Η Ignatia χρειάζεται συχνά και ταιριάζει ιδιαίτερα σε ευαίσθητες, λεπτές γυναίκες και παιδιά· σε υστερικές γυναίκες. Δεν θα θεραπεύσετε τις φυσικές υστερικές με την Ignatia, αλλά θα θεραπεύσετε εκείνες τις ήπιες, ευαίσθητες, λεπτοϊνές, καλλιεργημένες, υψηλής μόρφωσης, εξαντλημένες γυναίκες στις νευρικές τους διαταραχές με την Ignatia όταν αναπτύσσουν διαταραχές που μοιάζουν με τέτοια συμπτώματα όπως αυτά της υστερίας. Υστερική διάθεση: Η υστερική διάθεση είναι κάτι πολύ παράξενο και δύσκολο να το κατανοήσει κανείς. Αλλά μια γυναίκα, όταν είναι εξαντλημένη και υπερδιεγερμένη και συναισθηματική, θα κάνει πράγματα που η ίδια δεν μπορεί να εξηγήσει. Θα κάνει πράγματα σαν να είναι τρελή στην έξαψή της. Θα κάνει πράγματα που μετανιώνει, ενώ η υστερική πάντα χαίρεται γι' αυτά. Όσο πολλή ανοησία κι αν υπάρχει σε αυτά, εκείνη απλώς έκανε μια επίδειξη που είναι περήφανη γι' αυτήν. Αλλά οι προσπάθειές μας πηγαίνουν σε εκείνες που τις μιμούνται ασυνείδητα. Εκείνες που θέλουν να τα πάνε καλά. Μια γυναίκα έχει περάσει μια διαμάχη στο σπίτι. Έχει ταραχθεί, είναι διεγερμένη, και πάσχει από σπασμούς, τρέμει και τρομάζει. Πηγαίνει στο κρεβάτι με κεφαλαλγία. Είναι άρρωστη. Η Ignatia θα είναι το φάρμακό της. Όταν έχει μεγάλη θλίψη· ανεκπλήρωτοι έρωτες. Ένα ευαίσθητο, νευρικό νεαρό κορίτσι ανακαλύπτει ότι έχει τοποθετήσει λάθος τα συναισθήματά του· ο νεαρός την έχει απογοητεύσει· έχει ένα επεισόδιο κλαίγματος, κεφαλαλγία, τρέμει, είναι νευρική, αϋπνίζει· η Ignatia θα την κάνει φιλοσοφική και λογική. Μια γυναίκα χάνει το παιδί της, ή τον σύζυγό της. Μια ευαίσθητη, λεπτή γυναίκα, και υποφέρει από αυτή τη θλίψη. Έχει κεφαλαλγίες, τρέμει, είναι διεγερμένη, κλαίει, είναι αϋπνισμένη· ανίκανη να ελέγξει τον εαυτό της. Παρά τις καλύτερες προσπάθειές της, η θλίψη της την έχει κυριολεκτικά διαλύσει. Είναι ανίκανη να ελέγξει τα συναισθήματα και την έξαψή της. Η Ignatia θα την ηρεμήσει και θα την βοηθήσει να περάσει την παρούσα στιγμή. Σε όλες αυτές τις περιπτώσεις όπου όλες αυτές οι καταστάσεις που προκλήθηκαν από τέτοιους κόπους συνεχίζουν να επιστρέφουν, όπου η ασθενής σας εστιάζει σε αυτές, εστιάζει στην αιτία, και η κατάσταση συνεχίζει να επανέρχεται, το Natrum mur. θα ολοκληρώσει την περίπτωση. Θα την δυναμώσει και θα την βοηθήσει να αντέξει τα βάσανά της. Ιδιαίτερα χρήσιμο σε οργανισμούς που έχουν εξαντληθεί στο σχολείο, στην επιστήμη, στη μουσική, στην τέχνη. Φυσικά, είναι φυσικό για πολύ ευαίσθητα κορίτσια να ασχοληθούν με τις τέχνες, όπως η μουσική, η ζωγραφική κ.λπ. Μια κόρη επιστρέφει από το Παρίσι μετά από χρόνια έντονης ενασχόλησης με τη μουσική της. Είναι ανίκανη να κάνει οτιδήποτε. Διαλύεται εντελώς. Κάθε θόρυβος την ενοχλεί. Δεν μπορεί να κοιμηθεί τις νύχτες. Διεγερμένη, αϋπνισμένη, τρέμει, έχει σπασμωδικές κινήσεις, σπασμούς στους μύες· κλαίει από έξαψη, και από κάθε ενοχλητική λέξη. Η Ignatia θα την τονώσει θαυμαστά. Μερικές φορές θα ολοκληρώσει ολόκληρη την περίπτωση. Αλλά ιδιαίτερα σε αυτά τα υπερευαίσθητα κορίτσια το Natrum mur. είναι πολύ συχνά το χρόνιο. Είναι το φυσικό χρόνιο της Ignatia. Όταν οι διαταραχές συνεχίζουν να επιστρέφουν, και η Ignatia φτάνει σε ένα σημείο όπου δεν κρατάει πια. Μια άλλη περίπτωση όπου η Ignatia και το Natrum mur. πηγαίνουν πολύ κοντά. Ένα ευαίσθητο, εξαντλημένο κορίτσι, αφού έχει δουλέψει στη μουσική, και στην τέχνη, και στο σχολείο, και έχει κουραστεί, είναι ανίκανη να ελέγξει τα συναισθήματά της. Τα συναισθήματά της στηρίζονται σε κάποιον που θα περιφρονούσε. Αυτό μπορεί να είναι κάτι παράξενο, μπορεί να μην μπορεί κανείς να το καταλάβει. Ένα ευαίσθητο κορίτσι, αν και δεν θα το αποκάλυπτε σε κανέναν παρά μόνο στη μητέρα της, ερωτεύεται έναν παντρεμένο άντρα. Μένει ξύπνια τις νύχτες, λυγίζει. Λέει, «Μάνα, γιατί το κάνω αυτό, δεν μπορώ να βγάλω εκείνον τον άντρα από το μυαλό μου.» Άλλες φορές ένας άντρας εντελώς εκτός του κύκλου της, με τον οποίο είναι υπερβολικά λογική για να έχει οτιδήποτε κοινό, απλώς τον σκέφτεται. Η Ignatia, αν είναι πολύ πρόσφατο, θα ισορροπήσει το μυαλό εκείνου του κοριτσιού. Αν όχι, το Natrum mur. έρχεται ως διάδοχος. Δεν γνωρίζουμε ούτε τη μισή γνώση για το ανθρώπινο μυαλό από όση νομίζουμε ότι γνωρίζουμε. Γνωρίζουμε μόνο τις εκδηλώσεις του. Αυτά τα μικρά πράγματα ανήκουν σε αυτή τη σφαίρα δράσης αυτού του φαρμάκου. Εκείνος που γνωρίζει την ύλη ιατρική την εφαρμόζει στο πλάτος και στο μήκος της, και βλέπει σε αυτήν αυτό που είναι όμοιο. Η Ignatia έχει τρέμουλο στα άκρα. Νευρική, τρεμουλιαστή έξαψη. «Αδυναμία του σώματος που έρχεται ξαφνικά. Υστερική αδυναμία και λιποθυμικά επεισόδια. Λιποθυμία σε πλήθος.» Είναι ιδιαίτερα χρήσιμη στα δακρυσμένα, νευρικά, θλιμμένα, υποχωρητικά, ευαίσθητα μυαλά. «Σπασμωδικές και συσπαστικές κινήσεις. Σπασμωδικές συσπάσεις.» Τα παιδιά παθαίνουν σπασμούς στον ύπνο μετά από τιμωρία. «Σπασμοί σε παιδιά στην πρώτη περίοδο της οδοντοφυΐας. Σπασμοί σε παιδιά από φόβο.» Το παιδί είναι κρύο και χλωμό, και έχει ένα σταθερό βλέμμα που καρφώνει, όπως το Cina. «Σπασμοί με απώλεια συνείδησης. Βίαιοι σπασμοί. Τετανικοί σπασμοί. Τέτανος μετά από φόβο. Συναισθηματική χορεία. Μετά από φόβο, ή θλίψη.» Κορίτσια με χορεία. Συναισθηματική επιληψία, ή επιληπτοειδείς εκδηλώσεις. Παραλυτική αδυναμία. «Μεγάλη συναισθηματική διέγερση.» Θηλασμός· αγρυπνία τη νύχτα. Απώλεια κίνησης ενός χεριού με τόσο τέλεια παράλυση σαν να προερχόταν από εγκεφαλική αιμορραγία. Σε λίγες ώρες αυτό περνάει, και το χέρι είναι όπως πάντα. Αυτή είναι μια υστερική παράλυση. «Μούδιασμα του ενός ή του άλλου χεριού. Μυρμήγκιασμα και τσούξιμο στο χέρι.» Η Ignatia είναι γεμάτη εκπλήξεις. Αν γνωρίζετε καλά την ασθένεια, γνωρίζετε καλά τις παθολογικές καταστάσεις και τις εκδηλώσεις τους, τότε μπορείτε να πείτε αν πρέπει ή δεν πρέπει να εκπλαγείτε. Τότε μπορείτε να πείτε τι είναι φυσικό, τι είναι σύνηθες στην ασθένεια. Στην Ignatia βρίσκετε τι είναι αφύσικο, και τι είναι απροσδόκητο. Βλέπετε μια φλεγμονή αρθρώσεως, ή ένα φλεγμονές μέρος όπου υπάρχει θερμότητα, ερυθρότητα, παλμός, και αδυναμία· θα το χειριστείτε με μεγάλη προσοχή από φόβο μην πονέσει. Κανονικά έχετε κάθε δικαίωμα να περιμένετε ότι θα πονάει. Αλλά βρίσκετε ότι δεν πονάει, και μερικές φορές βελτιώνεται με την έντονη πίεση. Δεν είναι αυτή μια έκπληξη; Κοιτάζετε στον λαιμό. Είναι πρησμένος, φλεγμονές, κόκκινος· ο ασθενής παραπονιέται για πονόλαιμο και πόνο. Φυσικά δεν θα τον αγγίξετε με το γλωσσόπιαστρό σας από φόβο μην πονέσει. Έχετε κάθε λόγο να υποθέσετε ότι η κατάποση στερεών θα είναι επώδυνη. Αλλά ρωτάτε τον ασθενή πότε υπάρχει ο πόνος, και ο ασθενής θα πει: «Όταν δεν καταπίνω τίποτα solid.» Ο πόνος βελτιώνεται με την κατάποση οτιδήποτε στερεού, από την πίεση. Πονάει σε όλες τις άλλες στιγμές. Ψυχικά, ο ασθενής κάνει τα πιο ανεξήγητα και τα πιο απροσδόκητα πράγματα. Φαίνεται να μην έχει κανέναν κανόνα να εργαστεί με βάση αυτόν, καμία φιλοσοφία, καμία πνευματική υγεία, και καμία κρίση. Το αντίθετο από αυτό που θα αναμενόταν, λοιπόν, θα βρεθεί. Ο ασθενής είναι καλύτερα ξαπλωμένος στην επώδυνη πλευρά. Αντί να αυξάνει τον πόνο, τον ανακουφίζει. «Πόνος σαν καρφί να μπήγει στο πλάι του κεφαλιού.» Η μόνη ανακούφιση που νιώθει είναι ξαπλώνοντας πάνω σε αυτό, ή πιέζοντας πάνω σε αυτό, και αυτό τον κάνει να φεύγει.