Το όνομα Tarentula καλύπτει έναν αριθμό δηλητηριωδών αραχνών, αλλά στην ομοιοπαθητική, εκτός αν διευκρινίζεται διαφορετικά, αναφέρεται στην Tarentula hispanica, Lycosa tarentula. Ο Nunez είναι η κύρια πηγή μας. Αυτός προκάλεσε την πειραματική απόδειξη και συγκέντρωσε πολλές εξωτερικές πληροφορίες σχετικά με τη δράση του δηλητηρίου. «Tarantella» είναι ένας χορός που πήρε το όνομά του από την πόλη Tarentum. Ο «ταραντισμός» είναι μια μανία χορού, που εκδηλώνεται σε άτομα που δαγκώθηκαν από την Tarentula, ή σε εκείνους που φαντάζονται ότι δαγκώθηκαν. Η θεραπεία είναι η μουσική και ο χορός. Ακολουθούν δύο παραδείγματα από το C. D. P.: (1) Κορίτσι, τριών μηνών, δαγκώθηκε από μια tarentula. Στην αρχή φάνηκε ανήσυχη, μετά εμφάνισε δύσπνοια, παραπονέθηκε, έδειξε σημεία ασφυξίας, εμετό, ήταν ταραγμένη και με έντονους σπασμούς. Παίχτηκε μουσική· ξεκίνησαν κινήσεις των άκρων, από τις οποίες προέκυψε άφθονη εφίδρωση, ακολουθούμενη από ύπνο και πλήρη ανάρρωση. (2) Ο Francis Mustel, ένας αγρότης, δαγκώθηκε από μια tarentula στο αριστερό χέρι, περίπου στα μέσα Ιουλίου, ενώ μάζευε corn.. Γύρισε σπίτι με τους συντρόφους του, αλλά στον δρόμο έπεσε σαν να τον είχε χτυπήσει αποπληξία. Ακολούθησε δύσπνοια, και το πρόσωπο, τα χέρια και τα πόδια μαύρισαν. Γνωρίζοντας το φάρμακο, οι σύντροφοί του έφεραν μουσικούς. Όταν ο ασθενής άκουσε το παίξιμό τους άρχισε να συνέρχεται, να αναστενάζει, να κινεί πρώτα τα πόδια του, μετά τα χέρια του, και μετά όλο το σώμα· τέλος σηκώθηκε στα πόδια του και άρχισε να χορεύει βίαια, με τόσο κοπιαστική ανάσα που οι παρευρισκόμενοι σχεδόν τρομοκρατήθηκαν. Κατά διαστήματα κυλούσε στο έδαφος και το χτυπούσε έντονα με τα πόδια του. Δύο ώρες μετά την έναρξη της μουσικής, ο μελανισμός του προσώπου και των χεριών υποχώρησε, ιδρώθηκε άφθονα και απέκτησε τέλεια υγεία. Κάθε επόμενο έτος, την ίδια εποχή, ο πόνος και τα συνοδευτικά συμπτώματα επέστρεφαν, αλλά λιγότερο βίαια· και μπορούσαν πάντα να αποτραπούν με μουσική. Αν όμως η επικείμενη κρίση δεν αποτρεπόταν έγκαιρα, τον έβρισκαν οι φίλοι του πεσμένο όπως στην αρχή και αποκαθίστατο με τον ίδιο τρόπο. Αυτές οι περιπτώσεις αναδεικνύουν μερικά από τα βασικά χαρακτηριστικά του Trn. (1) Σκούρα κόκκινη ή πορφυρή χροιά και πρήξιμο του δέρματος και των ιστών. (2) Εμφανής επικείμενη πνιγή. (3) Χορεακές κινήσεις· ανησυχία. (4) > Από τη μουσική: η μουσική στην αρχή διεγείρει και στη συνέχεια ανακουφίζει. (5) Περιοδικότητα· βαθιά δράση που επανέρχεται ετησίως στην ημερομηνία του δαγκώματος. Το Trn. είναι ένα φάρμακο συνάλγιων και συνοδευτικών συμπτωμάτων: Νευραλγία του κάτω γναθιαίου νεύρου που συνοδεύει πόνο με ερεθισμό στο βάθος του στομαχιού. Κρότος και πόνος στο αυτί σχετιζόμενοι με λόξιγκα. Λαιμός και μάτι. Θερμότητα προσώπου με θερμότητα παλάμων. Αίσθημα λιποθυμίας στο στομάχι με μετωπιαία κεφαλαλγία. Πολλά συμπτώματα πηγάζουν από τη γεννητική σφαίρα, η οποία επηρεάζεται βαθιά. Η επιθυμία διεγείρεται στα δύο φύλα στο σημείο μανίας. Η συνουσία μόνο < τα δεινά της both.. Σε έναν άνδρα πειραματιζόμενο το σπέρμα ήταν αιματηρό και προκαλούσε αίσθημα θερμότητας κατά τη διέλευσή του. Η σεξουαλική επιθυμία διεγέρθηκε τόσο σε μια γυναίκα που όταν έπαιζε ή χόρευε με άνδρες τους αγκάλιαζε μπροστά σε όλους· και θύμωνε όταν την επέπλητταν, αλλά το ξανάκανε. Οι περίοδοι ήταν ολιγογόνοι και ωχροί με έντονους πόνους στα δόντια και στους γλουτούς· καμιά φορά είχε επιθυμία να παίρνει πράγματα που δεν της ανήκαν· η «Tarantella» που παιζόταν στο βιολί δεν είχε καμία επίδραση πάνω της, αλλά μόλις πήρε στην αγκαλιά της ένα μικρό κορίτσι, άρχισε να κλαίει μέχρι να της το πάρουν. Τομές και συσπάσεις στη μήτρα· σουβλιές στον κόλπο· πρήξιμο και σκλήρυνση της μήτρας· αποβολή αερίου από τη μήτρα· πόνοι σε άλλα μέρη σχετιζόμενοι με τους πόνους της μήτρας· ανησυχία, υστερία. Η ανησυχία σημειώνεται ιδιαίτερα στα κάτω άκρα, με επιθυμία για κλάμα: πρέπει να συνεχίζει να κινείται, αν και το περπάτημα < όλα τα συμπτώματα. Πολλά από τα ψυχικά συμπτώματα, τα οποία σχεδόν εξαντλούν την ποικιλόμορφη κλίμακα της υστερίας, συνδέονταν με σεξουαλικές διαταραχές· αναστεναγμοί, χασμουρητά· γέλιο και κλάμα· αστεϊσμοί και βαθιά μελαγχολία. Οι αδιάκοπες κινήσεις—τινάγματα, σπασμωδικά τιναξίματα, χορός—είναι τα πιο σταθερά χαρακτηριστικά. Υπάρχει υστερική υπεραισθησία: ο παραμικρότερος ερεθισμός ερεθίζει, ακολουθούμενος από χαύνωση και θλίψη· μεγάλη διεγερσιμότητα των νευρικών απολήξεων· οι άκρες των δαχτύλων εξαιρετικά ευαίσθητες· αισθάνεται πληγωμένος και μωλωπισμένος σε όλο το σώμα, < με την κίνηση· νωτιαίος ερεθισμός, η παραμικρή επαφή κατά μήκος της σπονδυλικής στήλης = σπασμωδικός πόνος στο στήθος και στις περιοχές της καρδιάς. Ο Farrington αναφέρει μεταξύ των ψυχικών συμπτωμάτων: «Όταν δεν υπάρχουν θεατές δεν υπάρχει υστερία· όταν η προσοχή στρέφεται πάνω της αρχίζει να τινάζεται»· και «υποκριτικές απόπειρες να προσποιηθεί κρίσεις άγριου χορού». Η χορεία του Trn. είναι πιο έντονη στη δεξιά πλευρά. Οι νευραλγίες του Trn. μπορεί να είναι οπουδήποτε· στο κεφάλι είναι μεγάλης έντασης: «σαν χιλιάδες βελόνες να τρυπούν τον εγκέφαλο. Είναι < από θόρυβο, επαφή, έντονο φως, > με το τρίψιμο του κεφαλιού στο μαξιλάρι. (Το "> Με το τρίψιμο" είναι ένα βασικό τροπικό σύμπτωμα του Trn. Οι απολήξεις των νεύρων ερεθίζονται τόσο ώστε κάποιο είδος τριβής είναι απαραίτητο για να επιτευχθεί ανακούφιση.") Συσφιγκτική κεφαλαλγία με πόνο στη μήτρα. Ο P. C. Majumdar (Ind. H. R., τ. 43) αναφέρει αυτή την περίπτωση: Κορίτσι, 18 ετών, είχε πίεση στο στήθος, αίσθημα ασφυξίας, συνεχή τινάγματα και κίνηση των χεριών, αφρό στο στόμα, πλήρη αναίσθησία, άφθονη και καθυστερημένη έμμηνος ρύση· πολύ υπνηλία. Διαγνώστηκε υστερο-επιληψία. Η Ign. 30 δεν έκανε τίποτα. Το Trn., σε υψηλή δυναμοποίηση, την έβγαλε από την κρίση και την αποκατέστησε πλήρως σε λίγα λεπτά. Αλλά το Trn. δεν είναι μόνο φάρμακο της υστερίας. Ο C. M. Boger (Hahn. Ad., xxxviii. 40) θεράπευσε μια περίπτωση ερεθιστικού βήχα με Trn. 30: Ο κ. B., 41 ετών, πληγωμένος σε όλο το σώμα, ο λαιμός ξηρός, βήχας ξαπλωμένος τη νύχτα και το πρωί μετά το σηκώσιμο· ξηρός με σκίσιμο και πόνο στο στήθος· προκαλούμενος από πίεμα φλέγματος στο στήθος, αισθάνεται δύσπνοια για τουλάχιστον μία ώρα μετά κάθε κρίση βήχα, μόνο > από το κάπνισμα. Κακή γεύση το βράδυ. Τρεις δόσεις θεράπευσαν. Διφθερίτιδα· αμυγδαλίτιδα έντασης που απειλεί ασφυξία· κυστίτιδα· σηπτικοί και διαλείποντες πυρετοί έχουν αντιμετωπιστεί επιτυχώς με το Trn. βάσει των ενδείξεών του. Στο M. A., xvii. 568 αναφέρεται μια περίπτωση υπεραισθησίας των άκρων των δαχτύλων. Η ασθενής, κυρία 33 ετών, δεν μπορούσε να ντυθεί χωρίς γάντια. Ο ερεθισμός προκαλούσε αμέσως αίσθηση στα δόντια σαν να τα είχε στήσει σε τρίψιμο ένα ισχυρό οξύ. Ο πόνος δεν ήταν στα δάχτυλα. Το Trn. έδωσε ανακούφιση αφού η Asar., η Gels. και η Sul. ac. απέτυχαν. Μεταξύ των ιδιαιτεροτήτων του Trn. είναι: Τα κόπρανα εκδηλώνονται αμέσως μόλις πλένεται το κεφάλι. Το βρέξιμο των χεριών σε κρύο νερό = συμπτώματα. Κρότος και τρίξιμο στο δεξί αυτί με πόνο και λόξιγκα. Το ένας κόρη διασταλμένος, ο άλλος συσπασμένος. Ο Farrington αναφέρει μια περίπτωση τυφοειδούς σε παιδί που θεραπεύτηκε με Trn. Το παιδί κυλούσε το κεφάλι του και δάγκωνε το νυχτικό του. Η Apis. και η Agn. βελτίωσαν. Το Trn. επιδείνωσε ελαφρά στην αρχή, μετά βελτίωσε ταχύτατα. Ιδιαίτερες Αισθήσεις είναι: Σαν το κεφάλι να είχε χτυπηθεί, το πρωί. Σαν χιλιάδες βελόνες να τρυπούν τον εγκέφαλο. Σαν το ινίο να είχε χτυπηθεί με σφυρί (αυτή η αίσθηση σαν με σφυρί εμφανίζεται σε πολλά μέρη και μπορεί να θεωρηθεί γενική ένδειξη). Σαν τρίχα στο μάτι. Σφύριγμα σαν τσαγιέρα στο αριστερό αυτί. Σαν τα κάτω δόντια να επρόκειτο να πέσουν. Σαν ένα ζωντανό σώμα στο στομάχι να ανεβαίνει προς τον λαιμό. Σαν το σώμα να ήταν μωλωπισμένο. Σαν να μην υπήρχε επαρκής χώρος στο υπογάστριο. Επώδυνη ανησυχία στον κόκκυγα. Κίνηση στη μήτρα σαν εμβρύου. Σαν κάτι να σέρνεται πάνω στα πόδια κάτω από το δέρμα από τα πόδια προς τη μήτρα. Σαν η καρδιά να γύριζε και να στριφογύριζε. Η καρδιά σαν να σφιγγόταν και να συμπιεζόταν. Σαν βελόνες να μπήσσονται στον μυ του αυχένα όταν τον αγγίζουν. Σαν έντομα να σέρνονται και να σκαρφαλώνουν. Το γαργάλημα, η καύση, το κάψιμο και το μούδιασμα είναι εξέχουσες αισθήσεις. Το Trn. ταιριάζει σε νευρικούς, υστερικούς ασθενείς επιρρεπείς σε χορεακές παθήσεις· σε άτομα με αλεπούσια, φαρμακερή και καταστροφική τάση· σε χορεακές παθήσεις όταν εμπλέκεται όλο το σώμα ή το δεξί χέρι και το αριστερό πόδι. Τα συμπτώματα είναι: < Από την επαφή. Το τρίψιμο >. Η πίεση >. Η μουσική >· = διέγερση. Η ανάπαυση <. Πρέπει να περπατά αλλά το περπάτημα < όλα τα συμπτώματα. Μπορεί να τρέχει καλύτερα απ' ό,τι περπατά. Η κίνηση > την κεφαλαλγία, < τους πόνους της μήτρας και τους πόνους στον κόκκυγα. < Τη νύχτα. < Το πλύσιμο του κεφαλιού. < Το βρέξιμο των χεριών σε κρύο νερό. Ο φρέσκος αέρας >. Το ζεστό νερό >. Η συνουσία <. Το φως <· = να ουρλιάζει. Ο βήχας = κεφαλαλγία· ακούσια ούρηση. < Μετά τον ύπνο. > Η διαδρομή με άμαξα (πόνος στους σπερματικούς πόρους). Η επιρραγία > τον σφυγμό στις καρωτίδες, κ.λπ.