Δρ. Sam'l Swan, I. C. Boardman, Thomas Wildes, E. A. Ballard, Wm. Eggert, Laura Morgan, H. T. Ostrom, Wm. Bradshaw, Thomas Skinner, R. M. Theobald, S. Morrison, D. W. Clauson, C. F. Nichols, E. W. Berridge, Francis Burritt, S. W. Jackson, R. N. Foster, E. B. Nash, Julius Schmidt, C. W. Boyce, W. A. Hawley, D. B. Morrow, J. R. Haynes, H. H. Carr, H. C. Allen, J. T. Kent. Δοκιμαστές του Dr. Swan : Miss Eva Spalding, Miss Hays, Mrs. Mary B. Pitts, Mrs. S. S., Mr. Brown, μια κυρία, μια γυναίκα, πέντε δοκιμαστές (ονόματα και φύλο άγνωστα). Δοκιμαστής του Dr. Morrison : Mrs. --. Δοκιμαστής του Dr. Berridge : Mrs. W. Heitts. Δοκιμαστές του Dr. H. B. Carr : Dr. Mrs. Henry Hake, Mrs. Kelt. Το λεξικό του Copland. Ο Dr. Fellger είπε ότι ήταν παράλογο να ισχυρίζεται κανείς ότι οποιαδήποτε ασθένεια μπορεί να θεραπευτεί από τον νοσοδέ της, γιατί μετά τη δυναμοποίηση του νοσοδέ, δεν μπορούμε να είμαστε βέβαιοι ότι βρίσκεται στην ίδια κατάσταση όπως όταν πρωτολήφθηκε από τον ασθενή. Έτσι, το συφιλιδικό δηλητήριο αποτελείται από μόρια : τα μόρια των ατόμων. Όταν το δηλητήριο δυναμοποιείται, ο ουσιαστικός χαρακτήρας των μορίων αναμφίβολα χάνεται, και επομένως δεν αποτελεί πλέον την ίδια ουσία. Συνεπώς, δεν μπορεί να υπάρχει βεβαιότητα ότι η δυναμοποιημένη παρασκευή είναι το ίδιο δηλητήριο. Αλλά αν, για χάρη της συζήτησης, δεχθούμε ότι τα μόρια του δηλητηρίου μπορούν να δυναμοποιηθούν χωρίς αλλαγή του χαρακτήρα τους, εξακολουθούμε να μην απαλλασσόμαστε από το δίλημμα, γιατί η πρωτογενής σύφιλη σε οποιονδήποτε άνθρωπο θα προκαλέσει ένα διαφορετικό σύνολο συμπτωμάτων από τη σύφιλη σε άλλον άνθρωπο. Οι παραλλαγές είναι ατελείωτες. Επομένως, θα πρέπει τότε να έχουμε μια δυναμοποίηση του καθενός από αυτούς τους διαφορετικούς τύπους σύφιλης, κάτι που θα ήταν αδύνατο. Ο υδράργυρος είναι μια βασική ουσία, πάντα αμετάβλητη· θα μπορούσε λοιπόν κανείς να περιμένει ότι θα προκαλέσει πανομοιότυπα σύνολα συμπτωμάτων σε οποιονδήποτε αριθμό εντελώς διαφορετικών ανθρώπων. Και όμως, η δράση του είναι διαφορετική σε κάθε άνθρωπο στον οποίο χορηγείται. Πόσο μάλλον, λοιπόν, πρέπει να είναι οι ατομικές παραλλαγές στην περίπτωση του δηλητηρίου της σύφιλης, και αν ο υδράργυρος απαιτεί τόσά διαφορετικά φάρμακα για να του αναχαιδιστεί η δράση, πόσο μάλλον, λοιπόν, πρέπει η σύφιλη να χρειάζεται μια ποικιλία φαρμάκων για να θεραπευτεί. Είναι λοιπόν παραφροσύνη να περιμένει κανείς να θεραπεύσει τα συμπτώματα με τον νοσοδέ της, και η παραφροσύνη γίνεται ακόμα πιο εμφανής όταν συνειδητοποιούμε ότι ο χαρακτήρας αυτού του νοσοδέ αλλάζει ουσιαστικά κατά τη διαδικασία της δυναμοποίησης. Ο μόνος τρόπος, επομένως, να χρησιμοποιηθεί ένας νοσοδέδες είναι να δοκιμαστεί στους υγιείς, όπως κάθε άλλο φάρμακο, και να καταγραφούν τα συμπτώματά του με τον κανονικό τρόπο. Χαρακτηριστικά (Syphilinum) Οξεία οφθαλμία των νεογνών· βλέφαρα πρησμένα, κολλούν κατά τον ύπνο· πόνος έντονος τη νύχτα < από τις 2 έως τις 5 π.μ.· πύον άφθονος· βελτίωση με το κρύο λούσιμο. Όλα τα συμπτώματα επιδεινώνονται τη νύχτα (Merc.)· από τη δύση έως την ανατολή του ηλίου. Λαχτάρα για αλκοόλ, σε οποιαδήποτε form. Διπλωπία, μια εικόνα φαίνεται κάτω από την άλλη. Εξανθήματα : θαμπές, κόκκινες, χαλκοχρωστές κηλίδες, που γίνονται μπλε όταν κρυώνουν. Ακραία αδυνατίωση ολόκληρου του σώματος (Abrot., Iod.). Φόβος της τρομερής ταλαιπωρίας από εξάντληση κατά την αφύπνιση (Lach.). Ραγάδες στον πρωκτό και το ορθό (Thuja)· πρόπτωση του ορθού· επίμονες περιπτώσεις με συφιλιδικό ιστορικό. Κεφαλαλγία, νευραλγικού χαρακτήρα, που προκαλεί αϋπνία και παραλήρημα τη νύχτα· αρχίζει στις 4 μ.μ.· επιδείνωση από τις 10 έως τις 11 και διακοπή με το φως της ημέρας (διακόπτεται στις 11 ή 12 μ.μ., Lyc.)· τριχόπτωση.