Η αποξηραμένη ρίζα ή ρίζωμα του Sarsaparilla, όπως εισάγεται, έχει το πάχος μιας χήνας πτέρυγας, μήκος πολλών ποδιών, κοκκινωπό καφέ, άοσμη, βλενδώδης στη γεύση, ελαφρώς πικρή, αμυδρά καυστική. Σύμφωνα με τον Milne είναι «διαφωρητικό, τονωτικό, εναλλακτικό... Χορηγείται στη φθειρίαση και στη δευτερογενή σύφιλη· και οι συνοδές αυτών των νοσημάτων, όπως έλκη, δερματικές εκβλαστήσεις, όζοι, σκληρυμένοι αδένες, νεκρώσεις, φθορά οστών, αρθρικές διόγκωσεις και ρευματισμοί, συχνά βελτιώνονται με παρατεταμένη χορήγησή του». Μερικοί, προσθέτει, «το θεωρούν ένα είδος επανορθωτικού μετά από εξαντλητική αγωγή με υδράργυρο». Αυτό συνοψίζει καλά την αρχαία φήμη του Sars. ως «καθαριστικού του αίματος», την οποία η πειραματική απόδειξη του Hahnemann εμπλούτισε και τοποθέτησε σε σταθερή επιστημονική βάση. Ο Sars. ανταποκρίνεται στη συκωτική καθώς και στην ψωρική (φθειριώδη) και συφιλιδική διάθεση· και είναι «επανορθωτικός» μετά από υπερδοσολογία με Merc. επειδή αποτελεί ομοιοπαθητικό αντίδοτο του Merc. Οι κύριες εστίες δράσης του Sars. είναι: τα ουροποιητικά όργανα· τα γεννητικά όργανα· το ορθό· το δέρμα και τα οστά· το δεξιό κάτω άκρο· η δεξιά κάτω πλευρά· το εσωτερικό ημιπλάγιο του κεφαλιού. Στην ουροποιητική σφαίρα υπάρχουν συμπτώματα πολύ σοβαρά και επίσης ιδιάζοντα: Υπάρχει μεγάλος πόνος στο τέλος της ούρησης, ακριβώς καθώς σταματά η ροή των ούρων· αδυναμία ούρησης ελεύθερα παρά μόνο σε όρθια στάση, ενώ σε καθιστή θέση τα ούρα μόνο στάζουν· υπερβολικός πόνος στην ουρήθρα που μπορεί να εκτείνεται προς την κοιλιά· απέκκριση χαλικίων που μοιάζουν με γκρίζα άμμο. Πολλές περιπτώσεις νεφρικού κολικού και δυσουρίας σε βρέφη με απέκκριση άμμου έχουν θεραπευτεί με το Sars. Η γονόρροια και οι συνέπειες της κατασταλμένης γονόρροιας έχουν επίσης θεραπευτεί με αυτό· έρπης της ακροποσθίας· σπερματόρροια, με διόγκωση των σπερματικών χορδών. Στη γυναικεία γεννητική σφαίρα έχει πολλά συμπτώματα επώδυνης και διαταραγμένης έμμηνου ρύσης. Ιδιάζον σύμπτωμα είναι το «υγρή έκφυση στο δεξιό βουβωνικό αυλά πριν από την έμμηνο ρύση». Υπάρχουν υγρές εκβλαστήσεις επίσης στο όσχεο και τους μηρούς του άνδρα, και δυσώδεις οσμές περί τα γεννητικά όργανα και στα δύο φύλα. Το σπέρμα μπορεί να είναι αιματηρό. Σε όλες τις περιπτώσεις, αν τα άλλα συμπτώματα συνδέονται με τα ιδιάζοντα ουροποιητικά συμπτώματα του Sars., αυτό αποτελεί ισχυρή επιβεβαιωτική ένδειξη. Το δέρμα επηρεάζεται σοβαρά από το Sars. Μια από τις λαϊκές του χρήσεις είναι για «καθάρισμα του προσώπου». Όταν επιτυγχάνει, το οφείλει στην ομοιοπαθητικότητά του, διότι έχω δει πολύ εκτεταμένη έκρηξη κηλίδων να προκαλείται από αυτό σε μια νέα κυρία. Ο Sars. προκαλεί ερπητικές εκβλαστήσεις σε όλα τα μέρη, και εκβλαστήσεις τυφοειδείς, υγρές και ξηρές. Ραγάδες. Εκβλαστήσεις όμοιες με ψώρα με τάση να εμφανίζονται την άνοιξη. Κνησμώδης έκφυση στο μέτωπο κατά την έμμηνο ρύση. Προκαλεί μεγάτη καχεξία, κάνοντας το δέρμα να ζαρώνει και να σχηματίζει πτυχές. Ταιριάζει σε παιδιά με πρόσωπα γερόντων και διευρυμένη κοιλιά· σε μαυρομάλλικα άτομα λιθικής ή συκωτικής διάθεσης. Ο Farrington δίνει αυτές τις ενδείξεις: (1) Συκωτική έκφυση, μικρά στίγματα μόλις ανασηκωμένα πάνω από το δέρμα, συχνά ελαφρώς απολεπισμένα, αλλά όμοια με τη ροδόλα της σύφιλης και με ανυπόφορη κνησμό, < την άνοιξη. (2) Υγρή έκφυση στο τριχωτό της κεφαλής, το πύον της οποίας προκαλεί φλεγμονή σε κάθε μέρος που αγγίζει. (3) Συκωτική κεφαλαλγία, που αρχίζει στο πίσω μέρος του κεφαλιού, προχωρεί εμπρός και εγκαθίσταται στη ρίζα της μύτης, με διόγκωση της μύτης. (4) Υγρή έκφυση περί τα γεννητικά όργανα ή μεταξύ οσχέου και μηρών.—Ο Sars. έχει πολλά συμπτώματα σχετικά με τον γυναικείο μαστό, και σκίρρος του μαστού έχει θεραπευτεί με αυτό. Οι θηλές είναι μαλακές, μη διεγέρσιμες· είναι ανασυρμένες και δεν μπορούν να εξέλθουν. Η ανασύρση των θηλών είναι ύποπτο σημείο ακόμη και όταν δεν υπάρχει εμφάνιση όγκου· και ο Sars. πρέπει να είναι χρήσιμος σε ασθενείς με καρκινικό ιστορικό όταν αυτή η κατάσταση υπάρχει. Αυτό το ζάρισμα των θηλών είναι μέρος του ζαρίσματος, της μαρασμούς, των ρυτίδωσης και της πτυχωτής κρεμάσεως που χαρακτηρίζει γενικά το δέρμα. Ο Burnett (H. W., xv. 62) καταγράφει την περίπτωση της δεσποινίδας X., 32 ετών, την οποία βρήκε άρρωστη στο κρεβάτι και σε μεγάλο πόνο. Υπήρχε έμετος πικρού υλικού, διάρροια και λιποθυμία, το αρχικό στάδιο μιας επώδυνης περιόδου. Επιπεφυκίδες κίτρινες, και προφανώς μια οξεία διαταραχή του ήπατος. Το Card. m. Ø αφαίρεσε τους πόνους και τον έμετο· το Chel. 1 ανακούφισε την ευαισθησία του ήπατος που παρέμεινε. Η ασθενής είχε επώδυνη έμμηνο ρύση επί είκοσι χρόνια, δηλαδή συνεχώς από την αρχή, εκτός από ένα έτος όταν ήταν σχολή στο Tunbridge Wells. Συνήθιζε να αρχίζει, γενικά νωρίς το πρωί, με πικρό έμετο· διάρροια και λιποθυμικές κρίσεις, με υπερβολικά κρύα εφίδρωση· τον πόνο στη πλάτη, τους μηρούς και το υπογάστριο τον περιέγραφε ως φρικτό. Έπρεπε να ξαπλώσει την πρώτη ημέρα, τη δεύτερη ημέρα ο πόνος συνεχιζόταν ακόμη πολύ έντονος, και υποχωρούσε την τρίτη. Η αριστερή θηλή ήταν αισθητά ανασυρμένη, εξαιτίας μιας πτώσης όταν η ασθενής ήταν μικρό παιδί, και επιπλέον των ανωτέρω συμπτωμάτων είχε σοβαρό πόνο στον αριστερό μαστό που εκτεινόταν κάτω από τον αριστερό βραχίονα, και ο μαστός ήταν τόσο ευαίσθητος που συχνά κρατούσε το χέρι της μπροστά του για να αποφύγει κάθε επαφή. Διατάχθηκαν είκοσι τέσσερα σκευάσματα, το καθένα περιέχον Sars 30 gtt. i., ένα πριν από τον ύπνο. Η επόμενη ρύση ήταν ανώδυνη· αλλά ο μαστός ήταν εξίσου επώδυνος. Δόθηκαν δώδεκα δόσεις Sul. 30 σε τόσες ημέρες, και μετά πάλι Sars. 30. Η επώδυνη έμμηνος ρύση παρέμεινε θεραπευμένη, αλλά ο μαστός αμετάβλητος. Διατάχθηκαν τώρα είκοσι τέσσερα σκευάσματα, το πρώτο, το δωδέκατο και το δέκατο όγδοο περιέχοντα το καθένα δέκα σφαιρίδια Sars. 100, τα υπόλοιπα αμεσοθεραπευτικά. Η ασθενής ανέφερε: τις πρώτες δύο ή τρεις εβδομάδες νόμιζε ότι είχε πάθει σοβαρό κρύωμα, καθώς είχε τόσο ιδιάζοντα πόνο μεταξύ των ωμοπλατών σαν να έπιαναν τη σάρκα και να την έστριβαν γύρω. Μετά από λίγες ημέρες βελτιώθηκε, και «σχεδόν δεν υπήρχε καθόλου πόνος στο μέρος έκτοτε». Η ανασύρση της θηλής φάνηκε στον Burnett λίγο μικρότερη. Με το ίδιο φάρμακο ο Skinner (ibid.) θεράπευσε πολλές περιπτώσεις ανασύρσης ή ισοπέδωσης της θηλής σε θηλάζουσες γυναίκες. Σε δύο περιπτώσεις με υψηλές δυναμοποιήσεις του Sars. κατέστησε μια κυρία ικανή να θηλάσει το παιδί της όταν ήταν εντελώς απελπιστικό χωρίς το simillimum. Ιδιάζουσες Αισθήσεις είναι: Σαν να είναι σε όνειρο. Σαν μεγάλο βάρος στο κεφάλι. Βοή σαν να είχε χτυπήσει μεγάλη καμπάνα στο κεφάλι. Σαν να τον είχαν χτυπήσει με σφυρί στην κορυφή του κεφαλιού. Σαν κάτι να πιέζει το κεφάλι. Σαν γάζα απλωμένη πάνω από το αριστερό μάτι. Σαν κόκκος άμμου στο μάτι. Σαν βελόνα να καρφώνει την άκρη της μύτης. Πρόσωπο σαν μωλωπισμένο. Σαγόνι σαν να σπάει. Σαν να μην είχε φάει τίποτα. [Ο Sars. έχει την αίσθηση «βύθισης» των μεγάλων αντιψωρικών.] Σαν να επρόκειτο να επέλθει διάρροια. Σαν τα έντερα να πιέζονται προς τα έξω. Σαν να είναι δεμένος στο κρεβάτι από ένα είδος αναρρόφησης. Σαν η αναπνοή να σταματά από σπασμό. Αστραγαλός σαν μωλωπισμένος. Σαν ο θώρακας να είναι πολύ κοντός. Σαν οι άκρες των δακτύλων να έχουν έλκωση, ή σαν να είχε βάλει αλάτι σε πληγή. Άκρα σαν παράλυτα. Υπάρχει γενική ευαισθησία. Οι πόνοι διατρέχουν διάφορες κατευθύνσεις. Άγχος συνοδεύει τους πόνους του Sars.· και οι πόνοι = κατάθλιψη. Τα συμπτώματα < από άγγιγμα, πίεση, σφιχτά ρούχα, ξύσιμο. Το ξύσιμο = κνησμός να αρχίζει σε άλλο μέρος = η έκφυση στο μέτωπο να γίνεται υγρή. Η ανάπαυση >, η κίνηση <. Το ξάπλωμα < ασθματική αναπνοή. Η καθιστή θέση <. Η όρθια θέση > (δύσκολη ούρηση). Η κλίση προς τα εμπρός = πόνοι από το ινίο προς το μέτωπο. Η βάδιση <. < Ανεβαίνοντας (ή κατεβαίνοντας) σκάλες. Πολλά συμπτώματα είναι < με την κίνηση. < Την άνοιξη. Η ζεστασιά >. Ζεστή διατροφή <. Ψυχρή διατροφή >. Ζεστό δωμάτιο < ίλιγγο. Η είσοδος σε ψυχρό αέρα από ζεστό δωμάτιο = εξάνθημα. Ο ψυχρός αέρας > πόνο στους γομφίους. Ψυχρός, υγρός καιρός <. Το πλύσιμο <. Το ρίγος <. Η εκσπερμάτιση < θολή όραση. Το ψωμί <. Η χασμουρησμός <.