Sepia Officinalis

Ο Hahnemann λέει για το Sepia: «Αυτός το καφετί-μαύρο χυμός, ο οποίος πριν από εμένα είχε χρησιμοποιηθεί μόνο για σχέδιο, περιέχεται στην κοιλιά του θαλάσσιου εντόμου, του μελανιού-ιχθύος (sepia octopoda), και μερικές φορές εκτοξεύεται από το έντομο για να σκοτεινιάσει το νερό γύρω του, είτε για να εξασφαλίσει λεία είτε για να αντιμετωπίσει επίθεση.»

(Για τον τρόπο με τον οποίο ο Hahnemann ανακάλυψε αυτό το σπουδαίο φάρμακο, το οποίο εισήγαγε, μετά από provings (δοκιμασίες φαρμάκου), στη Materia Medica του, βλ. σ. 652.)

Είναι επιτακτικό να αποκτήσει κανείς μια πραγματική επίγνωση του SEPIA: ένα από τα σημαντικότερα φάρμακά μας στις χρόνιες νόσους — συγγενικό με το Nat. mur. και το Phos., και τα δύο από τα οποία εισέρχονται στον χυμό της σουπιάς και καθορίζουν μερικά από τα συμπτώματά του. Ωστόσο το Sepia προσφέρει μια ιδιαίτερη δράση ολότελα δική του, που κανένα από τα άλλα δύο δεν μπορεί να προσφέρει.

Μου λένε ότι ο Dr. Gibson Miller, εκείνος ο σπουδαίος συνταγογράφος, συνήθιζε να λέει ότι, αν μπορούσε να έχει μόνο ένα φάρμακο, θα επέλεγε το Sepia. Και το Sepia έχει επιφέρει μερικές πολύ θαυμαστές θεραπείες, όταν η μονή δόση αφέθηκε να δράσει επί αρκετούς μήνες — βρογχοκήλη — παραφροσύνη — ρευματοειδής αρθρίτιδα κ.λπ. Το Sepia είναι ένα από τα φάρμακα που δεν ανέχονται επανάληψη — ούτως ή άλλως στις χρόνιες περιπτώσεις, και στις δυναμοποιήσεις.

Λοιπόν, πώς να αναγνωρίσουμε το Sepia; . . . Και εδώ, επειδή φαίνεται να δίνει αρκετά ζωντανά την ψυχική διάθεση του Sepia, θα αναπαραγάγουμε την εικόνα του φαρμάκου Sepia από μια εργασία που διαβάστηκε στη British Homoeopathic Society πριν από μερικά χρόνια, και η οποία μπορεί ακόμη να βρεθεί μαζί με λίγα άλλα φάρμακα σε ένα μικρό φυλλάδιο.

Το Sepia έχει αποκληθεί το Φάρμακο της Πλύστρας, και όχι χωρίς αιτία.

Φανταστείτε την — τη θαμπή, κουρασμένη μητέρα μιας μεγάλης οικογένειας, την «ημέρα του πλυσίματος».

Ιδρώντας κατακλυσμικά: αναβλύζει κάτω από τις μασχάλες.

Δεν μπορεί να κλειστεί μέσα, εξαιτίας της ζέστης και της ασφυξίας που την κάνουν να αισθάνεται λιποθυμική — όμως ο κρύος άνεμος που ορμά μέσα από την ανοιχτή πόρτα είναι σχεδόν ανυπόφορος.

Η πλάτη της πονάει φρικτά.

Θέλει να την πιέσει — να την στηρίξει (Nat. mur.). Αισθάνεται ότι ΠΡΕΠΕΙ να καθίσει, ή να σταυρώσει τα πόδια της, καθώς όλο το εσωτερικό της φαίνεται να σύρεται προς τα κάτω και να βγαίνει από μέσα της. Απλώς πρέπει να καθίσει για να το κρατήσει μέσα (Lil. tig.)

Η ανησυχία των παιδιών είναι πέρα από τις δυνάμεις της. Το μικρό της Chang. μωρό θέλει να το σηκώσουν και να το κρατήσουν στην αγκαλιά, και κλαίει και ουρλιάζει. Οι καβγάδες των προτελευταίων μωρών, απασχολημένων με το να ξύσουν το ένα τα μάτια του άλλου, είναι πέρα από τις δυνάμεις της. Και όταν το εξάχρονο αρχίζει να χτυπά με ένα κουτάλι πάνω σε ένα κατσαρολάκι, δεν αντέχει άλλο. Αρπάζει το κατσαρολάκι και το πετάει μακριά, και χαστουκίζει τον μικρό της γιο· κάτι που δεν βελτιώνει την κατάσταση. Αυτός ουρλιάζει θλιμμένα, και εκείνη δεν νοιάζεται.

Αχ! Πόσο θέλει να φύγει τρέχοντας και να τα αφήσει όλα, και να έχει λίγη γαλήνη!

Το κεφάλι της πονάει. Ο πόνος είναι αριστερός σήμερα: την προηγούμενη φορά ήταν στη δεξιά πλευρά, όπως θυμάται θαμπά.

Είναι τόσο νευρική και νευρικά αλματώδης, που πρέπει να κρατηθεί από την άκρη του σκάφους του πλυσίματος για να μην ουρλιάξει. Αχ, αν μπορούσε μόνο να φύγει μακριά από όλους και από όλα, και να ξαπλώσει, μόνη, στο σκοτάδι, και να κλείσει τα μάτια!

Ο άντρας της μπαίνει: δεν έχει χαμόγελο να ανταποδώσει στο δικό του. Τίποτα παρά αδιαφορία, και κούραση, και πόνο. Πρέπει να την αφήσει ήσυχη. Έχει τη δουλειά της να κάνει.

Πτώση — πτώση παντού. Όλο το σώμα της σύρεται προς τα κάτω, «εσωτερικά» και εξωτερικά. Φλέβες — αιμορροΐδες — όλα στάσιμα και τη σύρουν προς τα κάτω. Ακόμη και τα βλέφαρά της είναι πολύ βαριά για να τα σηκώσει.

Αχ, αν μπορούσε μόνο να ξαπλώσει και να τα κλείσει! Ξέρει ότι ακόμη και δέκα λεπτά ύπνου θα την έκαναν μια νέα γυναίκα! — αλλά εκεί είναι ο σάπωνας — ο ατμός — η ασφυξία — οι τρόμοι των ανήσυχων παιδιών της, με τον θόρυβο και την ανυπομονησία τους. Ο ύπνος δεν είναι για εκείνη.

Η μικρή της Pulsatilla κόρη πλησιάζει κρυφά. «Δεν μπορώ να σε βοηθήσω, Μαμά;» αλλά εκείνη την απομακρύνει. Και η μικρή κόρη απομακρύνεται κρυφά, κλαίγοντας: και η Μαμά αισθάνεται ότι είναι αδιάφορη για τα δάκρυά της.

Το μεσημεριανό μαγειρεύεται — και η μυρωδιά του μαγειρέματος την κάνει να αισθάνεται θανατηφόρα ναυτία. Τα παιδιά πεινούν, και ο άντρας της περιμένει το φαγητό του. Εκείνη είναι αδιάφορη. Ας περιμένουν. Είναι ευερέθιστη — αδιάφορη — απάθεια.

Αυτός την κοιτάζει θλιμμένα. Το θαμπό πρόσωπό της έχει χάσει το περίγραμμά του — τη λάμψη του — τις αρεστές γραμμές του. Καφετιές λωρίδες ή κηλίδες είναι στο μέτωπο, και σε σχήμα σέλας κατά μήκος της μύτης και των ζυγοματικών.

Ήταν ένα λαμπερό και όμορφο κορίτσι όταν την παντρεύτηκε — τώρα είναι SEPIA.

Δώστε της το φάρμακο, και εκείνος θα έρθει να σας ευλογήσει που του επιστρέψατε τη γυναίκα που διάλεξε και αγάπησε. (Αυτό έχει όντως συμβεί: γιατί από τους δέκα, κάποιος καμιά φορά επιστρέφει να ευχαριστήσει!)

Μαύρα γράμματα και ενδεικτικά συμπτώματα

(από τον HAHNEMANN, την ALLEN'S Encyclopedia, τα HERING'S Guiding Symptoms.)

Πολύ ευερέθιστη.

Πολύ αδιάφορη απέναντι σε όλα, και απάθεια.

Αποστροφή προς την εργασία και την οικογένειά του.

Μεγάλη αδιαφορία προς την οικογένειά του — προς εκείνους που αγαπά περισσότερο.

Οκνηρή διάθεση.

Ανησυχία παρουσία ξένων.

Τάση για αυτοκτονία από απόγνωση για την άθλια ύπαρξή του.

«Μία δόση αφαιρεί τη φιλοδοξία μου, απλώς δεν θέλω να κάνω τίποτα, ούτε εργασία ούτε παιχνίδι: προσπάθεια ακόμη και να σκεφτώ.»

«Τόσο νευρικός που ένιωθα ότι, αν δεν κρατιόμουν από κάτι, θα ούρλιαζα.»

Κεφαλαλγία, δεξιά πλευρά κεφαλιού και προσώπου, με αίσθηση παλμών όπως

κύματα πόνου που ανεβαίνουν και χτυπούν εναντίον του μετωπιαίου οστού.

Αιχμηροί πόνοι, από το αριστερό μάτι πάνω από την πλευρά του κεφαλιού προς τον ινίο.

Σχίσιμο στον αριστερό κρόταφο προς το άνω μέρος της αριστερής πλευράς του κεφαλιού.

Κεφαλαλγία με αποστροφή σε όλα τα είδη φαγητού, αίσθημα κενότητας και εξαφάνισης στο στομάχι, πολύ ενοχλητική.

Κεφαλαλγία κάθε πρωί με ναυτία, ίλιγγο, επιρραγία.

Κεφαλαλγίες σε γυναίκες με θαμπό δέρμα, ή κηλίδες πεταλούδας στο μέτωπο: η μυρωδιά του φαγητού απωθητική.

Κεφαλαλγία βελτίωση μετά τα γεύματα.

Μεγάλη τριχόπτωση. <arg_value>Μακρίσματος στο δεξί μάτι, το βράδυ· τα βλέφαρα κλείνουν ενάντια στη θέλησή του.

Αίσθηση κόκκου άμμου, ιδίως στο δεξί μάτι.

Φλεγμονώδεις παθήσεις ασθενικού χαρακτήρα· επιπεφυκότα θαμπά κόκκινα, κάποια φωτοφοβία και πρήξιμο των βλεφάρων, επιδ. το πρωί.

Δακρύρροια πρωί και βράδυ.

Πτώση των βλεφάρων, βαριά ή χωρίς αρκετή αίσθηση για να τα σηκώσει. <arg_value>Φλογεροί σπινθήρες μπροστά στα μάτια.

Τρεμούλιασμα κοιτάζοντας το φως.

Μαύρα στίγματα.

Φλογερά ζιγκζαγκ: ζιγκζαγκ στεφάνι από χρώματα (Nat. mur., Graph.).

Χλωμό πρόσωπο.

Κιτρινιά του προσώπου και του λευκού των ματιών.

Κίτρινες κηλίδες στο πρόσωπο και μια κίτρινη σέλα κατά μήκος του άνω μέρους των μαγουλών και της μύτης.

Κίτρινη σέλα στη γέφυρα της μύτης.

Μεγάλα δυσώδη βύσματα από τη μύτη (ozaena).

Ραγάδα στο μέσο του κάτω χείλους (Nat. mur., Dros., κ.λπ.).

Ξηρή ρινίτιδα: ρουθούνια πληγμένα, πρησμένα, ελκωμένα και με ψώρας· εκκρίνουν μεγάλα, πράσινα βύσματα.

Πολύ ευαίσθητη στον θόρυβο, τη μουσική και τις οσμές.

Η μυρωδιά του μαγειρέματος προκαλεί ναυτία (Ars., Cocc., Colch., Dig., Ip., Thuja).

Ναυτία, μόνο τα πρωινά, υποχωρεί τρώγοντας κάτι.

Σχέδιο και αδυναμία στο στομάχι, τα οποία έπαψαν στο δείπνο.

Κενότητα στομάχου, με ναυτία μόλις σκεφτεί φαγητό που θα ήθελε να πάρει.

Ιδιαίτερη λιποθυμική, βυθιζόμενη κενότητα.

Ναυτία: μετά το φαγητό, επίσης το πρωί νηστική: από τη μυρωδιά φαγητού ή μαγειρέματος: όταν οδηγεί σε άμαξα: με άγχος όταν κοπιάζονται τα μάτια: με αδυναμία.

Πρωινή ναυτία της εγκυμοσύνης.

Οδονταλγία, ιδίως της εγκυμοσύνης.

Έμετος: φαγητού και χολής το πρωί: συχνά τη σφίγγει τόσο που ανεβαίνει αίμα: βλέννας, μετά το πλέον απλό φαγητό.

Κάψιμο στο επιγάστριο.

Σουβλιές στο επιγάστριο.

Σκυλίσια πείνα, ή καθόλου όρεξη.

Επιθυμία για ξύδι, για κρασί, για γλυκά.

Αποστροφή στο φαγητό, ιδίως στο κρέας και το λίπος, στο ψωμί κατά την εγκυμοσύνη· στο γάλα που προκαλεί διάρροια. Αποστροφή.

Επιδ. από ψωμί, γάλα, λιπαρό φαγητό ή οξέα.

«Το Sepia δημιουργεί αποστροφή στο να πίνει μπύρα.»

Αίσθημα βύθισης κάτω όλων των πυελικών οργάνων.

Κοιλιά με μορφή καζανιού στις μητέρες.

Πολλές καφετιές κηλίδες στην κοιλιά: χλόασμα.

Βάρος στην κοιλιά: διάταση: γουργούρισμα και γκρίνιασμα.

Αίσθημα κενότητας στην κοιλιά.

Πόνος και βάρος στην κοιλιά, κατά το σηκώσιμο το πρωί.

Πόνος, ευαισθησία, βαρύτητα, φορτίο κατά την κίνηση στην κοιλιά.

Αίσθημα βύθισης κάτω στα πυελικά όργανα, με αργό σύρσιμο πόνου από τον ιερό οστό.

Πίεση στην κοιλιά σαν τα περιεχόμενα να θα εξέρχονταν μέσα από τα γεννητικά όργανα.

Πίεση στη μήτρα, σαν όλα να θα εξέρχονταν μέσα από τον κόλπο.

Αίσθημα συνωστισμού και πίεσης προς τα κάτω.

Κυλίσιμο στην κοιλιά, σαν κάτι ζωντανό να ήταν εκεί (Croc., Thuja).

Έπειτα ανεβαίνει προς τον λαιμό της. . . .

Δυσκοιλιότητα: κατά την εγκυμοσύνη: αργή και δύσκολη εκκένωση ακόμη και μαλακών κοπράνων: υπερβολική προσπάθεια. . . .

Αίσθημα βάρους, ή μπάλας, στον πρωκτό, όχι > από τα κόπρανα.

Πίεση στην κύστη και συχνή ούρηση με τάση και επώδυνη βύθιση κάτω στην πύελο.

Ακούσια απέκκριση ούρων τη νύχτα, ιδίως κατά τον πρώτο ύπνο.

Το κρεβάτι βρέχεται σχεδόν μόλις το παιδί αποκοιμηθεί, ή ούρηση μέσα σε δύο ώρες μετά τον ύπνο.

Ούρα διαυγή σαν νερό: παχιά, βλεννώδη και πολύ δυσώδη, καταθέτουν παχύ ίζημα το επόμενο πρωί.

Το ίζημα προσκολλάται σαν cement. Θολά, πηλοχρώματα ούρα, με κοκκινωπό ίζημα στη νυχτερινή λεκάνη.

Μήτρα congested, και μια κιτρινωπή λευκόρροια που αναβλύζει από αυτήν· αρχίζει να προπέσει.

Ελαφρώς εκτοπισμένη.

Μεγάλη ξηρότητα του αιδοίου και του κόλπου, προκαλώντας πολύ δυσάρεστη αίσθηση όταν περπατά, μετά την παύση της εμμήνου ρύσης. ..

Πίεση στη μήτρα, σαν όλα να θα εξέρχονταν μέσα από τον κόλπο.

Αίσθημα στο ορθό όχι > από εκκένωση: αίσθημα ότι τα άκρα πρέπει να διασταυρωθούν για να εμποδιστεί το παν να πιεστεί έξω από τον κόλπο. (Βλ. Lil. tigr.)

Πόνος στη μήτρα, βύθιση κάτω, έρχεται από την πλάτη προς την κοιλιά: διασταυρώνει τα άκρα για να εμποδίσει την προβολή των μορίων.

Πρόπτωση της μήτρας, του κόλπου, με δυσκοιλιότητα.

Πίεση στη μήτρα, προκαλώντας καταπίεση της αναπνοής· η πίεση προς τα κάτω είναι σαν όλα να θα έπεφταν έξω, με πόνο στην κοιλιά.

Πρέπει να διασταυρώσει τα άκρα της για να εμποδίσει την προβολή του κόλπου, ωστόσο τίποτα δεν προέβαλλε, αλλά υπήρχε αύξηση ζελατινώδους λευκόρροιας.

Κιτρινωπή λευκορροϊκή έκκριση.

Λευκόρροια σαν γάλα, μόνο κατά τη διάρκεια της ημέρας, με κάψιμο και εκδορές ανάμεσα στους μηρούς.

Πριν την έμμηνο ρύση καυστική λευκόρροια, με πληγωματιές του αιδοίου.

Μητρορραγία, κατά την εμμηνόπαυση ή την εγκυμοσύνη, ιδίως τον πέμπτο και έβδομο μήνα.

Έμμηνος ρύση: πολύ αργή: πολύ νωρίς: προκαλεί λιποθυμικότητα, ρίγος, ανατρίχιαση. . .

Αμηνόρροια: στην εφηβεία: από κρύο: σε αδύναμες γυναίκες με λεπτό δέρμα.

Απότομες καυτές εξάψεις στην εμμηνόπαυση με στιγμιαία εφίδρωση, αδυναμία και τάση για λιποθυμία.

Σύντομος, βήχας hacking, το βράδυ, κατά το ξάπλωμα.

Σπασμωδικός βήχας.

Δεν μπορεί να κοιμηθεί τη νύχτα εξαιτίας αδιάκοπου βήχα.

Σύντομος, ξηρός βήχας, φαίνεται να βγαίνει από το στομάχι.

Καταπίεση του θώρακα πρωί και βράδυ.

(Κάποιος θυμάται μια περίπτωση άσθματος, όπου τίποτα δεν βοηθούσε μέχρι που δόθηκε το Sepia, βάσει των γενικών του συμπτωμάτων.)

Ο Hering δίνει, «Φυματιώδεις και άλλες χρόνιες νοσούς καταστάσεις του κεντρικού τρίτου του δεξιού πνεύμονα. — Το Ars. το άνω τρίτο.»

Πόνος στην πλάτη κατά μήκος των ισχίων.

Όταν σκύβει απότομος πόνος στην πλάτη σαν να χτυπήθηκε από σφυρί: > πιέζοντας την πλάτη εναντίον κάτι σκληρού.

Πόνος στο κάτω μέρος της πλάτης: πόνος και αδυναμία: αδυναμία όταν περπατά: πόνος σαν διαστρέμματος.

Πόνος με δυσκαμψία, βελτίωση με το περπάτημα.

Ένας σύντομος περίπατος κουράζει πολύ.

Απότομη εξάντληση και βυθιζόμενη λιποθυμία.

Μεγάλη λιποθυμία με ζέστη, έπειτα κρύο.

Λιποθυμία ενώ γονατίζει στην εκκλησία: σε α trivia.

Μεγάλη εξάντληση το πρωί κατά την έμμηνο ρύση.

Τα χέρια γενικά κρύα, αλλά υγρά από ιδρώτα.

Πολύ κρύα πόδια με κεφαλαλγία (αίσθημα σαν να στέκονταν σε κρύο νερό μέχρι τους αστραγάλους).

Επιθέσεις εξάψεων ζέστης, σαν καυτό νερό να χυνόταν πάνω στο σώμα

με ερυθρότητα προσώπου, εφίδρωση όλου του σώματος και άγχος, χωρίς δίψα.

Άφθονες νυχτερινές ιδρώσεις.

Κρύες νυχτερινές ιδρώσεις, θώρακας, πλάτη και μηροί.

Εφίδρωση του κεφαλιού τη νύχτα στον ύπνο. (Calc., Merc., Sil.)

Αίσθηση παγερά κρύου χεριού ανάμεσα στις ωμοπλάτες.

Ερπητική έκρηγμα στα χείλη· γύρω από το στόμα. (Nat. mur., Rhus tox., κ.λπ.)

Ο κνησμός συχνά μετατρέπεται σε κάψιμο όταν ξύνεται.

Κνησμός στις καμπές των αγκώνων.

Πληγωματιές του δέρματος: υγρές θέσεις στις καμπές των γονάτων.

Καφετιές ή βαθυκόκκινες κηλίδες όμοιες με έρπητα: χλόασμα.

Herpes circinatus.

Καφετιές κηλίδες στο δέρμα με λευκόρροια.

Ερπητώδη εκβλαστήματα: υγρά: με κνησμό και κάψιμο.

Περίεργες αισθήσεις:

Σαν η καρδιά να στεκόταν still.

Σαν να αιωρείται στον αέρα: εγκέφαλος συντριμμένος: το κεφάλι θα σκάσει.

Σαν τα μάτια να είχαν φύγει και δροσερός άνεμος να φυσούσε μέσα από τις κόγχες.

Σαν τα βλέφαρα πολύ βαριά για να ανοίξουν.

Σαν τα βλέφαρα παραλυμένα.

Μάτια σαν μπάλες φωτιάς: βλέφαρα πολύ σφιχτά για να καλύψουν τους οφθαλμικούς βολβούς.

Σαν όλα στην κοιλιά να περιστρέφονταν: σαν τα σπλάγχνα να αναποδογύριζαν.

Σαν τα πλευρά σπασμένα και αιχμηρές άκρες να μπηγόνται στη σάρκα.

Σαν μια λωρίδα, φαρδιά όσο το χέρι της, να σφίγγεται σφιχτά γύρω από τη μέση.

Το ήπαρ σαν να σκάει: σαν κάτι προσκολλημένο στην κοιλιά.

Σαν όλα να θα εξέρχονταν μέσα από τον κόλπο.

Σαν κάτι ζωντανό στην κοιλιά. (Crocus, Thuja.)

Ένα βάρος στον πρωκτό. Η κύστη γεμάτη, σαν τα περιεχόμενα να θα έπεφταν έξω.

Σαν τα ουροποιητικά όργανα να θα πιέζονταν έξω.

Σαν όλα να θα έπεφταν έξω από τη μήτρα: η μήτρα σαν να αρπάζεται.

Σαν ο κόλπος να ήταν διευρυμένος: κάτι βαρύ να θα εξανάγκαζε τον εαυτό του έξω από τον κόλπο.

Ο θώρακας σαν κοίλος: πληγωμένος.

Σαν το στομάχι να ξύσκεται.

Σαν μαχαίρι να μπηγώνεται στην κορυφή του αριστερού πνεύμονα.

Η πλάτη χτυπημένη από σφυρί, σαν να θα έσπαζε η πλάτη.

Ώμος εξαρθρωμένος, πόδια μουδιασμένα.

Ένα ποντίκι τρέχει στα κάτω άκρα.

Σαν τα οστά των ποδιών να σάπιζαν.

Παγερό χέρι ανάμεσα στις ωμοπλάτες. (Κάψιμο, Lyc., Phos.)

Σαν να θα πνιγόταν.

Κάτι που στρίβεται στο στομάχι και ανεβαίνει στον λαιμό.

Πόδια σε κρύο νερό μέχρι τους αστραγάλους. . . . (Σύγκριση Calc.)

Πόνοι, παθήσεις, νόσος, σε οποιοδήποτε μέρος του σώματος, και κάθε περιγραφής — σε έναν ασθενή Sepia.

Η πτώση των οργάνων υποδηλώνει το Sepia.

Η διατριβή (intertrigo) υποδηλώνει το Sepia.

Η «βύθιση κάτω» υποδηλώνει το Sepia.

Το Sepia είναι ένα σημαντικό φάρμακο στην παραφροσύνη, και σε «οριακές περιπτώσεις». Θα αναπαραγάγουμε ένα ζευγάρι μικρών περιπτώσεων, παρατιθέμενες αλλού, αλλά ιδιαίτερα συναφείς εδώ:

«Η Lady πρόκειται να γεννήσει πώλο.

Πέρυσι δάγκωσε και κλώτσησε το πρώτο της πώλο, και δεν το άφηνε να θηλάσει, και αυτό πέθανε. Τι μπορούμε να της δώσουμε;» «Ω! Αδιαφορία προς το τέκνο; Sepia, φυσικά! Δώστε της μια δόση Sepia.» . . . Και το πώλο ήρθε στην ώρα του, και η Lady ήταν η πιο αφοσιωμένη μητέρα από όλες τις φοράδες εκείνη τη χρονιά· δεν άντεχε το πώλο μια στιγμή έξω από το οπτικό της πεδίο· έβοσκε γύρω του εκείπου κειτόταν στο χορτάρι. . . .

«Δόκτωρ, μπορείτε να βοηθήσετε έναν νέο άνδρα; Είναι το πρώτο του μωρό, και το μισεί. Δεν αντέχει η γυναίκα του να το αγγίζει. Οι δικοί της άνθρωποι τον είχαν κλείσει, αλλά οι δικοί του τον έβγαλαν ξανά. Έμεινα μαζί της όλη την προηγούμενη νύχτα, και αυτός φρίκαρε στο διπλανό δωμάτιο, χτυπώντας και σπάζοντας πράγματα. Φοβούνται ότι θα σκοτώσει το μωρό.» . . . «Ω! Αδιαφορία προς το τέκνο» . . . πήρε μια δόση Sepia.

Σε μια εβδομάδα ήρθε ο ίδιος, κλαίγοντας, τρεμάμενος, φρικτά ταραγμένος ακόμη, αλλά καλύτερα. Η επόμενη αναφορά ήταν, «Δόκτωρ, ξέρετε εκείνον τον νέο που μισούσε το μωρό του; Λοιπόν, τώρα είναι αφοσιωμένος σε αυτό. Μόλις αντέχει κάποιος άλλος να το αγγίζει όταν είναι εκεί. Έχει θεραπευτεί εντελώς.»

Βλέπετε, το Sepia είναι το φάρμακο που έχει προκαλέσει και θεραπεύσει την αδιαφορία προς το τέκνο. Τα ψυχικά συμπτώματα, όπου υπάρχουν, είναι τα σημαντικότερα στον προσδιορισμό του απαιτούμενου φαρμάκου.

Ιδού μια άλλη εντυπωσιακή και καλά αξέχαστη ψυχική περίπτωση Sepia.

Μια όμορφη νεαρή γυναίκα, αγαλματώδης όχι μόνο στα χαρακτηριστικά και στο χρώμα — πέτρινα λευκή — αλλά στην ακινησία, φέρθηκε στα «Εξωτερικά ιατρεία» πριν από μερικά χρόνια.

Ήταν αδύνατο να πάρεις απάντηση από εκείνη, παρά μόνο μετά από μακρά αναμονή, και τότε ήταν μονολεκτική. Το σοκ της αναχώρησης του αδελφού της για το εξωτερικό ειπώθηκε ότι ήταν η αιτία που την είχε αποσταθεροποιήσει. Η έκφρασή της δεν άλλαζε ποτέ: δεν μπορούσες να πάρεις καμία ανταπόκριση: απλώς καθόταν εκεί ακίνητη, ενώ η μητέρα της έδινε όσα συμπτώματα μπορούσε και μετά την έπαιρνε μακριά. Το Arsenicum υποδείχθηκε, και το Sepia: — μπορεί κανείς να δει τώρα, και με αυτή την απόσταση του χρόνου, ότι το Ars. ίσως να έπρεπε να είχε αμφισβητηθεί σε μια ασθενή τόσο στερούμενη ανησυχίας — τόσο ολότελα άτυπη. (Και όμως, πρόσφατα, κάποιος έχει δει το Arsenicum να επιτελεί το θαύμα σε ένα κορίτσι με οξεία καρδιοπάθεια, με ενδοκαρδίτιδα και μεγάλη έκχυση, που ήταν απολύτως άτυπη όσον αφορά την ανήσυχη ανησυχία: — αν και τα συμπτώματά της, κατά τα άλλα, ήταν Ars.)

Λοιπόν, μετά από περαιτέρω σκέψη (το Ars. έχοντας αποτύχει να αγγίξει το όμορφο άγαλμα) δόθηκε το Sepia, και λίγες εβδομάδες αργότερα ένα πραγματικός ανεμοστρόβιλος κοριτσιού όρμησε στο εξωτερικό ιατρείο, όλη έκφραση και ζωτικότητα· όλη προθυμία να πει την ιστορία της . . . τι είχε κάνει και είχε νιώσει· όλους τους τρόπους με τους οποίους είχε αποτύχει να αυτοκτονήσει. Είχε προσπαθήσει να σύρει τη μητέρα της μπροστά από ένα λεωφορείο: είχε προσπαθήσει να κρεμαστεί από ένα φεγγίτη, μόνο που κάποιος μπήκε: είχε πάει ακόμη και στη λεκάνη και προσπάθησε να πνιγεί τραβώντας το βύσμα. Όλα αυτά και περισσότερα τα ξεχείλισε με έντονη και ανέκφραστη ζωτικότητα.

Εκείνη η δόση Sepia την είχε ξεπαγώσει, και εξαγόρασε τη ζωή της. Επί αρκετά χρόνια μετά από αυτό συνήθιζε να παρουσιάζεται, και παρέμεινε φυσιολογική και συνηθισμένη, και δεν υποτροπίασε ποτέ ούτε καν υπό συνθήκες, λίγο αργότερα, δοκιμασίας και θλίψης. . . . Η Ομοιοπαθητική μπορεί να είναι αξιοπεριφρόνητη — «ανοησία» — «ζαχαρένια χάπια» — «φαντασία» — αλλά λειτουργεί, εφόσον πετύχεις το φάρμακο (όπως εδώ, όπου το ένα φάρμακο δεν έκανε τίποτα, το άλλο θεράπευσε). Αλλιώς είναι όλα όσα λένε εναντίον της — αλλά αυτό είναι όταν δεν τύχαινε να είναι καθόλου Ομοιοπαθητική.

Βγάλτε από το μυαλό σας ότι ένα φάρμακο είναι ομοιοπαθητικό, και ότι η Ομοιοπαθητική πρέπει να σταθεί ή να πέσει μαζί του επειδή προέρχεται από μια ομοιοπαθητική περίπτωση, ή έχει παρασκευαστεί κατά τον τρόπο του Hahnemann από έναν ομοιοπαθητικό χημικό, ή έχει δυναμοποιηθεί, ή συνταγογραφηθεί από ομοιοπαθητικό γιατρό (ή ακόμη και από έναν μη γιατρό ομοιοπαθητικό!) ή επειδή έχει «επεξεργαστεί» και έχει, περισσότερο ή λιγότερο, «περάσει μέσα». Ενώ, αντίθετα, ένα φάρμακο μπορεί να είναι απολύτως ομοιοπαθητικό όταν προέρχεται από ένα συνηθισμένο φαρμακείο, συνταγογραφείται από έναν γιατρό της παλιάς σχολής, και υποτίθεται ότι είναι ένα συνηθισμένο «αλλοπαθητικό» φάρμακο: — Όπως για παράδειγμα, το Ipecac. για αδιάκοπη ναυτία και έμετο — τα οποία προκαλεί: το Pot. iod. για γόμματα (τα οποία έχει προκαλέσει, και θεραπεύει): το σαλικυλικό οξύ για τη νόσο του Ménière, των οποίων τα συμπτώματα προκαλεί, και ούτω καθεξής, ένας μεγάλος αριθμός φαρμάκων: Νομίζω ήταν ο Dr. Dyce Brown που ανακάλυψε αρκετά από αυτά για να γεμίσει ένα φυλλάδιο.

Έτσι, όταν έχουμε αποτύχει (όπως με το Ars. στην παραπάνω περίπτωση), δεν ήταν επειδή η Ομοιοπαθητική ήταν ανίκανη να θεραπεύσει, αλλά επειδή εμείς ήμασταν ανίκανοι να βρούμε το ομοιοπαθητικό φάρμακο. Αυτό ισχύει για τις αποτυχίες μας παντού· σε ορισμένες περιπτώσεις ρευματοειδούς αρθρίτιδας, για παράδειγμα, όπου το φάρμακο είναι μερικές φορές τρομερά δύσκολο να εντοπιστεί, αλλά όταν βρεθεί μπορεί να επιτελέσει εκπληκτικό έργο ανακουφίζοντας ό,τι είναι ανίατο σε προχωρημένες περιπτώσεις, και θεραπεύοντας πρώιμες περιπτώσεις.

Το οποίο μου υπενθυμίζει! — ότι το Sepia είναι ένα από τα φάρμακα που έχει θεραπεύσει ρευματοειδή αρθρίτιδα — σε ασθενείς Sepia. Έχει βοηθήσει εντός της γνώσης μας αρκετές φορές. Ιδού μια περίπτωση. Αλλά θυμηθείτε ότι η Ομοιοπαθητική δεν θεραπεύει νόσους, αλλά ασθενείς με νόσους: και μην γράψετε με κανέναν τρόπο στη μνήμη σας ότι το Sepia είναι «μια θεραπεία» για εκείνη τη νόσο. Αυτός είναι ο τέλειος τρόπος να αποδείξετε — προς ικανοποίηση της απειρίας σας — ότι «η Ομοιοπαθητική δεν χρησιμεύει σε τίποτα για τη ρευματοειδή αρθρίτιδα ούτως ή άλλως!» — έχετε «αποδείξει ότι δεν χρησιμεύει!» — με φάρμακα που δεν τύχαινε να είναι σε αρμονία με τον ασθενή.

Γυναίκα 42 ετών, παραπεμφθείσα από έναν επαρχιακό γιατρό, ο οποίος της είπε ότι δεν θα περπατούσε ποτέ ξανά. Είχε ιστορικό δεκαπέντε ετών υποτιθέμενης απελπιστικής ρευματοειδούς αρθρίτιδας. Μεταφέρθηκε σε αναπηρικό καροτσάκι μπάνιου: — δεν μπορούσε να ταΐσει τον εαυτό της ή να ντυθεί χωρίς βοήθεια· δεν μπορούσε ούτε να τραβήξει το σεντόνι πάνω της τη νύχτα.

Υπήρξε ταχεία βελτίωση μετά από Sepia 30, μια δόση τον Δεκέμβριο (1915). Τον Φεβρουάριο περπατούσε. Σε έξι μήνες η σημείωση του νοσοκομείου είναι, «Τα χέρια φαίνονται φυσιολογικά: περπατά με πολύ ελαφρύ χωλότητα.» Είδε ξανά, από καιρό σε καιρό για «στομάχι», για «ελαφρά επανεμφάνιση ρευματισμού», κ.λπ.

Οι σημειώσεις εκτείνονται σε δεκατέσσερα χρόνια, χωρίς επανεμφάνιση. Εδώ, φυσικά, οι οστικές αλλοιώσεις δεν μπορεί να ήταν μεγάλες. Αλλά τέτοιες περιπτώσεις δείχνουν το ευρύ φάσμα του Sepia — σε ασθενείς Sepia! Και εδώ ας επαναλάβουμε τα κύρια χαρακτηριστικά του, με τα λόγια, αυτή τη φορά, του KENT.

«Το Sepia ταιριάζει σε ψηλές, λεπτές γυναίκες με στενή πύελο και χαλαρές ίνες και μύες. . . . Ένα από τα ισχυρότερα γνωρίσματα του ασθενούς Sepia βρίσκεται στον νου, στην κατάσταση των συναισθημάτων . . . το φάρμακο φαίνεται να καταργεί την ικανότητα να νιώθει φυσική αγάπη, να είναι τρυφερό. . . . 'Ξέρω ότι οφείλω να αγαπώ τα παιδιά μου και τον άντρα μου, συνήθιζα να τα αγαπώ, αλλά τώρα δεν έχω κανένα συναίσθημα επί του θέματος.' . . Η αγάπη δεν εκρέει σε τρυφερότητα. . . . Μια απουσία κάθε χαράς, αδυναμία να συνειδητοποιήσει ότι τα πράγματα είναι πραγματικά: καμία τρυφερότητα για τα απολαυστικά πράγματα της ζωής: καμία χαρά: η ζωή δεν έχει τίποτα μέσα της για εκείνην. . . . Θαμπότητα και ίκτερος, η κίτρινη σέλα κατά μήκος της μύτης και κάτω από τις πλευρές του προσώπου . . . τεράστιες φακίδες, μεγάλες καφετιές κηλίδες . . . καφετιές μυρμηγκιές. . Πρόσωπο θαμπό και ζυμαρικό, σαν οι μύες να ήταν χαλαροί. . . .

Σπάνια θα δείτε το Sepia ενδεδειγμένο σε ένα πρόσωπο που δείχνει έντονες γραμμές διανόησης . . . και κατέχει θέληση. Το Sepia είναι μάλλον χαζό και θαμπό, σκέφτεται αργά και είναι λησμονικό . . . ή ένας γρήγορος ασθενής: — αλλά η θαμπότητα της διανόησης είναι το πιο εντυπωσιακό γνώρισμα. . . . Πρόσωπο γενικά πρησμένο, συχνά λείο και στρογγυλεμένο και σημαδεμένο από απουσία πνευματικών γραμμών και γωνιών. . . . Αναιμικό . . . το δέρμα γίνεται ρυτιδωτό. . . . Δυσκοιλιότητα με αίσθημα σβώλου στο ορθό. Σχέδιο πείνας, σπάνια ικανοποιημένο: τρώει άφθονα, ωστόσο νιώθει ένα σχέδιο, ολότελα εξαφανισμένο, κενό, πεινασμένο αίσθημα στο στομάχι. . . .

Όταν αυτά τα συμπτώματα συνδέονται με πρόπτωση, το Sepia θα θεραπεύσει σχεδόν σίγουρα, ανεξάρτητα από το πόσο κακή έχει είναι η πρόπτωση, ή τι είδους εκτόπιση υπάρχει. . Εσωτερικά μέρη σαν να έχουν αφεθεί κάτω, θέλει επίδεσμο για να κρατά τα μέρη πάνω, ή να τοποθετήσει ένα χέρι ή πετσέτα στα μέρη: μια αίσθηση χωνιού, βελτίωση καθιστώντας και διασταυρώνοντας τα άκρα. Όταν αυτά τα συμπτώματα ομαδοποιούνται, η σχέδιος πείνα, η δυσκοιλιότητα, η βύθιση κάτω, και η ψυχική κατάσταση, είναι Sepia και μόνο Sepia.»

Το Sepia έρχεται για εμμηνορρυσιακά προβλήματα· λευκόρροια· εκβλαστήματα, ερπητικά, και με ψώρας, και υγρά, ιδίως στις καμπές των αρθρώσεων: «σκλήρυνση όπως ορισμένες μορφές επιθηλιώματος.» Ο Kent λέει «Το Sepia έχει θεραπεύσει επιθήλιομα των χειλέων, των πτερύγων της μύτης, και των βλεφάρων.» Λέει Φόβος φαντασμάτων κ.λπ. «Ποτέ ευτυχής εκτός αν ενοχλεί κάποιον.» Φόβος: φόβος παραφροσύνης . . . πολύ εύκολα προσβάλλεται. Και έπειτα η ανακούφιση από το Sepia με τον ύπνο — ακόμη και έναν σύντομο ύπνο: (Phos.) και ανακούφιση των περισσοτέρων παραπόνων από το φαγητό.

Και τώρα μερικά μαθήματα από το δεξιοτεχνικό άρθρο του Farrington για το Sepia (Comparative Materia Medica).

Μας λέει ότι το Sepia είναι ένα φάρμακο ανεκτίμητης αξίας. Δρα στις ζωτικές δυνάμεις καθώς και στις οργανικές ουσίες του σώματος. Σύντομα εντυπώνεται στην κυκλοφορία, η οποία γίνεται όλο και πιο ταραγμένη. Ακόμη και από την τέταρτη ώρα υπάρχουν εξάψεις ζέστης και βράσεις που καταλήγουν σε ιδρώτα και αίσθημα αδυναμίας. . . Χέρι-χέρι με αυτόν τον οργασμό πηγαίνει ένα ερέθισμα του νευρικού συστήματος, με ανησυχία, άγχος κ.λπ.

Γρήγορα ακολουθούν χαλάρωση των ιστών και νευρική αδυναμία. Οι αρθρώσεις αισθάνονται αδύναμες, σαν να θα εξαρθρώνονταν:

τα σπλάγχνα σύρουν — η «εξαφάνιση». Η προπεσμένη μήτρα γίνεται όλο και πιο congested: η πυλαία στάση αυξάνει, το ήπαρ βαρύ και πιο νωθρό: τα αιμοφόρα αγγεία γεμάτα, και τα άκρα αισθάνονται πληγωμένα, μωλωπισμένα, κουρασμένα, βαριά. . . . Οι σφιγκτήρες, και όλες οι δομές που εξαρτούν την ισχύ τους από τον λείο μυ, είναι αδύναμοι, δηλ. το ορθό προπίπτει· και οι εκκενώσεις των εντέρων και της κύστης είναι αργές και νωθρές.

Οργανικές αλλοιώσεις φαίνονται στο χρώμα του δέρματος, κίτρινο, χωματένιο: στις εκκρίσεις, ξινές, καυστικές: στο δέρμα, με δυσώδεις αναθυμιάσεις, και με προδιάθεση σε εκβλαστήματα, αποχρωματισμό, απολέπιση, έλκη κ.λπ.

Μέτρια βίαιη κίνηση, βελτιώνοντας την κυκλοφορία, ανακουφίζει. «Τα χέρια είναι καυτά και τα πόδια κρύα· ή μόλις τα πόδια γίνουν καυτά, τα χέρια γίνονται κρύα. Αυτό είναι ένα εξαιρετικό ενδεικτικό σύμπτωμα για το Sepia.»

«Ένας συνηθισμένος συνοδός, που εκφράζει καθαρά την περίπτωση Sepia, είναι το εξαιρετικό χαρακτηριστικό σύμπτωμα (keynote) του Guernsey, `με αίσθημα βάρους στον πρωκτό σαν μια βαριά μπάλα.'»

Για να δείξουμε πόσο βαθιά δρών μπορεί να είναι το Sepia, θα αφηγηθούμε μια μάλλον εκπληκτική ανάμνηση από τις πρώτες μέρες του Ιατρείου.

Ήταν μια μυτερή, γκρίζα και γκρίζα-μαλλιά χήρα με πολλαπλές φυματιώδεις εκδηλώσεις, της οποίας ο άντρας είχε πεθάνει από φυματίωση. Κάποιος θυμάται ιδίως τη μεγάλη, έντονα φλεγμονώδη προπετελλική θήκη, για την οποία δεν ήθελε ούτε να ακούσει εγχείρηση: και τρεις φυματιώδεις συριγγίους ειδικότερα, έναν στην παλμική όψη του δεξιού αντιβραχίονα, και έναν σε κάθε πλευρά του μεσαίου δακτύλου του δεξιού χεριού, κατεβαίνοντας στην πρώτη και δεύτερη φάλαγγα. Το Tub. bov. και η Silica, προς έκπληξη κάποιου, άφησαν την κατάσταση αμετάβλητη: — όπως και τρεις εβδομάδες στο Convalescent Home του Eastbourne, με καλό αέρα, καθαριότητα και επιδέσμους.

Έπειτα, με καθυστέρηση, ήρθε η ιδέα, να «βρει το φάρμακό της, και να της το δώσει, και μετά να προσπαθήσει να αντιμετωπίσει τις φυματιώδεις εκδηλώσεις.» Το φάρμακό της αποδείχθηκε ότι ήταν το Sepia, το οποίο θεράπευσε ταχύα τα συρίγγια, αν και, όντας «γυναίκα του τριψιμιάσματος» σε μια παμπ, το χέρι της ήταν επιρρεπές να βουλιάζει, από το πρωί μέχρι το βράδυ, σε βρώμικο νερό, καθώς έτριβε δάπεδα και έπλενε τα κασσίτερα κύπελλα.

Τα συρίγγια έκλεισαν, το δάχτυλο επουλώθηκε, και όλο το υπόλοιπο και η «γέμιση» της προπετελλικής θήκης μπορούσαν να ψηλαφηθούν να σπάνε σε μικρότερες μάζες όμοιες με καουτσούκ, πριν εξαφανιστούν οριστικά.

Αξίζει τον κόπο να κάνει κανείς φιλίες με το Sepia! Μικρό θαύμα που ο Dr. Gibson Miller είπε, «Αν του επιτρεπόταν μόνο ένα φάρμακο, θα επέλεγε το SEPIA.»

SEPIA ΣΤΗΝ ΕΛΑΙΑΚΗ ΠΥΡΕΤΟ

Σε παλιές περιπτώσεις κατασταλμένης ελαίας, το Sepia επαναφέρει το ρίγος, αλλά η πιο χρήσιμη σφαίρα του είναι μετά από μια κακή επιλογή του φαρμάκου και η περίπτωση μπερδεύεται. Όταν ένα φάρμακο έχει επιλεγεί μόνο για ένα μέρος της περίπτωσης και το άλλαξε λίγο αλλά ο ασθενής δεν βελτιώνεται.

Όταν η περίπτωση μπαίνει σε τέτοιο αδιέξοδο, σταματήστε αμέσως και δώστε Sepia. Θα φανεί ότι ο πυρετός, το ρίγος και ο ιδρώτας είναι το ίδιο ακανόνιστοι όσο μπορεί να είναι. Το Natrum mur. είναι ένα από τα μεγαλύτερα ελαϊκά φάρμακα, αλλά είναι γεμάτο τάξη, όπως το China. Το Sepia είναι γεμάτο αταξία. Σε περιπτώσεις μπερδεμένες από φάρμακα σκεφτείτε το Calc., Ars., Sulph., Sep. και το Ipecac.

Ποτέ μην δίνετε China ή Natrum mur. για ακανόνιστες περιπτώσεις.

KENT.

Ο Farrington αφηγείται την ιστορία της εισαγωγής αυτής της ουσίας στη Materia Medica μας.

«Ο Hahnemann είχε ένα φίλο, έναν καλλιτέχνη, ο οποίος αρρώστησε τόσο που μόλις μπορούσε να παρακολουθήσει τα καθήκοντά του. Παρά την πιο προσεκτική φροντίδα του Hahnemann δεν βελτιωνόταν. Μια μέρα, ενώ βρισκόταν στο στούντιο του φίλου του, ο Hahnemann τον παρατήρησε να χρησιμοποιεί τη χρωστική ουσία φτιαγμένη από το Sepia, και παρατήρησε επίσης ότι το πινέλο βρεχόταν συχνά στο στόμα του καλλιτέχνη.

Αμέσως η πιθανότητα αυτό να ήταν η αιτία της ασθένειας διέτρεξε τον νου του Hahnemann. Πρότεινε την ιδέα στον καλλιτέχνη, ο οποίος δήλωσε κατηγορηματικά ότι η μπογιά Sepia ήταν απολύτως ακίνδυνη. Με την πρόταση όμως του γιατρού, το βρέξιμο του πινέλου στο στόμα εγκαταλείφθηκε, και η ασαφής ασθένεια του καλλιτέχνη πέρασε σύντομα. Ο Hahnemann τότε ξεκίνησε provings (δοκιμασίες φαρμάκου) με το Sepia succus. Όλα τα συμπτώματα που παρατήρησε έχουν έκτοτε επιβεβαιωθεί. Το 1874, το American Institute of Homoeopathy, ενεργώντας υπό την ιδέα ότι τα παλιά μας φάρμακα έπρεπε να επαναδοκιμαστούν, επιτέλεσε αυτό το έργο για το Sepia. Έγιναν περίπου είκοσι πέντε provings του φαρμάκου από την τρίτη έως τη διακοσιοστή δυναμοποίηση. Αυτά αναφέρθηκαν στη Συνάντηση της Ένωσης το 1875. Μαρτυρούν στο γεγονός ότι τα provings που μας άφησε ο Hahnemann δεν μπορούν να βελτιωθούν.»