Η πείραση του Hahnemann με το Rheum επιβεβαίωσε πολλές από τις παραδοσιακές του χρήσεις. Με τη μορφή του Σύνθετου Σκόνης Ραβέντι (Pulv. Rhei. Co.—σκόνη του Gregory) μαζί με Magnesia και Ginger, οι περισσότεροι από εμάς το θυμόμαστε ως έναν από τους τρόμους του παιδικού δωματίου. Στην ομοιοπαθητική του μορφή δεν έχει τρόμους, παραμένει όμως ένα μεγάλο φάρμακο για βρέφη που θηλάζουν και για παιδιά, ιδίως κατά την οδοντοφυΐα, στα οποία, καθώς και στις έγκυες και θηλάζουσες γυναίκες, ταιριάζει ιδιαίτερα. Ο Milne συνοψίζει καλά τη δράση του από την παραδοσιακή άποψη: «Ενωτικό, καθαρτικό και ασθενές στυπτικό, η τελευταία ιδιότητα υπερνικείται από την καθαρτική και εμφανίζεται μόνο κατόπιν» [δηλ. η δυσκοιλιότητα που ακολουθεί την καθαρτική δράση του Ραβέντι]. «Σε μικρές δόσεις βελτιώνει την πέψη και την όρεξη και κάνει τις νεφρικές εκκρίσεις πιο υγιείς. Σε μεγαλύτερες δόσεις είναι ένα εξαιρετικό καθαρτικό, που δρα σε όλο το έντερο και ιδίως στο δωδεκαδάκτυλο, και αυξάνει την περισταλτική κίνηση. Ταιριάζει καλά για τα πρώτα στάδια της διάρροιας, ως χαλαρωτικό σε δυσκοιλιότητα από εξάντληση των πεπτικών οργάνων, και σε διαταραχές των παιδιών, όπως μετεωρισμός και ερεθισμός του πεπτικού σωλήνα. Κάνει τον ορό του αίματος κίτρινο, τα ούρα είναι σχεδόν χρώματος βαθιά κόκκινου αίματος.» Σε σχέση με την τελευταία παρατήρηση πρέπει να θυμόμαστε ότι το Rheum περιέχει μεγάλη ποσότητα χρυσοφανικού οξέος (ονομασμένο από τα λαμπερά κίτρινα κρύσταλλά του). Μεταξύ των πολλών άλλων συστατικών του είναι το Οξαλικό του Ασβεστίου (Calc. ox.) και το ρεοταννικό οξύ. Οι παρατηρήσεις του Milne συμφωνούν κατά κύριο λόγο με την ομοιοπαθητική εμπειρία, αλλά μόνο η τελευταία αναδεικνύει τα χαρακτηριστικά γνωρίσματα του φαρμάκου. Το μεγάλο χαρακτηριστικό κλειδί του Rhe. είναι η ξινή γεύση: Τα κόπρανα είναι ξινά· η γεύση είναι ξινή· όλο το σώμα έχει ξινή μυρωδιά.—Καμία ποσότητα πλυσίματος δεν ξεπλένει την ξινή μυρωδιά από ένα χαρακτηριστικό μωρό Rheum. Μια τέτοια κατάσταση μπορεί να εμφανιστεί σε βρέφη που θηλάζουν, ή στην περίοδο της οδοντοφυΐας· και μπορεί να συνδέεται με ένα άλλο χαρακτηριστικό σύμπτωμα του Rhe., τις νυχτερινές κραυγές· και ακόμα ένα άλλο, τα μούσκεμα από ιδρώτα μαλλιά. Το παιδί Rhe. είναι τόσο ξινό στον χαρακτήρα όσο και στο σώμα: γκρινιάρικο, ανυπόμονο· κλαυθμηρίζει για πράγματα· αποστρέφεται ακόμα και τα αγαπημένα του παιχνίδια. «Κραυγές παιδιών με τάση για κένωση και ξινά κόπρανα» είναι χαρακτηριστικό. Με μερικές σταγόνες Rhe. Ø ανακούφισα σοβαρή δυσκοιλιότητα σε ένα ξινό παιδί που δεν ανεχόταν σχεδόν κανένα φάρμακο στις αραίωσεις. Αλλά το Rhe. δεν είναι καθόλου αποκλειστικά φάρμακο παιδιών. Τα συμπτώματά του είναι καλά για κάθε περίοδο της ζωής. Οι στομαχικές διαταραχές που απαιτούν Rhe. χαρακτηρίζονται από: Ξινή, επίπεδη, βλεννώδη γεύση· ή άνοστη ή ναυτία. Το φαγητό έχει πικρή γεύση, ακόμα και τα γλυκά (δεν υπάρχει πικρή γεύση ανεξάρτητα από το φαγητό). Το στόμα καλύπτεται από δυσώδη βλέννα μετά τον ύπνο· και μετά τον ύπνο υπάρχει κακή γεύση και δυσωδία στην αναπνοή. Υπάρχει πείνα για διάφορα είδη φαγητού και οι πρώτες μπουκιές προκαλούν ναυτία. Οι επιδράσεις από το φαγητό δαμασκηνών ή άγουρων φρούτων. Υπάρχει ναυτία στην κοιλιά. Η κολικός πόνος είναι σοβαρός, αναγκάζει σε διπλωμένο μπρος σώμα, < όρθια στάση· < ακριβώς πριν από την κένωση· όχι > μετά· < αμέσως με την αποκάλυψη χεριού ή ποδιού. Οι κενώσεις συνοδεύονται από ρίγη και ακολουθούνται από νέα τάση για κένωση. «Ρίγη με την κένωση» πρέπει να τραβήξει την προσοχή στο Rhe.—Ότι υπάρχει ακόμα πολλά να μάθουμε για τη δράση του Rhe. είναι εμφανές από τα εξής: (1) Δύο περιπτώσεις (σε άνδρες) σοβαρών δερματικών εξανθημάτων παρατίθενται, H. W., xxvii. 17, από τις επιδράσεις της ρίζας Ραβέντι που λήφθηκε για δυσκοιλιότητα. Τα πρώτα συμπτώματα στη μία περίπτωση ήταν ρίγη και πόνοι στα πόδια. Σύντομα τα χείλη, το πρόσωπο και η γλώσσα άρχισαν να πρήζονται και έγιναν κυανωτικά. Εξανθήματα εκδηλώθηκαν στα χείλη, το γένι, τα βλέφαρα και το τριχωτό, με ψώρας ανακατεμένες με άφθονη αιματηρή φλυκταίνωση. Αιμορραγίες και φλυκταινικά εξανθήματα εμφανίστηκαν κατόπιν σε όλο το σώμα· φυσαλίδες με καθαρό υγρό στα νώτα των χεριών. Οι λεμφαδένες πρησμένοι και επώδυνοι. Η αφαίρεση των ψορών άφηνε ρηχά βρώμικα έλκη. Αίμα έβγαινε ελεύθερα από την ουρήθρα, αλλά μερικές φορές τα ούρα ήταν εντελώς απαλλαγμένα από αυτό. Ούρα καφετιά κίτρινα· χωρίς αλβουμίνη ή ζάχαρη. Θερμοκρασία 103.3° F. Η δεύτερη περίπτωση ήταν παρόμοια με την παραπάνω. Ο ασθενής είχε λάβει τη σκόνη της ρίζας. Ξύπνησε ένα πρωί με καύσωση στο πρόσωπο και το βρήκε καλυμμένο με φουσκάλες και φλυκταίνες. Αυτές ήταν καφετιές κόκκινες, ακανόνιστες, μεγέθους μπιζελιού ή φασολιού, βαθιά διηθημένες στις βάσεις τους. Και οι δύο επιφάνειες των χεριών επηρεάστηκαν επίσης. Το εξάνθημα, που έμοιαζε στενά με πεμφίγο, εξαφανίστηκε σε λίγες εβδομάδες χωρίς θεραπεία, αφήνοντας γαλαζωπή χρώση, αλλά όχι ουλές. Δεν υπήρχε πυρετός σε αυτή την περίπτωση. (2) Από αυτές τις περιπτώσεις που μου έδωσε ο Cooper: (α) Μια κυρία που έπασχε από χαρακτηριστικά συμπτώματα της νόσου του Ménière, αίσθημα ότι τα πράγματα περιστρέφονται με ακραία ζάλη και θορύβους στο κεφάλι, θεραπεύτηκε από έναν χημικό που της έδωσε 10 κόκκους σκόνης ραβέντι, με την ιδέα ότι οφειλόταν στο ήπαρ. Πριν από αυτό είχε υπομείνει μεγάλη ταλαιπωρία χωρίς καμία ανακούφιση. (β) Σε ιλιγγιώδη συμπτώματα από εξάντληση του εγκεφάλου με εξάψεις που ακολουθούνται από εφίδρωση και φρικτή κωφωμένη και παράφωνη εμβοή, μεγάλη ανακούφιση ακολούθησε από την εισπνοή 3x τριτ. του Rheum Palmatum. Μεταξύ των Ιδιαίτερων Αισθήσεων και Συμπτωμάτων του Rhe. είναι: Τάση για συνοφρύωμα. Αίσθηση σαν ο εγκέφαλος να κινείται όταν στέκεται όρθιος. Θαμπή, ναρκωτική κεφαλαλγία με πρησμένα μάτια. Ιδρώτας στο τριχωτό, συνεχής και πολύ άφθονος· είτε κοιμάται είτε είναι ξύπνιος· σε κίνηση ή σε ηρεμία, τα μαλλιά πάντα μούσκεμα· μπορεί να είναι ξινός ή όχι. Ναρκωτικό τράβηγμα στη ρίζα της μύτης που εκτείνεται στην άκρη, όπου μυρμηγκιάζει. Κύστη αδύναμη, πρέπει να πιέζει σκληρά για να ουρήσει. Αισθήσεις: σαν να είναι σε όνειρο. Σαν σβώλος γύρω από τον ομφαλό. Σαν βάρος στο άνω μέρος του θώρακα. Κοψίματα σαν στις οσφυϊκές σπόνδυλους. Βαρύτητα σαν όταν ξυπνά από βαθύ ύπνο. Κρύο στα δόντια. Θαμπή αίσθηση στα δόντια. Στέψη του στομαχιού· του οισοφάγου. Τριγμός, κρεπασμός, ή φούσκωμα στους μύες και σε οποιοδήποτε μέρος του σώματος. Γλώσσα μουδιασμένη, μούδιασμα του μέρους του άκρου πάνω στο οποίο ακουμπά. Τα συμπτώματα είναι κυρίως αριστερά ή πηγαίνουν από πάνω προς τα κάτω ή από δεξιά προς τα αριστερά. Οι εντοπίσεις είναι: Αριστερή οσφυϊκή χώρα· εγκέφαλος· άνω μέρος του σώματος (ιδρώτας). «Το Rhe. έχει την ιδιότητα να προκαλεί πόνους σε παλιά εστίες νόσου, στη θέα παλιάς κυτταρίτιδας και παλαιών κηλίδων ψωρίασης, παράγοντας εκεί καυτούς καυστικούς πόνους καθώς και στις μη προσβεβλημένες φλέβες των μηρών και άλλων μερών. Η καλή του επίδραση σε παλιές παχύνσεις του μέσου και εσωτερικού αυτιού φαίνεται να οφείλεται στη δημιουργία δραστηριότητας των ιστών σε αδρανείς δομές» (R. T. C.). Πιεστικοί πόνοι γίνονται αισθητοί σε δαρτρώδεις κηλίδες. Τα συμπτώματα είναι: < Νύχτα· και πρωί μετά τον ύπνο. < Αποκάλυψη· από το κρύο. Η αποκάλυψη χεριού ή ποδιού < κολικού. > Σκεπάσματα· από τη ζεστασιά. Στον ανοιχτό αέρα: μάτια γεμάτα δάκρυα. Καυτός καιρός < κολικός. > Ξαπλωμένος διπλωμένος μπρος· παίρνει τις πιο παράξενες θέσεις για να ξεκουραστεί λίγο. Ξαπλωμένος πάνω στα άκρα = αυτά να αποκοιμιστούν. Η κίνηση <. Το περπάτημα <. [Με την ένδειξη «Διάρροια μόνο κατά τη διάρκεια της ενεργητικής άσκησης», ο Hurndall (H. W. xxxvi., 28) θεράπευσε ένα άλογο από διάρροια που εμφανιζόταν μόνο όταν δούλευε.] Η όρθια στάση < (ίλιγγος σαν ο εγκέφαλος να κινείται· κολικός· πίεση προς τα κάτω της μήτρας). < Μετά το φαγητό· μετά το φαγητό δαμασκηνών. < Πριν, κατά τη διάρκεια, και μετά την κένωση (κολικός > ή όχι > μετά την κένωση).