Κοκίτης με βίαιες κρίσεις που διαδέχονται η μία την άλλη ταχύτατα, μόλις προλαβαίνει να πάρει ανάσα (ξυπνά στις 6-7 π.μ. και δεν σταματά να βήχει μέχρι να ανέβει μεγάλη ποσότητα tenacious βλέννας, Coc. c. - πλούσια επισταξία κατά τη διάρκεια κάθε κρίσης, Ind.; "minute gun" κατά τη διάρκεια της ημέρας, whooping τη νύχτα, Cor. r.). Βήχας βαθύηχος, βραχνός, γαβγίζων (Verb.), < μετά τα μεσάνυχτα, κατά τη διάρκεια ή μετά από ιλαρά· σπασμωδικός, με λόξιγκα, εμετικές κινήσεις και έμετο (Bry., Kali c.). Συνεχής, ερεθιστικός βήχας σε παιδιά, αρχίζει μόλις το κεφάλι αγγίζει το μαξιλάρι τη νύχτα (Bell., Hyos, Rum.). Νυχτερινός βήχας νέων ατόμων σε φθίση· αιματηρά ή πυώδη πτύελα. Βήχας: < από τη ζέστη, το πόσιμο, το τραγούδι, το γέλιο, το κλάμα, την κατάκλιση, μετά τα μεσάνυχτα. Κατά τον βήχα: έμετος νερού, βλέννας, και συχνά αιμορραγία από τη μύτη και το στόμα (Cup.). Αίσθημα φτερού στον λάρυγγα, που προκαλεί βήχα. Νόσοι που επικρατούν κατά τη διάρκεια επιδημίας κοκίτου. Λαιμός του κληρικού· με τραχιά, ξυστική, ξηρή αίσθηση βαθιά στον φάρυγγα· φωνή βραχνή, βαθιά, άτονη, ραγισμένη, απαιτεί προσπάθεια για να μιλήσει (Arum.). Στένωση και σύρσιμο στον λάρυγγα· βραχνάδα, και κίτρινα ή πράσινα πτύελα. Λαρυγγική φθίση μετά από κοκίτο (βρογχική καταρροή που ακολουθεί, Coc. c.).