Medorrhinum

Ο γονορροϊκός ιός είναι αναμφίβολα ένα μεγάλο φάρμακο. Όποιος έχει ασχοληθεί πολύ με τη γονόρροια γνωρίζει καλά τη σοβαρή μορφή ρευματισμού, η οποία συχνά είναι η συνέπεια της εισόδου αυτού του νοσογόνου προϊόντος στον οργανισμό. Έχω δει κάποια αξιοσημείωτα αποτελέσματα από τη χρήση αυτού του φαρμάκου σε χρόνιες μορφές ρευματισμού. Μία περίπτωση (μια μεσήλικη κυρία) δεν μπορούσε για μεγάλο χρονικό διάστημα να πάει στην εκκλησία, λίγα βήματα από την κατοικία της, το πρόβλημα βρίσκονταν στα πόδια της, στους αστραγάλους και στις πατούσες. Οι αστράγαλοι ήταν τόσο επώδυνοι και δύσκαμπτοι και οι πατούσες τόσο ευαίσθητες που δεν μπορούσε να περπατήσει πάνω τους. Το Antimonium crud., που είχε θεραπεύσει για μένα κάποιες δύσκολες περιπτώσεις με παρόμοια συμπτώματα, δεν είχε καμία ευεργετική δράση, αλλά η Medorrhinum c. m., μία δόση, τη ωφέλησε τόσο πολύ που μπορούσε να περπατήσει όπου ήθελε. Στο Organon (περιοδικό), Τόμος 3, ο Dr. J. A. Biegler, από το Rochester, N. Y., αναφέρει μια αξιοσημείωτη θεραπεία χρόνιου ρευματισμού σε έναν άνδρα 60 ετών. Δεν εμφανίζεται ιστορικό προηγούμενης γονόρροιας στην περίπτωση, και δεν έχω βρει ποτέ τέτοιο ιστορικό στις περιπτώσεις που μπόρεσα να ωφελήσω με αυτό το φάρμακο. Στον Τόμο 1, του ίδιου περιοδικού, αναφέρεται μια αξιοσημείωτη θεραπεία από τον Dr. Skinner, του Liverpool, της Αγγλίας. Είναι μια θεραπεία καρίας της σπονδυλικής στήλης μακράς διάρκειας με την Syphilinum (υψηλή). Είχα μια πολύ παρόμοια περίπτωση, για την οποία συνταγογραφούσα επί πάνω από ένα χρόνο χωρίς επιτυχία, όταν διάβασα για πρώτη φορά την αναφορά αυτής της περίπτωσης. Στη δική μου περίπτωση, όπως και στη δική του, ο ασθενής είχε έντονους πόνους στο νοσούντα μέρος κατά τη διάρκεια της νύχτας. Καθένας που γνωρίζει τα συφιλιδικά προβλήματα, ειδικά των οστών, γνωρίζει αυτούς τους (τρομερούς, μερικές φορές) νυχτερινούς οστικούς πόνους. Τρεις δόσεις της c. m. του Swan Syphilinum θεράπευσαν αυτή την περίπτωση σε εντυπωσιακά σύντομο διάστημα σαράντα ημερών. Δεν μπόρεσα να βρω αξιόπιστο ιστορικό σύφιλης σε αυτή την περίπτωση. Τότε τίθεται το ερώτημα, είναι αληθής η θεωρία των νοσοδών του Swan, ή τα νοσογόνα προϊόντα είναι ομοιοπαθητικά θεραπευτικά μόνο σε εκείνες τις περιπτώσεις που τους μοιάζουν, χωρίς να έχουν ιστορικό νοσογόνου προϊόντος; Ας απαντήσουν άλλοι, εγώ δεν είμαι ακόμη σε θέση να το κάνω.

Από τότε που έγραψα τα παραπάνω πειραματίστηκα περισσότερο με τις λεγόμενες νοσοδές και είχα φαινομενικά πολύ καλά αποτελέσματα από αυτό το φάρμακο καθώς και την Syphilinum σε ανθεκτικές περιπτώσεις χρόνιου ρευματισμού. Η πιο χαρακτηριστική διαφορά μεταξύ τους είναι ότι με την Medorrhinum οι πόνοι επιδεινώνονται κατά τη διάρκεια της ημέρας, και με την Syphilinum κατά τη νύχτα.

Υπάρχουν, χωρίς αμφιβολία, μεγάλες θεραπευτικές δυνάμεις κατοικούσες σε αυτά τα δύο νοσογόνα δηλητήρια και δεν πρέπει να απορρίπτονται απλώς επειδή είναι προϊόντα ασθένειας.

Όσον αφορά τις άλλες νοσοδές, έχω δει, μέσα στα δύο τελευταία χρόνια, πιο αξιοσημείωτα αποτελέσματα από αυτές.