Το Tri. p. έχει φήμη μεταξύ των εκλεκτικών (eclectics) στον κοκίτη, καθώς και στους βήχες της ιλαράς και της φθίσης. Ο T. C. Duncan και άλλοι το απέδειξαν πειραματικά και ανέδειξαν μερικά πολύ καθαρά αναπνευστικά συμπτώματα: ξηρός, ερεθιστικός βήχας, δυσχερής αναπνοή με πυρετό. Ένα ιδιαίτερο σύμπτωμα ήταν ο βήχας που ακολουθείται από λόξιγκα. Εμφανίστηκαν πολλά συμπτώματα συμφόρησης. Το κεφάλι ένιωθε γεμάτο αίμα. Οι πνεύμονες ένιωθαν γεμάτοι αίμα. Αίσθημα στους πνεύμονες σαν να αναπνέει καυτό αέρα· σαν ο αέρας να ήταν γεμάτος ακαθαρσίες. Υπήρχε επίμονη κεφαλαλγία κατά την αφύπνιση. Ο ύπνος δεν αναζωογονούσε. Ο σφυγμός ήταν ασθενικός και διακεκομμένος, δείχνοντας δράση στην καρδιά· αργότερα ήταν πλήρης και σφυρακτικός. Ο φάρυγγας καθώς και η τραχεία ήταν ερεθισμένοι και υπήρχε: «Οξύς πόνος δια μέσου της σταφυλής που προκαλεί δάκρυα». Ξηρότητα της τραχείας που τον ανάγκαζε να καθαρίζει τον λαιμό του από κάποια ξένη ουσία. Η έκκριση των ούρων αυξήθηκε. Γενικά θαμπό, νωθρό αίσθημα. Ο Farrington δίνει ως χαρακτηριστικό: βραχνάδα και κρίσεις πνιγμού τη νύχτα με βήχα· ο αυχένας είναι δύσκαμπτος, σπασμοί στον στερνο-μαστοειδή μυ > από θερμότητα και τριβή. Ο Cooper λέει για το Tri. p. ότι προκαλεί σιαλορροία στους ίππους και διάρροια αν φάνε πολλή ποσότητα από αυτό· και ότι θεραπεύει την παρωτίτιδα και παθήσεις του παγκρέατος και των σιελογόνων αδένων. Ο Hale λέει ότι προκαλεί το «χρόνιο πνευμονικό εμφύσημα» (heaves) στους ίππους. Ο Felter (H. R., xiv. 431) το χορηγεί σε άτομα με προδιάθεση για καρκίνο. Διαπιστώνει ότι επιβραδύνει την εξέλιξη των καρκινικών όγκων και βελτιώνει τη γενική κατάσταση του ασθενούς. Εμποδίζει τον καρκίνο να ελκώσει. Αφού συμβεί ελκίσωση, το Tri. p. δεν ωφελεί. Μια άλλη ένδειξη του Felter είναι «λεπιδώδεις και ελκωμένες καταστάσεις της κνημιαίας περιοχής στους ηλικιωμένους». Τα συμπτώματα είναι < σε κλειστό δωμάτιο· > σε ανοιχτό αέρα. «Όταν ζεστάθηκα πολύ (με τον πυρετό), η αναπνοή μου σταμάτησε· οι πνεύμονες ένιωθαν σαν να αναπνέω καυτό αέρα.» < Μετά τον ύπνο.