Για να αποκτήσει κανείς σωστή κατανόηση της δύναμης και της θέσης της Ignatia, είναι απαραίτητο να απαλλαγεί από δύο διαδεδομένες εσφαλμένες ιδέες. Η πρώτη είναι ότι το Ign. είναι φάρμακο για την υστερία και τίποτε άλλο· και η δεύτερη ότι είναι το μόνο φάρμακο που απαιτείται ποτέ σε περιπτώσεις υστερίας. Μια μικρή ενόχληση που συνοδεύει αυτές τις αντιλήψεις είναι ότι οι ασθενείς έχουν γίνει πολύ επιφυλακτικοί απέναντι στο φάρμακο και δυσανασχετούν όταν τους συνταγογραφείται, νομίζοντας ότι ο γιατρός τους θεωρεί υστερικούς αν τους το συνταγογραφήσει. Η πρόσφατη έξαρση της πανώλης στην Ανατολή θύμισε το γεγονός ότι το Ign. έχει κερδίσει φήμη ως θεραπευτικό ακόμη και σε αυτή την ασθένεια. Ο Honigberger αναφέρει ότι ήταν συνηθισμένη πρακτική, όταν η πανώλη μαίνονταν στην Κωνσταντινούπολη, οι άνθρωποι να φορούν έναν καρπό δεμένο με σπάγκο ως προφυλακτικό· χορήγησε «ελάχιστες δόσεις» του σε ασθενείς που έπασχαν από πανώλη με την καλύτερη επιτυχία. Αργότερα ο ίδιος κόλλησε την ασθένεια στην Ινδία και θεράπευσε τον εαυτό του με το ίδιο φάρμακο (H. W., xxxiii. 51). Στον πυρετό των διαλειμμάτων είναι το μόνο φάρμακο που θεραπεύει ορισμένες περιπτώσεις. Στα πρώτα χρόνια της ομοιοπαθητικής μου καριέρας εξέπληξα τον εαυτό μου μια φορά θεραπεύοντας ταχύτατα με το Ign. (συνταγογραφημένο αρχικά ως ενδιάμεσο φάρμακο) μια σοβαρή περίπτωση ρευματικού πυρετού, η οποία δεν σημείωνε καμία πρόοδο υπό Bryonia κ.λπ. Τα πνευματικά συμπτώματα απαιτούσαν το Ign., και μαζί με αυτά η φλεγμονή των αρθρώσεων, καθώς και ο πυρετός, εξαφανίστηκαν υπό τη δράση του. Οι σπόροι του Ign. περιέχουν μεγαλύτερη αναλογία Strychnia από εκείνους του Nux vomica, και οι μεγάλες διαφορές στα χαρακτηριστικά γνωρίσματα των δύο φαρμάκων αποδεικνύουν τη σοφία της εξέτασης των φαρμάκων ανεξάρτητα από τις λεγόμενες «δραστικές» τους αρχές. Υπάρχουν πολλές δραστηριότητες στα φυτά πέρα από τα αλκαλοειδή που ενδέχεται να περιέχουν, και αυτές είναι συχνά οι καθοριστικοί παράγοντες της ειδικής δράσης του φαρμάκου. Στη σφαίρα του νου αναπτύσσεται η πλειονότητα των βασικών συμπτωμάτων του Ign.. «Αν και οι θετικές του επιδράσεις», λέει ο Hahnemann (M. M. P.), «έχουν μεγάλη ομοιότητα με εκείνες του Nux v. (το οποίο πράγματι θα μπορούσε να συναχθεί από τη βοτανική συγγένεια αυτών των δύο φυτών), υπάρχει ωστόσο μεγάλη διαφορά στη θεραπευτική τους χρήση. Η συναισθηματική διάθεση των ασθενών για τους οποίους το Ign. είναι χρήσιμο διαφέρει ευρέως από εκείνη των ασθενών για τους οποίους το Nux v. είναι ωφέλιμο. Το Ign. δεν ταιριάζει σε άτομα ή ασθενείς στους οποίους κυριαρχεί η οργή, η ένταση ή η βιαιότητα· αλλά σε εκείνους που υπόκεινται σε ταχείες εναλλαγές της ευθυμίας και της διάθεσης για κλάμα, ή σε άλλα χαρακτηριστικά συναισθηματικά καταστάσεις, αρκεί πάντα τα υπόλοιπα σωματικά νοσογόνα συμπτώματα να μοιάζουν με εκείνα που αυτό το φάρμακο μπορεί να προκαλέσει.» Ο Guernsey απεικονίζει έτσι την πνευματική κατάσταση του Ign.: «Κάθε αυτός που υποφέρει από καταπιεσμένη ή βαθιά θλίψη, με μακρόσυρτους αναστεναγμούς, πολλή λυγμώδη κλάση κ.λπ.· επίσης πολλή δυστυχία, αδυναμία ύπνου, απορροφημένος εξ ολοκλήρου στη θλίψη· για πρόσφατη θλίψη από την απώλεια ενός φίλου· παθήσεις του νου εν γένει, ιδίως αν προκαλούνται από θλίψη· μελαγχολία· απελπισία· υστερική μεταβλητότητα· φανταστικές ψευδαισθήσεις.» Σε αυτή τη λίστα μπορούν να προστεθούν οι σταθερές ιδέες και η επιθυμία για μοναξιά. Το Ign. καλύπτει πολλές από τις συνέπειες της θλίψης, ιδίως αν είναι πρόσφατη. Ανακούφισα μια φορά άμεσα με το Ign. 30 μια κυρία που μόλις είχε μάθει τον θάνατο του αδελφού της (μη αναμενόμενο), και η οποία παραπονιόταν για έντονο πόνο στο κεφάλι ακριβώς πάνω από τη ρίζα της μύτης. Οι συνέπειες της ανησυχίας, ή μια ανησυχούσα πνευματική κατάσταση, όχι λιγότερο από τη θλίψη, απαιτούν το Ign.—μια εστραμμένη προς τα μέσα πνευματική κατάσταση. Η ειδική ένδειξη του Ign. σε περιπτώσεις υστερίας είναι η ταχεία εναλλαγή των διαθέσεων. Ανεξέλεγκτα γέλια που εναλλάσσονται με εκρήξεις δακρύων. Γελά όταν θα έπρεπε να είναι σοβαρή. Ευαίσθητη, εντυπωσιάζεται εύκολα. Αυτή η κατάσταση μαζί με τον χαρακτηριστικό υστερικό κόμπο (globus hystericus) (ένας κόμπος ανεβαίνει από το στομάχι στον λαιμό σαν να θα πνιγεί· τον καταπίνει αλλά αυτός επιστρέφει συνεχώς· < από το πόσιμο νερού) δηλώνουν αδιαμφισβήτητα το Ign. Νευρικές συσπάσεις και ακόμη και σπασμοί επίσης εμφανίζονται. Παραμόρφωση των μυών του προσώπου όποτε ο ασθενής προσπαθεί να μιλήσει. Πόνοι που εναλλάσσονται ταχύτατα ως προς τον χαρακτήρα και είναι υπερβολικοί. Υπερβολικά και παράδοξα συμπτώματα. Η ταχεία εναλλαγή των επιδράσεων είναι ένα από τα κύρια γνωρίσματα του φαρμάκου· επίσης η παραδοξότητα. Το Ign. έχει θεραπεύσει πολλές περιπτώσεις διφθεριδικών και άλλων πονόλαιμων, όταν ο πόνος ήταν > από την κατάποση. Στον πυρετό του Ign., η δίψα εμφανίζεται κατά τη διάρκεια του ρίγους και σε καμία άλλη φάση. Αυτή είναι μια πολύ απίθανη κατάσταση, και κανένα άλλο φάρμακο δεν την έχει. Ο κενός εμετός βελτιώνεται από το φαγητό. Η αιφνιδιότητα είναι ένα άλλο γνώρισμα των επιδράσεων του Ign.. Αιφνίδια απώλεια λειτουργίας σε οποιοδήποτε όργανο. Υπάρχουν πολλές σωματικές καταστάσεις που δεν σχετίζονται με πνευματική διαταραχή και απαιτούν το Ign.· διότι πρέπει πάντα να έχει κανείς υπόψη ότι η απουσία οποιουδήποτε ιδιαίτερου χαρακτηριστικού ενός φαρμάκου δεν αποτελεί αντένδειξη για τη χρήση του, αρκεί οι άλλες ενδείξεις να είναι επαρκώς pronounced. Το Ign. θα θεραπεύσει πολλές επώδυνες καταστάσεις του πρωκτού και του ορθού, συμπεριλαμβανομένων των αιμορροΐδων και της πρόπτωσης, όταν χαρακτηρίζονται από «οξεία σουβλιώδη πόνο που τρυπάει προς τα πάνω το ορθό»· ή «σφιγκτικό πόνο στον πρωκτό < μετά τα κόπρανα, > ενώ κάθεται». Πίεση σαν από αιχμηρό εργαλείο από μέσα προς τα έξω είναι ένα χαρακτηριστικό. «Κεφαλαλγία σαν να βγαίνει ένα καρφί από την πλευρά του κεφαλιού, > από το να ξαπλώνει πάνω σε αυτή.» Οι πόνοι 2 αλλάζουν τόπο, έρχονται σταδιακά και υφεθούν αιφνίδια, ή έρχονται και φεύγουν αιφνίδια. Οι κεφαλαλγίες λήγουν με άφθονη ούρηση. Στην οδοντοφυΐα συνταγογραφείται συχνά. Έχει θεραπεύσει υδροκέφαλο από αιφνίδια μετάσταση από τα έντερα στον εγκέφαλο κατά την οδοντοφυΐα, με αιφνίδια ωχρότητα, παραλήρημα, κυλινδρική κίνηση του κεφαλιού, δύσκολη κατάποση· σπαστικές κινήσεις των ματιών και των βλεφάρων. Τα συμπτώματα των ματιών είναι επίσης αξιοσημείωτα. Έχει θεραπεύσει πολλές περιπτώσεις φλεγμονωδών παθήσεων, ιδίως με έντονη φοβία του φωτός και νευρική διέγερση· επίσης ασθενωπία με σπασμούς των βλεφάρων και νευραλγικούς πόνους. Το Ign. είναι ένα από τα φάρμακα που έχουν «κενότητα» ή βύθιση στο στομάχι, σε πολύ έντονο βαθμό. Συμβαίνει συχνά τη νύχτα, κρατώντας τον ασθενή ξύπνιο. Με αυτό υπάρχει διάθεση για αναστεναγμό. Μερικές φορές ένα αίσθημα σαν το στομάχι να είναι χαλαρό. Υπάρχει παλινδρόμηση της τροφής. Λόξιγκας < από το φαγητό, ή το κάπνισμα, ή συναισθηματικές διαταραχές (ιδίως στα παιδιά)· κενός εμετός > από το φαγητό· έμετος τη νύχτα της τροφής που ελήφθη το βράδυ. Υστερικός έμετος. Όξινο σάλιο και όξινη γεύση στο στόμα. Οδονταλγία, < μετά το γεύμα, όχι τόσο κακή ενώ τρώει—μια ακόμη παραδοξότητα. Η έκφραση του προσώπου του Ign. είναι μια νεκρική ωχρότητα, ή μπορεί καμιά φορά να είναι ερυθρή. Υπάρχουν συσπάσεις μεμονωμένων μυών των βλεφάρων ή του στόματος, και φτερούγισμα στο στήθος, και στους μικρότερους μύες του σώματος· η καρδιά φτερουγίζει και ανεβαίνει στο στήθος, προκαλώντας πνιγμό και καταπόνηση· φαίνεται να ανεβαίνει και να κατεβαίνει καθώς προσπαθεί να κοιμηθεί. Σπασμοί, σπασμοί από τρόμο. Το παιδί τεντώνεται και λυγίζει προς τα πίσω. Ημι-αναίσθητη κατάσταση, αντίχειρες σφιγμένοι, πρόσωπο κυανό. Κράμπες και σπασμοί είναι διαδεδομένοι όπως με το Nux. Η δυσμηνόρροια στην οποία το Ign. είναι ενδεδειγμένο έχει ωδινόμορφη πίεση προς τα κάτω στο υπογάστριο, > από πίεση· από το ξάπλωμα· από αλλαγή θέσης. Η ροή είναι μαύρη, σάπια· αν άφθονη, με θρόμβους. Σπασμοί και σπασμοί, που λήγουν σε μακρόσυρτους αναστεναγμούς, αντιμετωπίζονται από το Ign. Ο Nash αναφέρει μια περίπτωση λοχειακών σπασμών στην οποία αυτό το γνώρισμα οδήγησε σε θεραπεία. Υπάρχουν αρκετά χαρακτηριστικά αναπνευστικά συμπτώματα: Υστερική αφωνία. Στριδωρός λαρυγγισμός· ο ασθενής κάθεται στο κρεβάτι, βραχνός, ξηρός βήχας. Ο χαρακτηριστικός βήχας του Ign. είναι ένας ερεθιστικός και ερεθίζων βήχας: όσο περισσότερο διαρκεί ο βήχας, τόσο αυξάνει ο ερεθισμός για βήχα. Ο Kent τον περιγράφει ως: «Χαχ, χαχ-ετι-χαχ, που λήγει σε λυγμό.» Βήχας κάθε φορά που στέκεται ακίνητος κατά τη διάρκεια περιπάτου. Κούφιος, σπασμωδικός βήχας σαν από sulphur ατμούς. Βήχας σαν από εισπνεόμενη πούπουλη σκόνη. Αισθήσεις μυρμηγκιάσματος και μούδιασμα είναι πολύ γενικές. Οι πόνοι τείνουν να εντοπίζονται σε μικρές περιγεγραμμένες κηλίδες. Τα χαρακτηριστικά του πυρετού είναι: Δίψα μόνο κατά τη διάρκεια της ψυχρής περιόδου. Κόκκινο πρόσωπο κατά το ρίγος. Ρίγος > από εξωτερική θερμότητα (τυλίγματα, σόμπα). Εξωτερικό ρίγος και εσωτερική θερμότητα. Μόλις αρχίσει η θερμότητα πρέπει να αποκαλυφθεί (αντίθετα με το Nux). Αίσθημα σαν να θα ξεσπάσει ο ιδρώτας αλλά δεν ξεσπά. Ιδρώνει: όταν τρώει· καμιά φορά κρύος, γενικά ζεστός· μερικές φορές όξινος. Το Ign. είναι ένα από τα ψυχρά φάρμακα όπως το Nux, το Caps., το Ars. Το κρύο < και η θερμότητα > (εκτός από το τελευταίο στάδιο του πυρετού). Η ανάπαυση > τους πόνους· και το ίδιο και η αλλαγή θέσης. Το ξάπλωμα >. Το ξάπλωμα στο πλάι < την κεφαλαλγία· το ξάπλωμα στην επώδυνη πλευρά > την κεφαλαλγία. Το κάθισμα > τα πρωκτικά και πολλά άλλα συμπτώματα. < από το σκύψει, το περπάτημα, το στάσιμο. < από ελαφριά αφή· > από σκληρή πίεση. Η μαλακή πίεση > την κεφαλαλγία. Η ελαφριάτερη αφή < τους πόνους του στομαχιού· κράμπες στη μήτρα· ευαισθησία του τριχωτού και της περιοχής του πυλωρού. Υπάρχει μεγάλη απέχθεια προς τον καπνό, ο οποίος < πολλά συμπτώματα. Απέχθεια προς τη ζεστή τροφή, το κρέας, το αλκοόλ. Επιθυμία για όξινα· για ψωμί, ιδίως ψωμί σίκαλης. < από συναίσθημα· από γλυκά· καφές· έντονες οσμές· από ασκαρίδες· όταν χασμουριέται. > από την αλλαγή θέσης· ενώ τρώει· από ρέψιμο· όταν παίρνει μια εισπνοή· από την κατάποση. Το Ign. δρα ταχέως, και η διάρκεια της δράσης του, σύμφωνα με τον Hahnemann, είναι σύντομη. «Χορηγείται καλύτερα το πρωί αν δεν υπάρχει βιασύνη. Όταν χορηγείται λίγο πριν την ώρα του ύπνου τείνει να προκαλέσει υπερβολική ανησυχία τη νύχτα.» Ταιριάζει στο ευαίσθητο, διεγέρσιμο, νευρικό ταμπεραμέντο· γυναίκες ευαίσθητης, εύκολα διεγέρσιμης φύσης· σκούρα μαλλιά και δέρμα, αλλά ήπια διάθεση· γρήγορες στην αντίληψη, ταχείες στην εκτέλεση. Το Ign. έχει αποκληθεί το «θηλυκό» του «αρσενικού» Nux. Ο B. Simmons ορίζει τη θέση του Ign. στη ισχιαλγία ως εξής: «Διατρητικοί, τεμνόντες πόνοι, κροτούντες, εκρηκτικοί πόνοι, < τον χειμώνα, > το καλοκαίρι, ψυχρότητα με δίψα, εξάψεις θερμότητας, κυρίως στο πρόσωπο, χωρίς δίψα.» Το άκρο είναι πρησμένο και ο μηρός ογκώδης, και δεν μπορεί να σηκωθεί ή να ξαπλώσει χωρίς πόνο· γενικά αριστερή πλευρά.