Το Sul. ac., σύμφωνα με τον Teste, ήταν αγαπημένο φάρμακο του Μεσαίωνα, χρησιμοποιούμενο εκτενώς σε αραίωση στη θεραπεία σκροφουλωδών, φαγηδαινικών, καρκινωδών και αφροδισιακών ελκών· ως γαργάρισμα και στοματικό διάλυμα για άφθες, εξέλκωση των ούλων και διφθερίτιδα. Δινόταν ως «Μεταλλικό Λεμονάτο» σε περιπτώσεις δηλητηρίασης από μόλυβδο. [Αυτή τη χρήση την επαλήθευσα, δίνοντας νερό οξυνισμένο με την 3x.—J. H. C.] Το «Οξύ Σαπούνι» του Achard συνταγογραφούνταν ως διαλυτικό σε σκίρρο του μαστού και λιθιασική νεφρίτιδα, επίμονους διαλείποντες πυρετούς, σπλαχνικές αποφράξεις, ύδρωπα, ίκτερο, καχεξία και «ορισμένους όγκους των ποδιών». Το ελιξίριο του βιτριόλι (μείγμα του οξέος, αλκοόλης και νερού) είναι δημοφιλές φάρμακο για νευρική αδυναμία σε γυναίκες σήμερα. Οι Dippel, Haller και άλλοι είχαν ο καθένας ένα «Ελιξίριο», που διέφερε μόνο στις αναλογίες των κύριων συστατικών. Τα ελιξίρια χρησιμοποιούνταν σε: διαλείποντες, σαπρούς, κακοήθεις, μεταδοτικούς πυρετούς· κωματώδεις και πετεχιακούς πυρετούς, οστρακιά, συνεκτική και κακοήθη ευλογιά· δυσεντερία· πανώλη, λέπρα, ψώρα και άλλες δερματικές νόσους· νυχτερινές εκσπερματίσεις· καταστολή της εμμήνου ρύσης και αιμορροΐδες, λιθιασική νεφρίτιδα και ουρική αρθρίτιδα· βλεννώδη φθίση· χορεία. Ο Hahnemann απέδειξε το Sul. ac. και λέει ότι έχει θεραπεύσει παθήσεις που χαρακτηρίζονται από: «τension στα βλέφαρα το πρωί, μυωπία· βαρηκοΐα· βουβωνοκήλη· χρόνια χαλαρότητα των εντέρων· αφθονότατη έμμηνος ρύση· μητρορραγία· τραχύτητα στον λαιμό· άσθμα· πρήξιμο των ποδιών· ψυχρότητα των ποδιών» (Chron. Dis.). Ο Teste δίνει αυτή την εμπειρία του: «Δύο ή τρεις φορές χρησιμοποίησα αυτό το φάρμακο με επιτυχία ενάντια σε στρογγυλά συφιλιδικά στίγματα, φωτεινού κόκκινου χρώματος, στο μέγεθος μιας πένας, μάλλον κνησμώδη, που συγχωνεύονται μεταξύ τους, εκκρίνοντας καμιά φορά υγρό, και γενικά εδραία στα άνω και έσω επιφανειακά των μηρών, μεταξύ των ωμοπλατών, στο πρόσωπο και στην οπίσθια επιφάνεια των αντιβραχίων και των χεριών. Τα άτομα στα οποία αυτό το οξύ φάνηκε να δρα καλύτερα ήταν λεμφατικά, έτρωγαν αρκετά και είχαν διάθεση για συνεχή χαλαρότητα των εντέρων, ώστε οι κενώσεις τους σπάνια είχαν σχήμα.» Η απόδειξη του Hahnemann μαζί με την ομοιοπαθητική εμπειρία επιβεβαίωσε πολλές από τις παλιές χρήσεις του Sul. ac. και ανέδειξε χαρακτηριστικές ενδείξεις. Η αδυναμία είναι κύριο σημείο του Sul. ac. Ο ασθενής είναι αδύναμος και εξαντλημένος. Το Sul. ac. ταιριάζει σε περιπτώσεις όπου η αδυναμία είναι δυσανάλογη προς τη νόσο. Αδυναμία που φαίνεται να προέρχεται από βαθιά εδρεύουσα δυσκρασία. Υπάρχει επίσης αίσθημα γενικού εσωτερικού τρεμουλιάσματος· σαν να τρεμουλιάζει από το κεφάλι ως τα πόδια, αλλά χωρίς ορατό τρόμο. Είναι χρήσιμο για οινοπνευματοπαθείς που βρίσκονται «στα τελευταία τους», πολύ αφότου το Nux είχε πάψει να βοηθά. Ο Hering λέει ότι η επιθυμία για οινόπνευμα έχει κατασταλεί με τη λήψη, για δύο έως τέσσερις εβδομάδες, τρεις φορές ημερησίως, δέκα έως δεκαπέντε σταγόνων από μείγμα ενός μέρους Sul. ac. με τρία μέρη αλκοόλης. Οι ενδείξεις είναι: «Έμετος το πρωί· οξύτητα στο στομάχι· κάψιμο στον οισοφάγο και το στομάχι· ξινές, καυστικές ή δυσοσμικές εκραγές.» Το Sul. ac. έχει αυτό το χαρακτηριστικό: παρά τη μεγάλη δίψα, το νερό δεν ανέχεται· εκτός αν νοθευτεί με αλκοόλη, παγώνει το στομάχι. Αυτό είναι σύνηθες σύμπτωμα σε υδρογονοειδή άτομα. Το Sul. ac. έχει ένα κύριο σύμπτωμα στη νοητική σφαίρα. Βιασύνη—βιαστικός, γρήγορος, σκυθρωπός, ανυπόμονος· θυμωμένος επειδή τα πράγματα κινούνται τόσο αργά. Όπως το Sul., έτσι και το Sul. ac. είναι περιοδικό και έχει σημαντική θέση στις πυρετούς των κρυολογημάτων και τις περιοδικές νευραλγίες. Ο Cooper με επιχειρήματα υποστηρίζει ότι πολλές περιπτώσεις πυρετού, που θεωρήθηκε ότι θεραπεύτηκαν με Chi. sul. (Θειικό Κινίνη), στην πραγματικότητα θεραπεύτηκαν από το Sulphuric acid που χρησιμοποιήθηκε για τη διάλυσή του. «Επιπλέον», λέει ο Cooper, «σε όλες τις επιδημικές νόσους—γρίπη, χολέρα, ευλογιά κ.λπ.—το Sul. ac. συχνά ζητείται από τα συνοδά συμπτώματα. Στη νευραλγία της γρίπης έχει θεραπεύσει πολύ έντονο πόνο σε ολόκληρη την αριστερή πλευρά του κεφαλιού, του προσώπου και του αυχένα, που εμφανίζεται από έκθεση σε ρεύμα αέρα· στις διάρροιες των χρόνων χολέρας σίγουρα αναστέλλει το κακό· στις διάρροιες των κατεσθαρμένων παιδιών συχνά ζητείται. Ένας χημικός στο Covent Garden συνήθιζε να χρησιμοποιεί λοσιόν από Sulphuric acid, καλά αραϊωμένο, για όλες τις περιπτώσεις ψώρας που έρχονταν σε αυτόν, και ήταν πολλές.» Υπάρχει ένα κύριο σημείο του Sul. ac. όσον αφορά τις νευραλγίες, που είναι μεγάλης αξίας· οι πόνοι αυξάνονται σταδιακά και τελειώνουν απότομα· ο πιο χαρακτηριστικός τύπος πόνου είναι θαμλή πίεση—σαν να έχει μπηχτεί ένα πώμα. Υπάρχει εξωτερική ευαισθησία και υπερευαισθησία. Οι αιμορροΐδες του Sul. ac. είναι εξωτερικές, ευαίσθητες στην αφή και συνοδεύονται από κνησμό. Το Sul. ac. είναι μεγάλο αιμορραγικό· υπάρχει αιμορραγία από κάθε στόμιο· αιμορραγία κάτω από το δέρμα (πορφύρα)· η έμμηνος ρύση είναι πρόωρη, υπερβολική, και η στειρότητα μπορεί να είναι συνέπεια αυτού· διαρροή σκούρου λεπτού αίματος. Πολλά δεινά του Sul. ac. φαίνεται να προέρχονται από τα γεννητικά όργανα, ιδίως της γυναίκας. Με Sul. ac. 30, μια δόση κάθε βράδυ, έδωσα μεγάλη βοήθεια σε μια λεπτή γυναίκα που είχε εφιάλτη, ξυπνώντας με τρόμο, πριν από κάθε εμμηνορρυσιακή περίοδο. Η τοπική «αδυναμία» του Sul. ac. μπορεί να φτάσει σε πρόπτωση του κόλπου και της μήτρας. Το τραύμα είναι άλλη μια ένδειξη για το Sul. ac.· ακολουθεί το Arn. σε μωλωπισμούς μαλακών μορίων, το Con. σε μωλωπισμούς αδένων, το Ruta. σε μωλωπισμούς οστών. Επίσης αφαιρεί μακράχρονα μαύρα και μπλε σημάδια με ευαισθησία και δυσκαμψία των μορίων. Οι εξάψεις είναι άλλο ένα γνώρισμα (όπως στην εμμηνόπαυση), και με τις εξάψεις υπάρχει εφίδρωση. Η εύκολη εφίδρωση είναι σημείο του Sul. ac., και ο ιδρώτας επηρεάζει κυρίως το άνω μέρος του σώματος. Η οσμή του σώματος του Sul. ac. είναι ξινή και δεν ξεπλένεται. Αυτό παρατηρείται ιδίως στα παιδιά. Πυρωσιά με ξινές εκραγές που τρίζουν τα δόντια. Το Sul. ac. ταιριάζει σε: (1) Ηλικιωμένους· ιδίως γυναίκες. (2) Ξανθομάλληδες. (3) Πόνους στην εμμηνόπαυση. (4) Όταν επικρατεί κάποια βαθιά εδρεύουσα δυσκρασία, το παιδί είναι αδύναμο χωρίς άλλα συμπτώματα. (5) Ξινά βρέφη. Αισθήσεις: Σαν ο εγκέφαλος να είναι χαλαρός και να πέφτει από πλευρά σε πλευρά. Σαν η μία πλευρά του κεφαλιού να γέμισε καπνό. Σαν ένα πώμα να μπήχτηκε απότομα στο κεφάλι. Σαν από υποδόρια εξέλκωση στο τριχωτό. Σαν ξένο σώμα στον έξω γωνιακό κόγχο του δεξιού οφθαλμού. Σαν ένα φύλλο να βρίσκεται πριν από τα αυτιά. Σαν το ασπράδι του αυγού να έχει στεγνώσει στο πρόσωπο. Σαν το δέρμα του μάγουλου και του πηγουνιού να τσιμπήθηκε. Σαν έλλειψη ελαστικότητας των φωνητικών οργάνων. Σαν να υπάρχει σβώλος στον λαιμό. Σαν να πρόκειται να έρθει η έμμηνος ρύση. Σαν η κήλη να πρόκειται να προπέσει. Σαν το ορθό να κομματιάστηκε κατά την κένωση. Πολλά συμπτώματα εμφανίζονται στη δεξιά πλευρά, αλλά το αριστερό μάγουλο και ο αριστερός παρωτίς επηρεάζονται περισσότερο. Ο πόνος μετακινείται από αριστερά προς τα δεξιά γύρω από τα υποχόνδρια. Άλλα Ιδιαίτερα Συμπτώματα είναι: Πόνοι που γίνονται αισθητοί κατά τον ύπνο και εξαφανίζονται στο ξύπνημα. Αναπηδήσεις κατά την αποκοιμήση. Σοβαρότητα που εναλλάσσεται με γελωτοποιία. Πόνος στην κύστη εκτός αν η ανάγκη για ούρηση ικανοποιηθεί αμέσως. Τα συμπτώματα είναι: < από την αφή· την πίεση· το τρίψιμο· τις μηχανικές κακώσεις. Ο ανοιχτός αέρας <. Η ζεστασιά >. Το κρύο <. Η ανάπαυση >. Το να ξαπλώνει στην προσβεβλημένη πλευρά > το τρίψιμο στο πρόσωπο. Η κίνηση· η ανύψωση των χεριών· το σηκώνεται· το περπάτημα· η ιππασία <. < Πρωί· (επίσης βράδυ και νύχτα). < Πόσιμο κρύου νερού. Το κρασί <. Το ζεστό φαγητό = ιδρώτας. Η καυτηριαστική ιδιότητα του Sul. ac. είναι της φαγηδαινικής τάξης, που το καθιστά κατάλληλο για πολλές γαγγραινώδεις καταστάσεις.