Το Hyoscyamus («Hog-bean») είναι στενά συγγενικό βοτανικά με το Belladonna, και στην παθογενετική δράση τα δύο φάρμακα μοιάζουν πολύ στα κύρια χαρακτηριστικά τους. Όταν όμως εξεταστούν προσεκτικά, οι διαφορές τους είναι αρκετά εμφανείς ώστε η διάκρισή τους να είναι εύκολη. Αν και μερικές φορές αναπτύσσεται κοντά σε ποτάμια, το Bell. ευδοκιμεί καλύτερα σε ασβεστώδες έδαφος. Το Hyo. βρίσκεται να αναπτύσσεται σε παλιές σωρούς απορριμμάτων, κοντά σε ερείπια, σε άκρες δρόμων, και μερικές φορές σε παραθαλάσσιες περιοχές. Το άνθος του Bell. είναι θαμπό, πορφυροκαφέ· του Hyo. ένα βρώμικο κίτρινο, με ραβδώσεις χρώματος βυσσινί. Το Bell. είναι λείο φυτό, ενώ το Hyo. είναι πυκνά καλυμμένο με πυκνά πλεγμένες τρίχες και από μια κολλώδη, βαριάς οσμής έκκριση. Μια περίπτωση δηλητηρίασης από σπόρους Hyoscyamus, που μπήκαν σε σούπα αντί για σπόρους σέλινου, που ανακοινώθηκε στους Times (14 Μαΐου 1892) από τον κ. F. Mackarness, έναν από τους πάσχοντες, δίνει μια καλή γενική ιδέα της δράσης του φαρμάκου. «Περίπου δέκα λεπτά μετά την κατανάλωση της σούπας άρχισα να νιώθω αρκετά ζαλισμένος, και μόλις μπορούσα να καταπιώ το φαγητό που έτρωγα, το οποίο είχε γεύση σαν να μην ήταν τίποτα άλλο παρά σκόνη και στάχτη. Ταυτόχρονα η γυναίκα μου ένιωσε τόσο αδύναμη που με παρακάλεσε να τη βοηθήσω να ανέβει αμέσως στο δωμάτιό της. Αυτό το έκανα με κάποια δυσκολία, έχοντας να κρατηθώ από την κουπαστή με το ένα χέρι ενώ την στήριζα με το άλλο. Ταυτόχρονα, επίσης, η όρασή μας θόλωσε, το στόμα και ο λαιμός μας ξεράθηκαν, και αρχίσαμε να νιώθουμε κρύο. Προσπάθησα μάταια να ζεσταθώ καθόμενος πάνω από το τζάκι του σαλονιού, αλλά ένιωσα μόνο έντονη υπνηλία. . . . Όταν έφτασε ο δρ Martin είχα μεγάλη δυσκολία όχι μόνο να σηκωθώ να τον υποδεχθώ, αλλά και να τον κάνω να καταλάβει τι είχε συμβεί, τόσο ασαφής ήταν η άρθρωσή μου. Ωστόσο, από τη διαστολή των ματιών μας, την ξερή κατάσταση των γλωσσών μας, και την κατάσταση του σφυγμού μας (αυτός της γυναίκας μου είχε ανέβει στις 140), εκείνος φυσικά είδε ότι είχαμε δηλητηριαστεί σοβαρά, και πρότεινε δραστικά φάρμακα που μάλλον μας έσωσαν από πολύ σοβαρές συνέπειες· γιατί ακόμα και την επόμενη μέρα η όρασή μας ήταν ακόμα ελαττωματική, και τα χέρια της γυναίκας μου ήταν ελαφρώς παραλυμένα.» Ο δρ W. S. Mills ανακοίνωσε στο N. A. J. H., Νοέμβριος 1899, μια εμπειρία του ίδιου. Ένας ασθενής είχε αντιρρήσει για τη γεύση νερού στο οποίο είχε αναμειχθεί Hyo. Ø, οπότε ο δρ Mills πήρε ένα κουταλάκι του γλυκού απλώς για να το γευτεί. «Λίγες στιγμές αργότερα διαπίστωσα ότι προκάλεσε μια περίεργη αίσθηση σε όλο το σώμα. Ένιωσα σαν να μην είχα βάρος, σαν να περπατούσα μέσα και πάνω σε αέρα. Το κεφάλι μου ένιωθε ελαφρύ. Είχα μια τρελή επιθυμία να γελάσω και να φωνάξω. Μόνο με τη μέγιστη χρήση της θέλησής μου μπορούσα να συγκρατήσω τον εαυτό μου από το να κάνει κάτι γελοίο. Ακόμα και όταν ανάγκασα τον εαυτό μου να σκεφτεί τη θέση ευθύνης μου ως ιατρικός φροντιστής αυτού του πολύ άρρωστου άνδρα, και την απόλυτη ανάγκη να κρατώ τα λογικά μου, μου ήταν δύσκολο να συγκρατήσω την ευθυμία μου. Μπορώ να παρομοιάσω την κατάσταση μόνο με μια ήπια γεμάτη χαρά μέθη—ένα «αστείο μεθύσι». Ήξερα ότι ήμουν χαζός, αλλά δεν μπορούσα να το αποφύγω. Για να μην χάσω την αξιοπρέπειά μου μπροστά στις νοσοκόμες και την οικογένεια, κλειδώθηκα στο μπάνιο για λίγα λεπτά και έκανα γκριμάτσες στον εαυτό μου στον καθρέφτη.» Η κατάσταση πέρασε σε μισή ώρα. Αυτές οι δύο εμπειρίες, σύντομες όπως ήταν, καλύπτουν μεγάλο μέρος του εδάφους που καταλαμβάνει το Hyo. Ο πυρετός του Hyo. είναι περισσότερου του χαμηλού, μουρμουριστού τύπου, ενώ αυτός του Bell. τείνει να είναι βίαιος και οργισμένος. Το Hyo. έχει επίσης κρίσεις ανεξέλεγκτης οργής, αλλά η βία δεν είναι τόσο διατηρήσιμη όσο αυτή του Bell. Το πρόσωπο του Bell. είναι κόκκινο, του Hyo. χλωμό ή γαλαζωπό. Το Hyo. αντιστοιχεί σε μεγαλύτερη ποικιλία περιπτώσεων μελαγχολίας από το Bell., και εδώ ένα μεγάλο χαρακτηριστικό είναι η «ύποπτητα», που συναντάται τόσο συχνά σε περιπτώσεις τρέλας ή σε όσους βρίσκονται στα σύνορά της. Ένας ασθενής μου, ένας έξυπνος δικηγόρος, που έπασχε από νευρική κατάρρευση, είχε αναγκαστεί να εγκαταλείψει εντελώς την εργασία του κάποιον καιρό πριν έρθει υπό τη φροντίδα μου. Είχε βελτιωθεί σημαντικά, όταν έμαθα από τη γυναίκα του στην επαρχία ότι είχε πάθει ένα είδος κρίσης, και έγινε κρύος και αναίσθητος, με το πρόσωπό του να σπαρταράει πολύ. Μετά από αυτό αποκοιμήθηκε, και είχε άλλη μια κρίση μιάμιση ώρα αργότερα. Μετά από αυτό ήταν ύποπτος, και έλεγε ότι η γυναίκα του τον δηλητηρίαζε. Έστειλα μία μόνο δόση Hyo. 1m, να δοθεί στο φαγητό ή στο ποτό χωρίς να το ξέρει. Επαναλήφθηκε μία φορά την εβδομάδα. Άρχισε να βελτιώνεται αμέσως, και σε λίγους μήνες αποκαταστάθηκε τελείως στην υγεία του· αν και κάποια άλλα φάρμακα δόθηκαν αργότερα. Σε αυτή την περίπτωση υπήρχε μια πρόσθετη ένδειξη για το Hyo. στο σπαρτάρισμα των μυών του προσώπου. Το σπαρτάρισμα είναι ένα από τα μεγάλα χαρακτηριστικά του Hyo. «Κάθε μυς στο σώμα σπαρταράει, από τα μάτια μέχρι τα δάχτυλα των ποδιών», κλονικοί σπασμοί: σπαρτάρισμα ομάδων μυών· σπασμοί γενικά· με απώλεια συνείδησης. Ένα άλλο γνώρισμα της τρέλας του Hyo. είναι η αποκάλυψη. Αυτό δεν είναι επειδή ο ασθενής νιώθει υπερβολική ζέστη (γιατί το Hyo., όπως τα άλλα Solanids, είναι ψυχρό φάρμακο), αλλά επειδή δεν θα παραμείνουν σκεπασμένοι: νυμφομανία· λάγνα μανία· βρίσκεται γυμνός στο κρεβάτι και φλυαρεί. Υπάρχουν βίαιες εκρήξεις στον πυρετό του Hyo., αλλά δεν μπορούν να διατηρηθούν (όπως εκείνες του Bell.), λόγω της αδυναμίας. Το Hyo. αντιστοιχεί στην τυφοειδή κατάσταση: γλώσσα ξηρή και δυσκίνητη, αισθητήριο τόσο νεφελώδες ώστε αν ο ασθενής ξυπνήσει για να απαντήσει ξαναπέφτει σε λήθαρο. Η όραση είναι διαταραγμένη· βλέπει τα πράγματα πολύ μεγάλα ή πολύ κοντά και τα αρπάζει· μαζεύει τα σκεπάσματα του κρεβατιού και μουρμουρίζει. Σπαρταρίσματα, υποτεταμένες συσπάσεις των τενόντων, και μαζεύματα των σκεπασμάτων του κρεβατιού. Δόντια καλυμμένα με ρύποι. Ακούσια απέκκριση ούρων και κοπράνων. Όταν η γρίπη παίρνει την τυφοειδή μορφή συχνά βρίσκει το φάρμακό της στο Hyo. (θεράπευσα γρήγορα ένα αγόρι στο οποίο η γρίπη προσέβαλε τις μήνιγγες του εγκεφάλου με πόνους στο κεφάλι, ειδικά στο μέτωπο, που διαπερνούσαν τον εγκέφαλο.) Παρωτίτιδα με μετάσταση στον εγκέφαλο. Το Hyo. ταιριάζει σε πολλές πνευμονικές καταστάσεις. Ο χαρακτηριστικός βήχας είναι < όταν ξαπλώνει, σχεδόν τελείως απαλείφεται όταν κάθεται, < τη νύχτα, < μετά από φαγητό, πόσιμο ή ομιλία. Βήχας από επιμηκυσμένη σταφυλή. Η υπνηλία του Hyo. έχει άλλη μια όψη στην ανησυχία. Ο ασθενής μένει ξύπνιος για ώρες· τα παιδιά σπαρταρούν στον ύπνο, κλαίνε, τρέμουν, και ξυπνούν τρομαγμένα. Το Hyo. είναι ένα από τα καλύτερα φάρμακα μας στην οδονταλγία, με καλά καθορισμένα συμπτώματα. Είναι επίσης ένα αρχαίο οικιακό φάρμακο για την οδονταλγία, με ιδιαίτερη εφαρμογή. Ένα νόμισμα ζεσταίνεται στη φωτιά, και όταν βγαίνει μια πρέζα σπόρων Λοκρού ρίχνεται πάνω του και βγαίνουν καπνοί. Ένα ποτηράκι κρασιού αναποδίζεται πάνω του, και αυτό γεμίζει σύντομα με τους καπνούς, και εφαρμόζεται στο στόμα, οπότε οι καπνοί εισπνέονται. Η λαϊκή ιδέα είναι ότι οι καπνοί διώχνουν τους «σκώληκες» της οδονταλγίας, αλλά, όπως έχει δείξει ο Lauder Brunton (H. W., xxv. 286), οι υποτιθέμενοι «σκώληκες» είναι τα έμβρυα των σπόρων που εκτοξεύονται βίαια με τη ρήξη των περιβλημάτων του σπόρου από τη ζέστη. Το Hyo. 30 είναι ένα από τα πιο χρήσιμα φάρμακα στην ανησυχία και την αϋπνία. Το Hyo. ταιριάζει σε νευρικούς, ευερέθιστους, διεγέρσιμους, αιματώδεις ανθρώπους· σε ξανθομάλλικους ανθρώπους. Τα συμπτώματα του Hyo. είναι < από το άγγιγμα· η κοιλιά είναι ευαίσθητη στο άγγιγμα· < βράδυ και νύχτα < όταν ξαπλώνει· < από κρύο και κρύο αέρα. > από το να κάθεται όρθιος· κίνηση· περπάτημα· ζεστασιά. < από ψυχικές διαταραχές· ζήλια· δυστυχισμένος έρωτας· προσέγγιση της εμμήνου ρύσης· αρχή της εμμήνου ρύσης· κατά τη διάρκεια της εμμήνου ρύσης.