Ο H. R. (xii. 408) μεταφράζει από το Leip. Pop. Z. f. H., Αύγουστος 1897, ένα άρθρο για τη χρήση της Salvia ως γαργαρισμού σε πονόλαιμο και ως έκπλυσης στόματος σε παθήσεις των ούλων, αλλά κυρίως σε παθήσεις των αναπνευστικών οργάνων. Ο γαργαλητός βήχας των φθισικών και οι νυχτερινές εφιδρώσεις ανακουφίστηκαν πλήρως με δόσεις 20 έως 40 σταγόνων σε μια κουταλιά της σούπας νερό. Ο μεταφραστής του H. R. προσθέτει αυτή την περίπτωση: Η κυρία X. είχε επί τρεις εβδομάδες ερεθιστικό βήχα μετά από προσβολή πνευμονίας. Επειδή ο ερεθισμός ήταν ιδιαίτερα έντονος, της έδωσε, φρέσκια από τον κήπο, λίγη φασκόμηλο να μασήσει, και ο ερεθισμός ανακουφίστηκε αμέσως.