Phosphorus

ΕΠΕΙΔΗ όλα όσα μπορούν να βλάψουν μπορούν και να θεραπεύσουν, η Ομοιοπαθητική Materia Medica είναι πραγματικά απεριόριστη. Μόνο με συνεχή ανάγνωση και μελέτη μπορεί κανείς να αποκτήσει μια ιδέα της υπόσχεσης που ήδη μας προσφέρει στον αγώνα μας κατά της ασθένειας και του πόνου.

Όπως έχουμε ήδη πει, ακόμη και η επιμεής εργασία με το ρεπερτόριο μπορεί σε κάποιο βαθμό να περιορίσει το ύφος μας. Δεν μπορεί ποτέ να υποκαταστήσει τη Materia Medica, της οποίας αποτελεί απλώς, και μόνο ως ένα σημείο, ένα Ευρετήριο· και ο λόγος είναι ότι είναι αδύνατο όλα τα φάρμακα, όχι μόνο εκείνα καθημερινής χρήσης και χρησιμότητας, αλλά και εκείνα μόνο περιστασιακής ανάγκης, να εκπροσωπούνται εξίσου καλά σε οποιοδήποτε ρεπερτόριο που θα ήταν δυνατό να χειριστεί κανείς, πόσο μάλλον να συντάξει.

Αλλά τα περισσότερα από τα γνωστά φάρμακα με μοναδική και οριστική δράση αναφέρονται κάπου, έστω και μόνο με εντυπωσιακά μαύρα γράμματα σε κάποια μοναχική ρουμπρίκα, και όταν βλέπουμε ένα άγνωστο φάρμακο με μαύρα γράμματα να αντιπροσωπεύει το σύμπτωμα ή την πάθηση που αναζητούμε, θα κάνουμε καλά να το αναζητήσουμε στη Materia Medica, για να δούμε αν δεν ταιριάζει εξ ολοκλήρου με την περίπτωση.

Αλλά το Phosphorus δεν είναι φάρμακο με αδιάγνωστα ή μη εκπροσωπημένα συμπτώματα· αντιθέτως, είναι ένα από τα καλύτερα διαγνωσμένα και καταγεγραμμένα φάρμακα, ένα πολυκρέστ, ένα φάρμακο πολλαπλών χρήσεων.

Στην Εγκυκλοπαίδεια του Allen έχει όχι λιγότερα από 3.920 καταγεγραμμένα συμπτώματα, το καθένα με τον μικρό του αριθμό παραπομπής που παραπέμπει στην αρχή της ενότητας Phosphorus, όπου όχι μόνο η πηγή για κάθε μεμονωμένο σύμπτωμα μπορεί να βρεθεί, αλλά και πώς προέκυψε, είτε σε παιδί που είχε ρουφήξει σπίρτα (στους καλούς παλιούς καιρούς που τα σπίρτα ήταν οτιδήποτε εκτός από «ασφαλή»), είτε σε εργάτες σε εργοστάσια σπίρτων εδώ ή στο εξωτερικό, είτε σε άτομα που τερμάτισαν φρικτά τη ζωή τους με ποντικοφάρμακο, είτε πάλι στους δοκιμαστές πιο ή λιγότερο δυναμοποιημένου Phosphorus από τον Hahnemann και μετά· και εδώ δίνεται η ίδια η δυναμοποίηση που προκάλεσε τα συμπτώματα.

Η Ομοιοπαθητική Materia Medica δεν είναι κάποια φανταχτερή συλλογή, ούτε τυχαία συγκέντρωση αμφισβητήσιμων συμπτωμάτων φαρμάκων. Όλα είναι τόσο τακτοποιημένα, τόσο προσεκτικά ερευνημένα, τόσο περιεκτικά εκτεθειμένα, τόσο επιστημονικά. Μπορεί κανείς μόνο να θαυμάσει το τεράστιο μόχθο των ανδρών που με υπομονετικό σκοπό ανήγειραν για εμάς έναν αληθινό ναό της θεραπείας — όχι μόνο ο Hahnemann και η ομάδα των δοκιμαστών του, ως επί το πλείστον γιατροί, αλλά οι Lippe, Hering, Dudgeon, Hughes, Carrol Dunham και όλοι οι υπόλοιποι ως τον Kent, που έκαναν το έργο μας όχι μόνο σχετικά εύκολο αλλά και ασφαλές, και κληροδότησαν στην ανθρωπότητα μια επιστήμη — τόσο μοναδική και τακτοποιημένη, τόσο απλή και προσιτή — και τόσο πρακτική που «οι περαστικοί, αν και άφρονες, δεν θα πλανηθούν εκεί».

Το Phosphorus, λοιπόν, συγκαταλέγεται στα καλύτερα διαγνωσμένα μας — στα πιο συνεχώς χρήσιμα φάρμακα, και επιπλέον είναι ένα φάρμακο με πολύ οριστικά χαρακτηριστικά συμπτώματα. Για πρακτικούς σκοπούς συνταγογράφησης, μπορεί να είναι χρήσιμο να το συγκρίνουμε και να το αντιπαραβάλουμε με τη Sepia και το Natrum mur., επειδή η Sepia (μελάνι της σουπιάς) πρέπει να παίρνει κάποια από τα συμπτώματά της από το phosphorus και κάποια από το αλάτι που συνεισφέρουν στη σύστασή της.

Αλλά, όπως με το Ferrum, την Pulsatilla και το Kali sul. με την Calcarea, Calc. phos. και Calc. sulph., ή με την Colocynth, το Elaterium και το Mag. phos., ακόμη και όταν ορισμένες χημικές ουσίες είναι κοινές στην περίπλοκη σύστασή τους, και αν και κάποια από τα συμπτώματα πρέπει να μοιάζουν μεταξύ τους, το σύνολο δεν είναι το ίδιο, και το ένα φάρμακο δεν μπορεί να αντικαταστήσει το άλλο.

Το Phosphorus, στις δηλητηριάσεις και τις δοκιμασίες του, και στις παθήσεις που μπορεί να θεραπεύσει, είναι εμφανώς αδιάφορο (Sepia· και το Natrum mur. λιγότερο): είναι αδιάφορο προς συγγενείς και αγαπημένα πρόσωπα (Sepia).

Είναι απATHικό: απαντά αργά, έχει μεγάλη αίσθηση κόπωσης με δυσθυμία προς εργασία. Είναι μεγάλο φάρμακο της κεφαλαλγίας, μαζί με το Natrum mur. και τη Sepia. Αλλά οι κεφαλalgies του Phos. επιδεινώνονται σε ζεστό δωμάτιο και από τη ζέστη, και βελτιώνονται από κρύες εφαρμογές, εντελώς αντίθετα από τη Sepia.

Το Phosphorus είναι συμπαθές, επιθυμεί συντροφιά, και άγγιγμα, και τρίψιμο, και βοήθεια. Η Sepia και το Natrum mur. βελιώνονται μόνα τους, και η Sepia «θέλει μόνο να φύγει και να ησυχάσει».

Και η Sepia και το Natrum mur. μισούν, ή εκνευρίζονται από, τη συμπάθεια — δεν την αντέχουν — κλαίνε. Το Natrum mur. και το Phos. επιθυμούν αλάτι: όχι όμως η Sepia: ενώ η Sepia και το Natrum mur. καταγράφονται ότι απεχθάνονται το λίπος, που δεν συμβαίνει με το Phos.. Το Phos. και η Sepia είναι ψυχρά φάρμακα, δηλ. ταιριάζουν σε ψυχρά άτομα, ενώ το Natrum mur. είναι ένα από τα φάρμακα που καταγράφονται ότι βελιώνονται από το κρύο. Πάλι, είναι το Phos. και η Sepia που φοβούνται τη βροντή, και υποφέρουν σε καταιγίδα με βροντές — ή ακόμη και όταν πλησιάζει η βροντή — και ούτω καθεξής.

Συμπαθές Phos. —

Μισεί τη συμπάθεια --- Nat. mur. Sep.

Θέλει συντροφιά Phos. -- —

Καλύτερα μόνος --- Nat. mur. Sep.

Επιθυμεί αλάτι Phos. Nat. mur.

Απεχθάνεται το λίπος --- Nat. mur. Sep.

Χειρότερα από το κρύο Phos. — Sep.

Ψυχρό, αλλά καλύτερα από το κρύο Nat. mur. —

Φόβος της βροντής Phos. — Sep.

Ομαδοποιήσεις συμπτωμάτων με αντιθέσεις και ομοιότητες είναι μεγάλη βοήθεια για ταχεία και ορθή συνταγογράφηση.

Ο Hahnemann μας λέει σχετικά με το Phosphorus ότι δρα πιο ευεργετικά σε άτομα που υποφέρουν από χρόνιες χαλαρές κενώσεις και διάρροια. Επίσης τραβά την προσοχή στην ευνοϊκή αντίδραση του ασθενούς Phos. στον μαγνητισμό. Το Phos. είναι ένα από τα φάρμακα που αγαπούν να τα τρίβουν.

Ο Hahnemann επίσης χρησιμοποιεί το Phosphorus για να αποδείξει ότι τα δυναμοποιημένα φάρμακα «δεν υπόκεινται πλέον στους χημικούς νόμους». Όλοι我们知道 ότι το phosphorus όταν εκτεθεί στον αέρα οξειδώνεται: ότι πράγματι όταν διαλυθεί σε δισουλφίδιο του άνθρακα, και αποθεθεί σε λεπτότατη διαίρεση καθώς το τελευταίο εξατμίζεται, αυτανάβει. Αυτό υποτίθεται από κάποιους ότι ήταν το αρχαίο «ελληνικό πυρ», που χρησιμοποιούνταν για εμπρηστικούς σκοπούς, και πιο πρόσφατα, φαντάζεται κανείς, από μαχητικές σουφραζέτες, όταν, για να ενοχλήσουν, έκαψαν τα γράμματα σε γραμματοκιβώτια.

Κι όμως, όπως επισημαίνει ο Hahnemann, μια σκόνη Phos. σε υψηλότερη δυναμοποίηση μπορεί να παραμείνει για χρόνια στο χαρτί της σε ένα γραφείο, χωρίς να χάσει τις φαρμακευτικές της ιδιότητες, ή ακόμη και να τις αλλάξει με εκείνες του Phosphoric acid. Δίνει και άλλα παραδείγματα για να δείξει ότι «ένα φάρμακο που έχει ανυψωθεί στην υψηλότερη δυναμοποίηση... δεν υπόκειται πλέον στους νόμους της εξουδετέρωσης».

Αν αυτό δεν ίσχυε, πώς θα μπορούσαμε να μεταφέρουμε μαζί μας τα μικρά μας φιαλίδια με τα φαρμακευμένα σφαιρίδια, βέβαιοι ότι δεν θα παρεμβαλλόταν το ένα στο άλλο, ή δεν θα εξουδετέρωνε το ένα το άλλο, αλλά θα ήταν πάντα έτοιμα προς χρήση, και δεν θα μας απογοήτευαν ποτέ — με την προϋπόθεση ότι συνταγογραφούνταν ορθά.

Ο Guernsey, εκείνος ο άνδρας των «Key Notes to the Materia Medica», λέει «το Phos. είναι ιδιαίτερα προσαρμοσμένο για τα παράπονα ψηλών, λεπτών ατόμων με σκούρα μαλλιά». Τραβά την προσοχή στα χαρακτηριστικά κόπρανα, μακριά, λεπτά, σκληρά και ξηρά, που αποβάλλονται με μεγάλη δυσκολία.

Στρέφει την προσοχή στην αίσθηση φθοράς, κενότητας, ή απουσίας, που γίνεται αισθητή σε όλη την κοιλιά, ιδίως όταν συνοδεύεται από αίσθημα καύσου μεταξύ των ωμοπλατών. Και ένα εντυπωσιακό σύμπτωμα στομαχιού, όταν τα κρύα ροφήματα γίνονται ανεκτά μέχρι να ζεσταθούν στο στομάχι, οπότε εμετεύονται. (Αντίθετα από το Ars.. Το Ars. έχει καυσαλγία στο στομάχι, ανακουφίζεται από ζεστά ροφήματα. Με το Phos. η καυσαλγία ανακουφίζεται από το κρύο.) Επίσης, τονίζει τον σκληρό, ξηρό, σφιγμένο βήχα, που ταλαιπωρεί τον ασθενή, και την αλμυρή πτύελ.

Στο Lach. ανήκει η επιδείνωση κατά την αφύπνιση: επιδείνωση από τον ύπνο: φόβος να κοιμηθεί λόγω της επιδείνωσης των συμπτωμάτων.

Το ακριβώς αντίθετο ανήκει στο Phos. και τη Sepia: έχουν μεγάλη ανακούφιση από τον ύπνο, ακόμη και από σύντομο ύπνο: κεφαλαλγίες που θεραπεύονται από τον ύπνο.

«Στο Phos. οι πληγές αιμορραγούν πολύ, ακόμη κι αν είναι πολύ μικρές: πληγές που φαίνεται να έχουν επουλωθεί ξανανοίγουν.» Το Phos. είναι αιμορραγικό, και μωλωπίζεται εύκολα.

Ο Nash ζωγραφίζει το ζωντανό μικρό του πορτρέτο του ασθενούς Phos., δηλ. του ατόμου που χρειάζεται το Phosphorus.

«Ψηλά, λεπτά, στενοθώρακα, φθισικά άτομα, λεπτές βλεφαρίδες, μαλακά μαλλιά· ή νευρικά αδύναμα άτομα που τους αρέσει να μαγνητίζονται.

Κηρώδη, αναιμικά, ίκτερικά άτομα.

«Αγχώδη· καθολική ανησυχία, δεν μπορεί να σταθεί ή να καθίσει ακίνητο: χειρότερα στο σκοτάδι, ή όταν μένει μόνο του, ή πριν από καταιγίδα με βροντές.

«Κάψιμο παντού, στόμα, στομάχι, έντερα, πρωκτός, μεταξύ ωμοπλατών, έντονο, ανεβαίνει τη σπονδυλική στήλη, παλάμες.

«Επιθυμεί κρύα πράγματα, παγωτό που του κάνει καλό, κρύο νερό, που μπορεί να εμετευθεί όταν ζεσταθεί στο στομάχι.

Πρέπει να τρώει συχνά, αλλιώς λιποθυμά.

Σηκώνεται να φάει τη νύχτα.

«Αισθήματα βύθισης, λιποθυμίας, κενότητας — παντού.

«Διάρροια, άφθονη, εκρέει σαν από βρύση· με ευρύτατα ανοιχτό πρωκτό.

«Βήχας, χειρότερα ξαπλωμένος στα αριστερά. . . .

Στους πνεύμονες, το κάτω δεξιά λοβίο προσβάλλεται περισσότερο.

Βήχας χειρότερα όταν περνά από ζεστό σε κρύο δωμάτιο.

Χειρότερα από εισπνοή κρύου αέρα» (Rumex), κ.λπ.

Λέει, «το Zincum έχει ανήσυχα πόδια, το Phos. είναι ανήσυχο σε όλο το σώμα».

Λέει, «το Phosphorus είναι σίγουρο ότι θα αιμορραγήσει» και «το Phos. προσβάλλει τα οστά με τη μορφή νέκρωσης».

Τι λέμε για το «φωσφορικό σαγόνι»;

Ο τυπικός Phos. του Guernsey είναι σκούρομαλλος: ο Nash έχει «ψηλά, λεπτά άτομα αίματης ιδιοσυγκρασίας, δέρμα ανοιχτό, ξανθά ή κόκκινα μαλλιά, γρήγορα, ζωντανά, ευαίσθητα».

Και οι δύο έχουν δίκιο.

Ασυνήθιστη επιθυμία για αλάτι (Nat. mur., Nit. a., Arg. nit., αλλά το Nat. mur. επιθυμεί αλάτι με απεχθή διάθεση για τα λίπη. Το Nit. a. με επιθυμία για λίπη, και το Arg. nit. με επιθυμία για γλυκά και ζάχαρη).

Και τώρα θα στραφούμε στον Kent, εκείνον τον λεπτομερή παρατηρητή και μεγάλο δάσκαλο, για να μας βοηθήσει να δούμε το Phosphorus στους ασθενείς που χρειάζονται τη βοήθεια αυτού του φαρμάκου. Θα περιηγηθούμε απλώς στη διάλεξή του για το Phosphorus, απλώς διαλέγοντας και επιλέγοντας, παίρνοντας και αφήνοντας, όπως φαίνεται καλό.

«Τα παράπονα του Phosphorus είναι πιο πιθανό να προκύψουν στις αδύναμες ιδιοσυγκρασίες — γεννημένα άρρωστα, μεγαλωμένα λεπτά, και μεγαλωμένα υπερβολικά γρήγορα — άτομα που αδυνατίζουν, που αδυνατίζουν ταχύτατα — που έχουν τους σπόρους της φθίσης αρκετά καλά τοποθετημένους.

«Βίαιοι σφιγμοί και παλμοί: αιμορραγικές ιδιοσυγκρασίες: μικρές πληγές αιμορραγούν πολύ φωτεινό αίμα. Αιμορραγίες από όλα τα όργανα και τους ιστούς. Petechia και μώλωπες.»

Τα παράπονα του Phos. επιδεινώνονται από το κρύο και τον κρύο καιρό, βελτιώνονται από τη ζέστη και τις ζεστές εφαρμογές, εκτός από τα παράπονα του κεφαλιού και του στομαχιού, που βελτιώνονται από το κρύο.

Στο Phos. τα συμπτώματα του θώρακα και των άκρων ανακουφίζονται από τη ζέστη, εκείνα του στομαχιού και του κεφαλιού από το κρύο. (Είναι τέτοια συμπτώματα, αντιφατικά ως προς τον ασθενή εν γένει, και τα μέρη του ειδικότερα, που έχουν μεγάλη αξία ως δείκτες προς το φάρμακο που τα εμφανίζει.)

Δίνει τους φόβους του Phos., ένα από τα υπερευαίσθητα φάρμακα. «Φόβος ότι κάτι θα συμβεί: άγχος στο λυκόφως: φόβος καταιγίδων με βροντές: τρέμουλο: κρίσεις δυσπεψίας από φόβο.

Φόβος το βράδυ: φόβος του θανάτου: φόβος ξένων προσώπων που τον κοιτούν από τη γωνία.

Γεμάτος παράξενες, παράφρονες φαντασιώσεις.»

Απάθεια, αδιαφορία, προς φίλους και περιβάλλον, ακόμη και προς τα παιδιά του (Sepia).

Δεν απαντά, ή απαντά αργά, σκέφτεται αργά. Ίλιγγος και τραύλισμα στο περπάτημα.

Επιδείνωση από πνευματική κοπία, από θόρυβο: χειρότερα στο σκοτάδι: χειρότερα μόνος.

Το Phos. μπορεί να έρθει για λιπώδεις εκφυλισμούς, και για αμαύρωση του εγκεφάλου.

Η κώφωση του Phos. είναι ιδιαίτερα για την ανθρώπινη φωνή.

Καλύτερα από το φαγητό: καλύτερα από τον ύπνο. Ναυτία και έμετος από το βύθισμα των χεριών σε ζεστό νερό, από ζεστό δωμάτιο, από τη λήψη ζεστών πραγμάτων στο στομάχι.

Παλινδρόμηση μπουκιών φαγητού είναι πολύ χαρακτηριστική του Phos. «

Το Phos. είναι ο φίλος του χειρουργού — το μεγάλο φάρμακο για τον έμετο μετά από χλωροφόρμιο.»

Ο Allen (Keynotes) δίνει ένα περίεργο σύμπτωμα Phos. κατά την εγκυμοσύνη. Δεν μπορεί να πιει νερό. Η θέα του νερού την κάνει να εμετεύσει: πρέπει να κλείνει τα μάτια της όταν λούζεται.

Λέει ότι η εφίδρωση του Phos. μυρίζει sulphur.

Και, να θυμάστε, το Phos. δεν έχει μόνο κάψιμο στο στομάχι, κ.λπ., αλλά και κάψιμο στους πνεύμονες.

Ένα σύμπτωμα που μπορεί να βοηθήσει σε κάποιες περιπτώσεις πνευμονίας.

Το Phos. προσβάλλει το ήπαρ (θυμάται κανείς την οξεία κίτρινη ατροφία της δηλητηρίασης από phosphorus) και είναι ένα από τα φάρμακα της ηπατίτιδας και του ίκτερου (Chel.). Σε κάποια από τα συμπτώματά του το Phos. θυμίζει το Crotalus hor., το δηλητήριο του κροταλία.

Το Phosphorus προσβάλλει όλα τα όργανα και τους ιστούς, αλλά οι μεγάλες σφαίρες δράσης του, για το να βλάψει και να θεραπεύσει, είναι οι πνεύμονες και το οστό — και το ήπαρ. Θα δώσουμε μια επιλογή από τα συμπτώματα με μαύρα γράμματα του Phos. — κάπως συμπυκνωμένα. Προσφέρουν ένα κλειδί για τις πιο χρήσιμες δυνατότητές του, και για τα όργανα που προσβάλλει πιο εμφανώς.

Παρεμπιπτόντως, σχετικά με τη σχέση του Phosphorus με τις αιμορραγίες. . . . Κάποιος έχει δει μια περίπτωση καρκίνου της γλώσσας όπου μια αρκετά σοβαρή αιμορραγία σταμάτησε γρήγορα μετά από μια δόση Phos. 200 και δεν επανήλθε.

Από την άλλη, προειδοποιούμαστε ότι είναι επικίνδυνο να δίνεται το Phos. σε υψηλές δυναμοποιήσεις σε άτομα με προχωρημένη φθίση, καθώς μπορεί να προκαλέσει αιμορραγία που μπορεί να θέσει σε κίνδυνο τη ζωή. Εδώ να παραμένουμε στις χαμηλότερες δυναμοποιήσεις, 12 ή 30.

Θυμάται κανείς μια σχετικά νέα γυναίκα που έπασχε από αιμορραγική πορφύρα.

Είχε πολλούς μεγάλους αιματοφθάλμους φλύκταινες, και μώλωπες.

Είχε προειδοποιηθεί ότι δεν πρέπει να μείνει έγκυος, και ήταν έγκυος. Το Phos. θεράπευσε την πάθηση, και πέρασε από έναν φυσιολογικό τοκετό.

Μια επιλογή από τα συμπτώματα με μαύρα γράμματα του Phosphorus

Αναπνοή πολύ δύσκολη.

Μεγάλη απάθεια: απρόθυμος να μιλήσει.

Απαντά αργά και ράθυμα.

Κόπωση, δυσθυμία προς εργασία, χωρίς αιτία.

Δυσθυμία προς μελέτη, ή εργασία, ή συζήτηση, ή σκέψη.

Αργές ιδέες.

Ίλιγγος: μόλις έκανε οποιαδήποτε προσπάθεια να σηκωθεί, ο ίλιγγος επέστρεφε (Bry.).

Εβλεπε καλύτερα όταν οι κόρες διαστέλλονταν με τη σκίαση των ματιών.

(Το Phos. έχει μεγάλη φωτοφοβία.)

Ρινική αιμορραγία.

Μύτη πρησμένη και ξηρά.

Κατά την εξάντληση (από τη δηλητηρίαση Phos.) αναπτύσσεται συχνά φυματίωση· ενίοτε επίσης λοβαρής πνευμονία, που καταλήγει σε γάγγραινα πνεύμονα και πυαιμία. (Εδώ βλέπει κανείς τη μεγάλη χρήση του Phos. σε σοβαρές πνευμονίες.)

Έμετος φαγητού.

Πίεση, σαν από σκληρή ουσία, στο στομάχι.

Κενότητα και αίσθηση αδυναμίας στην κοιλιά.

Διάρροια.

Κενώσεις σαν ακούσιες τη στιγμή που οτιδήποτε εισέρχεται στο ορθό.

Κόπρανα γκρι — υπόλευκα γκρι.

Έμμηνος ρύση νωρίτερη και ολιγορρεής.

Τραχύτητα λάρυγγα και τραχείας, με συχνό βήχα και καθάρισμα του λαιμού.

Με πνιγητική πίεση στο άνω μέρος του θώρακα.

Φωνή τραχιά — βραχνή — μόλις μπορεί να μιλήσει πάνω από ψιθύρισμα.

Βήχας με βαρύτητα στο στήθος.

Βίαιος ξηρός βήχας όταν διαβάζει δυνατά.

Συχνός ξηρός βήχας, με ελαφρύ θόμπωμα στο κάτω δεξιά τμήμα οπισθίως, με εξασθενημένο αναπνευστικό μουρμουρητό και λεπτούς κροσσωτούς ρόγχους. (Και οι δύο πνεύμονες, ιδίως η δεξιά πλευρά.)

Επισφαλές, πυώδες βλέννα.

Βίαιη βαρύτητα στο στήθος.

Βήχας από συνεχή γαργάλημα στον λαιμό.

Βήχας με δύσκολη αναπνοή.

Αιματηρή απόχρεμψη, με βλέννα.

Αιματηρή απόχρεμψη από τους πνεύμονες.

Βλεννώδεις ρόγχοι και στους δύο πνεύμονες, πιο αισθητοί στα κάτω λοβία.

Αναπνοή αγχώδης, λαχανιασμένη, καταπιεσμένη.

Πολύ κοπιαστική.

Δύσκολη.

Η αναπνοή παρεμποδίζεται από ταχύ περπάτημα.

Μεγάλη δύσπνοια.

Φυματιώματα των πνευμόνων αναπτύσσονται, με πυρετό έντονου τύπου.

Μεγάλη βαρύτητα στο στήθος, ώστε ο ασθενής, κατά την κρίση του βήχα, πρέπει να κάθεται στο κρεβάτι, οπότε αισθάνεται μεγάλο πόνο, με σφιγκτική αίσθηση κάτω από το στέρνο.

Βαρύτητα του θώρακα, σαν να βρίσκεται πάνω του ένα βάρος.

Αποκαρδιωτικό άγχος και πίεση στο στήθος που φτάνει σε πραγματική

πνιγή, ώστε η βαθιά εισπνοή ήταν δύσκολη, αλλά όχι αδύνατη. (Αν το Phos. μπορεί να προκαλέσει όλα αυτά, τι θαύμα ότι είναι ένα από τα μεγαλύτερα φάρμακά μας για πνευμονίες, και φθίση.)

Άγχος για την καρδιά και μια ιδιάζουσα αίσθηση πείνας, κάπως ανακουφιζόμενη από το φαγητό, που την ταλαιπωρεί ακόμη και στο κρεβάτι.

Βίαιοι παλμοί.

Καυσαλγία μεταξύ των ωμοπλατών.

Οι ακανθώδεις αποφύσεις των ραχιαίων σπονδύλων μεταξύ των ωμοπλατών έγιναν εξαιρετικά ευαίσθητες στην πίεση.

Αδυναμία όλων των άκρων.

«Δάχτυλα όλα αδέξια.»

Εκτεταμένη γαγγραινώδης περιωστίτιδα της κνήμης, με σοβαρή πυρετική διαταραχή, το περιόστεο αποκολλήθηκε από μεγάλη επιφάνεια προς τα πάνω, μέχρι το γόνατο· το οστό ήταν τραχύ.

Εξάντληση (αδυνατισμός).

Κείτονταν συνεχώς στα δεξιά.

Κείτονταν μόνο στα δεξιά τη νύχτα.

Βλεννογόνοι μεμβράνες ωχροί.

Το αίμα από τις αιμορραγίες ήταν πολύ ρευστό και δύσκολο να πήξει.

Αίσθηση πνιγής.

Μικρές πληγές αιμορραγούν πολύ.

Χαλαρό μυϊκό σύστημα.

Μεγάλη κατάπτωση.

Αδυναμία.

Αδύναμος και καταπιεσμένος.

Αδύναμος και εκτεθειμένος σε κατάπτωση.

Υπερβολική εξάντληση.

Βαρύτητα όλου του σώματος.

Το να κείτεται στα αριστερά προκαλεί άγχος.

Έλκη αιμορραγούν.

Συνεχής υπνηλία.

Μεγάλη υπνηλία, ακόμη και την ημέρα.

Δεν μπορεί να αποκοιμηθεί πριν τα μεσάνυχτα.

Κόκκινα μάγουλα (σε πυρετό) ιδίως το αριστερό.

Εσπερινό ρίγος. <arg_value>Κρύα γόνατα συνεχώς, τη νύχτα, στο κρεβάτι.

Ζέστη τη νύχτα χωρίς δίψα.

Πυρετική ζέστη και ιδρώτας τη νύχτα με λύσσα για φαγητό.

Άφθονη εφίδρωση σε όλο το σώμα.

Άφθονες ιδρώτες από ελαφριά προσπάθεια.

Εξαντλητικοί άφθονοι ιδρώτες κάθε πρωί.

Εφίδρωση το πρωί στο κρεβάτι — με αίσθημα άγχους.

«Από εκατόν εβδομήντα εργάτες σε εργοστάσια σπίρτων (ως επί το πλείστον αγόρια) οι εκατόν είκοσι προσβλήθηκαν από τύφο, συχνά επιπλεγμένο με πνευμονία και βρογχίτιδα, που συχνά εξελισσόταν σε φθίση (Russian Med. Zeit., 1850).