Έμαθα την αξία αυτής της νοσοδήμησης από τον Skinner, ο οποίος έχει επιτύχει με αυτήν μερικές πολύ λαμπρές θεραπείες. Αποδείχθηκε (πρώτοπρωσία) από τον Swan στις δυναμοποιήσεις, και το Σχήμα του Hering, από το οποίο δικό μου αντλήθηκε, περιλαμβάνει επίσης συμπτώματα νοσήματος —σημειωμένα με «(n)»— και συμπτώματα που θεραπεύτηκαν, τα οποία γενικά συνοδεύονται από το όνομα και τη νόσο. Θεραπευμένες περιπτώσεις δευτερογενούς σύφιλης τις σημείωσα με «(s.s.)». Η ευρεία εξάπλωση της σύφιλης, επίκτητης και κληρονομικής, και η μολυσματικότητα και η επιμονή του ιού δίνουν σε αυτή τη νοσοδήμη υψηλό βαθμό σημασίας στην ομοιοπαθητική πρακτική. Έχει χρησιμοποιηθεί κυρίως, σχεδόν αποκλειστικά, από εκείνους που είναι εξοικειωμένοι με τη χρήση των υψηλών αραιώσεων. Δεν έχω χρησιμοποιήσει δυναμοποίηση χαμηλότερη από 200, και σπάνια επαναλαμβάνω τη δόση συχνότερα από μία φορά την εβδομάδα. Τα κύρια χαρακτηριστικά της νόσου είναι τα συμπτώματα-κλειδιά για τη χρήση του φαρμάκου, και (1) πρώτο σε σημασία είναι η «Νύχτα <»: «Πόνοι από το σκοτάδι έως την ημέρα· αρχίζουν με το λυκόφως και τελειώνουν με το φως της ημέρας». «Όλα τα συμπτώματα < τη νύχτα». «Φρικτός τρόμος της νύχτας, λόγω πνευματικής και σωματικής εξάντλησης κατά την αφύπνιση». Αυτή η νυχτερινή επιδείνωση θα βρεθεί σε μεγάλη αναλογία των περιπτώσεων που χρειάζονται Syph.· στην οφθαλμία, οι πόνοι είναι < τη νύχτα, και κατά τη διάρκεια της νύχτας τα βλέφαρα κολλούν μεταξύ τους. Νευραλγία, και κεφαλαλγία, άσθμα, βήχες < από τη δύση έως την ανατολή του ηλίου, είτε σύφιλιτικοί είτε όχι, θα ωφεληθούν από Syph. Η αϋπνία από μόνη της είναι κύρια ένδειξη για Syph., το οποίο συναγωνίζεται το Sul. ως αποκαταστάτης του ύπνου. (2) Μετά τη Νύχτα <, έρχεται το Έλκωμα: αυτό μπορεί να προσβάλει στόμα, μύτη, γεννητικά όργανα ή δέρμα, και τα έλκη έχουν γκριζωπές βάσεις· στη μύτη προκαλούν την πιο δύσοσμη μορφή οζαίνας με έκκριση βρομερών ψωρών. Σε τέτοιες περιπτώσεις έχω βρει το Syph. εξαιρετικά χρήσιμο. Δύσοσμες εκκρίσεις από το αυτί ανήκουν στην ίδια κατηγορία. (3) Αποστήματα με βρομερές εκκρίσεις. (Όλες οι πυοποιήσεις του Syph. είναι δύσοσμες.) Η διαδοχή αποστημάτων είναι ένα από τα μεγάλα συμπτώματα-κλειδιά της ύλης της ιατρικής. Μάτια, δόντια και δέρμα δίνουν άλλες κύριες ενδείξεις. Στην οφθαλμία των νεογνών τα βλέφαρα προσκολλούνται κατά τον ύπνο· πόνοι < 2 έως 5 π.μ.· πύον άφθονο· > κρύο λούσιμο. Η ιρίτιδα, σύφιλιτική ή ρευματική, έχει θεραπευτεί με Syph. Πτώση βλεφάρων· υπνηλία όψη από τα κρεμασμένα βλέφαρα. Διπλωπία, μία εικόνα φαίνεται κάτω από την άλλη. Τα δόντια σαπίζουν στο χείλος των ούλων και σπάνε· είναι κοιλαμένα, έχουν οδοντωτές άκρες· μικροσκοπικά σε μέγεθος και συγκλίνουν στις άκρες τους. Η τυπική έκρηξη του Syph. είναι χαλκοχρωμά στίγματα, αλλά καλύπτει και πολλές άλλες μορφές, συμπεριλαμβανομένου του πεμφίγου. Ο αδενικός σύστημα προσβάλλεται συνολικά και η διατροφή διαταράσσεται, οδηγώντας σε ακραία εξάντληση/λεπτυσμό. Ο Burnett έχει καταγράψει στο βιβλίο του για τα Λεπτεπίλεπτα Παιδιά πολλές περιπτώσεις της ικανότητας του Syph. να απαλλάσσει τα καχεκτικά παιδιά από αυτή τη συνταγματική μάστιγα. Άλλες ενδείξεις για Syph. είναι: Πόνοι < και > σταδιακά· μετακινούνται και απαιτούν συχνή αλλαγή θέσης. Λευκόρροια· άφθονη, μουσκεύει τις πάνες και τρέχει έως τις φτέρνες. Δίψα για αλκοόλ σε οποιαδήποτε form. Κληρονομική τάση προς αλκοολισμό. (Ο Βάκχος και η Αφροδίτη είναι στενοί σύμμαχοι). Τα στόμια του σώματος όλα προσβάλλονται από τη σύφιλη, και το Syph. έχει μεγάλη σφαίρα στον ορθικό πόνο και τη δυσκοιλιότητα. «Επίμονη δυσκοιλιότητα επί χρόνια· το ορθό φαίνεται δεμένο με στενώσεις· όταν έγινε κλύσμα, η αγωνία της διέλευσης ήταν σαν ωδίνες τοκετού». Τα οστά προσβάλλονται, και ιδίως τα οστά του κεφαλιού και οι κνήμες. Οζίδια στο κεφάλι. Ο H. C. Allen λέει: «Σύφιλοι, ή ασθενείς που είχαν σκληρό έλκος (chancre) που αντιμετωπίστηκε με τοπικά μέσα, και ως αποτέλεσμα υπέφεραν επί χρόνια από προβλήματα λαιμού και δέρματος, σχεδόν πάντα ωφελούνται από αυτό το φάρμακο στην αρχή της θεραπείας, εκτός αν κάποιο άλλο φάρμακο είναι σαφώς ενδεδειγμένο». Ο Thomas Wildes (H. P., xi. 267) δίνει την εμπειρία του με Syph. Στο σκληρό έλκος (chancre) δίνει Syph. 1m (Swan) —σύμφωνα με τον υπολογισμό του Skinner αυτό είναι πολύ χαμηλότερο από το 1m της εκατοστικής κλίμακας— μία δόση κάθε βράδυ. Το σκληρό έλκος μεγαλώνει τις δύο πρώτες εβδομάδες και μετά σταδιακά ξεθωριάζει, χωρίς να ακολουθούν δευτερογενή συμπτώματα. Όταν οι άκρες του σκληρού έλκους αποκτούν την όψη υπερκοκκώδους ιστού την τρίτη ή τέταρτη εβδομάδα, και γίνονται εκτεθειμένες, ακανόνιστες και θυμωμένα σκούρες κόκκινες, δίνει Lac can. cm (Swan) κάθε βράδυ για δέκα έως δεκατέσσερις ημέρες, μέχρι το έλκος να πάρει πιο φυσική όψη, οπότε δίνεται πάλι Syph. 1m για να ολοκληρωθεί η περίπτωση. Για κάθε υπολειπόμενη σκλήρυνση δίνεται Nit. ac. 30, τέσσερις φορές την ημέρα. Κεφαλαλγίες μεγάλης ποικιλίας θεράπευσε με αυτό· αφασία· πτώση βλεφάρων· παράλυση γλώσσας· προσωπική παράλυση· ημιπληγία· «επίμονοι πόνοι σε οποιοδήποτε μέρος του σώματος»· καταρροή και νευρική κώφωση· φαγούρα στις ρινικές κόγχες· σκούρες πορφυρές γραμμές μεταξύ ρινικών πτερυγίων και μάγουλων. Φαγουρωμένες ψωριασμένες εκρήξεις στο πρόσωπο ή το στήθος· μεμονωμένες ή σε συστάδες, που μοιάζουν με έρπητα. Πόνος και πίεση πίσω από το στέρνο. Επιληψία. Ο Wildes θεράπευσε με Syph. 1m έναν λογιστή που επί πολλούς μήνες είχε διαπεραστική, πιεστική, βασανιστική κεφαλαλγία πάνω από το δεξί μάτι που εκτεινόταν βαθιά στον εγκέφαλο. Ήταν τόσο έντονη που έχανε τη συνέχεια της σκέψης και της μνήμης. Με Syph. κάθε βράδυ η κεφαλαλγία εξαφανίστηκε εντελώς σε δέκα ημέρες και οι πνευματικές λειτουργίες αποκαταστάθηκαν πλήρως· αλλά σε έξι εβδομάδες ολόκληρο το φρύδι εκείνης της πλευράς εξερράγη σε ένα νοσογόνο, κίτρινο, σύφιλιο έκζεμα με κόκκινη, θυμωμένη και υγρή βάση, που εκτεινόταν κάτω από το τόξο στο βλέφαρο από κανθό σε κανθό, πάνω στο μέτωπο και κάτω στην πλευρά της μύτης. Η θεραπεία αυτού ήταν χρονοβόρα, επειδή, όπως πιστεύει ο Wildes, δεν επέμεινε στο Syph., αλλά άλλαξε το φάρμακο. Αυτός ο άνδρας είχε σύφιλη λίγα χρόνια νωρίτερα. Το 1879 μια κυρία, 26 ετών, εξαιρετικά έξυπνη και ευφυής, ήρθε στον Wildes με μια φρικτή οζαίνα. Είχε επίσης καμπυλότητα της σπονδυλικής στήλης και συμφόρηση του δεξιού ωοθήκης. Πάντα λεπτεπίλεπτη από παιδί. Το Syph. θεράπευσε την οζαίνα και βελτίωσε την υγεία, αλλά «έβγαλε μια σέλα μπροστά από την οποία η σέλα του Sepia είναι μόνο σκιά» — μια οργισμένη φλεγμονώδης μάζα σύφιλιων ελκών, ψωρών και εκζέματος, κόκκινων και θυμωμένων, με πύρινη βάση που εκτεινόταν από το ένα ζυγωματικό προεξόχημα στο άλλο, κατά μήκος της μύτης έως τα μάτια και το μέτωπο. Αυτή χρειάστηκε δεκαοκτώ μήνες για να θεραπευτεί. Η οζαίνα δεν επανήλθε ποτέ. Ένα αγόρι, 4 ετών, είχε επίμονο εξάνθημα, συνδυασμό κνησμού και έρπητα, στο πηγούνι, τα χείλη, το ζυγωματικό, το μέτωπο και το τριχωτό της κεφαλής· στα χέρια, το στήθος, την πλάτη, τις καμπύλες των αρθρώσεων και στις αρθρώσεις, και στα δάχτυλα και τα χέρια, πουθενά άφθονο. Παρά τις αρχές που λένε το αντίθετο, ο Wildes υποστηρίζει ότι τα σύφιλια εξανθήματα μπορεί να φαγουρίζουν, και ότι ο κνησμός είναι μεταδοτικός και είναι ένα από τα αρχικά στάδια της λέπρας. Αυτό το αγόρι είχε ένα στίγμα εξανθήματος στον αριστερό μηρό στο μέγεθος της άκρης του αντίχειρα ενός άνδρα. Αυτό ήταν καθαρά λέπρο στίγμα. Το Syph. 1m προκάλεσε το εξάνθημα να βγει έντονα σε όλο το σώμα σε πλάκες, το πρόσωπο καλύφθηκε κατά το ένα τρίτο με παχύ, κίτρινο, ψωριασμένο εξάνθημα. Το φάρμακο συνεχίστηκε και το αγόρι έγινε καλά, θαυμαστά βελτιωμένο στην υγεία, πλέον όχι νευρικό, αναπτυσσόμενο καλά· κοιμόμενο καλά· όρεξη καλή. Κορίτσι, 16 ετών, είχε ιλαρά ένα χρόνο πριν που δεν βγήκε σωστά. Ενάμισι χρόνο νωρίτερα υπόκειτο σε νευραλγικές κεφαλαλγίες. Ασθενική επί δύο χρόνια· πολύ απελπισμένη, θέλει να πεθάνει, οι κεφαλαλγίες γίνονται πιο βίαιες. Κατά τις κεφαλαλγίες οι φλέβες των κροτάφων προεξέχουν, έχει πόνους σε όλο το σώμα, είναι πολύ ευερέθικτη, ανήσυχη, περπατάει το περισσότερο χρόνο, δεν θέλει να την καθησυχάζουν, βίαιη όταν αντιτίθεται κανείς, έχει τρόμους και φαίνεται στα πρόθυρα σπασμών, ζαλισμένη, αφηρημένη και σχεδόν τρελή. Πλένει συνεχώς τα χέρια της. Παλιά δυσκοίλια, αλλά τώρα υπόκειται σε «ένα είδος διαρροϊκών κενώσεων». Η έμμηνος ρύση δεν ήρθε ποτέ σωστά, και τον τελευταίο χρόνο είναι πολύ ακανόνιστη, πολύ καθυστερημένη, ολιγορρυσική και πάντα εξαιρετικά επώδυνη. Συχνά πυρετική. Ύπνος ανήσυχος, ταραγμένος, και συχνά αϋπνος και βίαια ανήσυχος. Τα πλάγια συμπτώματα υποδήλωναν Syph., και με αυτό ανέρρωσε σταθερά. Μια νεαρή κυρία προσβλήθηκε από «λεπpra-σύφιλη» από εμβολιασμό. Είχε ένα τεράστιο αιμάτωμα στο χέρι της που δεν ήθελε να επουλωθεί. Το πρόσωπο εξερράγη σε ογκώδες πύρινο εξάνθημα. Με Syph. 1m πριν τον ύπνο ανέρρωσε ταχύτατα· το χέρι επουλώθηκε γρήγορα και το πρόσωπό της απαλλάχθηκε από το εξάνθημα. Αγόρι, 3 ετών, είχε συστάδα κίτρινων κηλίδων στα δάχτυλα και τις ρίζες των νυχιών, παραμορφώνοντας τα νύχια. Ο πατέρας του αγοριού ήταν επιληπτικός. Το αγόρι ωφελήθηκε με Fluor. ac. και θεραπεύτηκε με Syph., τα νύχια γίνονταν ίσια. Πολλά άτομα, λέει ο Wildes, αφού έλαβαν Syph. για λίγες ημέρες, παραπονέθηκαν για βαριούς, συνθλιπτικούς, τεμαχιστικούς πόνους κατά μήκος της βάσης της παρεγκεφαλίδας· άλλοι για βαριούς πόνους και δυσκαμψία από τη βάση του αυχένα πάνω μέσω των μυών και των τενοντίων του αυχένα και στον εγκέφαλο· άλλοι για βαριά, νεφελώδη, θαμπή αίσθηση στη βάση του εγκεφάλου με σωματική λήθαργο, και μερικές φορές με ζάλη, μερικές φορές με σύγχυση των σκέψεων και συχνά αίσθημα ότι τρελαίνεται ή ότι πρόκειται να παραλύσει. Μερικές φορές μια μακρινή αίσθηση, με αίσθημα αδιαφορίας για το μέλλον. Μαζί με αυτά μπορεί να έρθει βαριά, σύρουσα, θαμπή αίσθηση στην οσφυϊκή περιοχή, με δυσκαμψία και έλλειψη ελαστικότητας. Ιδιαίτερες Αισθήσεις είναι: Αίσθηση βρασμού σαν καυτό νερό ή καυτό λάδι να κυλάει σε όλες τις φλέβες του σώματος, όλη τη νύχτα. Σαν να τρελαίνεται ή να πρόκειται να παραλύσει. Η γλώσσα αισθάνεται σαν παράλυτη. Μακρινή αίσθηση με απάθεια. Σαν το κεφάλι να τραβιέται πίσω από ένα βάρος. Σαν το αίμα να πηγαίνει στον δεξί έσω κανθό και τους κροτάφους και να μην μπορεί να προχωρήσει άλλο. Σαν άμμος στα μάτια. Σαν το δεξί μάτι να είναι διάπλατα ανοιχτό και κρύος αέρας να φυσάει μέσα του. Φτερούγισμα σαν κάτι ζωντανό στα δόντια. Σαν σκουλήκι στο δόντι. Σαν τα δόντια να βγήκαν από τη θέση τους. Δυσφορία σαν στον επίπλοο. Σαν το ορθό να είναι δεμένο με στενώσεις. Σαν την ουρήθρα να έχει παραγεμιστεί και φραχτεί. Σαν το στέρνο να τραβιέται προς τους ραχιαίους σπονδύλους. Σαν να πρόκειται να πνιγεί με τραχύτητα. Σαν το δέρμα να τραβιέται πάνω στο κέντρο του θώρακα όταν γέρνει το κεφάλι πίσω. Κοκκύς σαν πρησμένος. Σαν τα δάχτυλα του δεξιού ποδιού να έχουν εξαρθρωθεί. Σαν πόνοι ανάπτυξης στα άκρα. Σαν τα οστά να πριονίζονται. Παλάμες και πέλματα σαν να τρυπιούνται από βελόνες. Σαν ο λαιμός να σχίζεται σε κομμάτια. Σαν η κορυφή του κεφαλιού να φεύγει. Σαν τα δόντια να είναι χαλαρά. Σαν νευρικό ρίγος που αρχίζει στον πρωκτό και κατεβαίνει στα πόδια. Σαν να δαγκώθηκε από κοριοί. Ένας αριθμός γραμμικών πόνων έχει παρατηρηθεί σε περιπτώσεις Syph.. Ο G. H. Carr (M. A., xvii. 162) αναφέρει αυτή την περίπτωση: Ένας ηλικιωμένος άνδρας ταλαιπωρούνταν δύο ή τρία χειμώνες με έντονο κρύο πόνο στα δύο πόδια· ερχόταν κάθε βράδυ όταν ξάπλωνε· και διαρκούσε όλη τη νύχτα, η μόνη ανακούφιση ήταν να σηκωθεί και να περπατήσει. Μαγνητικά περιβολιάια είχαν δώσει τις περισσότερες ανακουφίσεις. Δόθηκε Syph. mm, μία δόση καθημερινά. Εξαφάνισε τον πόνο επί έξι εβδομάδες, οπότε επανήλθε σε ηπιότερο form. Δόθηκε Syph. cmm, και δεν είχε άλλους πόνους όλο τον χειμώνα. Αυτό το φάρμακο, είπε, «έκανε τα γεννητικά του όργανα να πονάνε ώστε δεν μπορούσε να καθίσει still.» Αυτό κράτησε πάνω από έναν μήνα. Το Syph. cm θεράπευσε (ibid.) μια κυρία από «άσθμα» που είχε επί είκοσι πέντε χρόνια, η κρίση ερχόταν μόνο τη νύχτα μετά το ξάπλωμα, ή κατά τη διάρκεια καταιγίδας. Ο Swan (M. A., xxviii. 239) λέει ότι έδινε σε κλαίοντα βρέφη, όταν ανέπτυσσαν αυτή την τάση αμέσως μετά τη γέννηση και δεν σταματούσαν, μία δόση Syph. cmm, και ήταν δύσκολο να τα κάνει να κλάψουν μετά από αυτό. Ο Yingling (M. A., xxix. 135) αναφέρει αυτή την περίπτωση: Αιδεσ., D., 30, μελαμινός, χωρίς αφροδίσια νόσο, είχε σταθερό θαμπό, βαρύ πόνο πάνω από την έσω γωνία του δεξιού ματιού, πολύ ενοχλητικό, με περιστασιακή διαπεραστική σαν σιδερένια ράβδος από το ίδιο σημείο έως το κάτω μέρος του ινίου. Αυτή η διαπεραστική αίσθηση ήταν βασανιστική. Επρόκειτο να κηρύξει το επόμενο πρωί, αλλά ο πόνος τον ακινητοποιούσε εντελώς, εξού και το αίτημά του για βοήθεια. Ταλαιπωρημένη όψη. Δόθηκε Syph. cm, μία δόση. Απαλλάχθηκε από τον πόνο πριν φτάσει σπίτι, το επόμενο πρωί ήταν τελείως καλά. Τα συμπτώματα είναι < με το άγγιγμα (κνήμη· στόμιο μήτρας). Πίεση = πόνος σε σημείο στο μέσο του μηρού· > λαιμός· το σφίξιμο των δοντιών > οδοντίατρος πόνος. Καμία θέση δεν ταιριάζει. Η κίνηση <. Η ανασήκωση των χεριών πλάγια <. Το περπάτημα > πόνο στα ισχία και τους μηρούς. < Τη νύχτα. Θερμότητα και κρύο < και >. Θερμότητα > κεφαλαλγία· της σόμπας > πόνο στο πρησμένο καρπό και το μεγάλο δάχτυλο του ποδιού. Ζεστά ή κρύα πράγματα < οδοντίατρος πόνος. Κρύο νερό > πόνους οφθαλμίας. Υγρός καιρός· ζεστός, υγρός καιρός· καταιγίδα· παραλία <. > Στα βουνά. < Χειμώνας.