Το Zn. ac. αποδείχθηκε από τον Hahnemann και άλλους. Τα πιο ιδιαίτερα συμπτώματα ήταν τα εξής: «Ο εγκέφαλος αισθάνεται μωλωπισμένος και σαν να είναι πασπαλισμένος με αλάτι.» «Ο λαιμός φαίνεται πολύ σφιγμένος και η γλώσσα πολύ κοντή.» Υπήρχε οδονταλγία < με το άγγιγμα. Ρίγος με τρέμουλο κατά τη διάρκεια και μετά τον έμετο. Κενή, πεινασμένη αίσθηση. Πόνος και παραλυτική κατάσταση των χεριών. Τα συμπτώματα ήταν < το βράδυ. < Με την κίνηση. < Περπάτημα σε ανοιχτό αέρα. Οι μόνες κλινικές χρήσεις του Zn. ac. που γνωρίζω τις έμαθα από τον Burnett. Χρησιμοποιούσε το διάλυμα ψευδάργυρου του Rademacher στο Acetic Acid, και έδινε δόσεις 5 σταγόνων τρεις φορές την ημέρα σε νερό σε νοσοκόμες και άλλους που ήταν υποχρεωμένοι να εργάζονται με ανεπαρκή ποσότητα ύπνου. Έχω επαληθεύσει τη μεγάλη χρησιμότητα αυτού. Μια άλλη χρήση που έδωσε σε αυτό ο Burnett ήταν σε ερυσίπελας ηλικιωμένων. Στους αποδεικτικούς προκάλεσε φλυκταινικό εξάνθημα στο μέτωπο και στο γόνατο· και το δεύτερο συνοδευόταν από ηδονική φαγούρα.