Ποιος, φτάνοντας σε ένα χωράφι χρυσωπό την άνοιξη από τα βουτάνια, θα σκεφτόταν τις δηλητηριακές τους ιδιότητες και επομένως τη δύναμή τους να θεραπεύουν επώδυνες και δύσκολες καταστάσεις, όπως μπορεί να είναι ο έρπης ζωστήρας; Είναι επειδή κανείς, από τις ευτυχείς εμπειρίες του στη θεραπεία του έρπητα ζωστήρα με το Ranunculus bulb., νιώθει την ανάγκη, τώρα την άνοιξη, να τα τιμήσει και να διαδώσει τη γνώση της καταστροφικής τους και, επομένως, θεραπευτικής δύναμης. Στη διάρκεια των ετών κανείς έχει αντιμετωπίσει πολλές περιπτώσεις έρπητα ζωστήρα και δεν θυμάται ούτε μία περίπτωση Ranunc. όπου λίγες δόσεις υψηλής δυναμοποίησης να μην εξαφάνισαν το πρόβλημα μέσα σε δύο μέρες — πόνο και όλα. Σε ορισμένες περιπτώσεις, όπου ο πόνος είναι καυστικός και ανακουφίζεται από τη ζέστη, με μεγάλη ανησυχία και αγωνία, το Ars. θα ήταν το φάρμακο· και πολλοί γιατροί ορκίζονται στο Mezereum. Αλλά ακόμη και σε ηλικιωμένους, και με ακραίο πόνο, κανείς έχει δει το πρόβλημα να εξαφανίζεται απλώς, και ο πόνος που οι γιατροί είχαν πει στους ασθενείς ότι θα συνεχιζόταν για όλη την υπόλοιπη ζωή τους, έπαυσε αμέσως: δώσαμε μια τέτοια περίπτωση πρόσφατα σε αυτό το Περιοδικό. Αλλά δεν πρέπει να ξεχνά κανείς το Variolinum, το οποίο, για τον Burnett, «εξαφάνισε το πρόβλημα, πόνο και όλα», και το οποίο είναι όσο πιο ενδιαφέρον, διότι σήμερα ο έρπης ζωστήρας συνδέεται με την ανεμοβλογιά. Καθείς θυμάται μία τρομερή περίπτωση, που είχε υποβληθεί σε παλιάς σχολής θεραπεία, με ακραίο πόνο και μεγάλη παραμόρφωση, συμπεριλαμβανομένης της καταστροφής ενός ματιού, όπου η ασθενής βελτιώθηκε όσον αφορά τον πόνο, αλλά σταμάτησε να έρχεται, επειδή το μάτι της, με τις ουλές και την προεξέχουσα κήλη του, δεν αποκαταστάθηκε. Όσον αφορά τα συμπτώματα του θώρακα, πρέπει κανείς να διαγνώσει μεταξύ Ranunc. bulb. και Bryonia. Και τα δύο έχουν σουβλιές, επιδείνωση από την κίνηση: αλλά το Bry. θέλει πίεση επί του πάσχοντος θώρακα, για να τον κρατά ακίνητο, ενώ το Ranunc. δεν ανέχεται επαφή ή πίεση. Επίσης το Bry. επιδεινώνεται στον ξηρό, κρύο καιρό· το Ranunc. στον βρεγμένο καιρό. Η αιτιολογία του Acon. είναι επίσης «ξηρό κρύο» — αιφνίδιες κρίσεις από έκθεση σε ξηρούς, κρύους ανέμους. Ενώ το Arnica, εκείνο το μεγάλο φάρμακο της πλευροδυνίας, με τις σουβλιές του που δεν επιτρέπουν να ληφθεί βαθιά ανάσα· με τις πληγές, αδύνατες, μωλωπισμένες, ξυλοκοπημένες αισθήσεις του, δεν επηρεάζεται ιδιαίτερα από το κρύο ή τη ζέστη, την υγρασία ή την ξηρασία, αλλά είναι σωματικά υπερευαίσθητο και βρίσκει το κρεβάτι αφόρητα σκληρό. Συμπτώματα Μαύρου Γράμματος Κεφαλαλγία πάνω από το δεξί μάτι: επιδ. απόκλιση, βάδισμα και όρθια στάση. Πίεση και κάψιμο στις κόγχες των ματιών. Πόνος και στα δύο υποχόνδρια, με επώδυνη αφή. Το βράδυ, και τα δύο υποχόνδρια και οι χαμηλότερες πλευρές του θώρακα πονούν, σαν μωλωπισμένα. Σουβλιές με πίεση, δεξιά κοιλιά, στην περιοχή της τελευταίας αληθινής πλευράς (ήπαρ), που διακόπτουν την αναπνοή, με σουβλιές και πίεση στην κορυφή του δεξιού ώμου. Θώρακας: σουβλιές, νευραλγικοί, μυαλγικοί ή ρευματικοί πόνοι στον θώρακα. Πλευροδυνία, ρευματική, μυαλγική ή νευραλγική. Πίεση και σφίξιμο στο κάτω μέρος του θώρακα, με λεπτές σουβλιές, που γίνονται πρώτα αισθητές στα εξωτερικά μέρη του θώρακα, μετά εκτείνονται βαθιά μέσα στον θώρακα, τώρα στο δεξί, τώρα στο αριστερό: αυξάνονται με κίνηση, κλίση ή εισπνοή. Η αναπνοή είναι επώδυνη, ακόμη και η επαφή είναι επώδυνη. Σουβλιές αριστερή πλευρά πάνω από τη θηλή, σε επιφάνεια μεγέθους χεριού, επιδ. κατά την επαφή και την κίνηση. <arg_value>Βίαιες λεπτές σουβλιές στο μέσο του αριστερού θώρακα, εμπρός, κατά την εισπνοή, το πρωί. Κάψιμο και λεπτές σουβλιές αριστερός θώρακας. Πόνος, σαν μωλωπισμένος, στην περιοχή της κοντής πλευράς, με πόνο στην πλάτη, αδυναμία, κακή διάθεση. Βίαιο σουβλερό πόνο στη δεξιά πλευρά του θώρακα, περιοχή 5ης και 7ης πλευράς, που διακόπτει την αναπνοή, με σουβλιές και πίεση στην κορυφή του δεξιού ώμου. Σουβλερός πόνος στη δεξιά πλευρά του θώρακα, περιοχή 5ης και 6ης πλευράς, με μεγάλη ευαισθησία του σημείου στην αφή και μεγάλη εξάντληση. Σουβλιές γύρω από τον θώρακα σε κάθε αλλαγή του καιρού. Ο θώρακας αισθάνεται πληγμένος, μωλωπισμένος· επιδ. αφή, κίνηση, στροφή του σώματος. Μεσοπλεύρια ή σπονδυλική νευραλγία, πλευροδυνία. Ρευματισμός των μυών, ιδίως των μυών γύρω από τον κορμό: μεσοπλεύριος ρευματισμός: μύες επώδυνοι στην αφή: σαν να έχουν χτυπηθεί με σφυρί. Έρπης ζωστήρας και μεσοπλεύρια νευραλγία. Μικρά, βαθιά, διαφανή, σκούρα μπλε, ελαφρώς ανυψωμένα φυσαλίδες, μπλε, διαφανή κυστίδια. (Συνωστισμένα σε ωοειδείς ομάδες, με αφόρητη καυστική φαγούρα.) Σε Πλάγια Γράμματα· Σημαντικά, Ή Περίεργα Και Υποδηλωτικά Συμπτώματα Έρπης ζωστήρας υπερκ Orbitας, με γαλαζομαύρα κυστίδια και τους συνήθεις πόνους. Αλλεργική ρινίτιδα (hay fever), μάτια που καίνε, βλέφαρα που καίνε και είναι πληγμένα· μύτη βουλωμένη, με μυρμήγκιασμα και σέρσιμο μέσα· ή σε οπίσθιες εξάρσεις, ο ασθενής βήχει-καθαρίζει και καταπίνει, και προσπαθεί με κάθε τρόπο να ξύσει το πάσχον μέρος· ο λαιμός της κύστης επίσης προσβάλλεται, με κάψιμο κατά την ούρηση. Πόνος γύρω από τους πνεύμονες από συμφύσεις μετά από πλευρίτιδα. (Bry.) Πόνος σε όλο τον θώρακα, σαν υποδόριο έλκος, με ελαφριά κίνηση του κορμού. Βίαιος σουβλερός πόνος πάνω από την αριστερή θηλή, κοντά στη μασχάλη, όταν σηκώνεται το πρωί. <arg_value>Δεν τολμά να κινήσει το χέρι ή να το σηκώσει, δεν τολμά ούτε να σηκώσει τον κορμό μην τυχόν και ουρλιάξει από τον πόνο· πρέπει να κάθεται ή να στέκει σκυφτός, με κεφάλι και θώρακα στραμμένα εμπρός προς τα αριστερά. Έρπης ή φυσαλιδώδης έκλημα στις παλάμες· μπλε φυσαλίδες στα δάχτυλα. Ο καλά ντυμένος θώρακας είναι ψυχρός σε εξωτερικό χώρο. Σαν κρύα, βρεγμένα ρούχα να εφαρμόζονταν σε διάφορα μέρη του θώρακα· σαν μαχαίρι να μπήγεται στο πλάι και να διαπερνά την πλάτη. Σέρσιμο και μυρμήγκιασμα στο τριχωτό, στη μύτη, στο δέρμα των δαχτύλων. Επιδ. βρεγμένος καιρός, αλλαγή καιρού, αλλαγή θερμοκρασίας. Έρπης ζωστήρας· ζόνα· κυστίδια γεμάτα ορό που καίνε, μπορεί να έχουν γαλαζομαύρη εμφάνιση, ιδίως όταν ακολουθούν την πορεία των υπερκ Orbitων ή μεσοπλεύριων νεύρων, και ακολουθούνται από οξείς, σουβλερούς πόνους. Πόνος σαν αυτός του έρπητα ζωστήρα χωρίς έκλημα. Πέμφιγος, έκζεμα. Τι έχουν να πουν οι Δάσκαλοι σχετικά με την προσωπική τους εμπειρία με το Ranunculus; Ο Nash λέει μόνο: «Φυσαλιδώδη εκλύματα στις παλάμες των χεριών.» Ο Guernsey δίνει: Δαγκωτικός ή καυστικός πόνος· πόνος σαν τα μέρη να επρόκειτο να σπάσουν, να πιέζονταν ή να ωθούνταν προς τα έξω. Εκλυματώδες εξάνθημα, μπλε χρώματος. Ξύπνημα πολύ νωρίς το πρωί. <arg_value>Παθήσεις οποιουδήποτε είδους των εξωτερικών γωνιών των ματιών· υποχόνδριο, ιδίως γύρω από τον σπλήνα· κάτω περιοχή της κοιλιάς· παλάμες των χεριών. Επιδ.: είσοδος σε κρύο μέρος· από οινοπνευματώδη ποτά· σε μεθυσμένους· όταν τεντώνει τα άκρα· σε αλλαγές θερμοκρασίας, είτε από ζέστη σε κρύο, είτε αντιστρόφως. Ο Clarke (Λεξικό) λέει: «Μικρά, βαθιά, διαφανή, σκούρα μπλε, ελαφρώς ανυψωμένα φυσαλίδες μεγέθους κεφαλής καρφίτσας, συνωστισμένα σε ωοειδείς ομάδες μεγέθους σελινιού νομίσματος, με αφόρητο κάψιμο, φαγούρα, εκκρίνοντα όταν ανοίγονται σκούρο κίτρινο λέμφωμα, που στη συνέχεια καλύπτονται από ερπητική κερατώδη ψώρα: μια πλήρης εικόνα έρπητα. Οι πόνοι, καθώς και η εμφάνιση του έρπητα, απαντώνται στην παθογένεση του Ranunc. bulb. . . . πόνοι διαπεραστικοί· πιεστικοί και προς τα έξω ωθούμενοι· σπασμωδικοί και σουβλεροί· σαν μωλωπισμένοι· με εξωτερική ευαισθησία.» Λέει ότι τα συμπτώματά του για την αλλεργική ρινίτιδα έχουν οδηγήσει σε πολλές θεραπείες της με Ranunc. bulb. «Η γενική ευαισθησία του Ranunc. bulb. στον αέρα — κρύο αέρα — στην αλλαγή, το μεγάλο χαρακτηριστικό σύμπτωμα (keynote) του φαρμάκου· ένα άλλο χαρακτηριστικό σύμπτωμα είναι η ευαισθησία στην αφή — μωλωπισμένη πληγιμότητα των προσβαλλόμενων μερών. `Το Ranunc. bulb. έχει αποδειχθεί ένας από τους πιο αποτελεσματικούς παράγοντες για την απομάκρυνση των κακών συνεπειών των οινοπνευματωδών ποτών· λόξιγκας· επιληπτοειδείς κρίσεις· παραλήρημα tremens. Ευέξαπτη, θυμωμένη διάθεση· και φόβος φαντασμάτων.» Δίνει μια περίπτωση του Burnett σχετικά με την αίσθηση κρύου νερού του Ranunc. bulb. Μια γυναίκα, μετά από πτώση δύο χρόνια νωρίτερα, είχε την ιδιάζουσα αίσθηση, όποτε βγαίνει σε εξωτερικό χώρο, ότι βρεγμένα ρούχα εφαρμόζονται σε τρία διαφορετικά μέρη των πρόσθιων τοιχωμάτων του θώρακα — και τις δύο ενδοκλειδικές κοιλότητες, και κάτω από το αριστερό στήθος. Το Ranunc. bulb. θεράπευσε γρήγορα. Ο Farrington έχει πολλά να πει για το Ranunc. bulb. και δίνει πολύτιμες υποδείξεις, τις οποίες δεν έχουμε βρει πουθενά αλλού εκτός από τα proving (δοκιμασίες φαρμάκου). Θα παραθέσουμε, συνοπτικά. Λέει: «Σύγκριση με Acon., Am., Cad., Bry., Rhus, Ars., Mez.» «Και τα δύο αυτά φυτά» (bulbosus και sceleratus) «διαθέτουν έναν χυμό ή γλεύκος που είναι εξαιρετικά ερεθιστικός για το δέρμα. Εφαρμοσμένος τοπικά προκαλεί ερύθημα, που ακολουθείται από έκλημα αρχικά κυστιδιακό, και συνοδεύεται από κάψιμο, τσούξιμο και φαγούρα. Αν λόγω της έντασης της δράσης του φαρμάκου τα συμπτώματα συνεχιστούν, ακολουθούν έλκωση και ακόμη και γάγγραινα, η γάγγραινα με πυρετό και παραλήρημα. «Σκεφτείτε το Ranunc. bulb. στη δράση του επί των ορογόνων μεμβρανών, ιδίως του υπεζωκότα και του περιτοναίου, με μαχαιριές στο στήθος και έκχυση ορού σε μία ή την άλλη κοιλότητα, ανάλογα με το ποια μεμβράνη φλεγμαίνει. Μαζί με αυτή την έκχυση βρίσκουμε μεγάλη αγωνία, δύσπνοια και δυσφορία, που προκαλούνται εν μέρει από τη συσσώρευση υγρού και εν μέρει από την αγωνία λόγω των ίδιων των πόνων. Τώρα, αυτά τα συμπτώματα δεν είναι ευρέως γνωστά μεταξύ των ιατρών, όμως θα βρείτε ότι εδώ το Ranunculus θα σας εξυπηρετήσει το ίδιο καλά με το Apis, τη Bryonia ή το Sulphur, ή ακόμη καλύτερα από αυτά, αν ο χαρακτήρας των πόνων που μόλις περιγράφηκε είναι παρών. . . .' «Μύες.» Βρίσκουμε το Ranunculus να δρα εδώ ως θεραπευτικός παράγοντας. Ιδίως στους μύες γύρω από τον κορμό. «Ο μεσοπλεύριος ρευματισμός υποχωρεί πολύ πιο γρήγορα σε αυτό το φάρμακο από ό,τι σε οποιοδήποτε άλλο. Συνήθως υπάρχει μεγάλη πληγιμότητα στην αφή, οι μύες αισθάνονται μωλωπισμένοι σαν να έχουν χτυπηθεί με σφυρί. Ξέρω ότι το Aconite, το Arnica ή η Bryonia συχνά χορηγούνται όταν το Ranunculus είναι ενδεδειγμένο.» Ranunculus για άτομα που υποφέρουν από σουβλιές γύρω από τον θώρακα σε κάθε αλλαγή του καιρού. Μπορεί να χρησιμοποιηθεί για πληγμένα σημεία που παραμένουν μέσα και γύρω από τον θώρακα μετά από πνευμονία. Αίσθηση υποδόριου έλκους. (Puls.) Για πόνους από συμφύσεις μετά από πλευρίτιδα. Για διαφραγματίτιδα με οξείς διαπεραστικούς πόνους από τα υποχόνδρια και το επιγάστριο μέχρι την πλάτη. (Cactus.) Πάλι για τις κακές συνέπειες του ποτού . . . Έπειτα, το δέρμα. (Το έχουμε δώσει πλήρως όσον αφορά τον έρπητα ζωστήρα.) Αλλά και πέμφιγος, με μεγάλες φυσαλίδες που σπάζουν και αφήνουν ωμές επιφάνειες. Σε έκζεμα, με πάχυνση του δέρματος και σχηματισμό σκληρών, κερατωδών φολίδων. (Ant. crud.) Αλλεργική ρινίτιδα. (Το έχουμε δώσει.) Ο Farrington μας προειδοποιεί ότι το Sulphur δεν ακολουθεί καλά το Ranunculus. Λέει ότι το Ranunc. sceleratus αναπτύσσει πιο έντονα μεγάλες μεμονωμένες φυσαλίδες. Όταν αυτές σπάζουν, σχηματίζεται έλκος, με πολύ καυστική έκκριση, που κάνει τα γύρω μέρη πληγμένα. <arg_value>Λέει ότι, ακόμη και στη διφθερίτιδα ή στον τυφο, είναι ενδεδειγμένο από γυμνά επιθέματα στη γλώσσα, το υπόλοιπο του οργάνου να είναι επιθεμένο. Τα Nat. mur., Ars., Rhus και Tarax. έχουν αυτά τα επιθέματα («Γεωγραφική γλώσσα») αλλά κανένα από αυτά τα φάρμακα δεν έχει τον ίδιο βαθμό καψίματος και ωμότητας που έχει το Ranunc. sceleratus. Μπορεί να είναι ενδεδειγμένο σε συνηθισμένες καταρροές με φτέρνισμα, ρευστή ρινόρροια, πόνους στις αρθρώσεις και κάψιμο κατά την ούρηση. Ο H. C. Allen (Keynotes) ξεκινά με: «ένα από τα πιο αποτελεσματικά μας φάρμακα για τις κακές συνέπειες των οινοπνευματωδών ποτών· σπασμωδικός λόξιγκας, παραλήρημα tremens. . . .» Μετά τις σουβλιές κ.λπ., δίνει: Πλευρίτιδα ή πνευμονία από αιφνίδια έκθεση σε κρύο, ενώ υπερθερμασμένος (Acon., Arn.). Σκληρά σπυριά (κόρνια) ευαίσθητα στην αφή· τσούζουν, καίνε (Salicyl. a.) Και έτσι το λάδι, όπως ήδη καταγράφηκε. Καθείς θυμάται, πολύ παλιά, και πριν το X-ray θα αποκάλυπτε αναπόφευκτα την κατάσταση, μια περίπτωση ακραιότατης οδύνης, με τους πόνους στο στήθος. Η περίπτωση μελετήθηκε προσεκτικά από συμπτωματική άποψη, και μετά από λίγες δόσεις Ranunc. bulb. ο πόνος εξαφανίστηκε. Ο άνδρας, ασθενής σε νοσοκομείο, ήταν σχεδόν συντετριμμένος επειδή ένας από τους χειρουργούς που τον εξέτασαν είχε υπονοήσει προσποίηση. Τα συμπτώματά του είχαν υποδείξει την επιτυχή «όμοια» συνταγή, και βγήκε χαρούμενος και (φαινομενικά) καλά. Δύο χρόνια αργότερα επανεισήχθη για κάποια οξεία νόσο — μια σηπτική πνευμονία, στην πραγματικότητα — και πέθανε. <arg_value>Έγινε νεκροψία και αποκάλυψε αυτό που προκάλεσε έναν αναστεναγμό έκπληξης: — ένα μεγάλο ανεύρυσμα που είχε προκαλέσει την τυπική ατροφία αρκετών μεσοσπονδύλιων δίσκων. Αυτό εξηγούσε πλήρως τον παλιό πόνο, αλλά όχι την παύση του. Το Ranunc. είχε κάνει για εκείνον τον άνδρα αυτό που τίποτα άλλο δεν θα μπορούσε να κάνει: είχε κάνει τη ζωή ανεκτή, ακόμη εκεί όπου δεν μπορούσε να θεραπεύσει. Για την Ομοιοπαθητική, «ανίατο» δεν σημαίνει ότι δεν μπορεί να προσφερθεί ανακούφιση από τον πόνο. Μακριά από αυτό. Ο Burnett συνήθιζε να παίζει με το Ranunc. sceleratus (το κακόβουλο βουτάνιο). Η ένδειξή του ήταν η υπερβολική εξωτερική ευαισθησία του θώρακα. Αυτό, λέει ο Clarke, έχει οδηγήσει στη θεραπεία πολλών παθήσεων του θώρακα, συμπεριλαμβανομένου ανευρύσματος. Αλλά το πιο γνωστό χαρακτηριστικό του Ranunc. sc. (που είναι ένα καλά δοκιμασμένο φάρμακο) είναι η γεωγραφική ή απολεπισμένη γλώσσα, και όταν αυτό συνδυάζεται με τσούξιμο, κάψιμο και ωμότητα, το Ranunc. sc. θα είναι το φάρμακο. (Clarke.)