Παλαιό φάρμακο, που έγινε κλασικό από τη ζωντανή περιγραφή του Πλάτωνα για τη χρήση του στον θάνατο του Σωκράτη. Η ανοδική παράλυση που προκαλεί, καταλήγοντας σε θάνατο από αναπνευστική ανεπάρκεια, δείχνει την τελική τάση πολλών συμπτωμάτων που εμφανίστηκαν στις δοκιμές, για τα οποία το Conium είναι εξαιρετικό φάρμακο, όπως δυσκολία στο βάδισμα, τρόμος, αιφνίδια απώλεια δύναμης κατά το περπάτημα, επώμενη δυσκαμψία των ποδιών κ.λπ. Τέτοια κατάσταση συχνά βρίσκεται στα γηρατειά, εποχή αδυναμίας, καταβολής, τοπικών συμφόρησης και νωθρότητας. Αυτό είναι το ιδιαίτερο περιβάλλον στο οποίο το Conium επιλέγει να εκδηλώσει τη δράση του. Αντιστοιχεί στην εξάντληση, στην υποχονδρίαση, στις ουρολογικές διαταραχές, στην εξασθενημένη μνήμη και τη σεξουαλική εξάντληση που παρατηρούνται εκεί. Διαταραχές στην εμμηνοπαυσική μετάβαση, σε ηλικιωμένους και σε άγαμους. Η ανάπτυξη όγκων το προσκαλεί επίσης. Γενική αίσθηση μωλωπισμού από χτυπήματα. Μεγάλη εξάντληση το πρωί στο κρεβάτι. Αδυναμία σώματος και πνεύματος, τρόμος και αίσθημα παλμών. Καρκινική διάθεση. Αρτηριοσκλήρυνση. Οστεομυελίτιδα του στέρνου. Διευρυμένοι αδένες. Δρα στο αδενικό σύστημα, προκαλώντας στάση και σκλήρυνση, μεταβάλλοντας τη δομή του όπως στις σκοφουλικές και καρκινικές καταστάσεις. Τονωτικό μετά από γρίπη. Αϋπνία της πολλαπλής νευρίτιδας.