Στον Ελλεβορισμό των Αρχαίων, ο Hahnemann έδειξε ότι το Verat. alb. ήταν το κύριο μέσο που χρησιμοποιούνταν στην Αντίκυρα και σε άλλα μέρη της Ελλάδας για να προκαλέσει τις εκκενώσεις που θεωρούνταν απαραίτητες για τη «θεραπεία». Η άνοιξη θεωρούνταν η πιο ευνοϊκή εποχή και το φθινόπωρο η επόμενη. Μεταξύ των νοσημάτων στα οποία εφαρμοζόταν η θεραπεία ήταν «ψυχικές διαταραχές, επιληψία, σπασμοί των μυών του προσώπου, υδροφοβία, πτυαλισμός του παγκρέατος, νοσήματα της σπλήνας, βρογχοκήλη, κρυφός καρκίνος» κ.λπ. (Hahnemann, παρατίθεται από τον Teste). Ο Hahnemann λέει (M. M. P.) ότι αναμφίβολα πολλοί ασθενείς θεραπεύτηκαν, αλλά όχι λίγοι υπέκυψαν στις τεράστιες δόσεις που χορηγούνταν. Έδειξε ότι αυτές οι δόσεις ήταν εντελώς περιττές, όταν τα συμπτώματα του πειράματος λαμβάνονται ως οδηγοί. Η «εκκενωτική» χρήση του Ver. δίνει μία από τις χαρακτηριστικές ενδείξεις για την ομοιοπαθητική του χρήση — οι εκκρίσεις του είναι άφθονες· άφθονα κόπρανα, άφθονος έμετος, άφθονα ούρα, άφθονη σιελόρροια και άφθονος ιδρώτας. Οι εκκενώσεις αποστραγγίζουν τους ιστούς όπως στη χολέρα, νοσήμα στο οποίο οι παθογενετικές του επιδράσεις το κατατάσσουν στα πρώτα φάρμακα, μαζί με το Camp. και το Cupr. στην τριάδα του Hahnemann. Οι εκκενώσεις εξαντλούν τη ζωτικότητα όσο και τους ιστούς και προκαλούν ίλιγγο· σκοτάδι μπροστά στην όραση, λιποθυμία, κατάρρευση: «Ταχύτατη καθίζηση των δυνάμεων· πλήρης εξάντληση· κρύος ιδρώτας και κρύα ανάσα.» «Δέρμα μπλε, πορφυρό, κρύο, ζαρωμένο· μένει σε πτυχές όταν τσιμπηθεί.» «Πρόσωπο ιπποκρατικό, μύτη μυτερή.» «Χέρια παγωμένα.» «Πρόσωπο και πόδια παγωμένα.» Αυτή η ψυχρότητα είναι μια άλλη από τις χαρακτηριστικές ενδείξεις του Ver. Είναι μια όψη της πυρετογόνου δύναμης του φαρμάκου: «Ψυχρότητα όλου του σώματος.» «Ψυχρότητα που διατρέχει όλο το σώμα αμέσως μετά τη λήψη του.» «Αίσθηση εσωτερικού ρίγους τον διέτρεξε από το κεφάλι ως τα δάχτυλα των δύο ποδιών ταυτόχρονα.» «Συνεχές ρίγος στην πλάτη και πάνω στα χέρια.» Πολύ χαρακτηριστικά είναι: «Αίσθημα κρύου στην κοιλιά·» «ψυχρότητα σαν κομμάτι πάγου στην κορυφή του κεφαλιού·» «κρύα μύτη·» «πρόσωπο κρύο και καταρρευσμένο·» «κρύα γλώσσα·» και πιο χαρακτηριστικό απ' όλα, «κρύος ιδρώτας στο μέτωπο.» Μαζί με την ψυχρότητα υπάρχει μπλε χρώμα προσώπου και άκρων. Το Ver. μοιάζει με τη χολέρα στο ότι η ψυχρότητα κυριαρχεί στον πυρετό του, αλλά έχει επίσης «θερμότητα και ερυθρότητα προσώπου και χεριών.» Με τον πυρετό τείνει να συνοδεύεται παραλήρημα και παρατεταμένος ύπνος. Το παραλήρημα μπορεί να αναπτύξει μεγάλη ένταση και βία: «Μανία: σκίζει τα ρούχα του· δαγκώνει τα παπούτσια της σε κομμάτια και καταπίνει τα θραύσματα· βρίζει· χτυπάει με τα πόδια· θέλει να το σκάσει· κάνει μεγάλο θόρυβο.» Αυτά και όμοια συμπτώματα φαίνεται να υποδεικνύουν το Ver. σε οξείες παθήσεις συνοδευόμενες από παραλήρημα· και επίσης σε περιπτώσεις ψυχικής αποξένωσης, η οποία ήταν εξέχουσα μεταξύ των παθήσεων που θεραπεύονταν με το φάρμακο από τους αρχαίους. Ο Hahnemann λέει για το Ver. ότι έχει τη δύναμη «να προάγει τη θεραπεία σχεδόν του ενός τρίτου των τρελών στα φρενοκομεία (κατά πάσα πιθανότητα ως ομοιοπαθητικό ενδιάμεσο φάρμακο).» Ένα από τα συμπτώματα που πήρε ο Hahnemann από τον Grading είναι αυτό: «Καταπίνει τα δικά του κόπρανα,» το οποίο ο Goullon επιβεβαίωσε (Z. Berl. V. H. A., xix. 156): ένα παιδί είχε μανία να τρώει τα δικά του κόπρανα ή κουτσούμια που βρίσκονταν στον δρόμο. Ver. 2., τρεις φορές ημερησίως, θεράπευσε σε έναν μήνα. Η μανία του Ver. μπορεί να είναι του εξηρτημένου τύπου, θρησκευτική ή σεξουαλική. Φαντάζεται ότι είναι έγκυος και ότι σύντομα θα γεννήσει· νυμφομανία· λοχιακή μανία· μανία να φιλάει όλους έχουν θεραπευτεί με το Ver. Γενικά θα υπάρχουν συναφή συμπτώματα του Ver. για να επιβεβαιώσουν την επιλογή: ψυχρότητα, μπλε χρώμα, κατάρρευση, λιποθυμία, έμετος ή διάρροια. Το Ver. είναι μεγάλο φάρμακο λιποθυμίας. Υπάρχει λιποθυμία από συναισθήματα, από την ελάχιστη προσπάθεια, από λόξιγκα, από κόπρανα. Αίσθημα καθίζησης κατά την αιμορραγία. Οι γαστρικές καταστάσεις χαρακτηρίζονται από ακραία πείνα· επιθυμία για κρύο φαγητό και δροσιστικά πράγματα· δίψα για παγωμένο νερό. Αυτό το τελευταίο είναι πολύ χαρακτηριστικό και εμφανίζεται στο ρίγος και τη θερμότητα του πυρετού. Η αφθονία των κοπράνων διακρίνει το Ver. από το Camph. Οι εκκενώσεις τείνουν να είναι πράσινες, έμετος, κόπρανα, ούρα. Η χαρακτηριστική διάρροια του Ver. είναι: συχνή, πρασινωπή, εκρηκτική· ανάμεικτη με νιφάδες· κοπτική κολική, με σπασμούς που αρχίζουν στα χέρια και τα πόδια και απλώνονται παντού· εξαντλητική, μετά από τρόμο· < από την ελάχιστη κίνηση· με έμετο, κρύο ιδρώτα στο μέτωπο κατά την κένωση και εξάντληση μετά. «Βίαιος έμετος με πλούσια διάρροια» είναι χαρακτηριστική ένδειξη του Ver. Η δυσκοιλιότητα του Ver. δεν είναι λιγότερο χαρακτηριστική: καμία επιθυμία· κόπρανα μεγάλα, σκληρά· σε στρογγύλες μαύρες μπάλες· από ανενεργό ορθό· συχνή επιθυμία που γίνεται αισθητή στο επιγάστριο· επώδυνη σε βρέφη και παιδιά· σε γυναίκες μετά τον τοκετό. Το Ver. είναι μεγάλος παραγωγός πόνου, και οι πόνοι των νευραλγιών του (δυσμηνόρροια, ημικρανία) συχνά συνοδεύονται από διάρροια, έμετο, κρύο ιδρώτα, λιποθυμία ή εξάντληση. Αυτή η περίπτωση αναφέρθηκε στο P. C. J. H. (vii. 150): Προσωπαλγία, δεξιά πλευρά, κρατούσε μια αναιμική γυναίκα ξύπνια και σε δυστυχία επί αρκετές ημέρες και νύχτες από τον συνθλιπτικό παροξυσμικό πόνο, προκαλώντας εφίδρωση και εξάντληση. Το Ver. θεράπευσε αμέσως. Ο E. F. Watts (A. H., xxi., 317) είχε αυτή την περίπτωση: Η κυρία C. έπασχε από σοβαρούς νευρικούς πονοκεφάλους επί χρόνια. Κάθε υπερπροσπάθεια, όπως ιππασία ή εργασία σε ζεστές ημέρες, τους προκαλούσε. Συχνά άρχιζαν στο ινίο, εγκαθίσταντο καμιά φορά στον ένα οφθαλμό καμιά φορά στον άλλον. Το Spi. και το Sil. δεν έδωσαν ανακούφιση. Μια μέρα ο Watts παρατήρησε ότι το φρύδι ήταν συσπασμένο και τα βλέφαρα σχεδόν κλειστά από την ένταση του πόνου. Το Ver. χορηγήθηκε τώρα και ανακούφισε αμέσως. Ο Gee (M. A., xxv. 22) θεράπευσε αυτή την περίπτωση με μία δόση Ver. 200: Η κυρία L., χήρα, 43 ετών, είχε ισχιαλγία επί τέσσερα χρόνια. Πόνος οξύς, παροδικός, καρφωμένος προς τα πάνω και προς τα κάτω και από τις δύο πλευρές προς το κέντρο. Θερμότητα <· «όσο πιο δροσερά τόσο καλύτερα.» Κρύος ιδρώτας με τις κρίσεις. Κεφαλαλγία από τους δύο κροτάφους προς τη βάση του εγκεφάλου < από τη θερμότητα. Η κορυφή του κεφαλιού φαγούραζει κατά τις κρίσεις. Ο πόνος την αναγκάζει να κινείται, αλλά καμία > από την κίνηση. Οι σπασμοί του Ver. είναι μέρος των γενικών του σπασμογόνων ιδιοτήτων. Οι σπασμοί του Ver. μπορεί να είναι τετανικοί, με σφιγμένη κάτω σιαγόνα, ή επιληπτικοί. Τα μάτια ιδίως σπασμώνονται ή τα βλέφαρα παραλύουν. Μπορεί να υπάρχει εξαφάνιση της όρασης ή σπινθήρες μπροστά στην όραση ή νυκταλωπία. Ξηρότητα και κάψιμο είναι κύριες αισθήσεις όπως και σε άλλα μέρη. Η ξηρότητα γίνεται αισθητή στη μύτη, το στόμα, τον ουρανίσκο, τον λαιμό. Το Ver. έχει οξεία δράση στα αναπνευστικά όργανα και έχει θεραπεύσει πολλές περιπτώσεις πνευμονίας όταν τα ψυχικά και άλλα συμπτώματα του Ver. ήταν παρόντα. Ένα κύριο τοπικό σύμπτωμα είναι το γαργάλημα: Γαργάλημα βαθιά στην τραχεία και τους βρόγχους. «Γαργάλημα στο στήθος, σαν να θα προκαλούσε βήχα, στο μέσο του στέρνου.» Αυτό το σύμπτωμα με οδήγησε στο φάρμακο στην ακόλουθη περίπτωση: Κυρία W. 30, είχε πολλό πόνο μέσα στον λαιμό. Επώδυνο έλκος στο στόμα. Λαιμός ερεθισμένος και με τάση να ελκωθεί. Γαργάλημα σε όλο το εσωτερικό του στήθους και του λαιμού· εξωτερικά ευαίσθητο. Κανένας πόνος κατά την κατάποση. Είχε κρυολόγημα και βήχα επί κάποιο διάστημα, ο βήχας πονάει το στήθος. Το Stan. δεν είχε καμία δράση. Το Ver. 1m τρεις φορές ημερησίως αφαίρεσε σταδιακά όλα τα συμπτώματα. Το Ver. ανταποκρίνεται στην καρδιακή αδυναμία που ακολουθεί οξέα νοσήματα· σφυγμός νηματοειδής· λιποθυμεί το πρωί· πρόσωπο κόκκινο όταν είναι ξαπλωμένη ή καθιστή, θανατηφόρα ωχρό· χέρια κρύα, υγρά. Το Ver. ταιριάζει σε (1) τα άκρα της ζωής — παιδιά και ηλικιωμένους· (2) λιτούς, χολερικούς ή μελαγχολικούς ανθρώπους· (3) νέους ανθρώπους και γυναίκες αίματος ή νευρο-αιματικής ιδιοσυγκρασίας (των ορεσιβίων.—Teste)· (4) ανθρώπους που είναι συνήθως κρύοι και ελλιπείς σε ζωτική αντίδραση· (5) προσωπικότητες με εύθυμη διάθεση· (6) με ασταθή διάθεση· (7) αναιμικά άτομα. Ιδιαίτερες Αισθήσεις είναι: Σαν να είναι έγκυος ή στους πόνους του τοκετού. Σαν να έχει κακή συνείδηση ή να έχει διαπράξει έγκλημα. Σαν να είναι σε όνειρο. Σαν τα πράγματα να στριφογύριζαν σε κύκλο. Σαν κομμάτι πάγου στην κορυφή του κεφαλιού. Κάψιμο στον εγκέφαλο. Σαν το κεφάλι να θα σκάσει. Σαν θερμότητα και κρύο ταυτόχρονα στο τριχωτό. Μαλλιά σαν ηλεκτρισμένα. Βλέφαρα σαν τριμμένα. Σαν η εσωτερική επιφάνεια των βλεφάρων πολύ ξηρή. Σαν εκατοντάδες λεπτές βελονιές να μπήγονται στα βλέφαρα. Σαν τα αυτιά να ήταν κλεισμένα. Σαν εναλλασσόμενο ρεύμα κρύου και ζεστού αέρα να βγαίνει από το αυτί. Σαν η μύτη ξηρή. Σαν τα δόντια γεμάτα μολύβι. Σαν η γλώσσα πολύ βαριά. Σαν σκόνη στον λαιμό. Σαν το στόμα επενδυμένο με βλέννα. Σαν κάτι ζωντανό να τρέχει από το στομάχι στον λαιμό. Σαν από λυσσώδη πείνα, πόνος στο στομάχι. Ακτινωτός πόνος από την κοιλιά. Δυσφορία πάνω από την καρδιά και το επιγάστριο. Αίσθημα καθίζησης, κενότητας στην κοιλιά. Σαν μαχαίρια να κόβουν τα σπλάχνα. Σαν καυτά κάρβουνα στην κοιλιά. Σφιξίματα σαν με πένσα στην κοιλιά. Σαν τα έντερα στριμωγμένα σε κόμπο. Σαν κρύο νερό να διατρέχει τις φλέβες. Χέρια σαν μωλωπισμένα ή σπασμένα. Σαν τα οστά του αριστερού αντιβραχίου να πιέζονταν. Σαν τα χέρια πολύ γεμάτα και πρησμένα, αισθάνονται κρύα όταν σηκώνονται. Σαν τα χέρια να είχαν μουδιάσει. Σαν ένα βαρύ πέτρα να ήταν δεμένη στα πόδια και τα γόνατα. Τα άκρα πονάνε σαν εξαντλημένα από υπερβολική κούραση. Σαν να θα έπρεπε να πετάξει μακριά. Ηλεκτρικοί πόνοι εμφανίζονται σε διάφορα μέρη. Τα συμπτώματα είναι: < Από το άγγιγμα· πίεση-σόκ από τραυματισμό. Ελάχιστα τραύματα = λιποθυμία. Ηρεμία > αίσθημα παλμών. Οριζόντια θέση > έμετο, βήχα και γενική κατάσταση. Κλίση του κεφαλιού < κεφαλαλγία· = ορμή αίματος προς το κεφάλι. Κίνηση <. Ρίψη του κεφαλιού προς τα πίσω > άσθμα. Περπάτημα > τραντάγματα στα άκρα· νευραλγία χεριών και ποδιών· πόνος στα πόδια και τα γόνατα. Ελάχιστη προσπάθεια = λιποθυμία· βήχας· ιδρώτας. < Νύχτα· και πρωί κατά την αφύπνιση. Θερμότητα <. Ζεστό νερό <. Πόσιμο <. Κρύο φαγητό και ποτό < βήχας. Πόσιμο κρύου νερού σε ζεστή ημέρα = διάρροια. < Υγρός καιρός. < Αλλαγή καιρού. (Ρευματισμοί < σε βρεγμένο καιρό που διώχνει τον ασθενή από το κρεβάτι.—Nash.) < Δροσερός, οξύς αέρας = ξηρός βήχας με γαργάλημα. < Πριν και κατά την έμμηνο ρύση· πριν και κατά την κένωση· μετά την κένωση· κατά τον ιδρώτα. < από τρόμο.