Το κύριο γνώρισμα των επιδράσεων της Drosera είναι ένας σπασμωδικός βήχας που μοιάζει με τον κοκίτη, στην οποία νόσο αποτελεί ένα από τα κύρια φάρμακα, όπως επίσης και στον σπασμωδικό βήχα της φθίσης. Ο χαρακτηριστικός βήχας είναι: Συχνές κρίσεις γαβγίζοντος βήχα· < το βράδυ και μετά τα μεσάνυχτα· ο ασθενής κρατά το πλευρό του· κάνει εμετό αν δεν μπορέσει να ανεβάσει φλέγμα· κάθε προσπάθεια να ανεβεί λίγο φλέγμα καταλήγει σε λόξιγκα και εμετό· μπορεί να υπάρχουν αιματηρά κόπρανα. Ο Teste, που κατατάσσει την Drosera στην ομάδα φαρμάκων Zincum, αναφέρει ότι φύεται σε υγρές λιβαδικές εκτάσεις, κατά μήκος των ορίων των ελών, και ότι τα ζώα την αποφεύγουν. Ο Barrich αναφέρει ότι όταν τη φάνε τα πρόβατα τους προκαλεί βήχα που τους είναι θανατηφόρος. Περιέργως, οι Γερμανοί ιατροί του δέκατου όγδοου αιώνα τη συνιστούσαν ως πανάκεια για τη βραχνάδα, τις θωρακικές νόσους, ακόμη και για τη φθίση. Ο Serrand από το Παρίσι (μετάφραση H. R., vi. 153) υποστηρίζει ότι η Drosera έχει σημαντικό ρόλο στην προφύλαξη από το φυματίωμα. Αναφέρεται στο γεγονός ότι τα πρόβατα που τρώνε φύλλα Drosera αποκτούν νυχτερινό βήχα και πεθαίνουν, και ότι ο υπεζωκότας γατών στα οποία είχε χορηγηθεί Drosera βρέθηκε διάσπαρτος από φυμαριώματα. Οι ενδείξεις που απαιτούν το φάρμακο στο προδρομικό στάδιο είναι: ωχρότητα, αδυναμία, απώλεια όρεξης, ξηρός βήχας, εξάντληση/λεπτότητα. Τρεις λαρυγγοσκοπικές ενδείξεις είναι: (1) Αναιμία και ωχρότητα του λάρυγγα· (2) φωνητικές χορδές που δεν πλησιάζουν επαρκώς λόγω λειτουργικής διαταραχής των κρικο-αρυτανοειδών μυών· (3) ερυθρότητα και οίδηση του βλεννογόνου που καλύπτει και βρίσκεται μεταξύ των αρυτανοειδών χόνδρων. Ο Dr. Serrand συνιστά το Dros. και σε περιπτώσεις διαγεγνωσμένης φθίσης. Το χορηγεί στις χαμηλές αραιώσεις. Ο Buchmann από το Alvensleben συμφωνεί με τον Hahnemann ότι το Dros. σε υψηλή αραίωση δεν πρέπει να επαναλαμβάνεται. Θεράπευσε ο ίδιος έναν βρογχικό καταρροή που τον προσβαλλούσε κάθε άνοιξη και φθινόπωρο, με χαρακτηριστικό έναν βίαιο τσούξιμο-βήχα που σχεδόν τον έφερνε σε απελπισία τη νύχτα, με Dros. 1x. και Ø. Μία μόνο δόση μόλις άρχιζε το τσούξιμο στον λάρυγγα αρκούσε να το καταπραΰνει αμέσως και του επέτρεπε να αναπαυθεί, και επαναλαμβανόταν μόνο όταν επέστρεφε το τσούξιμο. Μεταξύ των χαρακτηριστικών της Drosera είναι: Σπασμωδικοί και σφιγκτικοί πόνοι στην κοιλιά· στον λάρυγγα· στον λαιμό· στον θώρακα· στα υποχόνδρια. Μυρμήγκιασμα στον λάρυγγα· αίσθημα σαν μαλακή μάζα να έχει κολλήσει στον λάρυγγα, σαν πούπουλο. Δύσκολη κατάποση στερεών. Η φωνή αποτυγχάνει. Ραφές πόνων στον θώρακα και σε όλα τα μέρη· διαπεραστικοί πόνοι στον εγκέφαλο. Σουβλιές από την αριστερή οσφύ προς το πέος· κνησμώδεις σουβλιές στη βάλανο. Αιμορραγίες ζωηρού κόκκινου αίματος, από τη μύτη· το στόμα (αιματηρό σάλιο)· με τον εμετό· με τα κόπρανα· με τα πτύελα. Νυγμοί τσουβαλιασμένοι πόνοι στις αρθρώσεις και στα μακρά οστά. Το Dros. έχει πολλούς πόνους γύρω από τις ισχιακές αρθρώσεις και έχει θεραπεύσει ισχιαλγία με τα εξής χαρακτηριστικά: "Πιεστικοί πόνοι, < από την πίεση, από την κλίση προς τα εμπρός, από το να ξαπλώνει στο επώδυνο μέρος, > αφού σηκωθεί από το κρεβάτι." Εξάνθημα σαν ιλαρά· μυρμήκιασμα καυστικό κνησμώδες· < όταν ξε robeίται· > με το ξύσιμο· αιμορραγικά, καυτά έλκη, κοπώδεις πόνοι. Επιληπτικές κρίσεις: με ακαμψία· με σπασμωδικές συσπάσεις των άκρων· μετά την κρίση, αιμοπτυσία και ύπνος. Τα συμπτώματα είναι < προς το βράδυ και μετά τα μεσάνυχτα. < Με τη ζεστασιά· με τα ζεστά ροφήματα· > στον καθαρό αέρα. Πολλά συμπτώματα είναι < σε ηρεμία και όταν ξαπλώνει στο κρεβάτι. Η στήριξη του μέρους > τους πόνους στο κεφάλι και στον θώρακα. Η κλίση προς τα εμπρός <· το περπάτημα >· το τραγούδι και η ομιλία <. Η κίνηση του ματιού < τους πονοκεφάλους. Η κίνηση > τις σουβλιές στον θώρακα και στις αρθρώσεις, και το ρίγος. < From τα οξέα.