Paterson: Biochemistry of the bowel flora

Κύριο

ΤΑ ΝΟΣΩΔΙΑ ΤΟΥ ΕΝΤΕΡΟΥ

ΤΟΥ John Paterson M. B., Ch. B., D. P. H. (Camb.), F. F. Hom.

Παρουσιάστηκε από τη Médi-T.

Βιοχημεία των μικροοργανισμών του εντέρου και των συναφών τους φαρμάκων.

Θα σας παρακαλούσα τώρα να ανατρέξετε στη λίστα ενώπιόν σας και να σημειώσετε τα φάρμακα της ομάδας που έχουν βρεθεί συσχετισμένα με κάθε τύπο μη ζυμωτικού ως προς τη λακτόζη μικροοργανισμού του εντέρου.

B. MORGAN (Bach)

Σε αυτή την ομάδα δύο στοιχεία είναι εξέχοντα, δηλ. το Sulphur και ο Άνθρακας. Σε αυτή την ομάδα υπάρχουν επίσης σύνθετα φάρμακα από τον φυτικό κόσμο, π.χ. το Lycopodium, και από το δηλητήριο ενός φιδιού, δηλ. το Lachesis.

B. Proteus (Bach)

Εδώ το εξέχον στοιχείο είναι το Χλώριο.

BACILLUS No. "7" (Paterson)

Bromine και iodine.

B. GAERTNER (Bach)

Silicea ; Phosphorus ; Φθόριο ; Merc. Viv.

Από αυτή τη λίστα θα είναι εμφανές ότι κάθε μικροοργανισμός συσχετίζεται με φάρμακα που έχουν ένα κεντρικό στοιχείο με το οποίο άλλα στοιχεία μπορεί να συνδυάζονται σχηματίζοντας φάρμακα ποικίλλουσας χημικής πολυπλοκότητας. Η πρακτική της Ομοιοπαθητικής θεμελιώνεται στην υπόθεση ότι το αληθινό ομοιοπαθητικό ομοιον (simillimum) (το ομοιοπαθητικό φάρμακο) σχετίζεται με τη διαταραγμένο μεταβολισμό (τη νόσο), και τώρα μπορεί να αποδειχθεί ότι ο μη ζυμωτικός ως προς τη λακτόζη μικροοργανισμός του εντέρου σχετίζεται βιοχημικά με τη νόσο και το ομοιοπαθητικό φάρμακο.

Το δυναμοποιημένο εμβόλιο —το νοσώδιο— που παρασκευάζεται από καλλιέργεια του μικροοργανισμού μπορεί να θεωρηθεί ότι αποτελεί ένα σύνθετο βιοχημικό σώμα που έχει τα χαρακτηριστικά του διαταραγμένου μεταβολισμού, και έτσι ότι είναι όμοιο με τη νόσο και, σύμφωνα με τον νόμο των ομοίων, ότι έχει ειδική θεραπευτική δύναμη να αποκαταστήσει την ισορροπία, μια κατάσταση ευεξίας, δηλ. υγείας.

Τα επιμέρους μέλη κάθε ομάδας μπορεί να έχουν κάποια θεραπευτική δράση σε μια συγκεκριμένη νόσο, αλλά η δράση των απλούστερων στοιχείων μπορεί να είναι ατελής και να απαιτεί τη συνδρομή των πιο σύνθετων φαρμάκων, και με βάση αυτή την υπόθεση μπορεί κανείς να διατυπώσει μια σειρά πρακτικών κανόνων για τη χρήση των φαρμάκων και των νοσωδίων και στην πράξη να δείξει πώς το ένα μπορεί να συμπληρώνει τη δράση του άλλου.