Ο Hahnemann λέει ότι είναι πολύ πιο δύσκολο να εκτιμηθεί η δράση του Opium παρά σχεδόν οποιουδήποτε άλλου φαρμάκου. Οι επιδράσεις του Opium όπως φαίνονται στην αναίσθησια του νευρικού συστήματος, την καταθλιπτική διάθεση, τη νυσταλέα καταστολή, την απουσία πόνου και τη νωθρότητα, τη γενική καθυστέρηση και την έλλειψη ζωτικής αντίδρασης, αποτελούν τις κύριες ενδείξεις για το φάρμακο όταν χρησιμοποιείται ομοιοπαθητικά. Όλα τα συμπτώματα χαρακτηρίζονται από λήθαργο. Είναι ανώδυνα και συνοδεύονται από βαθύ, βαρύ ύπνο, συριγμό στην αναπνοή. Ιδρωμένο δέρμα. Σκούρο, καφέ-μαόνι πρόσωπο. Ορώδης αποπληξία-φλεβική, παθητική συμφόρηση. Έλλειψη ευαισθησίας στη δράση των φαρμάκων. Επανεμφάνιση και επιδείνωση από τη θέρμανση. Το Opium ελαττώνει τις εκούσιες κινήσεις, συστέλλει τις κόρες, καταστέλλει τις ανώτερες πνευματικές λειτουργίες, ελαττώνει την αυτοέλεγχο και τη δύναμη συγκέντρωσης, την κρίση· διεγείρει τη φαντασία, αναστέλλει όλες τις εκκρίσεις εκτός από εκείνη του δέρματος. Έλλειψη δεκτικότητας στα φάρμακα ακόμη και όταν υποδεικνύονται. Ασθένειες που προέρχονται από τρόμο.