Λέγεται ότι το Hyoscyamus είναι ιδιαίτερα δηλητηριώδες για τα πτηνά: εξού και το όνομά του. Μερικά ζώα το τρώνε, ιδίως τα νεαρά βλαστάρια, χωρίς βλάβη: αλλά και εδώ οι επιδράσεις του είναι περισσότερο ή λιγότερο καθαρτικές. Ο Hahnemann μας λέει ότι, όταν στεγνώσει, το φυτό χάνει μεγάλο μέρος των φαρμακευτικών του δυνάμεων. Αυτό όμως συμβαίνει με πολλά φαρμακεία από φυτά: χρειάζεται κανείς πάντα να employs έναν ικανό ομοιοπαθητικό χημικό, όταν συνταγογραφεί. Η παλιά σχολή χρησιμοποιεί το Hyoscyamus και την Hyoscine ως «κατασταλτικά του εγκεφάλου, σε οξεία μανία, αλκοολικό παραλήρημα, πυρετικό παραλήρημα και αϋπνία, καμιά φορά με καλά αποτελέσματα. Χρησιμοποιούνται κυρίως στην πρακτική των ασύλων». Το φάρμακο επίσης «προστίτεται για να σταματήσει τους κωλικούς όταν χρησιμοποιούνται το Aloes κ.λπ. ως καθαρτικά». Οι δηλητηριάσεις, τα proving (δοκιμασίες φαρμάκου) και η εμπειρία του Hyoscyamus δείχνουν το πολύ καθορισμένο πεδίο δράσης του, καθώς και τις εντυπωσιακές ομοιότητές του με τους φυσικούς συγγενείς του, Belladonna και Stramonium. Αλλά διακρίνεται εύκολα από αυτά σε όλα. Στο Παραλήρημα έχει τα δικά του ιδιαίτερα χαρακτηριστικά. Όπως το Bell. προκαλεί και θεραπεύει περιπτώσεις με «αυξημένη εγκεφαλική δραστηριότητα», αλλά με το Hyos., σε αντίθεση με το Bell., αυτές είναι μη φλεγμονώδους τύπου. Ένα ιδιαίτερο σύμπτωμα ανήκει προεξάρχοντα στο Hyos.: «επιθυμία να ξεσκεπάζεται». Στην Τρέλα το Hyos. μπορεί να συμπεριφέρεται σαν γελωτοποιός, κάνει γκριμάτσες και γελοίες χειρονομίες, και επιδεικνύει μια «κωμική αποξένωση του νου» — ή επιδεικνύει μια φρικτή «ασελγική μανία», αποκλειστικά δική του. « Στους Πυρετούς οι ασθενείς του Hyos. πετούν τα σκεπάσματα όχι επειδή ζεσταίνονται υπερβολικά, αλλά επειδή δεν θέλουν να μείνουν σκεπασμένοι.» «Ένα χαρακτηριστικό σύμπτωμα (keynote) για το Hyoscyamus στους πυρετούς είναι ότι ο ασθενής δεν θέλει να μείνει σκεπασμένος.» (Αργότερα θα παραθέσουμε τον Kent, που συζητά το ζήτημα αυτό.) Και εδώ, σχετικά με το Hyos. στους πυρετούς, δεν μπορούμε να κάνουμε καλύτερο από το να παραθέσουμε από την περιγραφή του Hahnemann για μια επιδημία πολεμικού τύφου στη Λειψία το 1813 (έτος πριν από το Waterloo), όπου θεράπευσε 183 περιπτώσεις, «από τις οποίες δεν πέθανε ούτε μία». Αν η περίπτωση είχε ξεπεράσει το Bryonia και το Rhus, εισερχόμενη στη δεύτερη περίοδό της, του παραληρήματος («μια μετάσταση ολόκληρης της νόσου στα πνευματικά όργανα») «ο ασθενής παύει να παραπονιέται για τα συμπτώματά του, είναι ζεστός, δεν επιθυμεί να πιει, δεν ξέρει αν να πάρει αυτό ή εκείνο, δεν γνωρίζει όσους βρίσκονται γύρω του, τους βρίζει, δίνει άσχετες απαντήσεις, μιλάει ανοησίες με ανοιχτά μάτια, κάνει ανόητα πράγματα, θέλει να το σκάσει, φωνάζει δυνατά ή κλαίει, χωρίς να μπορεί να πει γιατί το κάνει, έχει συριγμό στον λαιμό, το πρόσωπο είναι παραμορφωμένο, τα μάτια στραβίζουν, παίζει με τα χέρια του, συμπεριφέρεται σαν τρελός, αποβάλλει τα κόπρανα ασυνείδητα κ.λπ. . . . Αν η νόσος περάσει σε εκείνο το στάδιο του παραληρήματος και της μανίας, το Hyoscyamus niger καλύπτει όλες τις ενδείξεις της περίπτωσης.» Ένα ακόμη μεταγενέστερο, τρίτο στάδιο, πρακτικής παράλυσης, πνευματικής και σωματικής, μπορεί να χρειαστεί το Sweet Spirits of Nitre, μας λέει. Σημ. — Αναπαράγαμε στο Homoeopathy, Ιούλιος 1935, αυτή την εξαιρετικά ενδιαφέρουσα περιγραφή της επιτυχημένης θεραπείας από τον Hahnemann της τρομερής επιδημίας που ακολούθησε τους Πολέμους του Ναπολέοντα. Αξίζει πραγματικά να μελετηθεί. Τα χορεικά συμπτώματα του Hyoscyamus είναι αρκετά καθορισμένα και αναμφίβογα. «Κάθε μυς του σώματος συσπάται, από τα μάτια ως τα δάχτυλα των ποδιών.» «Συνεχής κατάσταση διέγερσης: ούτε ένα μόνο σημείο του σώματος, ούτε ένας μεμονωμένος μυς δεν ηρεμεί ούτε στιγμή. Σπαστικές κινήσεις. Σπασμοί: κλονικοί σπασμοί.» Η χορεία του Hyoscyamus, σε αντίθεση με «τις περιστροφικές κινήσεις του Stram.», έχει τους τραχιές, γωνιώδεις τινάζοντες κινήσεις που πετούν τον ασθενή δεξιά αριστερά, και κάνουν ένα αξιολύπητο μικρό πλάσμα να μοιάζει σε κίνδυνο να αναποδογυρίσει με ένα τίναγμα, όταν της πουν να βγάλει τη γλώσσα της. Ο Hughes μιλά επίσης για «τοπική χορεία» — στραβισμό, τραύλισμα, συσπάσεις του προσώπου. Στην Επιληψία του Hyos. υπάρχει, πριν από την κρίση, ίλιγγος, βουητό στα αυτιά, σπινθήρες μπροστά στα μάτια, σπαραγμένη πείνα: κατά τη διάρκεια της κρίσης, μωβ πρόσωπο, προεξέχοντα μάτια, στριγκλιές, τρίξιμο των δοντιών και ενούρηση: ακολουθούν λήθαργος και ροχαλισμός. Το Bell. έχει σπασμούς του λάρυγγα και άρπαγμα του λαιμού κατά τη διάρκεια της κρίσης. Στο Stram. υπάρχει σαρδόνιο γέλιο (risus sardonicus) και γρήγορα τινάγματα του κεφαλιού προς τα δεξιά. Το Stram. έχει επίσης «μια χαζή φιλική ματιά». Φυσικά το Hyoscyamus είναι «ωραία ομοιοπαθητικό» στο αλκοολικό παραλήρημα και στην υδροφοβία. Θα παραθέσουμε εκτενώς ένα υποσημείωμα του Hahnemann (Materia Medica Pura — Hyoscyamus). Μας λέει ότι: Για κάποιες περιπτώσεις υδροφοβίας το Belladonna είναι θεραπευτικό, για κάποιες το Stramonium, ενώ για άλλες (σύμφωνα με τα συμπτώματα που απαριθμεί), το Hyoscyamus. Το «Bell.», λέει, έχει ήδη επιφέρει κάποιες τέλειες θεραπείες, και θα το είχε κάνει συχνότερα, αν είτε δεν είχαν χορηγηθεί ταυτόχρονα άλλα παρεμβαλλόμενα φάρμακα, ή, και ιδίως, αν δεν είχε δοθεί σε τόσο τεράστιες δόσεις ώστε οι ασθενείς να σκοτωθούν από το φάρμακο.» Προσθέτει, κάτι ενδιαφέρον και σημαντικό, με πλάγια γράμματα: «Μεγάλες δόσεις φαρμάκων, ομοιοπαθητικά κατάλληλων, είναι πολύ πιο σίγουρα βλαβερές από τέτοιες που δίνονται χωρίς καμία όμοια (ομοιοπαθητική) σχέση με τη νόσο, ή τέτοιες που έχουν αντίθετη (αντιπαθητική) σχέση με την περίπτωση, δηλαδή είναι εντελώς ακατάλληλες (αλλοπαθητικές). Στην ομοιοπαθητική χρήση των φαρμάκων, όπου το σύνολο των νοσηρών συμπτωμάτων έχει μεγάλη ομοιότητα με τη δράση ενός φαρμάκου, είναι πραγματικά εγκληματικό να μη δίνονται αρκετά μικρές δόσεις, όντως όσο το δυνατόν μικρότερες. Σε τέτοιες περιπτώσεις οι δόσεις του μεγέθους που συνταγογραφείται στη ρουτίνα γίνονται πραγματικά δηλητήρια και δολοφονικά μέσα. Πεισμένος από χιλιοστή εμπειρία, το ισχυρίζομαι αυτό για την ομοιοπαθητική χρήση των φαρμάκων καθολικά και απαραλλάκτως, ιδίως όταν η νόσος είναι οξεία· και αυτό ισχύει ιδιαίτερα για τη χρήση του Belladonna, του Stramonium και του Hyoscyamus στην υδροφοβία. Ας μην ειπωθεί λοιπόν, «Ένα από αυτά τα τρία φάρμακα δόθηκε στις ισχυρότερες δόσεις, και όχι πολύ σπάνια, αλλά κάθε δύο ή τρεις ώρες, και όμως ο ασθενής πέθανε.» «Αυτός ήταν ακριβώς ο λόγος», απαντώ με σταθερή πεποίθηση, «αυτός ήταν ακριβώς ο λόγος που πέθανε ο ασθενής, και εσείς τον σκοτώσατε.» Αν τον είχατε αφήσει να πάρει το μικρότερο μέρος μιας σταγόνας από το πεντακις-εκατομμυριοπλάσιο ή δεκακις-εκατομμυριοπλάσιο αραίωση του χυμού ενός από αυτά τα φυτά ως δόση (σε σπάνιες περιπτώσεις επαναλαμβάνοντας τη δόση μετά από τρεις ή τέσσερις ημέρες), τότε ο ασθενής θα είχε σωθεί εύκολα και με βεβαιότητα.» Ιδού ένα τυχαίο proving (δοκιμασία φαρμάκου) του Hyoscyamus. Ένας γιατρός αφηγείται πώς κάποτε έδωσε σε μια γυναίκα με υστερική παράλυση, που ήταν κλινήρης ένα μήνα, ένεση Hyoscine, 1/100 του grain. Σε δέκα λεπτά σηκώθηκε, έτρεξε γύρω γύρω στο δωμάτιο σαν μεθυσμένη, ουρλιάζοντας από γέλιο· πήδηξε στο κρεβάτι, ουρλιάζοντας από γέλιο, και πήδηξε έξω από την άλλη πλευρά: δεν μπορούσε να μείνει στο κρεβάτι. Την επόμενη μέρα δεν θυμόταν τίποτα — ήξερε μόνο ότι είχε κάνει κάτι ανόητο. Έπειτα επανήλθε σιγά σιγά στην παλιά της κατάσταση. «Το Hyoscyamus είναι ένα φάρμακο με εντυπωσιακά εναλλασσόμενα συμπτώματα. Όπως, — Οι προσκλήσεις για κόπρανα και οι συχνές κενώσεις του μανδραγόρα είναι εναλλασσόμενες ενέργειες με την καθυστερημένη κένωση και την απουσία προσκλήσης προς αυτήν: αλλά η πρώτη φαίνεται να είναι η κύρια πρωταρχική δράση. Ο Hahnemann όντως διακρίνει μια διπλή εναλλασσόμενη δράση: πολλή ώθηση με σπάνιες κενώσεις: — και συχνότερη κένωση με σπανιότερες προσκλήσεις: — με λίγη ή καμία κένωση, επίσης με συχνότερες κενώσεις. Αλλά η συχνή ώθηση με τις ολιγόρροπες και σπάνιες κενώσεις είναι η κύρια εναλλασσόμενη δράση.»*» Πάλι, — «Η διέγερση της κύστης για ούρηση και η απώλεια της ευερεθιστότητάς της — η ολιγούρια και η άφθονη διούρηση είναι στον μανδραγόρα εναλλασσόμενες ενέργειες, ώστε πολλή ώθηση για ούρηση με ολιγόρροπη και άφθονη ροή ούρων — όπως επίσης αδράνεια της κύστης με ολιγόρροπη και πολύ άφθονη έκκριση ούρων μπορεί να συνυπάρχουν· αλλά η πολλή ώθηση για ούρηση με ολιγόρροπη ροή φαίνεται να είναι η κύρια, συχνότερη πρωταρχική δράση.»* [* Υποσημειώσεις, Materia Med. Pura.] Και πάλι, — «Η υπερβολική αϋπνία είναι στον μανδραγόρα μια εναλλασσόμενη ενέργεια με τη νύστα και τον ύπνο, αλλά η υπερβολική αϋπνία φαίνεται να είναι η κύρια πρωταρχική δράση.»* Αλλά οι χρήσεις του Hyoscyamus δεν περιορίζονται σε απελπιστικές καταστάσεις. Για παράδειγμα, είναι ένα γρήγορο και αποτελεσματικό φάρμακο σε μια όχι πολύ σοβαρή, αλλά πολύ ενοχλητική μορφή βήχα. Κάποιος έχει δει πολλές φορές την επιτυχία του εδώ, και του έχει πει ο ευγνώμων ασθενής: «Είστε θαυμάσιος!» Αλλά αυτό που είναι θαυμάσιο είναι η Ομοιοπαθητική, όταν η εικόνα του φαρμάκου και η εικόνα της νόσου ταιριάζουν. Ο βήχας είναι σπασμωδικός, ή ένας ξηρός, γαργαλιστικός σπασμωδικός βήχας, τη νύχτα: ιδίως τη νύχτα. Ο ασθενής ξαπλώνει, και βήχει, και βήχει, και βήχει· κάθεται, και παύει να βήχει· ξαπλώνει πάλι, και βήχει και βήχει και βήχει· κάθεται πάλι, και πάλι βρίσκει ηρεμία. Αυτό μπορεί να συνεχιστεί όλη τη νύχτα, και νύχτα μετά τη νύχτα, μέχρι να δοθεί το Hyoscyamus, και αυτό τελειώνει το θέμα. Τα πιο αξιοσημείωτα φάρμακα της υποψίας και της ζήλιας είναι το Lach., το Hyos., το Puls., το Nux και το Stram. Μια ενδιαφέρουσα περίπτωση ζήλιας Hyoscyamus αξίζει να επαναληφθεί εδώ, όπου ανήκει. Ένα αγόρι, πνευματικά υστερημένο, ήταν, μεταξύ άλλων, φρικτά ζηλιάρικο, ιδίως με τον άντρα που ήταν αρραβωνιασμένος η αδελφή του. Όποτε ερχόταν στο σπίτι, το αγόρι «ήταν πολύ άτακτο, και κένωνε στα παντελόνια του». Βρέθηκε ότι το Hyoscyamus είχε το σύμπτωμα, ακούσια κένωση από συγκίνηση. Πήρε μια δόση Hyoscyamus CM, και η επόμενη αναφορά ήταν ότι «οι άνθρωποι παρατήρησαν πόσο πιο ήσυχο ήταν, και ότι αν και ο αρραβωνιαστικός της αδελφής έμενε στο σπίτι, δεν είχε ζηλέψει». Μεταξύ των φόβων και των υποψιών του, είναι ο φόβος του δηλητηρίου — υποψία ότι δηλητηριάζεται. Αυτόν τον φόβο του δηλητηρίου τον μοιράζεται με το Lach. και το Rhus. Το Bell. και το Kali Brom. έχουν επίσης φόβο του δηλητηρίου. Ένα περίεργο σύμπτωμα του Hyos. «νόμιζε ότι είδε έναν αστυνομικό να μπαίνει», οδήγησε στην επιτυχημένη συνταγογράφησή του σε μια βαριά περίπτωση πνευμονίας. (Το Kali brom. έχει επίσης αυτό το σύμπτωμα.) Ο Kent λέει [θα συμπυκνώσουμε και επιγραμματικά παραθέσουμε]: «Το Hyoscyamus είναι γεμάτο από σπασμούς και συσπάσεις και τρέμουλο και τρεμούλιασμα και τινάγματα των μυών. . . . Χορεικές κινήσεις, αλλά γωνιώδεις κινήσεις των χεριών κ.λπ. . . . Η ανάμειξη των τιναγμάτων και των τρεμουλιασμάτων και των τρεμουλών και της αδυναμίας και της σπασμωδικής δράσης των μυών είναι όλα εντυπωσιακά χαρακτηριστικά. . . . «Η πνευματική κατάσταση είναι πραγματικά το μεγαλύτερο μέρος του Hyoscyamus . . . παραλήρημα, και ψευδαισθήσεις και οπτασίες όλα ανακατεμένα. Ύποπτος — με όλους· για τη γυναίκα του ότι θα τον δηλητηριάσει: ότι του είναι άπιστη: αρνείται το φάρμακο, επειδή είναι δηλητηριασμένο. . . . Τον καταδιώκουν: όλοι οι άνθρωποι έχουν στραφεί εναντίον του. Συνδιαλέγεται με φανταστικούς ανθρώπους: πραγματικά φαντάζεται ότι κάποιος κάθεται δίπλα του, με τον οποίο μιλά. Μιλάει σε νεκρούς: καλεί μια νεκρή αδελφή ή γυναίκα ή σύζυγο, και εισέρχεται σε συζήτηση σαν να είναι πάλι εδώ στη γη. . . . Άλλη μια ιδιορρυθμία σε αυτή την πνευματική κατάσταση: — ξαπλώνει και κοιτάζει ένα περίεργο χαρτί στον τοίχο και προσπαθεί να μετατρέψει τα σχήματα σε σειρές . . . φαντάζεται ότι τα πράγματα είναι σκουλήκια, ερπετά, αρουραίοι, γάτες, ποντίκια, και τα οδηγεί όπως τα παιδιά οδηγούν τα παιχνίδια τους . . . ένας ασθενής είχε μια σειρά από κοριούς να ανεβαίνουν τον τοίχο, και τους είχε δέσει με ένα σπάγκο, και εκνευριζόταν επειδή δεν μπορούσε να κάνει τον τελευταίο να συμβαδίζει. . . . Ξαπλώνει και μαζεύει πράγματα.» Η γλώσσα «κροταλίζει στο στόμα, τόσο ξηρή είναι», μοιάζει με καμένο δέρμα. Οι μύες του λαιμού — γλώσσα — φάρυγγα — οισοφάγος είναι δύσκαμπτοι και παραλυμένοι ώστε η κατάποση είναι δύσκολη. Τα υγρά βγαίνουν από τη μύτη (Gels.), ή κατεβαίνουν στον λάρυγγα. Συγκρίνει το Bell., το Stram., το Hyos. Κατά σειρά πυρετού, το Bell. πολύ ζεστό: το Stram. το πιο βίαιο και δραστήριο, αλλά συνήθως μόνο μέτρια ζεστό: το Hyos. πυρετός, όχι πολύ υψηλός με την τρέλα του. Όσον αφορά τη βιαιότητα της συμπεριφοράς, η σειρά θα ήταν, Stram., Bell., Hyos. — ένα πιο παθητικό φάρμακο: δεν καταφεύγει σε βία. Έπειτα όσον αφορά την αντίδρασή τους στο νερό, και την υδροφοβία. Φόβος του νερού, του τρεχούμενου νερού: και τα τρία. Scram.: φόβος του νερού: οτιδήποτε θα μπορούσε να μοιάζει με νερό: λαμπερά αντικείμενα: φωτιά, καθρέφτης, ή που έχουν τον ήχο των υγρών (Hydrophobinum). Το Hydrophobinum έχει θεραπεύσει ακούσια ούρηση, ή κένωση των εντέρων όταν ακούει τρεχούμενο νερό. Ο Kent εξηγεί το «θέλει να γυμνώνεται» του Hyos. ως εξής:--Έχει τόσο ευαίσθητα νεύρα σε όλο το σώμα, στο δέρμα, ώστε δεν αντέχει τα ρούχα να αγγίζουν το δέρμα, και τα βγάζει. Φαίνεται εντελώς αναίσχυντος: αλλά δεν έχει καμία σκέψη να κάνει κάτι ασυνήθιστο: το κάνει από υπεραισθησία του δέρματος. Αναρωτιέται κανείς πώς θα αντιδρούσαν οι «γυμνιστές» στο Hyoscyamus σε δυναμοποίηση! Αλλά πέρα από αυτό, η τρέλα του Hyoscyamus έχει ασέλγεια: με βίαιη διέγερση και νυμφομανία, και έκθεση του σώματος. Ασελγική μανία. Ιδίως όπου, στους καθαρούς και καλούς, αυτά τα πράγματα είναι απλώς ένα στάδιο της αρρώστιας ή της τρέλας. Είναι βίαιος· χτυπάει τους ανθρώπους· κτυπά και δαγκώνει· τραγουδά συνεχώς και μιλά βιαστικά. Μετά από σπασμούς, προβλήματα των ματιών, στραβισμός, και διαταραχές της όρασης. «Ένα αντικείμενο που κοιτάζει πηδάει.» . . . Ούρα και κόπρανα αποβάλλονται χωρίς να το ξέρει. . . . Πολλά παράπονα έρχονται κατά τον ύπνο:» άυπνος, ή συνεχής ύπνος «. Ξαφνικά κάθεται και ξαπλώνει πάλι: — συνεχίζει να το κάνει αυτό όλη τη νύχτα. Γελάει κατά τον ύπνο. Συμπτώματα Black Letter Αλαλητά: παραλήρημα: με ανησυχία: δεν ήθελε να μείνει στο κρεβάτι. Ανόητο γέλιο: μιλά περισσότερο από το συνηθισμένο: πιο ζωηρά: βιαστικά. Χαζό: χαμογελά: γελάει με όλα: χαζή έκφραση. Κωμική αποξένωση του νου: εκτελεί γελοίες πράξεις σαν πίθηκοι. Κάνει γελοίες χειρονομίες σαν χορευτής κλόουν. Γδύνεται γυμνός: ξαπλώνει στο κρεβάτι και φλυαρεί. Καρφολογεί. Μαζεύει τα σκεπάσματα: μουρμουρίζει και φλυαρεί. Αδυνατεί να σκεφτεί: δεν μπορεί να κατευθύνει ή να ελέγξει τις σκέψεις. Δεν απαντά σε ερωτήσεις: δεν αντέχει να του μιλούν. Είναι βίαιος, και χτυπάει τους ανθρώπους. Ζήλια με οργή και παραλήρημα: με απόπειρα δολοφονίας. Ασελγική μανία: ξεσκεπάζεται: τραγουδά ερωτικά τραγούδια. Ύποπτος. Φόβοι: μόνος· ότι δηλητηριάζεται (Lach., Rhus. κ.λπ.)· ότι θα τραυματιστεί. Θέλει να το σκάσει. Φοβάται ότι θα τον δαγκώσουν. Θέλει να σηκωθεί να ασχοληθεί με τις δουλειές του, ή να πάει σπίτι (Bry.). Παραλήρημα: μιλά για δουλειές: για φανταστικές αδικίες. Διασταλμένες κόρες: αναίσθητες. Τα μικρά αντικείμενα φαίνονται πολύ μεγάλα (το αντίστροφο του Plat.). Συνεχές άγριο βλέμμα στα γύρω αντικείμενα. Αυτολησμονία. Πιεστικό σφίξιμο στη ρίζα της Μύτης. Κώφωση (από παράλυση του ακουστικού νεύρου). Δύσκολη κατάποση: αδυναμία κατάποσης. Γλώσσα κόκκινη ή καφέ: ξηρή, ραγισμένη, σκληρή, μοιάζει με καμένο δέρμα. Ή καθαρή, ξεραμένη· λευκή, τρεμουλιαστή. Αφρός στο στόμα. <arg_value>Ξερασιά στα δόντια και το στόμα. Τρίξιμο των δοντιών. Αποστροφή του νερού (Stram.). Λόξιγκας. Φλεγμονή του στομαχιού, ή περιτονίτιδα με λόξιγκα. Κοπές χαμηλά στην κοιλιά. Τσιμπήματα στην κοιλιά. Ώθηση για κόπρανα. Κόπρανα αποβάλλονται ακούσια στο κρεβάτι. Καμία θέληση για ούρηση στη λοχεία. Λοχειακοί σπασμοί: στριγκλιές: αγωνία: θώρακας καταπιεσμένος: αναίσθητος. Πολλά βλέννα στον λάρυγγα και τις αεροφόρους οδούς, που κάνει τη φωνή και την ομιλία μη καθαρές. Σχεδόν αδιάκοπος βήχας κατά την ξάπλωση: εξαφανίζεται όταν κάθεται. Ξηρός Βήχας τη νύχτα. Βήχας τη νύχτα: συχνός βήχας τη νύχτα, που πάντα τον ξυπνά, μετά τον οποίο πέφτει πάλι στον ύπνο. Γωνιώδεις κινήσεις: τινάγματα μεμονωμένων μυών ή ομάδων μυών. Subsultus tendinum. Σπασμοί. Περιστατικά πνιγμού και σπασμοί κατά τον τοκετό. Επιληψία: πριν από την κρίση, ίλιγγος, σπινθήρες μπροστά στα μάτια, βουητό στα αυτιά, σπαραγμένη πείνα: κατά την κρίση, μωβ πρόσωπο, προεξέχοντα μάτια, στριγκλιές, τρίβει τα δόντια, ούρηση. Επιληπτοειδείς σπασμοί. Επιληψία καθημερινή τόσο βίαιη που φαινόταν σαν η σπονδυλική στήλη ή οι αρθρώσεις να θα σπάσουν. Πολύ βαθύς λήθαργος. Αϋπνία: μακρά συνεχής αϋπνία: λόγω ήσυχης πνευματικής δραστηριότητας. Αδυνατεί να κοιμηθεί όλη τη νύχτα: δοκίμασε να ξαπλώσει στη μία πλευρά και στην άλλη, όμως αδύνατο να ηρεμήσει. (Ars.) Ξυπνά από τον ύπνο σαν με τρόμο. Έντονη αϋπνία ευερέθιστων, διεγερτικών ατόμων, από οικονομικές δυσκολίες — συχνά φανταστικές. Άυπνος, ή συνεχής ύπνος, με μουρμούρισμα. Μακρά συνεχής αϋπνία. Δεν αντέχει να του μιλούν, ή τον παραμικρό θόρυβο κατά το ρίγος. Περίεργα, Ή Χαρακτηριστικά Συμπτώματα Φλυαρούν σχεδόν όλα όσα ένας σώφρων άνθρωπος θα είχε κρατήσει σιωπηλά όλη του τη ζωή. Φαντάζονται ότι οι άνθρωποι είναι γουρούνια. Έτρεχαν ενάντια σε όλα τα αντικείμενα που στέκονταν στον δρόμο τους, με διάπλατα άγρια μάτια. Γελοία επιδεικτικά τελετουργικά πράγματα με ακατάλληλα ρούχα, ανακατεμένα με μανία: Όπως «Φορώντας το ράσο ιερέα, πάνω από τίποτα άλλο εκτός από ένα πουκάμισο, και με γούνινα μοσχάρια, θέλει να πάει στην εκκλησία, για να κηρύξει και να τελέσει εκεί ιερατικά καθήκοντα, και επιτίθεται με μανία σε όσους προσπαθούν να τον εμποδίσουν.» Ορμά στους ανθρώπους με μαχαίρια: κτυπά και προσπαθεί να δολοφονήσει όσους συναντά. Ιδιαίτερος φόβος ότι θα τον δαγκώσουν τα θηρία. Κατηγορεί τον εαυτό του και τους άλλους: παραπονιέται για την αδικία που φαντάζεται ότι του έγινε. (Staph.) Στην απόγνωση θέλει να πάρει τη ζωή του, και να ριχτεί στο νερό. Σοβαρή αρρώστια από ζήλια και θλίψη για έναν άπιστο εραστή. Επιθυμεί να είναι γυμνός (υπεραισθησία των δερματικών νεύρων). Μετά από κρίση οργής και ξαφνικό φόβο: τόσο δειλός ώστε να κρύβεται σε κάθε γωνιά, ακόμα να τρέμει και να το σκάνει από τις μύγες. Μετράει συνεχώς. Συχνά κοιτάζει τα χέρια της επειδή φαίνονται πολύ μεγάλα. Τα δάχτυλα φαίνονται πολύ χοντρά. Νιώθει σαν τα δόντια να θα πέσουν. Συφιλιμανία. Ο εγκέφαλος νιώθει πολύ χαλαρός: κουνιέται, σαν νερό, στο κεφάλι. Το κεφάλι τινάζεται εμπρός και πίσω. Τα αντικείμενα φαίνονται κόκκινα (Bell., μαύρα, Stram.). Χαζή έκφραση. Οι μύες συσπώνται, κάνει γκριμάτσες. Δαγκώνει τη γλώσσα του όταν μιλά. Παράλυση της γλώσσας. Μετά από τρόμο, απώλεια ομιλίας: οι κινήσεις της γλώσσας διαταραγμένες, με μούδιασμα και αδυναμία. Σπασμός· ή συστολή του λαιμού: αδυναμία κατάποσης υγρών. Ακούσια κένωση κατά την ούρηση. Παράλυση των σφιγκτήρων: ακούσια κόπρανα και ούρα. Συχνή έκκριση ούρων διαυγών σαν νερό. Κάθε μυς του σώματος συσπάται, από τα μάτια ως τα δάχτυλα των ποδιών (στη χορεία κ.λπ.). Κλονικοί σπασμοί. Ασθενείς με πυρετό πετούν τα σκεπάσματα, όχι επειδή ζεσταίνονται υπερβολικά, αλλά επειδή δεν θέλουν να μείνουν σκεπασμένοι.