Calc. Το sulph. συνδέεται στενά με το Hepar sulph. calc., που είναι ακαθάριστο θειούχο ασβέστιο, αλλά έχει ευρύτερο πεδίο και βαθύτερη δράση στις πυώδεις διεργασίες. Είναι το «άλας του συνδετικού ιστού» του Schüssler, και οι περισσότερες ενδείξεις για τη χρήση του προέρχονται από την κλινική του εμπειρία. Στην τελευταία έκδοση της Βιοχημικής του Θεραπείας ο Schüssler απορρίπτει το Calc. sul. επειδή δεν αποτελεί πραγματικό συστατικό των ιστών, και κατανέμει τις λειτουργίες του μεταξύ Silicea και Nat. Phos. Οι ομοιοπαθητικοί, μη έχοντας Βιοχημική θεωρία να υποστηρίξουν, μπορούν να συνεχίσουν τη χρήση του χωρίς δισταγμό, ιδίως αφού έχει αποδειχθεί από τον Hering και άλλους. Ενδείκνυται σε κάθε είδους περιπτώσεις αφού το πύον βρει διέξοδο. Ο Nash έχει θεραπεύσει με αυτό μια περίπτωση πυώδους νεφρού. Διαφέρει από το Hepar στην ευαισθησία στον αέρα: το Hepar δεν αντέχει την παραμικρή έκθεση· το Calc. sul. έχει > στον ανοιχτό αέρα· βελτίωση περπατώντας σε αυτόν· επιθυμία για αυτόν. Και τα δύο έχουν < από αλλαγή του καιρού. Το Calc. sul. δεν έχει την υπερβολική ευαισθησία στην αφή που παρατηρείται στο Hepar. Ο Hansen το συνιστά στο ξηρό έκζεμα στα παιδιά. Κυστικοί όγκοι, ινομυώματα και πολύποδες έχουν θεραπευθεί με Calc. sul.