Δρα έντονα επί των βλεννογόνων, ιδίως του στόματος και του πεπτικού σωλήνα, όπου προκαλεί οξεία ελκωτική στοματίτιδα, με ολόκληρη τη βλεννογόνο επιφάνεια να γίνεται κόκκινη και οιδηματώδης, ενώ στα μάγουλα, στα χείλη κ.λπ. παράγει πολυάριθμα έλκη με γκρίζα βάση. Δρα επίσης επί των σιελογόνων αδένων, προκαλώντας άφθονη έκκριση καυστικού σάλιου. Έτσι είναι ομοιοπαθητικό στις αφθώδεις πληγές και τη στοματίτιδα· θυλακοειδές έλκωμα του στόματος και της γλώσσας· θυλακοειδής φαρυγγίτιδα· και έχει χρησιμοποιηθεί επιτυχώς, τόσο εσωτερικά όσο και ως γαργαρισμός, στη θεραπεία της αληθινής διφθερίτιδας.