Nicotiana Η tabacum έλαβε το συγκεκριμένο όνομά της από τον Jean Nicot, Γάλλο πρεσβευτή στην Πορτογαλία, ο οποίος ήταν το μέσο εισαγωγής του φυτού του καπνού στη Γαλλία γύρω στο 1560. Όταν ο Κολόμβος και οι συνοδοί του αποβιβάστηκαν στην Κούβα το 1492, η πρακτική του καπνίσματος καπνού ήταν σε κοινή χρήση μεταξύ των ιθαγενών σε όλο το νησί, καθώς και σε όλη την ήπειρο της Αμερικής. Με την επιστροφή τους στην Ισπανία η πρακτική διαδόθηκε ταχύως σε όλη τη Χερσόνησο. Ο Sir Walter Raleigh και οι σύντροφοί του εισήγαγαν την πρακτική στην Αγγλία το 1586. Από τότε η καλλιέργεια, η παρασκευή και η χρήση του καπνού, είτε με κάπνισμα, είτε με ταμπάκο (εισρόφηση), είτε με μάσημα, έγιναν ταχύως καθολικές. Τα συμπτώματα της παθογένειας αποτελούνται εν μέρει από πειραματικές αποδείξεις (provings) των Lembke, Schreter και άλλων, και εν μέρει από δηλητηριάσεις και υπερδοσολογίες. Αρκετά διδακτικά άρθρα για τον καπνό δημοσιεύτηκαν στο Homoeopathic News του 1897, από την πένα του M. E. Douglass, ο οποίος τότε ασκούσε την ιατρική στο Danville της Βιρτζίνια, εν μέσω φυτειών καπνού. Το τρίτο άρθρο του (Ιούλιος 1897) αφιερώθηκε στις «ιατρικές χρήσεις» του καπνού· και φαίνεται ότι θεωρείται τέλειο πανάκεια από τους Βιρτζινιανούς για ασθένειες ανθρώπων και βοοειδών. Μια χρήση που αναφέρει είναι ως παυσίπονο για τσιμπήματα μελισσών και κουνουπιών. Ένα τμήμα φύλλου διαβρέχεται με ξύδι και εφαρμόζεται στο σημείο. Αυτό είναι ενδιαφέρον, καθώς η Ipec., ένα από τα αντίδοτα της Tab., έχει παρόμοια φήμη. Ο ισχυρός χυμός καπνού είναι ο πιο αποτελεσματικός καταστροφέας του σκαθαριού που σκάβει στο δέρμα, του Chigoe. Για την κεφαλαλγία φύλλα καπνού διαβρέχονται με ξύδι ή διάλυμα καμφοράς και εφαρμόζονται στο μέτωπο και στον αυχένα. Ο πόνος κατευνάζεται και επάγεται ύπνος. Η τοπική εφαρμογή πάνω στο βάθος του στομαχιού ανακουφίζει τη ναυτία. Ο Douglass έκανε ένα ακούσιο proving στον εαυτό του όταν ήταν περίπου είκοσι ετών. Παρακολουθούσε ένα βραδινό μάθημα γραφής, όταν ένας συμφοιτητής του του έδωσε ένα κομμάτι καπνού να μασήσει, και αυτός το έβαλε στο στόμα του. Σε λίγα λεπτά χτύπησε το κουδούνι και πήρε τη θέση του, αφού πρώτα αφαίρεσε τον καπνό. Σύντομα άρχισε να αισθάνεται ζάλη και δεν μπορούσε να διακρίνει το αντίγραφό του· τα γράμματα χόρευαν σε όλη τη σελίδα· κρύα εφίδρωση ξέσπασε στο μέτωπο και απλώθηκε σε όλο το σώμα. Ένιωσε μια θανατηφόρα ναυτία στο στομάχι του· τα χέρια του έτρεμαν τόσο που δεν μπορούσε να κρατήσει στυλό στο χαρτί. Ένιωθε τόσο αδύναμος και λιπόθυμος που φοβόταν ότι θα έπεφτε από τη θέση του. Ο συγκάθησή του τον βοήθησε να βγει έξω στον κρύο αέρα και του έδωσε ένα ξινό μήλο, λέγοντάς του να το φάει. Δεν φαινόταν δυνατό, αλλά τελικά το δοκίμασε και ανακουφίστηκε τόσο πολύ που το έφαγε όλο. Σε μισή ώρα μπόρεσε να επιστρέψει στην τάξη, αλλά ήταν τόσο αδύναμος και τρεμάμενος που δεν επιχείρησε να γράψει. Η ναυτία ήταν το πρώτο σύμπτωμα που εξαφανίστηκε, μετά η κρύα εφίδρωση. Η ζάλη, το τρέμουλο και η υπερβολική αδυναμία δεν έφυγαν εντελώς μέχρι την επόμενη μέρα. Από τότε ο Douglass έχει χρησιμοποιήσει μικρές δόσεις ξυδιού σε οξέα συμπτώματα δηλητηρίασης από νικοτίνη, είτε από μάσημα είτε από κάπνισμα, με εξαιρετικά αποτελέσματα. Τίποτα, λέει, δεν ανακουφίζει την αίσθηση στένωσης του οισοφάγου (στη δική του περίπτωση το σύμπτωμα ήταν πολύ δυσάρεστο, «σαν χέρι να σφίγγει τον λαιμό») τόσο γρήγορα όσο το ξύδι. Ένας από τους ασθενείς του Douglass, ένας νέος άνδρας με καλή υγεία, που ήταν πολύ λάτρης των πούρων, ήταν σίγουρο ότι, αν κάπνιζε δύο σε μια βραδιά, θα είχε εκσπερμάτιση την ίδια νύχτα, μερικές φορές με, αλλά συχνότερα χωρίς, όνειρα. Την επόμενη μέρα ήταν κατεστραμμένος, υποχονδριακός, η γλώσσα επικαλυμμένη με παχιά, χνοώδη, κίτρινη επίστρωση στη βάση· και θαμπή ινιακή κεφαλαλγία. Προστατορροία και ανικανότητα είναι επίσης μεταξύ των επιδράσεων της Tab.. Η στεντική αίσθηση δεν περιορίζεται στον λαιμό· επηρεάζει το ορθό, την ουροδόχο κύστη και το θώρακα. Υπάρχει βίαιη ορθική τένεσμος· και υπάρχει επίσης παράλυση και πρόπτωση του πρωκτού. Ο σφιγκτήρας της κύστης παραλύει, υπάρχει αδυναμία ούρησης και ενούρηση. Δύο από τους αποδεικτές του Lembke, φοιτητές συνηθισμένοι στο κάπνισμα και στο να πίνουν καφέ και μπύρα, είχαν ακράτεια ούρων· στον έναν η ποσότητα των ούρων δεν ήταν αυξημένη, αλλά «απεκκρίνονταν συχνότερα, και έσταζαν ακούσια, με ελαφρύ κνησμό της ουρήθρας»· στην περίπτωση του άλλου τα ούρα ήταν αυξημένα, ωχρά, και «έπρεπε να τα απεκκρίνει αρκετές φορές τη νύχτα, σχεδόν φτάνοντας την ακράτεια». Η ικανότητα της Tab. να παραλύει σφιγκτήρες και επίσης νοσώδεις στενώσεις εξηγεί τη παραδοσιακή της χρήση σε περιπτώσεις στραγγαλισμένης κήλης και απόφραξης των εντέρων, κάτι που έχει επιβεβαιωθεί στην ομοιοπαθητική πρακτική. Η νεφρική κωλικός έρχεται κάτω από την ίδια κατηγορία. Το ίδιο ζεύγος αντιθέτων—χάλαση και στένωση—φαίνεται στην αδυναμία και την παράλυση από τη μία πλευρά, και τις σπασμούς από την άλλη. Όλες οι αποχρώσεις νευρικών τρεμουλιασμών, λιποθυμιών, κράμπες, τιναγμάτων και ανησυχίας σημειώνονται, και είναι με την ικανότητά της να αντενεργεί σε αυτές τις καταστάσεις που η Tab. κρατά τη θέση της στην κοινωνία. «Μετά μια ασυνήθιστα εκνευριστική μέρα», λέει ο Douglass, «όταν βρίσκομαι σε εκείνη τη δυσάρεστη ψυχική κατάσταση όπου φαίνεται σαν η ελαφρύτερη λέξη να θα προκαλούσε έκρηξη οργής, τίποτα άλλο δεν μου κάνει τόσο καλό όσο ένας καπνός». Αυτή είναι μια κεντρική νευρική δράση, και αν υπερβολικά καλλιεργηθεί οδηγεί σε εκφύλιση του νευρικού ιστού, όπως φαίνεται στην τύφλωση από καπνό. Η Tab. παράγει επίσης μια κατάσταση όπως η εγκεφαλική κόπωση· αδυναμία συγκέντρωσης των σκέψεων· αυτό μπορεί να προχωρήσει ακόμη και σε κατάσταση ηλιθιότητας. Ηλίθια ομιλία σε αγόρια. Μια περίεργη κατάσταση επήχθη στον κ. Harrison (C. D. P.), ο οποίος κοιμήθηκε στην καμπίνα ενός πλοίου, με την καμπίνα γεμάτη μεγάλες συσκευασίες καπνού. Ο ύπνος του ταλαιπωρήθηκε από άγρια και τρομερά όνειρα, και ξύπνησε ξαφνικά γύρω στα μεσάνυχτα, βρεγμένος από κρύο δροσιά, και εντελώς ανίκανος να μιλήσει ή να κινηθεί. Ήξερε απόλυτα πού βρισκόταν, και θυμόταν τι είχε συμβεί την προηγούμενη μέρα· αλλά δεν μπορούσε να κάνει καμία σωματική προσπάθεια, και προσπάθησε μάταια να σηκωθεί ή να αλλάξει θέση. Το «τέσσερα κουδούνια» χτύπησε στο κατάστρωμα, και άκουσε τους ήχους (αν και μάλλον, φαινόταν, μέσω της δόνησής τους στο σώμα του παρά από τα αυτιά)· και είχε συνείδηση άλλων πραγμάτων που συνέβησαν—άρα δεν ονειρευόταν. Τελικά έγινε εντελώς αναίσθητος για λίγο, μέχρι που ένα κύλισμα του πλοίου τον ξύπνησε, και ξύπνησε και ανέβηκε στο κατάστρωμα. Η μνήμη του είχε χαθεί εντελώς για ένα τέταρτο της ώρας· ήξερε ότι ήταν σε πλοίο, αλλά τίποτα περισσότερο. Ενώ βρισκόταν σε αυτή την κατάσταση είδε έναν άνδρα να αντλεί νερό και του ζήτησε να χύσει έναν κουβά στο κεφάλι του. Αυτό έγινε, και όλες του οι ικανότητες αποκαταστάθηκαν ακαριαία· και απέκτησε μια εξαιρετικά ζωντανή ανάμνηση μιας τεράστιας ποικιλίας ιδεών και γεγονότων που φαινόταν να έχουν περάσει από το μυαλό του, και που τον είχαν απασχολήσει κατά τον χρόνο της υποτιθέμενης αναίσθησίας.—Η διατροφή επηρεάζεται βαθιά από την Tab., και πιθανόν επιβραδύνει την ανάπτυξη στα παιδιά. Παράγει μια θανατηφόρα βύθιση και λαχτάρα στο στομάχι, και είναι αναμφίβολα χάρη σε αυτό, ενεργώντας ομοιοπαθητικά, που η Tab. επιτρέπει σε άτομα που δεν μπορούν να έχουν σωστά γεύματα να αντέξουν την πείνα καλύτερα απ' ό,τι διαφορετικά. Ο Decaisne (C. D. P.) παρατήρησε τις επιδράσεις του καπνίσματος σε νέους, ηλικίας από 9 έως 15 ετών. Μεταξύ των επιδράσεων ήταν: Θόρυβος στις καρωτίδες και ελάττωση των ερυθρών αιμοσφαιρίων του αίματος. Αίσθημα παλμών. Ελλιπής πεπτική ικανότητα. Βαριά πνευματική καθυστέρηση. Λαχτάρα για αλκοολικά ερεθιστικά. Επισταξία. Ελκωμένο στόμα. «Όσο νεότερο το αγόρι, τόσο πιο έντονα τα συμπτώματα· οι καλύτερα τρεφόμενοι υποφέρουν λιγότερο». «Ταχεία αδυνατισμό, ειδικά της πλάτης και των μάγουλων» έχει σημειωθεί μεταξύ των επιδράσεων. Η Tab. έχει αρκετές οσφυαλγίες, και κάποιες είναι ιδιόμορφες. Ο C. M. Boger (Hahn. A., xxxviii, 41) θεράπευσε αυτή με Tab. cm: Οσφυαλγία επίμονη· < ξαπλωτός, > περπατώντας· ιστορικό στηθαγχικών κρίσεων. Σε περιπτώσεις χολέρας, ναυτίας (sea-sickness), ναυτίας της εγκυμοσύνης, νεφρικού κωλικού, στραγγαλισμένης κήλης κ.λπ., τα βασικά συμπτώματα είναι: θανατηφόρα ναυτία, ωχρότητα, ψύχος· παγωμένη κρύα επιφάνεια, καλυμμένη με κρύο ιδρώτα· έμετος βίαιος, μόλις άρχιζε να κινηθεί, > στο κατάστρωμα και στον καθαρό αέρα. Τρομερό αίσθημα λιποθυμίας και βύθισης στο βάθος του στομαχιού. Ο Terry θεράπευσε μια περίπτωση ναυτίας με θερμότητα κατά μήκος της σπονδυλικής στήλης από τον αυχένα προς τα κάτω· κρύος ιδρώτας· μετά έμετο. Θεράπευσε επίσης μια περίπτωση νόσου του Ménière με αίσθημα σαν ναυτία. Ένα βασικό σύμπτωμα μεγάλης σημασίας σε πολλές κοιλιακές περιπτώσεις είναι: > με την αποκάλυψη της κοιλιάς. Το παιδί θέλει την κοιλιά ακάλυπτη· αυτό > τη ναυτία και τον έμετο. Μπορεί να υπάρχει ταυτόχρονα ψύχος της κοιλιάς. Η Tab. παράγει αρκετές δερματικές παθήσεις, ιδίως κνησμό. Ο Teste θεράπευσε με αυτή αρκετές περιπτώσεις εφελίδων· επανέλαβε το φάρμακο και το έδινε για εβδομάδες κάθε φορά: «Μια κοπέλα της υπαίθρου είχε το πρόσωπο και τα χέρια καλυμμένα με εφελίδες, τα δύο τρίτα των οποίων εξαφανίστηκαν εντελώς [κάτω από την Tab.] το καλοκαίρι, την εποχή κατά την οποία είναι πιο συχνές και επίμονες». Ο Burnett μου είπε ότι ένα έγχυμα καπνού είναι ένα δημοφιλές γερμανικό φάρμακο για σκοφουλώδεις αδένες. Ο Cooper δίνει ως ένδειξη «διαλείποντα καρδιά σε ηλικιωμένους». Ο E. T. Blake (H. R., ii. 68) καταγράφει μια περίπτωση ρευματισμού με ακαμπτές αρθρώσεις και αϋπνία από τη σπονδυλική στήλη σε μια κυρία, 40 ετών, που είχε βαρειά ναρκωθεί με ναρκωτικά πριν την δει. «Όποτε κατέτασσε τον εαυτό της για ύπνο, ακριβώς καθώς βυθιζόταν στην ασυνειδησία, τα γόνατα προσπαθούσαν να πετάξουν προς το στήθος με απότομο τίναγμα, σχίζοντας επώδυνα τις ακεταβιακές συμφύσεις». Άλλα συμπτώματα ήταν: εφίδρωση, εξασθενημένη μνήμη, υποχονδρίαση, βουητό στα αυτιά, κλονικός σπασμός προσώπου καθώς και κνημών, λευκή γλώσσα, επιγαστρική βύθιση, εναλλάξ με ναυτία και μετεωρισμό, καρδιακή δράση αυξημένη τη μέρα, ελαττωμένη μέχρι σοβαρή λιποθυμία κατά τη διάρκεια της νύχτας. Η Tab. 12 έδωσε τρεις ώρες αναζωογονητικού ύπνου την πρώτη νύχτα, περισσότερο τη δεύτερη, και μετά την τρίτη το τίναγμα του ποδιού έφυγε για πάντα. Ο C. W. (H. W., xxvi. 207) ταλαιπωρήθηκε από σπασμό της κάτω γνάθου, < σε εξωτερικό χώρο. Κανένα φάρμακο δεν έκανε καλό μέχρι που πέρασε ένα βράδυ με δύο φίλους που κάπνιζαν, και κορεάστηκε καλά με τον καπνό. Αυτό τον θεράπευσε. Ελαφρείς μεταγενέστερες υποτροπές αφαιρούνταν πάντα με την Tab.. Ο J. W. Scott (H. P., xvi. 420) παρατήρησε μια περίπτωση επιληπτιμοειδών σπασμών προκαλούμενων από καπνό. Για πέντε μήνες ο ασθενής είχε δύο κρίσεις εβδομαδιαίως, και χειροτέρευαν παρά τη θεραπεία μέχρι που ο καπνός διακόπηκε. Οι αισθήσεις είναι: Αίσθημα υπερβολικής δυστυχίας. Σαν να χτυπήθηκε με σφυρί στη δεξιά πλευρά του κεφαλιού. Σαν ζώνη γύρω από το κεφάλι. Σαν τα μυαλά να τρυπιούνται. Σαν μαύρες κουκκίδες να γέμιζαν το οπτικό πεδίο. Σαν τα αυτιά να ήταν κλειστά. Σαν πώμα στον οισοφάγο. Σαν ο λαιμός να σφίγγεται από χέρι. Σαν ναυτία. Σαν το στομάχι να ήταν χαλαρό. Σαν το στήθος πολύ σφιχτό. Σαν λοστός να στρίβεται γύρω από την καρδιά. Τα συμπτώματα είναι: > Αποκάλυψη κοιλιάς. < Με πίεση. < Κίνηση του σκάφους. < Ξαπλωτός· > περπατώντας. Ξαπλωτός στα αριστερά = αίσθημα παλμών. Κίνηση (ακόμη και η ελαφρύτερη) <. Βήχας = λόξιγκας· σουβλιές στο βάθος του στομαχιού. Έγερση <. < Πρωί: έμετος· διάρροια· ναυτία της εγκυμοσύνης· κράμπες στα δάχτυλα. Δίψα < νύχτα. Όραση < βράδυ. > Στον καθαρό αέρα· (τα συμπτώματα των αυτιών <). > Κρύα έγχυση στο κεφάλι. < Εντός χώρου. Τα συμπτώματα έρχονται σε παροξυσμούς· είναι περιοδικά. < Με ερεθιστικά. Κλάμα >. Έμετος >. Μουσική, πόνοι στα αυτιά.