Είναι ένα από τα λεγόμενα «βιοχημικά» φάρμακα, ή ένα από τα δώδεκα φάρμακα των ιστών, για τα οποία ο Schuessler ισχυριζόταν ότι μπορούν να θεραπεύσουν όλα τα δεινά που κληρονομεί η σάρκα. Δεν έχει αποδειχθεί αρκετά για να γνωρίζουμε το μισό από την πραγματική του αξία. Η κλινική χρήση στις δυναμοποιήσεις, από την 3η έως την 30ή, έχει αποδείξει ότι είναι ένα φάρμακο αναμφισβήτητης μεγάλης αξίας. Χρειάζεται στο δεύτερο στάδιο των φλεγμονών ή στο στάδιο της μεσοστιαίας εξιδρώσεως σε οποιοδήποτε μέρος του σώματος, και εδώ, όσο γνωρίζουμε μέχρι τώρα, δεν συνοδεύεται από τον κίνδυνο του Kali hydroiodicum. Αν είχε χρησιμοποιηθεί στις μαζικές δόσεις εκείνου του φαρμάκου, θα είχαμε ίσως περισσότερα βλαβερά αποτελέσματα από όσα τώρα γνωρίζουμε. Έχω δει διευρυμένες αρθρώσεις μετά από οξεία ρευματισμό να μειώνονται ταχύως στο φυσιολογικό μέγεθος υπό τη δράση του, μερικές φορές αφού είχαν αντισταθεί σε άλλα φάρμακα για πολύ καιρό· αλλά δεν γνωρίζω κάποια χαρακτηριστικά συμπτώματα που να δικαιολογούν την προτίμησή του έναντι άλλων φαρμάκων. Είναι επίσης ένα φάρμακο για την αμυγδαλίτιδα αφού τα οξεία φλεγμονώδη συμπτώματα έχουν κατασταλεί από το Aconite, Belladonna, ή Ferrum phos. Το βρήκα πολύ αποτελεσματικό στην κώφωση από φλεγμονή και απόφραξη της Ευσταχιανης σάλπιγγας. Άρχισα να το χρησιμοποιώ στην 3η ή 6η, αλλά έχω καλύτερη επιτυχία με την 24η δυναμοποίηση. Πολλές περιπτώσεις χρόνιας ανίατης κώφωσης θα μπορούσαν να είχαν θεραπευθεί με αυτό το φάρμακο αν είχε χρησιμοποιηθεί έγκαιρα. Το Mercurius dulcis μπορεί να αναφερθεί εδώ, αφού δεν αναφέρθηκε όταν γράφαμε για τους Υδραργύρους, ως ένα ακόμη φάρμακο για αυτά τα Ευσταχιανα προβλήματα. Φυσικά θα είχατε πιθανώς κάποια άλλα υδραργυρικά συμπτώματα που θα σας επέτρεπαν ίσως να διαλέξετε μεταξύ των δύο φαρμάκων. Το Kali mur. πιθανότατα θα έρθει σε χρήση περισσότερο μέσω κλινικής εισαγωγής παρά μέσω αποδείξεων. Αυτό που ο Hering συνήθιζε να αποκαλεί φάρμακο που γεννήθηκε με ισχιακή παρουσίαση. Είναι δυνατόν, αλλά όχι σωστό ή φυσικό.