά δεν το γνώριζε: αλλά γνώριζε το Nitric acid· και αυτά τα συμπτώματα υποδηλώνοντας το φάρμακο, τα υπόλοιπα μπήκαν στη σειρά.

Έτσι κανείς τα βγάζει πέρα σε ένα υπερπλήρες απόγευμα εξωτερικής ιατρείας: ένα μικρό σύμπλεγμα συμπτωμάτων υποδηλώνει ένα φάρμακο, το αναζητάς, και χαίρεσαι να διαπιστώσεις ότι είσαι «εκεί».

Ο Hahnemann μάς λέει ότι το Nitric acid είναι πιο χρήσιμο για άτομα που πάσχουν από διάρροια (Puls.· αλλά ο Clarke λέει ότι είναι ένα από τα φάρμακα που του έχουν φανεί πιο χρήσιμα για τη δυσκοιλιότητα.

Ο Clarke επέμενε πάντα σε αυτό: — ότι ενώ τα θετικά συμπτώματα είναι πανίσχυρα, τα αρνητικά είναι λιγότερο. Για παράδειγμα, το γεγονός ότι ένα άτομο δεν μπορεί να γονατίσει χωρίς λιποθυμία, ή ζάλη, ή ό,τι άλλο, υποδηλώνει το Sepia — το μόνο φάρμακο που εμφανίζεται στο ρεπερτόριο ως «επιδείνωση από το γονάτισμα».

Αλλά το γεγονός ότι μπορεί να γονατίσει χωρίς να υποφέρει με τέτοιους τρόπους δεν αντενδείκνυ το Sepia. Θα βρείτε αυτό το σύμπτωμα σε πολύ λίγες περιπτώσεις Sepia: αν και νομίζω ότι θα το βρείτε υπό κανένα άλλο φάρμακο. (Παρεμπιπτόντως, αυτό το «επιδείνωση από το γονάτισμα» αναφέρεται στον ασθενή: όχι στα φλεγμονισμένα και πρησμένα γόνατά του. Αυτό θα ήταν ένα κοινό σύμπτωμα στην αρθρίτιδα και όχι χρήσιμο στην επιλογή του φαρμάκου.)

Ένα άλλο σχεδόν αναμφισβήτητο γνώρισμα των παθήσεων του Nitric acid είναι ο χαρακτήρας των πόνων του: — όχι μόνο καρφικοί, αλλά Σαν Σταλιά.

Όπου κι αν εμφανίζονται οι πόνοι, στα οστά, στο στόμα, στη μύτη, στον πρωκτό, η αίσθηση είναι «μια Σταλιά»: ιδίως όταν αγγίζεται ή πιέζεται το επώδυνο σημείο.

Ο Clarke, στο Λεξικό της Materia Medica, έχει ένα λαμπρό μικρό άρθρο για το Nitric acid, εισάγοντας τα proving (δοκιμασίες φαρμάκου) του.

Εδώ επισημαίνει, σχετικά με τον καρφικό πόνο σαν από σταλιά — «Αυτό είναι ένα μεγάλο χαρακτηριστικό σύμπτωμα (keynote) του Nitric acid, και θα χρησιμεύσει να το υποδηλώσει όπου βρεθεί.

Απαιτείται μια αφού ή μια κίνηση για να εκλυθεί. Όταν εμφανίζεται στον λαιμό απαιτεί την πράξη της κατάποσης για να εγερθεί· στον πρωκτό, τη διέλευση των κοπράνων· στα έλκη, την αφού του επιδέσμου. Μπορεί να εμφανιστεί σε οποιοδήποτε μέρος του σώματος: σε δάχτυλα με εμφυτευμένο νύχι.» (Magnetis Polus Australis.)

Έπειτα, οι περιοχές που προσβάλλει το Nitric acid, για να βασανίσει ή να θεραπεύσει, είναι πολύ εντυπωσιακές και καθορισμένες. Επιλέγει τα στόμια: σημεία όπου οι βλεννογόνοι μεμβράνες συγχωνεύονται με το δέρμα — το ενδοθήλιο με το επιθήλιο. Τα μάτια, η μύτη, και (ιδίως) το στόμα, με τα χείλη, τη γλώσσα, τα ούλα, τις αμυγδαλές, εκτεινόμενο κάτω στον λαιμό.

Έπειτα, περνώντας από το πεπτικό σύστημα χωρίς πολλή κακία, ξεσπάει την οργή του στο ορθό και τον πρωκτό, την ουρήθρα και τα γεννητικά όργανα, με, πάντα, έλκωση, ραγάδες, καρφικούς πόνους, σταλιά, αιμορραγίες και δυσοσμία.

Όπως λέει ο Guernsey, «Αυτό το φάρμακο μοιάζει τόσο πολύ με το Mercury σε πολλά σημεία, που συχνά είναι πολύ δύσκολο να διακριθούν μεταξύ τους.» Και επομένως, αφού συνταγογραφούμε βάσει συμπτωμάτων, και αφού το αντίδοτο σε οποιοδήποτε φάρμακο ή σε οποιαδήποτε νόσο είναι πάντα το φάρμακο με τα πιο όμοια συμπτώματα, το Nitric acid βρίσκεται να είναι το πιο χρήσιμο φάρμακο για την αντιμετώπιση δηλητηριάσεων και ασθενειών από κατάχρηση Mercury.

Και πάλι, αφού τα συμπτώματα του Mercury και της σύφιλης είναι σχεδόν αδιακρίτως όμοια, το Nit. a. μπαίνει επίσης, όπως θα φανεί, για τη θεραπεία αυτής της νόσου.

Το Nit. a. πάλι, μοιάζει με το Merc. στη δυσοσμία. Έχει δυσειδή στόμα και σάλιο: δυσειδή εφίδρωση στις μασχάλες και στα πόδια: δυσειδή υγρασία γύρω από τον πρωκτό: δυσειδή, έντονα οσμήρα ούρα (ούρα που μυρίζουν σαν του αλόγου είναι χαρακτηριστικά): με (ένα ιδιαίτερο σύμπτωμα) «αισθάνεται κρύο καθώς περνά». Εδώ το μόνο άλλο φάρμακο είναι το Agar, σε χαμηλότερο τύπο.

Ένα άλλο επώδυνο σύμπτωμα κατευθύνεται κατευθείαν στο Nit. a.: — όχι μόνο επώδυνα κόπρανα, αλλά πόνος για ώρες μετά τα κόπρανα. Ο πρωκτός υποφέρει φρικτά με το Nit. a. Υπάρχουν όχι μόνο αιμορροΐδες — επώδυνες αιμορροΐδες, αλλά και ραγάδες, που ανοίγουν και αιμορραγούν και είναι εξαιρετικά επώδυνες.

Το να πρέπει να εξετάσεις το ορθό ενός ασθενούς Nit. a. είναι τρόμος για τον γιατρό όσο και για το θύμα. Θυμάται κανείς, πριν από χρόνια, που του ζήτησαν να περάσει την Great Ormond Street για να δει μια κυρία που ήταν σε αγωνία με πόνο στον πρωκτό, και που είχε απευθυνθεί στο Νοσοκομείο να στείλει έναν από τους ομοιοπαθητικούς γιατρούς του.

Το φάρμακο ήταν το Nit. a., το οποίο πήρε, με ταχεια ανακούφιση, και με την ερώτηση την επόμενη μέρα έμαθε κανείς ότι ήταν καλά.

Και εδώ θα παραθέσουμε τον Nash. Λέει:

«Κανένα φάρμακο δεν έχει πιο καθορισμένη δράση επί του πρωκτού, και ένα πολύ χαρακτηριστικό σύμπτωμα είναι, «μεγάλος πόνος μετά τη διέλευση των κοπράνων, ακόμη και μαλακών κοπράνων».

Περπατάει στο δωμάτιο σε αγωνία πόνου για μία ή δύο ώρες μετά από κόπρανα (Ratanhia). Στη δυσεντερία αυτό το σύμπτωμα διακρίνει αυτό το φάρμακο από το Nux vom. που ανακουφίζεται μετά τα κόπρανα και το Merc. που έχει τένεσμο συνεχώς, ή πριν, κατά τη διάρκεια και μετά τα κόπρανα.»

Το Nitric acid βοηθά σε όλες τις «Χρονίες Ασθένειες» του Hahnemann, τη σύφιλη, τη βλεννόρροια (σύκωση) και εκείνη την άλλη που ονομάζει «ψώρα», καθώς και στις δηλητηριάσεις από Mercury και τις υπερδοσολογίες. Στη σύφιλη κανείς έχει δει το μεγαλειώδες έργο του σε οξείες και χρόνιες περιπτώσεις. Κανείς ενδιαφέρθηκε πολύ για μια ασθενή που εμφανίστηκε πρόσφατα μετά από είκοσι περίπου χρόνια απουσίας από το νοσοκομείο.

Είχε έρθει αρχικά για λευκοπλακία, η οποία είχε θεραπευτεί με Nitric acid σε ομοιοπαθητική δοσολογία. Είναι τώρα ογδόντα, υγιούς εμφάνισης και ρωμαλέη: οι γιατροί που κάθονταν δίπλα μάντεψαν την ηλικία της ως εξήντα! και, μην το πείτε στη Γεθ! το «Wassermann» της είναι ακόμη θετικό! Θυμάται κανείς την άποψη του Hahnemann ότι η σύφιλη, αθεράπευτη από τις μεθόδους των σχολών, δεν είναι τόσο θανατηφόρα νόσος: και αυτή η γυναίκα, νεανικής εμφάνισης και δραστήρια, παραπονουμένη μόνο για κάτι ασήμαντο (κανείς απέτυχε την στιγμή να θυμηθεί το όνομά της ή να βρει τον φάκελό της) δεν έχει κάνει καμία θεραπεία όλα αυτά τα χρόνια! . . . λοιπόν, για χάρη των ανησυχώντων αδελφών της Παλαιάς Σχολής, θα το θέσουμε έτσι: «Η εξαίρεση αποδεικνύει τον κανόνα.»

Ο Clarke λέει ότι το Nit. a. είναι επίσης αντίδοτο στην υπερδοσολογία με ιωδιούχο κάλιο: και λέει ότι ο Burnett θεράπευσε λαμπρά μια περίπτωση ακτινομυκητίασης, με Nitric acid, η οποία, αφού είχε κάνει τον γύρο των σχολών, θα είχε αναμφίβολα δοσολογηθεί πολύ με εκείνο το φάρμακο.

Για τη σύκωση (; βλεννόρροια) ο Hahnemann υποδεικνύει ότι δύο φάρμακα θα βρεθούν χρήσιμα — το Thuja και το Nitric acid: χορηγούμενα βάσει συμπτωμάτων, και το καθένα να επιτρέπεται να ολοκληρώσει το έργο του πριν — τα συμπτώματα αλλάζοντας — το άλλο ακολουθήσει.

Με αυτόν τον τρόπο μόνο εναλλάσσει ο Hahnemann. Βλ. Homoeopathy, τόμ. IV, σελ. 202, 203, σχετικά με το Rhus και το Bryonia στον πολεμικό τύφο.

Μια άλλη χρήση, στην οποία υπαινίσσεται ο Clarke, για το Nitric acid, είναι στα προβλήματα των πνευμόνων — πνευμονία και φθίση. Εισπνεόμενο, μεταξύ όλων των οξέων είναι το μόνο που προκαλεί μια πολύ ταχεία και θανατηφόρα φλεγμονή των πνευμόνων — ο Clarke δίνει μια περίπτωση: — και στα proving (δοκιμασίες φαρμάκου) αρκετά από τα συμπτώματά του υποδηλώνουν φθίση.

Επομένως, όπου τα βασικά συμπτώματα είναι αυτά του Nit. a., εκείνο το φάρμακο πρέπει να εξετάζεται σε πνευμονία και φθίση. Θυμάται κανείς μια περίπτωση, πριν από χρόνια, στις μέρες του ιατρείου, όπου το Nit. a. έκανε εκπληκτικά καλή δουλειά για έναν φθισικό ασθενή. Αλλά, κάπως, δεν είναι ένα από τα φάρμακα που θυμάται κανείς εύκολα για τους πνεύμονες, οξεία ή χρόνια: αν και ο Kent το έχει σε πλάγια γραφή για «φλεγμονή των πνευμόνων».

Δεν ξέρω γιατί, αλλά αποκτά κανείς ένα είδος στοργής για το Nitric acid. Είναι τόσο δραματικό και έχει τόσο καθορισμένα και έντονα χαρακτηριστικά και δράσεις. Κανείς ελπίζει ότι αυτή η μικρή εικόνα μπορεί να βοηθήσει άλλους σε μια πιο στενή γνωριμία με «μια πολύ ισχυρή προσωπικότητα» μεταξύ των φαρμάκων μας.

Συμπτώματα Μαύρης Γραφής

Καταθλιπτικός και πολύ ανήσυχος το βράδυ.

Άγχος, σαν να είναι εμπλεκόμενος σε δίκη ή quarrel που προκαλεί ανησυχία.

Άγχος για την ασθένειά του, με φόβο θανάτου.

Νοσηρός φόβος της χολέρας.

Ανήσυχος για την ασθένειά του: σκέφτεται συνεχώς παλιά βάσανα.

Νους αδύναμος και περιπλανώμενος.

Απελπισμένη απελπισία.

Νευρικός, ευερέθιστος, ιδίως μετά από κατάχρηση Mercury.

Ερεθίζεται από το παραμικρό.

Καμία διάθεση για δουλειά, για να επιτελέσει οποιαδήποτε σοβαρή υπόθεση.

Μεγάλη αδυναμία μνήμης.

Μετά από συνεχή στέρηση ύπνου, μακράς διάρκειας άγχος — υπερκόπωση του νου ή του σώματος από νοσηλεία ασθενών [Σύγκριση Cocc.] μεγάλη ψυχική οδύνη από την απώλεια του αγαπημένου φίλου.

Ίλιγγος κατά το σηκωμό το πρωί: έπρεπε να καθίσει.

Βαρύτητα, αμβλύτητα, πλήρωμα στο Κεφάλι.

Κεφάλι σαν να περιβάλλεται από σφιχτό επίδεσμο.

Αίσθηση, «κεφάλι σε μέγγενη από αυτί σε αυτί πάνω από την κορυφή».

Επώδυνη τάση μέσα στο κεφάλι εκτεινόμενη στα μάτια: με ναυτία.

Κεφάλι πολύ ευαίσθητο στην πίεση του καπέλου: < βράδυ, και στο μέρος που ακουμπά.

Σαν μωλωπισμένος όλος, ή σε σημεία.

Δεξιά πλευρά κρανίου επώδυνη.

Άφθονη τριχοπτωση: ιδίως στην κορυφή: από υπεραιμία αίματος στο τριχωτό: από σύφιλη: νευρικές κεφαλαλγίες, εξάντληση, αδυνατισμός.

Διπλή όραση.

Σουβλιές στα Μάτια: κάψιμο.

Την πρωί δυσκολία να ανοίξει τα μάτια και να σηκώσει τα άνω βλέφαρα. [Σύγκριση Sepia, Causticum.]

Οφθαλμία: νεογνών: στρεπτοκοκκική (σκορφουλώδης): βλεννορροϊκή: σύφιλιτική: από κατάχρηση Potash και Mercury.

(Περίεργο σύμπτωμα, οι βλεφαρίδες της δεξιάς πλευράς όλες δείχνουν άκαμπτα προς τη μύτη.)

Βουητό στα Αυτιά.

Κρότος όταν μασάει.

(Κώφωση: > με πορεία σε άμαξα ή τρένο [Σύγκριση Graph.]: με σκλήρυνση αμυγδαλών: μετά από κατάχρηση Mercury: σύφιλιτική.)

Βίαιος κνησμός στη Μύτη.

Επιρρόη από τη μύτη. (Όταν τρώει μικρά κομμάτια τροφής μπαίνουν στα οπίσθια ρινικά ιγμόρεια· δεν κατεβαίνουν μέχρι να καταποθούν με το σάλιο.) [Σύγκριση Gels.]

Ρινική καταρροή· καυστική, υδαρή τη νύχτα, κίτρινη, δυσειδής· διαβρωτική: με πρήξιμο του άνω χείλους.

Με οστρακιά, διφθερίτιδα· ή σύφιλιτική.

(Οζαίνα: πράσινα εκκρίματα κάθε πρωί με έλκη· σύφιλιτική, εμπλέκουσα το άνω χείλος, το οποίο είναι πρησμένο και γεμάτο από έλκη σαν κηρήθρα.)

Έλκωση των ρινικών στομίων, με ψώρα· του εσωτερικού της μύτης με συχνές αιμορραγίες.

Οι γωνίες του Στόματος ελκωμένες και με ψώρα: με καρφικό πόνο.

Κρότος στην άρθρωση της γνάθου όταν μασάει και τρώει.

Βρώμικη, σηπτική οσμή από το στόμα.

Έλκη, στόμα, με καρφικούς πόνους σαν από σταλιά: μέσα στα μάγουλα: τα άκρα της γλώσσας· βαθιά διαβρωτικά: στην αρχή σαν λαρδί, αργότερα αποχρωματισμένα, σκούρα, βρώμικα, σηπτικά, καταστροφικά: σύφιλιτικά.

Βλεννογόνος μεμβράνη μπαίνει μεταξύ των δοντιών, εύκολα δαγκώνεται: πρησμένη, ελκωμένη: με τσούξιμο: ιδίως μετά από κατάχρηση Mercury· αφθώδης, καλυμμένη με λευκή ή λεπτή κιτρινογκρίζα μεμβράνη.

Σάλιο· άφθονο· δυσειδές, καυστικό, κάνει τα χείλη πληγές· αιματηρό.

Πρήξιμο των παρωτίδων και των υπογναθίων αδένων με χαλαρά δόντια και αιμορραγικά ούλα, μετά από κατάχρηση Mercury.

Χαλάρωμα των δοντιών όταν μασάει. [Σύγκριση Merc.)

Σηπτική οσμή από το στόμα.

Μικρά επώδυνα σπυράκια στις πλευρές της γλώσσας.