Σύμφωνα με τον Hahnemann, η ψημένη Σπόγγος αναφέρθηκε για πρώτη φορά ως ειδικό φάρμακο για το βρογχοκήλη από τον Arnald von Villanova τον δέκατο τρίτο αιώνα· αλλά γενικά χορηγούνταν ανακατεμένη με άλλες ουσίες και είχε πέσει σε αχρηστία όταν την απέδειξε ο Hahnemann. Οι αρετές της Spongia αποδόθηκαν στο Iodine που περιέχει, και το οποίο απελευθερώνεται μερικώς με το ψήσιμο. Αλλά η Spongia περιέχει πολλά άλλα στοιχεία εκτός από το Iodine, και έχει μια ιδιαίτερη δράση δική της. Είναι αντίποδης της Iod. ως προς αυτό, ότι ταιριάζει καλύτερα σε γαλανομάτες, ξανθούς ασθενείς, ενώ η Iod. δρα καλύτερα σε μελαψούς. Η Spo. ταιριάζει σε σκοφουλώδεις παθήσεις, και συχνά ενδείκνυται σε γυναίκες με χαλαρό ιστό και σε παιδιά. Ένα από τα κύρια σημεία της Spo. είναι η Ξηρότητα των βλεννογόνων—της γλώσσας, του φάρυγγα, του λάρυγγα, της τραχείας. Ο βήχας προκαλείται από ξηρότητα. Ο ίδιος ο βήχας είναι ξηρός, έντονα σπασμωδικός, κρωγμός, «ξηρός σαν κόκαλο», ή ακούγεται σαν πριόνι που περνά μέσα από σανίδα πεύκου. Ξηρό άσθμα. Στον λαρυγγισμό, στον κρούπο και στο άσθμα ο ασθενής ξυπνά γενικά μετά τα μεσάνυχτα με φόβο ασφυξίας και θανάτου. Τα φλέγματα δεν μπορούν να ανέβουν, πρέπει να καταπίνονται, η κατάποση >. Στον λαρυγγισμό υπάρχει σύσπαση του λάρυγγα σαν να τον αρπάζει κάτι ξαφνικά. Με τη δύσπνοια υπάρχει τρομερό βύθισμα· μοιάζει να βυθίζεται σε ένα λάκκο. Ο λάρυγγας είναι ευαίσθητος, αλλά δεν έχει την υπεραισθησία της Lach. Όπως η Lach. έτσι και η Spo. έχει < μετά τον ύπνο. Ξυπνά στον ύπνο σαν σε μεγάλο τρόμο. Ο βήχας προκαλείται από ομιλία· από ξηρούς, ψυχρούς ανέμους· > με φαγητό ή πόσιμο· με κατάποση· ιδίως > με ζεστό φαγητό. Τα γλυκά <. Η Spo. καλύπτει ορισμένες περιπτώσεις αληθινής φυματίωσης· του λάρυγγα· των κορυφών, με αρχόμενη σκλήρυνση· φυμάτια που εξαπλώνονται προς τα κάτω. Συμφόρηση του θώρακα που εμφανίζεται όταν ο ασθενής κινείται με ξαφνική αδυναμία σαν να θα πέσει. Η τραχύτητα στον θώρακα είναι ένα ακόμη σημείο της Spo. Η δράση της Spo. στα αναπνευστικά όργανα συνδέεται στενά με τη δράση της στο αδενικό σύστημα· οι λεμφαδένες, ο θυρεοειδής και οι όρχεις σκληραίνουν. Το αίμα, η καρδιά και οι φλέβες επίσης εμπλέκονται, και με τα προεξέχοντα μάτια παράγεται μια πλήρης εικόνα εξωφθάλμου βρογχοκήλης. Η υπερτροφία της καρδιάς συχνά αντιμετωπίζεται από την Spo., και ενδείκνυται ιδίως όταν επηρεάζεται η δεξιά καρδιά και όταν συνοδεύεται από ασθματικά συμπτώματα. Η Spo. καλύπτει ορισμένες περιπτώσεις κρουπώδους εναπόθεσης στις βαλβίδες της καρδιάς, όπως και τον κρούπο του λάρυγγα. Ο ασθενής της Spo. σε φθισικές και άλλες καταστάσεις υπόκειται σε συχνές εξάψεις. Το ρίγος αρχίζει συνήθως κατά μήκος της πλάτης. Τρέμει κοντά σε ζεστή σόμπα. Η ζέστη που ακολουθεί απλώνεται σε όλο το σώμα εκτός από τους μηρούς, που παραμένουν μουδιασμένοι και κρύοι. Στις καρδιοπάθειες ο ασθενής ξυπνά από τον ύπνο σαν να πνίγεται· κάθεται στο κρεβάτι με αγχώδη όψη, κόκκινο πρόσωπο και δύσκολη, ταχεία αναπνοή. Ο Kent (M. A., xxv. 17) δίνει αυτή την ένδειξη: «Ρευματικός πυρετός μετά από υπερθέρμανση, με αναδυόμενες καρδιακές επιπλοκές.» Ο Nash δίνει αυτό το κύριο σημείο της Spo. στις βαλβιδικές παθήσεις: «Ξυπνά από τον ύπνο από αίσθημα ασφυξίας, με βίαιο, δυνατό βήχα, μεγάλο συναγερμό, ταραχή, άγχος και δύσκολη αναπνοή.» Λέει ότι είναι καλύτερη από την Lach. εδώ· και ανακουφίζει τον «ξηρό, χρόνιο, συμπαθητικό βήχα της οργανικής καρδιοπάθειας» πιο συχνά και πιο μόνιμα από την Naja. Η Spo. καλύπτει επίσης το πάχυνση των αρθρώσεων μετά από ρευματικό πυρετό. Στην ορχίτιδα, με βαρύτητα και βιδωτό σφιγκτικό πόνο στο σπερματικό τόνο και στον όρχη, η Spo είναι το κύριο φάρμακο, αν και άλλα χρειάζονται γενικά πριν φταστεί εκείνο το στάδιο. Η δειλία, ο φόβος και ο τρόμος είναι τα κύρια ψυχικά συμπτώματα. Κάθε συγκίνηση και η σκέψη των συμπτωμάτων <. Ιδιαίτερες Αισθήσεις είναι: Σαν το κεφάλι να πέφτει στο πλάι. Σαν μεθυσμένη. Σαν όλο το αίμα της να ανεβαίνει στο κεφάλι. Σαν το κρανίο να θα σπάσει. Σαν τα μαλλιά να σηκώνονται όρθια. Μάτια σαν να στρίβονται γύρω. Σαν πυροβολικό να εκπυρσοκροτεί στα αυτιά. Σουβλιές σαν να περνούν μέσα από το τύμπανο. Οζίδιο στο κόγχο σαν να θα μαζέψει και να σπάσει. Σαν το σαγόνι να είναι εξαρθρωμένο. Σαν εξάνθημα να πρόκειται να εμφανιστεί κοντά στο πηγούνι. Η αριστερή πλευρά του πηγουνιού σαν να είναι ελκωμένη. Σαν κάτι να είχε μπερδευτεί ανάμεσα στα δόντια στο μάσημα. Σαν τα ούλα και τα δόντια να είναι πρησμένα, τα τελευταία να σηκώνονται. Έξω από τον λαιμό σαν κάτι να πιέζεται προς τα έξω. Σαν πώμα στον λαιμό. Σαν να είχε πιει πολύ χλιαρό νερό, χαλάρωση στομάχου και οισοφάγου. Το υπόστεγο σαν να μεγαλώνει μαζί. Το στομάχι σαν να είναι ανοιχτό. Αίσθημα απόφραξης στην κοιλιά (και στην τραχεία). Σαν κάτι ζωντανό να κινείται στην κοιλιά. Σαν κάτι ζωντανό κάτω από το δέρμα της κοιλιάς. Σαν διάρροια να θα επακολουθήσει. Σαν πώμα στον λάρυγγα. Σαν βαλβίδα ή στόμιο να βρίσκεται στον λάρυγγα. Σαν καρφί να πιέζει τον λάρυγγα. Σαν ο λάρυγγας και η τραχεία να έχουν αφαιρεθεί. Σαν να θα ασφυξήσει. Σαν το παιδί να μην μπορεί να πάρει ανάσα. Σαν να αναπνέει μέσα από σφουγγάρι. Σαν ο θώρακας να θα σπάσει. Ο θώρακας σαν να είναι πληγωμένος και ματωμένος. Σαν μεγάλη συσσώρευση και βάρος στον θώρακα. Σαν ένα φαρδύ σώμα οπλισμένο με αιχμές να πιέζει προς τα πάνω. Σαν ένα βάρος να σύρει προς τα κάτω τον θώρακα. Σαν να είχε κάτι καυτό μέσα στον θώρακα. Σαν το αίμα να θα ξεχείλιζε από τον θώρακα. Σαν οι τραχηλικοί αδένες να πρήζονται. Σαν το δέρμα του αυχένα να συμπιέζεται ανάμεσα σε δάχτυλα. Σαν αέρας να περνά πάνω-κάτω από τον θυρεοειδή και τους τραχηλικούς αδένες. Ο θυρεοειδής αδένας σαν σκληρυμένος. Σαν όλα να τρέμουν και να κινούνται στο βρογχοκήλη. Σαν το βρογχοκήλη να είναι ζωντανό. Σαν αιχμηρό όργανο να καρφώνεται στις ωμοπλάτες. Σαν τα οστά του αντιβραχίου να πιέζονται το ένα προς το άλλο. Σαν τα μέρη μέσα και ανάμεσα στους καρπούς να αποδυναμώνονται από σήψη. Σαν ένας μυς να είναι πολύ κοντός στο άνω άκρο του μηρού. Σαν τα γόνατα να θα λυγίσουν. Σαν βάρος να κρέμεται στο κάτω άκρο της κνήμης. Σαν καρφιά στα πέλματα. Σαν να θα λιποθυμήσει. Σαν όλα να είναι σε φλόγες. Σαν ιδρώτας να θα ξεσπάσει. Υπάρχει διέγερση των νεύρων· τάση για εκπλήξεις· μυϊκές συσπάσεις, με πυρετό. Δύσκαμπτος χωρίς ικανότητα να κινηθεί. «Συνειδητή αλλά ανίκανη να ενεργήσει στα άκρα της» (όπως σε κατατονική κατάσταση). Αδεξιότητα του σώματος. Λιποθυμία όταν χάνει την ανάσα της. Αίσθημα μούδιασμα στο κάτω μισό του σώματος. < Όταν σκέφτεται τα συμπτώματά της. Τα παράπονα απλώνονται προς τα κάτω· από μέσα προς τα έξω· από δεξιά προς αριστερά. Υπάρχουν κράμπες. Πικρή γεύση στον λαιμό. Αποστροφή προς τον καπνό. Επιθυμία για λιχουδιές (αλλά τα γλυκά <). Τα συμπτώματα < από άγγιγμα και πίεση. Το ξύσιμο δεν > τον τσουχτισμό κνησμό. < Κίνηση· περπάτημα· σκύψιμο· σηκώσιμο· ανάταση χεριών (λιποθυμεί)· ομιλία· τραγούδι. Το λύγισμα μπροστά > τη δύσπνοια· < τα συμπτώματα της κυκλοφορίας. > Η κάθοδος. > Η ανάπαυση σε οριζόντια θέση. Το ξάπλωμα με το κεφάλι χαμηλά <. Το ξάπλωμα δεξιά πλευρά <. < Τη νύχτα. Πριν τα μεσάνυχτα: ο κρούπος <· ο ξηρός ήχος της αναπνοής και ο βήχας αϋπνία μέχρι τα μεσάνυχτα. Μετά τα μεσάνυχτα: ξυπνά με αίσθημα παλμών με ασφυξία. < Ζεστό δωμάτιο. > Ζεστό φαγητό ή πόσιμο. Παγωμένος καιρός > τον βήχα. Ξηρός, κρύος καιρός > την κεφαλαλγία. Κρύος καιρός = ρινίτιδα. Κρύος αέρας < τον βήχα. < Ξαφνικές μεταβολές της ατμόσφαιρας. < Στην πανσέληνο. < Περιοδικά· κάθε νύχτα. Το φαγητό και το πόσιμο > τον βήχα· το πόσιμο = βήχας. < Γλυκά. < Μετά τον ύπνο.