Το Sang. nit. είναι μια πολύ λεπτή καφεκόκκινη σκόνη, καυστική, όξινη, πικρή και άοσμη. Διαλύεται σε αλκοόλη, αιθέρα, νερό και έλαια, αλλά όχι στην ίδια αναλογία σε όλα. Το καθαρό Sanguinarin. είναι μια μαργαριταλευκή ουσία, αλλά όταν συνδυάζεται με οποιοδήποτε από τα οξέα το αποτέλεσμα είναι ένα άλας κάποιας απόχρωσης κόκκινης, βαθιάς κόκκινης ή πορφυρής. Το χρώμα του blood-root μπορεί έτσι να οφείλεται στην παρουσία κάποιου φυσικού άλατος του Sanguinarin. (Hale). Το Sng. n. αποδείχθηκε σε 3x τρίψιμο από τον καθηγητή Owens (C. D. P.), του Pulte Medical College, και αναδείχθηκαν μερικά πολύ εντυπωσιακά συμπτώματα. Τα καταρροϊκά συμπτώματα του Sang. εμφανίζονται με μεγάλη ένταση—μύτη, μάτια, λαιμός και βρόγχοι προσβάλλονται. Δακρύρροια, πόνοι στα μάτια και στο κεφάλι, επώαλπη κεφαλή, βουλωμένη μύτη και καύσοι σε όλες τις περιοχές βιώθηκαν. Μια αίσθηση απόφραξης είναι πολύ χαρακτηριστική: Αίσθημα απόφραξης και πληρότητας στο κεφάλι· συσσώρευση βλέννας που φράζει τη μύτη· ξυπνά συχνά με στεγνό στόμα, ενώ η μύτη είναι βουλωμένη. Συσσώρευση βλέννας πίσω από το κέντρο του στέρνου· αίσθημα πνιγμού· αίσθημα σαν οι αεραγωγοί να είναι επενδυμένοι με παχιά, σκληρή βλέννα ή πύον. Θερμότητα και τάση πίσω από το στέρνο είναι χαρακτηριστικές· όπως και η απόπτωση μεγάλων ποσοτήτων γλυκιάς στη γεύση βλέννας. Υπάρχει επίσης απόπτωση λεπτής, αφριστής, κολλώδους βλέννας. Τα συμπτώματα της γρίπης είναι πολύ πλήρη, ακόμη και μέχρι την απώλεια ή διαστροφή της γεύσης. Το Sng. n. φαίνεται να έχει τα συμπτώματα του Sang. σε αυξημένο βαθμό. «Αίσθηση που ανέρχεται στις ρινικές κοιλότητες σαν να είχε φάει δυνατό χρένο», είναι παρούσα. Ο Hale δίνει αυτές τις επιβεβαιώσεις. (1) Ο κ. B., 40 ετών, μελαμψός, είχε επί οκτώ χρόνια παρά τη συνεχή κλασική ιατρική θεραπεία, χρόνια οπισθορινική καταρροή, βρογχίτιδα και λαρυγγίτιδα. Η φωνή αλλοιωμένη, βαθιά, βραχνή· ο λόγος με προσπάθεια, σαν να προέρχεται από το στήθος. Έντονη πίεση από πίσω από το στέρνο. Ο βλεννογόνος στεγνός, ανέβαζε μόνο λίγες σβώλους γκρίζας βλέννας. Πέρασε δύο χειμώνες στον ποταμό St. John's, στη Φλόριντα, και ήταν > εκεί, αλλά < ξανά με την επιστροφή του βόρεια. Δόθηκε Sng. n. 6 τρίψιμο κάθε δύο ώρες. Σε μία εβδομάδα ήταν καλύτερα· υπήρχε περισσότερη υγρασία στον λαιμό του απ' ό,τι είχε υπάρξει επί δύο χρόνια. Η φωνή αισθητά καλύτερη. Το Sng. n. δινόταν πλέον κάθε τέσσερις ώρες. Σε δέκα εβδομάδες είχε ανακτήσει έξι λίβρες από το χαμένο βάρος του, και δύναμη ανάλογη. Επειδή η φωνή δεν είχε βελτιωθεί στον ίδιο βαθμό, δόθηκαν Caust. 6, και κατόπιν Dros. 3, και σε δεκαέξι εβδομάδες ήταν απολύτως καλά. (2) Η κος S., ιεραπόστολος πόλης, 49 ετών, είχε συνεχή βήχα ξηρό, αίσθημα ωμότητας και πόνου στον λαιμό, επώαλο πόνο και πίεση πίσω από το στέρνο. ήταν πολύ εκτεθειμένη στους ψυχρούς χειμερινούς ανέμους, που προκάλεσαν ρινίτιδα και ερεθισμό. Sng. n. 6. trit. gr. i., κάθε δύο ώρες, της επέτρεψε να ακολουθεί το επάγγελμά της χωρίς να υποφέρει, και σε δέκα εβδομάδες ήταν πλήρως θεραπευμένη. (3) Ο O. W., 55 ετών, επιρρεπής σε συχνά κρούσματα κρυολογήματος στο κεφάλι, τον λαιμό και το στήθος. Μετά από μεγάλη διαδρομή σε ανοιχτή άμαξα προσβλήθηκε από σοβαρό κρυολόγημα σε κεφάλι, λαιμό, πνεύμονες. Επώαλος και τεταμένος σε όλο του το σώμα· συχνό φτέρνισμα, δακρύρροια. Την επόμενη μέρα πονόλαιμος πολύ έντονος, συνεχές γαργάλημα στο βάθος του λαιμού, που προκαλούσε βήχα, στην αρχή σύντομο και ξηρό, αλλά σε δύο μέρες έγινε βίαιος και σπασμωδικός. Τα Bell. και Dros. έκαναν ελάχιστο καλό. Η πίεση πίσω από το στέρνο έγινε πολύ έντονη. Δόθηκε Sng. n. 6 κάθε δύο ώρες. Σε τέσσερις ώρες ήρθε άφθονη εφίδρωση με συχνό φτέρνισμα. Την επόμενη μέρα εμφανίστηκε πονόλαιμος μετά το ξύπνημα από ταραγμένο και ανήσυχο ύπνο· στένωση του λαιμού με δυσκολία στην κατάποση· τάση στο στήθος που ακτινοβολούσε από πίσω από το στέρνο. Sng. n. κάθε ώρα. Σε μία ώρα ξεκίνησε ελεύθερη ροή από τη μύτη· σε τρεις ώρες υγρασία και χαλάρωση της στένωσης στο στήθος. Η εκκρίση ήταν κίτρινη και γλυκιά στη γεύση, συνεχίστηκε όλη τη μέρα. Κοιμήθηκε καλά και ξύπνησε την επόμενη πρωία αισθανόμενος αρκετά ελεύθερος. Λίγος βήχας ή ρινίτιδα κατά τη διάρκεια της μέρας. Το επόμενο πρωί ήταν αρκετά καλά.—Ο Hering δίνει αυτή την περίπτωση θεραπευμένη με Sng. n. 2 trit.: Ενοχλητικός βήχας επί σειρά ετών· προκαλούταν από ερεθισμό στην περιοχή της διχάσης των βρόγχων· βήχει πολύ ώρα για να ανεβάσει λίγο λευκοκίτρινο φλέγμα, καμιά φορά ραβδωτό με αίμα, μετά το οποίο αισθάνεται μεγάλη >· βήχας μέρα και νύχτα· είναι πολύ αδυνατισμένη. Ο Owens (M. A., xvii. 31) αναφέρει αυτές τις περιπτώσεις: (1) Η κος B., 55 ετών, χήρα, ξανθιά, καταρροϊκή διάθεση. Χρόνιος βήχας επί πολλά χρόνια. Ασθματική όταν κρυολογεί, μεγάλη συσσώρευση κατά τις κρίσεις, καμιά φορά ανεβάζει αφριστή, ιξώδη βλέννα κοκκινισμένη από αίμα. Γαστρική καταρροή. Μεγάλη ευαισθησία στο επιγάστριο. Στις 26 Οκτωβρίου 1883, προσβλήθηκε από έντονα καταρροϊκά συμπτώματα, φτέρνισμα, κάψιμο στις ρινικές κοιλότητες, ρευστή, υδαρή, βλεννώδη εκκρίση από τη μύτη, πόνο στο μέτωπο. Βήχας ξηρός, κούφιος. Sng. n. 3x, gtt. xx., σε έξι ουγγιές νερού, δύο κουταλάκια του γλυκού κάθε ώρα. Πλήρης ανακούφιση σε τέσσερις ώρες· συνήθως έπαιρνε τρεις μέρες. (2) Ο δρ G. είχε αλλεργική ρινίτιδα από γύρη, στο αποκορύφωμά της στις 21 Αυγούστου. Αίσθημα αραχνιών πάνω από τη μύτη δέκα μέρες πριν εγκαθιδρυθεί πλήρως η κρίση. Η μύτη αισθάνεται μεγάλη, μυρμηγκιάζει, στάζει νερό—ο βλεννογόνος πολύ ευαίσθητος στον κρύο αέρα, προκαλώντας συχνό φτέρνισμα. < Φως. < Σηκώσιμο το πρωί. Τα μάτια φαγουρίζουν, θα μπορούσε σχεδόν να τα τρίψει να βγουν. Το Sng. n. ανακούφισε κάπως αυτή την κρίση. Την επόμενη χρονιά άρχισε να το παίρνει τον Ιούνιο, και πέρασε τη σεζόν χωρίς καμία κρίση. Ο C. Wesselhoeft θεωρεί το Sng. n. ως το ομοιοπαθητικό ομοιότατο για τα «κρυολογήματα της Νέας Αγγλίας». Αδενοειδή εκβλαστήσεις και πολύποδες έχουν θεραπευθεί με αυτό. Υπάρχει μεγάλη λαχτάρα για αέρα. Το λουτρό με ζεστό νερό > τη θερμότητα στο μέτωπο. Η επαφή <. Η πίεση < την επώαλπη των ματιών. Η κεφαλαλγία είναι > από την έκκριση πολλής βλέννας από τη μύτη. < Τη νύχτα.