Ο Hahnemann δημοσίευσε δύο proving (δοκιμασίες φαρμάκου) του Conium : ένα, πιο σύντομο, στη Materia Medica Pura ; ένα, μεταγενέστερο, στις Chronic Diseases. Θα παραθέσουμε από τα εισαγωγικά σχόλια του δεύτερου. Αφού περιγράφει την ομοιοπαθητική του παρασκευή, λέει : " Οι μεγάλες φαρμακευτικές δυνάμεις αυτού του φυτού μπο να να συναχθούν από όσα έχουν γραφτεί από τον Stoerk και τους οπαδούς του για τα λαμπρά αποτελέσματα που επιτεύχθηκαν με το Conium τα έτη 1770, 1771 κ.λπ. Ωστόσο, αν και επιτεύχθηκαν κάποια καλά αποτελέσματα, τουλάχιστον στην αρχή, στη θεραπεία ορισμένων φρικτών ασθενειών, από την άλλη πλευρά, η επαναλαμβανόμενη χρήση υπερβολικών δόσεων αυτού του φαρμάκου προκάλεσε ανεπανόρθωτη βλάβη και κατέστρεψε έναν αριθμό ανθρώπινων ζωών. " Οι φαινομενικά αντιφατικές δηλώσεις των έντιμων παρατηρητών, βασισμένες στην αντίστοιχη εμπειρία τους, από τις οποίες άλλες είχαν τάση να χαροποιούν και άλλες να λυπούν την καρδιά, συμφιλιώθηκαν πρόσφατα από την Ομοιοπαθητική. Έχει δείξει ότι είναι αδύνατο να επιτευχθούν ευεργετικά αποτελέσματα από τη χρήση ηρωικών φαρμάκων με την απασχόληση μεγάλων και επαναλαμβανόμενων δόσεων ενός συγκριτικά άγνωστου και ισχυρού φαρμάκου στη θεραπεία εξίσου άγνωστων ασθενειών, ' αλλά ότι το φάρμακο πρέπει πρώτα να αποδειχθεί πάνω σε υγιή άτομα, και πρέπει να χορηγείται στις υψηλότερες δυναμοποιήσεις σε ασθένειες, στα συμπτώματα των οποίων οι δικές του παθογενετικές επιδράσεις είναι ομοιοπαθητικές.' " Τέτοιες δόσεις είναι πράγματι παράξενες αντιθέσεις των δόσεων που έχουν χρησιμοποιηθεί από τους αλλοπαθητικούς ιατρούς, 140 κόκκοι του εκχυλίσματος, ή ένα ποτηράκι κρασιού του φρέσκου χυμού, ακόμη και έξι φορές την ημέρα. Ο αληθινός ομοιοπαθητικός έχει το πλεονέκτημα να μην χρησιμοποιεί ποτέ αυτό το φάρμακο σε βάρος του ασθενούς του. " Αυτά τα τρομακτικά παραδείγματα με έχουν αποτρέψει από τη διερεύνηση των επιδράσεων εκείνου του φαρμάκου μέχρι πρόσφατα : τότε ήταν που ανακάλυψα τις αντι-ψωρικές του ιδιότητες. " Αυτό το φάρμακο, για να δράσει ευεργετικά, πρέπει συχνά να προηγείται από κάποια άλλα φάρμακα, και πρέπει τότε να χρησιμοποιείται στις μικρότερες δυνατές δόσεις. . . . ' Θυμάται κανείς πριν από χρόνια, στην Αθήνα, την επίσκεψη στη φυλακή του Σωκράτη, όπου ο γέρος φιλόσοφος συνάντησε ήρεμα τον θάνατο. Μπορεί να το δει κανείς τώρα — εκείνη την ανασκαφή, κάπου ψηλά στον συμπαγή βράχο της πλαγιάς του λόφου : μακριά και ρηχή (όπως την ανακαλεί κανείς, μετά από όλα αυτά τα χρόνια), αλλά ιδιαίτερου ενδιαφέροντος για τον ομοιοπαθητικό, εξαιτίας του τρόπου του θανάτου του. Είχε καταδικαστεί να πεθάνει πίνοντας ο εκθλιμμένος χυμός του κωνείου. Χρειάστηκε χρόνος για την παρασκευή. Ρώτησε τον δήμιο του, " Τι πρέπει να κάνω ; " " Περπάτα", του είπαν, " και όταν νιώσεις ένα βάρος στα πόδια σου, ξάπλωσε." Ήπιε το ποτήρι του θανάτου, ενώ οι αφοσιωμένοι φίλοι του παρακολουθούσαν, τον θρηνώντας ; και περπατούσε πέρα-δώθε μέχρις ότου, η κίνηση και η αίσθηση να εξαφανιστούν από τα πόδια του, ξάπλωσε. Ο δήμιος του εξέτασε, και βρήκε τα πόδια του κρύα και αναίσθητα — έπειτα, σύντομα, την κοιλιά του — έπειτα η νεκρότητα ανέβηκε ψηλότερα, και με μια σπασμωδική τρεμουλιασμά εξέπνευσε. Έτσι συμβαίνει με το κώνειο : σκοτώνει από τα άκρα προς τα πάνω, ενώ ο εγκέφαλος παραμένει καθαρός. Ποιος ήταν εκείνος που προκάλεσε τους διώκτες του, " Μπορείτε να σκοτώσετε το σώμα μου ; μπορείτε να σκοτώσετε και την ψυχή μου — αν μπορέσετε να την πιάσετε." Κάτι τέτοιο είπε ο Σωκράτης όταν ρωτήθηκε, " Με ποιον τρόπο πρέπει να σας θάψουμε ; " " Όπως θέλετε — τουλάχιστον αν δεν σας ξεφύγω. Όταν έχω πιει το δηλητήριο, δεν θα μείνω μαζί σας. . . . Κανείς δεν μπορεί να πει στην κηδεία ότι θάβει τον Σωκράτη — πείτε ότι θάβετε το σώμα μου ; και θάψτε το όπως θέλετε." Σκέπτονταν κανείς το Conium, θυμάται πάντα τον Σωκράτη, και το πώς το φάρμακο προκαλεί παράλυση, και παράλυση από κάτω προς τα πάνω. Ο ψυχισμός του Conium είναι θαμπός και ασκέπαστος ; το ακριβές αντίθετο του ψυχισμού του Cannabis ind. " Αδυναμία μνήμης : λησμοσύνη : αδυναμία διατήρησης πνευματικής προσπάθειας. Έχει αποστροφή για την κοινωνία, αλλά και φοβάται να μείνει μόνος. Απροθυμία για τις δουλειές : θαμπότητα : αδιαφορία. Υποχονδρίαση και υστερία από καταστολή της σεξουαλικής ορμής ή υπερβολική ενασχόληση μαζί της, με κατάθλιψη, άγχος και θλίψη. Του αρέσει να φορά τα καλύτερά του ρούχα, κάνει άχρηστες αγορές, νοιάζεται πολύ λίγο για τα πράγματα, τα σπαταλά ή τα καταστρέφει ; δεν θέλει να δουλεύει, προτιμά να παίζει." Έτσι βλέπουμε ότι και ο νους επιβραδύνεται, και οι ενέργειές του θαμπώνουν και παραλύουν. Θα διατρέξουμε όσα μας λέει ο Kent, μαζεύοντας και συμπυκνώνοντας : Αυτό το φάρμακο είναι βαθιά δρών, μακράς δράσης. Παθήσεις από κρυολόγημα, όταν οι αδένες επηρεάζονται σε όλο το σώμα . . . διήθηση στην περιοχή των ελκών και των φλεγμονωδών μερών ; στους αδένες κατά μήκος των λεμφαγγείων, ώστε να έχουμε μια αλυσίδα σαν κορδέλα από χάντρες. Το Conium έχει χρησιμοποιηθεί εκτενώς για κακοήθεις, καρκινικές παθήσεις των αδένων, και δεν είναι περίεργο, γιατί αρπάζει τους αδένες από την αρχή και διηθεί, και αυτοί σταδιακά γίνονται σκληροί σαν πέτρα, σαν σκίρρο. (Σχετικά με τη δράση του πάνω στα νεύρα.) Νεύρα σε κατάσταση μεγάλης αδυναμίας : τρέμουλο, τιναγμοί, συσπάσεις. . . . Σταδιακά αυξανόμενη παραλυτική αδυναμία, κάπως όμοια με το Cocculus. Το ήπαρ γίνεται σκληρό, νωθρό, διευρυμένο. Η κύστη μπορεί να αποβάλει μόνο μέρος των ούρων : ή παραλυτική κατάσταση και καμία αποδιωκτική δύναμη. Δράση τόσο βαθιά που σταδιακά φέρνει κατάσταση ηλιθιότητας. Ο νους εξαντλείται : κουρασμένος όπως οι μύες του σώματος. . . . Η αδυναμία να αντέξει οποιαδήποτε πνευματική προσπάθεια ή να καρφώσει την προσοχή πάνω σε κάτι, είναι μερικά από τα σημαντικότερα συμπτώματα σε αυτό το φάρμακο. Παθητικές μορφές παραφροίας. Σκέφτεται αργά ; — για εβδομάδες και μήνες, αν αναρρώσει καθόλου. " Ψυχικές περιπτώσεις με περισσότερη ή λιγότερη βία και δραστηριότητα είναι τέτοιες που αντιστοιχούν στο Bell., Hyos., Stram., Ars. — δεν θα δείτε τίποτα τέτοιο σε αυτό το φάρμακο. Ο νους είναι γεμάτος παράξενα πράγματα που ήρθαν λίγο-λίγο. Το Conium έχει αργό, παθητικό χαρακτήρα. Πλήρης αδιαφορία." Μεγάλη δυστυχία του νου, επαναλαμβανόμενη κάθε δεκατέσσερις ημέρες, δείχνοντας μια περιοδικότητα δύο εβδομάδων. Ο Kent τονίζει αυτό : — " Όποτε υπό ομοιοπαθητική θεραπεία το σωματικό βελτιώνεται και το πνευματικό χειροτερεύει, ο ασθενής δεν θα θεραπευτεί ποτέ." . . . Αυτό δεν σημαίνει την επιδείνωση που προκαλείται από το φάρμακο. Αν το πνευματικό δεν βελτιώνεται, σημαίνει ότι ο ασθενής χειροτερεύει. Δεν υπάρχει καλύτερη απόδειξη της καλής δράσης ενός φαρμάκου από την πνευματική βελτίωση. Οι ασθενείς του Conium δεν μπορούν να αντέξουν ούτε το ελαφρύτερο αλκοολούχο ποτό . . . οποιοδήποτε διεγερτικό ρόφημα θα φέρει τρέμουλο, διέγερση, αδυναμία του νου και εξάντληση. Μουδιάσματα : είναι γενικό σύμπτωμα. Μουδιάσματα με πόνοους (Plat., Cham.) ; πολύ συχνά μουδιάσματα με την αδυναμία. Ίλιγγος. Ίλιγγος όταν γυρίζει το κεφάλι, σαν να γυρίζει σε κύκλο ° όταν σηκώνεται από καθιστική θέση. Επιδείνωση ξαπλωμένος, σαν να γύριζε το κρεβάτι σε κύκλο : όταν γυρίζει στο κρεβάτι, ή όταν κοιτάζει τριγύρω : ενώ ξαπλώνει στο κρεβάτι όταν κυλίει τα μάτια, ή όταν στρέφει τα μάτια (σύγκριση Cocculus). . . . Ο ασθενής του Conium αδυνατεί να παρακολουθεί κινούμενα πράγματα χωρίς να πάθει κεφαλαλγία από αδιαθεσία. . . . Οδήγηση σε αμαξοστοιχίες, παρακολούθηση πραγμάτων σε ταχεία κίνηση, και αδυναμία ταχείας εστίασης : αργή προσαρμογή. (Έπειτα, σημείο) : Τα αντικείμενα φαίνονται κόκκινα ; με χρώματα ουράνιου τόξου ; ριγέ : διπλή όραση αδυναμία όρασης. Αποστροφή στο φως χωρίς φλεγμονή των ματιών. Τα βλέφαρα σκληραίνουν, παχύνουν, είναι βαριά και πέφτουν. Έχει θεραπεύσει επιθηλίωμα του βλεφάρου, και της μύτης και του μάγουλου. Έλκη του χείλους με σκλήρυνση. Βαθιά κάτω από το έλκος θα υπάρχει σκληρότητα, και κατά μήκος των αγγείων που στέλνουν λέμφο προς εκείνο το έλκος θα υπάρχει μια αλυσίδα από κόμπους. Πάρεση του οισοφάγου που εκτείνεται σε παράλυση : η τροφή κατεβαίνει μέρος του δρόμου και σταματά : — όταν πρόκειται να περάσει την καρδιακή στόμιο σταματά και μπαίνει στο στομάχι με μεγάλη προσπάθεια. Πίεση στο λαιμό σαν ένα στρογγυλό σώμα να ανέβαινε από το στομάχι. Αδυναμία να πιέσει κατά την κένωση, να αποβάλει τα περιεχόμενα λόγω της παραλυτικής αδυναμίας όλων των μυών που συμμετέχουν στην αποβολή : — ενώ τα ούρα σταματούν και ξεκινούν : διαλείπουν. Σταματούν, και χωρίς καμία πίεση ξεκινούν πάλι — δύο ή τρεις φορές κατά την ούρηση. Και ο Kent λέει, το Conium έχει θεραπεύσει ινομυώματα της μήτρας : έχει συγκρατήσει καρκινικές αναπτύξεις του τραχήλου. Το Conium έχει πράγματι προκαλέσει σκλήρυνση και διήθηση του τραχήλου. Ο βήχας του Conium — σχεδόν συνεχής : επιδείνωση ξαπλωμένος στο κρεβάτι : επιδείνωση κατά το πρώτο ξάπλωμα ; από τη λήψη βαθιάς ανάσας. Πρέπει να καθίσει και να τον βγάλει με βήχα. Κακές επιδράσεις από μωλωπισμούς και κτυπήματα στη σπονδυλική στήλη : τραυματισμοί, ιδίως οσφυϊκοί. Το Conium διαφέρει από πολλά φάρμακα. Είναι σύνηθες οι πόνοι και οι άλγοι να ανακουφίζονται όταν τα πόδια σηκώνονται σε μια καρέκλα ή στο κρεβάτι. Αλλά τα παθήματα και οι καταστάσεις του Conium βελτιώνονται όταν τα άκρα κρέμονται προς τα κάτω. Ο ασθενής με ρευματισμούς ή έλκη των ποδιών και τις άλλες παράξενες οδύνες των ποδιών, θα ξαπλώσει και θα αφήσει τα πόδια του να κρέμονται πάνω από το κρεβάτι μέχρι το γόνατο. . . . " Μέχρι σήμερα, δεν έχουμε καμία εξήγηση." Ένα άλλο σπουδαίο χαρακτηριστικό του φαρμάκου : ιδρώνει άφθονα κατά τον ύπνο. Μπορεί να πει ότι αν απλώς κλείσει τα μάτια θα ιδρώσει. Έπειτα, στενώσεις και συσπάσεις. . . . Ο Burnett διηγείται μια παλαιομοδίτικη μικρή ιστορία : Είχε συνταγογραφήσει Conium για τη σύζυγο ενός συγκεκριμένου Επισκόπου που ανέπτυσσε κακοήθη νόσο της γλώσσας. Στην επόμενη επίσκεψή του " βρήκε τη λαίδη σε φοβερή οργή, και όταν ρώτησα, μου ούρλιαξε — ' Δεν έχω πιει το φάρμακό σου, ούτε μια σταγόνα.' Γιατί όχι ; ' Γιατί όχι, βέβαια ! Είναι Conium, και το συνταγογράφησες επειδή είμαι γριά γυναίκα ! ' Ματαία διαμαρτυρόμουν." Ο Burnett προσθέτει υποσημείωση, " Στους αμύητους μπορώ να εξηγήσω ότι στα ομοιοπαθητικά ' μικρά βιβλία ' αναφέρεται υπό το Conium ότι είναι καλό για τα πάθη των γριών γυναικών." Μπορεί κανείς να προσθέσει ότι επίσης στιγματίζεται ως καλό για γέρους εργένηδες και γριές δεσποινίδες ! Αλλά τα παραπάνω αποτελούν παράδειγμα ενός από τους λόγους για να μην λέμε στους ασθενείς τι συνταγογραφούμε. Οι γνώστες ανάμεσά τους, δηλαδή οι κάτοχοι των ' μικρών ' ομοιοπαθητικών βιβλίων, ψάχνουν τα φάρμακα, και επικρίνουν τις συνταγογραφήσεις σας, εγκρίνοντας ή απορρίπτοντας από εκείνο το επικίνδυνο πράγμα, μια μικρή γνώση : ή καταλήγουν σε λάθος, ενίοτε μάλιστα καταστροφικά, συμπεράσματα, συναγόμενα από όσα μπορούν να βρουν σχετικά με τις χρήσεις του φαρμάκου : — ή, αφού βρουν όφελος από όσα τους δώσατε, προχωρούν να το καταχρώνται, χωρίς να συνειδητοποιούν ότι, όχι μόνο ' ό,τι μπορεί να προκαλέσει ένα φάρμακο, μπορεί να το θεραπεύσει', αλλά και ότι ' ό,τι μπορεί να θεραπεύσει ένα φάρμακο, μπορεί επίσης να το προκαλέσει.' Το φάρμακο δεν είναι τα πάντα στην Ομοιοπαθητική, αλλά ο τρόπος συνταγογράφησής του. Ιδού μια σύνοψη της συνεισφοράς του NASH στην κλινική μας γνώση για το Conium. Η επιτομή του είναι αυτή όλων των συγγραφέων της ομοιοπαθητικής Materia Medica. Δηλαδή.