Θεωρώ καλύτερο να διατηρήσω το όνομα Tuberculinum για αυτή την παρασκευή του Koch, καθώς είναι παγκοσμίως γνωστή με αυτό το όνομα. Το "Bacillinum" του Burnett γίνεται πλέον δεκτό ως το όνομα της αρχικής ομοιοπαθητικής παρασκευής, και αν και ο δημιουργός της, Swan, την ονόμασε Tuberculinum, οφείλει τη σημερινή της θέση στη θεραπευτική στον Burnett, και θα απλοποιούσε τα πράγματα αν κάναμε τον όρο Bacillinum να καλύπτει τον ομοιοπαθητικό νοσοδή και το Tuberculinum την παρασκευή του Koch. Όταν το Tuberculinum του Koch κυκλοφόρησε για πρώτη φορά, οι ιατρικές εφημερίδες ήταν γεμάτες αναφορές περιπτώσεων που υποβάλλονταν στην ένεση για διάφορες ασθένειες. Από τις αναφερόμενες επιδράσεις, θεραπευτικές και παθογενετικές, έκανα μια συλλογή. Αυτές θα βρεθούν στο H. W., xxvi. 155. Εκεί έχω δώσει την πηγή για τις παρατηρήσεις και τη φύση των περιπτώσεων στις οποίες παρατηρήθηκαν οι επιδράσεις. Αυτά τα συμπτώματα θα βρεθούν ταξινομημένα στο Σχήμα, και κάθε σύμπτωμα φέρει επισυναπτόμενο το αρχικό του παρατηρητή, ή μια ένδειξη της ασθένειας από την οποία έπασχε ο ασθενής όταν έγινε η παρατήρηση. Οι παρατηρήσεις του ίδιου του Koch σημειώνονται (K)· του Virchow, (V)· του Jonathan Hutchinson, (H)· του Ewald, (E)· του Albrand, (A)· του Watson Cheyne, (W C)· του Lennox Brown, (L B). Τα ονόματα άλλων παρατηρητών δίνονται ολόκληρα. Οι περιπτώσεις λύκου σημειώνονται (lps.)· παρατηρήσεις που έγιναν σε έναν λεπρό (lpr.). Στο Jour. Belge d'H., 1894, 236, ο Mersch δημοσίευσε μια παθογένεση του Tub. συγκεντρωμένη κυρίως από τις ίδιες πηγές με τις δικές μου, αλλά δίνοντας κάποια επιπλέον συμπτώματα. Αυτά τα έχω συμπεριλάβει και τα σημείωσα (M). Μερικά θεραπευμένα συμπτώματα βρίσκονται σε αγκύλες. Τα αδιακρίτωτα συμπτώματα προέρχονται από μια πρόβα του Nebel, από το Montreux (H. W., xxxv. 397). Οι δοκιμαστές ήταν φθισικά άτομα, ως επί το πλείστον εργαζόμενοι, και καταγράφηκαν μόνο παθογενετικά συμπτώματα. Χρησιμοποιήθηκε το Tub. 30, η παρασκευή έχοντας ληφθεί από το φαρμακείο του Hausmann, St. Gall. Δεν βρίσκω καμία αξιοσημείωτη διαφορά μεταξύ της δράσης του Tub. και εκείνης του Bac. Η δική μου εντύπωση είναι ότι είναι πρακτικά ταυτόσημα, και ότι το ένα θα ανταποκρίνεται στις ενδείξεις του άλλου. Ο Nebel έχει χρησιμοποιήσει το Tub. με ακριβώς τον ίδιο τρόπο που ο Burnett και άλλοι έχουν χρησιμοποιήσει το Bac., σύμφωνα με τις ενδείξεις που όρισε ο Burnett και με τα αποτελέσματα του Burnett. Στο H. W. για Μάιο, Ιούνιο και Ιούλιο του 1901, έχω αντιγράψει από το H. R. του ίδιου έτους άρθρα του Nebel που δίνουν τις εμπειρίες του με το Tub.: (1) Αγόρι, 13 ετών, είχε διφθερίτιδα με φοβερή κεφαλαλγία που εκτεινόταν από τον αυχένα έως την κορυφή του κεφαλιού, με πρήξιμο στο πίσω μέρος του αυχένα και του ινίου, οφειλόμενο, όπως υποτίθετο, σε προσβολή του μέσου ωτός. Πέρασαν επτά εβδομάδες χωρίς βελτίωση. Παράκεντηση του τυμπάνου είχε ως αποτέλεσμα την εκκένωση πύου για μία ή δύο ημέρες. Ο Nebel βρήκε το πρόσωπο πρησμένο· φραουλένια γλώσσα επικαλυμμένη λευκή στη ρίζα· μαστοειδείς όχι ευαίσθητοι ούτε σε ισχυρή πίεση. Πρήξιμο του ινίου και του αυχένα κάτω έως τον πέμπτο θωρακικό σπόνδυλο. Το κεφάλι κρατιέται σταθερά πλαγίως προς το μέσο της κλείδας. Αν το αγόρι θέλει να κινήσει το κεφάλι του πρέπει να το πιάσει με τα δύο χέρια και να το γυρίσει αργά, με επώδυνη παραμόρφωση των μυών του προσώπου, μέχρι να φτάσει στην επιθυμητή θέση. Ακόμη και η ελαφρύτερη πίεση στον πρώτο, δεύτερο ή τρίτο αυχενικό σπόνδυλο ήταν πολύ επώδυνη· το δέρμα πάνω τους ήταν κοκκινισμένο και το περιόστεο ήταν πρησμένο· οι αδένες στον αυχένα διευρυμένοι. Διαγνώστηκε φυματίωση του άτλαντα και του δεύτερου και τρίτου σπονδύλου ως συνέπεια της διφθερίτιδας. Δόθηκε Tub. 1m, πέντε κόκκοι, κατά τη διάρκεια της ημέρας. Δύο ημέρες μετά τη δόση το αγόρι μπορούσε να κινεί το κεφάλι του πιο ελεύθερα, το πρήξιμο του αυχένα μειώθηκε, η όρεξη επέστρεψε, και σε σύντομο χρονικό διάστημα μπόρεσε να σηκωθεί και να τρέξει. Πέντε εβδομάδες μετά τη δόση, το πρήξιμο είχε εξαφανιστεί εντελώς, και η κατάσταση του αγοριού είχε εντελώς αλλάξει. (2) Πρήξιμο των κνημών δύο ίντσες κάτω από το γόνατο, σε μια κυρία που είχε βήχα για είκοσι χρόνια. Θεραπεύτηκε κυρίως με Tub. 1m. Αυτή η ασθενής είχε δυσώδη ιδρώτα στις μασχάλες, φραουλένια γλώσσα, έλλειψη όρεξης. Αποστροφή για το γάλα, δυσκοιλιότητα και κακός ύπνος. [Ο Mau, από το Kiel, θεράπευσε τις ακόλουθες περιπτώσεις με το Bac. (H. W., xxxvi. 316)—τις εισάγω εδώ για σύγκριση: (1) Ρωμαλέος άνδρας, ψηλός και καλής ανάπτυξης, ήταν πολύ επιρρεπής σε πνευμονία σε κρύο καιρό, και περνούσε τον χειμώνα σε κάποιο σανατόριο για να την αποφύγει. Ο πατέρας του είχε πεθάνει από πνευμονία, η μητέρα του από φθίση, και μια αδελφή ήταν φθισική. Ιδρώταν πολύ, έπαιρνε πολλή υγρή τροφή, εν μέρει αλκοολούχα. Ύπνος κακός. Σχεδόν συνεχής πυρετός. Διευρυμένοι αδένες. Τρεις μήνες θεραπείας με το Bac. αφαίρεσαν όλα τα συμπτώματα, και, επιπλέον, έκαναν τους ιστούς του λιγότερο υδαρείς και μείωσαν κάπως την παχυσαρκία του. (2) Διακεκριμένος συγγραφέας, 50, παραπονιόταν για φοβερούς πόνους στο κεφάλι, σχεδόν ολική αϋπνία και μεγάλη αδυναμία. Ο αδελφός και οι αδελφές του είχαν ως επί το πλείστον πεθάνει από ύδρωπα του εγκεφάλου· ο ίδιος είχε συμφόρηση του δεξιού πνεύμονα, οφειλόμενη πιθανώς σε επουλωμένες κοιλότητες, καθώς είχε συχνά αιμορραγίες. Γι' αυτό είχε κάνει παρατεταμένη θεραπεία στον Νότο, και είχε αναγνωριστεί ως θεραπευμένος από φθίση. Νεκρός του εγκεφάλου και απώλεια της λογικής φοβούνταν πλέον. Η κεφαλαλγία συνοδευόταν από αίσθημα σαν το κεφάλι του να σφίγγεται σφιχτά πίσω με σιδερένιο δαχτυλίδι. Τα χέρια έτρεμαν· αλλά ήταν πιο ανήσυχος από μια αίσθηση στην πλάτη του σαν τα ρούχα του να ήταν υγρά. Σε λιγότερο από έναν μήνα, υπό το Bac., η κεφαλαλγία, η αϋπνία και η αίσθηση στην πλάτη είχαν όλες εξαφανιστεί. Άλλος ασθενής του Mau, ένα παιδί, είχε "κραυγές στον ύπνο και μεγάλη ανησυχία τη νύχτα", τα οποία θεραπεύτηκαν, μα με γκρινιάρικη, ευερέθιστη, σιωπηλή διάθεση.] Το 1892 ο B. S. Arnulphy (Clinique, xvi. 629) άρχισε να δίνει Tub. 6x. και 8x τρίμμα εσωτερικά σε φθισικές περιπτώσεις, οξείες και χρόνιες, και με ενθαρρυντική επιτυχία, αλλά μερικές φορές με ανεπιθύμητες επιδεινώσεις· με 12x και 30x αυτές αποφεύχθηκαν. Σε μια περίπτωση, που προερχόταν από γρίπη, προσβλήθηκαν και οι δύο κορυφές, η δεξιά καταστρεφόμενη· και άφθονη πλευριτική συλλογή στην αριστερή πλευρά. Έξι εβδομάδες θεραπείας με το Tub. έφεραν την ανάρρωση, και ένα χρόνο αργότερα ο ασθενής ήταν εντελώς καλά εκτός από συστολή της αριστερής πλευράς. Ο Arnulphy θεωρεί (Clinique, xvii. 86) ότι το Tub. είναι συχνά το φάρμακο για βρογχίτιδα, καταρροϊκή πνευμονία, λοβιδική πνευμονία, φθισική πλευρίτιδα, παρεγχυματική νεφρίτιδα και γρίπη. Δίνει (Clinique, xvii. 457) δύο περιπτώσεις οξείας λοβιδικής πνευμονίας με χαρακτηριστικά συμπτώματα και υψηλούς πυρετούς που διαλύθηκαν γρήγορα με το Tub. Η μία ήταν σε αγόρι τριών ετών που έλαβε το 12x· η άλλη ήταν άνδρας, 78, πάσχων από χρόνιο βρογχικό κατάρρο. Ο τελευταίος προσβλήθηκε από γρίπη, αναπτύχθηκε πνευμονία, και ήταν σε πολύ σοβαρή κατάσταση. Το Tub. 30x έφερε μια σχεδόν άμεση αλλαγή προς το καλύτερο, και ακολούθησε ανάρρωση. Ο Arnulphy αναφέρει ότι σε αυτή την περίπτωση σημειώθηκε άφθονη εφίδρωση (το δέρμα ήταν ξηρό) κατά τη διάρκεια της νύχτας και είχε παρατηρήσει αυτό σε όλες τις περιπτώσεις πνευμονίας όταν το Tub. δρούσε ευνοϊκά. Έχω βρει το Tub. 30, βρόχος 200, και 1m το καλύτερο γενικό αντίδοτο στις χρόνιες επιδράσεις της δηλητηρίασης από γρίπη. Ο B. G. Clark (H. W., xxix. 349) αναφέρει την περίπτωση μιας κυρίας, 60, που είχε για κάποιο καιρό μια ήπια μορφή φυματίωσης του δέρματος του προσώπου, και, πιο πρόσφατα, μια μικρή ανάπτυξη (λύκος) στην πλευρά της μύτης σε γραμμή με το έσω γωνιακό άκρο του αριστερού ματιού. Είχε μεγαλώσει πολύ σε έξι μήνες. Tub. 200 F. C., έξι σκόνη δόθηκαν, μία να διαλύεται σε δώδεκα κουταλάκια του γλυκού νερό, ένα κουταλάκι κάθε δύο ώρες. Οι έξι σκόνη λήφθηκαν με αυτόν τον τρόπο σε διαδοχικές ημέρες. Την πέμπτη ημέρα η ανάπτυξη άρχισε να στεγνώνει. Τη δέκατη έπεσε. Μια άλλη δόση του Tub. δόθηκε μετά από αυτό με σημαντική βελτίωση της παλαιότερης προσβολής του προσώπου. Μια περίεργη χρήση έγινε του Tub. από τον Jauregg, της Βιέννης, σε μια περίπτωση παραφροσύνης (H. W., xxx. 196). Εχοντας παρατηρήσει ότι οι περιπτώσεις παραφροσύνης ωφελούνται πάντα από μια προσβολή οξείας λοιμώδους νόσου, ειδικά αν συνοδεύεται από υψηλό πυρετό, του ήρθε η ιδέα να αξιοποιήσει τον πυρετό που παράγεται από τις ενέσεις του φυματίνου του Koch. Το δοκίμασε σε κάποιους ασθενείς, και αν και τα αποφασιστικά ευνοϊκά συμπτώματα εξαφανίστηκαν σύντομα μετά την υποχώρηση του πυρετού, ωστόσο υπήρξε μια σταθερή καθαριότητα του μπερδεμένου αισθητηρίου. Η παραφροσύνη είναι πολύ συχνά μια εκδήλωση του φθισικού κληρονομικού στίγματος και υπάρχει κάτι περισσότερο από μια πυρετογόνο δύναμη στο Tub. [Ο Burnett έχει θεραπεύσει με το Bac. μια περίπτωση παραφροσύνης, οδηγούμενος να το δώσει από μια δακτυλίτιδα-όμοια έκρηξη στο σώμα.] Μεταξύ των Ιδιαίτερων Αισθήσεων που σημειώνονται υπό το Tub. είναι: Σαν ο εγκέφαλος να σφίγγεται με σιδερένιο δαχτυλίδι. Σαν τα δόντια να είναι σφηνωμένα μαζί και να είναι πολλά για το στόμα. Αίσθημα βλέννας στο λαιμό· όγκου στο λαιμό. Πίεση στο στομάχι που πηγαίνει στον λαιμό σαν τα ρούχα να ήταν πολύ σφιχτά. Σαν τα ρούχα στην πλάτη να ήταν υγρά (Bac.). Κούραση, λιποθυμία, άφθονη αδυναμία είναι συχνά συμπτώματα. Μεγάλη αδυναμία στα άκρα μετά το δείπνο: αυτό καμιά φορά φτάνει σε παράλυση. Η κυκλοφορία είναι πάντα διαταραγμένη, ρίγη και εξάψεις εναλλάσσονται. "Ρίγος όταν αρχίζει ο ύπνος" είναι ένα ιδιαίτερο και ενδιαφέρον σύμπτωμα· επίσης "κρύα πόδια στο κρεβάτι", που είναι συνηθισμένο σε άτομα χαμηλής ζωτικής αντίδρασης. "Ευαίσθητος στη μουσική" παρατηρήθηκε σε έναν από τους ασθενείς του Nebel· ένας άλλος είχε πόνους στην περιοχή της σκωληκοειδούς απόφυσης, που θα έπρεπε να οδηγήσει σε χρήσιμη δράση σε περιπτώσεις σκωληκοειδίτιδας. Τα συμπτώματα είναι: < Από την ελαφρύτερη προσπάθεια (αυτή = υπερβολική κούραση· ιδρώτας). Το περπάτημα = πόνοι στη μέση (κούραση). Το να σηκώνεται = αίσθημα παλμών. Κάθε κίνηση = σουβλιές στο στήθος και την πλάτη. Το τρίψιμο = φαγούρα να αλλάξει θέση. < Πρωί (πολύ πυώδη απόχρεμψη· αδιαθεσία και ναυτία· απώλεια όρεξης· δίψα· κούραση). < Από 10 έως 3 μ.μ. (μετωπική κεφαλαλγία). < Βράδυ (ζέστη στο κεφάλι· βήχας που εμποδίζει τον ύπνο· σοβαροί πόνοι στο στήθος στην αρχή της εμμήνου ρύσης. < Βράδυ στο κρεβάτι (φαγούρα· πόδια κρύα). < Νύχτα (ιδρώτας· από τις 3 π.μ. ύπνος διαταραγμένος). < Στην αρχή του ύπνου (ρίγος). < Μετά το δείπνο (εξάψεις· υπνηλία). Ευαίσθητος στη μουσική.